Netgedichten over lightverse

vrouwen hangen aan de was ik wou dat ik een handdoekje was of een grappig klein washandje schommelend aan een waslijntje in de zomerse warmte is alles fijn wat heerlijk zou het drogen zijn de warme wind die zachtjes waait terwijl de zon haar rondjes draait geen zorgen aan mijn hoofd vandaag de temperatuur stijgt traag maar graag ik hang…

het piepen en kraken van mijn longen zet mij soms weleens op het verkeerde been zo dacht ik gisteren nog dat er een zwerm wilde ganzen overvloog bleek ik het zelf te zijn...…

‘De eenzaamheid in Amsterdam is groot.’ Het is zorgbarend, zegt de plaatselijke krant. Ouderen verkommeren, opgesloten in hun pand. Maar liever eenzaam binnen mijn kleine koninkrijk dan buiten te worden doodgereden door een fatbike.…

Ik zit op de bank en ik zie hem weer komen. Het monster van lijden dient zich andermaal aan. Met afschuw vervuld zie ik hem voor mijn deur staan. Mijn vreedzaam leven wordt me rap afgenomen. Alle ellende gaat nu keihard beginnen. Zijn vuil grijnzende kop drukt hij tegen mijn raam. Hard en doordringend roept hij vervolgens mijn naam en klauwt…

Zo: zijn jullie er weer? Ma: we kunnen weer een week vooruit. Di: ik hoor weer creativiteit. Wo: ik zie weer opgeladen mensen. Do: 'Opnieuw gaan wij het geDonder te lijf!' Vr: want het Weer klaart ook weer op: vrede, vrijheid, vriendelijkheid. Za: zalig de mens die speels kan klussen: stilaan zet hij zijn scepsis opzij…

Zij was een vaardig dichter en bovendien exhibitionist Geen optreden werd daardoor door haar trouwe fans gemist Het hoogtepunt was dat ze poedelnaakt ging staan te dichten En ze hoefde dan, om te rijmen, geeneens haar hemd meer op te lichten.…

Een everzwijn, drie vossen en een schaap En zelfs de buurvrouw met haar kopje suiker Toch was het slechts bedoeld voor één gebruiker: Mijn eigenwijze lapjeskater Jaap Ik heb misschien, wanneer je mij het vraagt, Dat kattenluikje iets te groot gezaagd…

Als het moment van dromen daar is droom ik weg op mijn dromendaris. Een escapade zo wild en in nevels gehuld een lied in de nacht dat mijn wensen vervult. Bloem in de woestijn, door niemand bekeken drager van verlangens die niet durven spreken. Ach, dromendaris, breng me daarheen waar grenzen vervagen tot een visioen alleen. De horizon lonkt…

voor André M. niet te verwarren met Boney M. een komiek steelt de show en hij komt na de pauze mooi niet meer terug iemand schreeuwt 'houdt de dief' maar niemand die hem begrijpt wat rest is louter onbegrip en een theater in verwarring en de komiek..? die maakt zich als een dief in pikdonkere nacht razendsnel uit de voeten...…

De kat begint benauwend te miauwen Mijn dochter sluit zich op in de wc Mijn vrouw belt al bij voorbaat 112 Bespeur ik hier een niet zo groot vertrouwen? Daar sta ik met m'n batterij aan tangen Ik ga een leertje in de kraan vervangen…

Mijn zolderkamer tocht uit duizend kieren Die kou is niet zo erg maar dat geluid! Het jonge stel hiernaast leeft zich graag uit Ik hoor ze heel de nacht hun liefde vieren Vandaar dat ik vandaag maar iets aparts kocht: Zo'n extra dikke tochtstrip tegen hartstocht…

De Ottomanen maakten een comeback Riepen Palestina behoort weer aan ons De Joden kregen op staande voet de bons En pakten haastig hun koffers in voor vertrek De Zoeloes schopten de boeren er uit De Kaukasische Amerikanen Maakten weer plaats voor de roodhuidige indianen En werden op hun beurt door hen uitgebuit De Maori's dreven de Nieuw…

Een ezel met iets kribbigs in zijn stem Zei: vliegjes in mijn water doen me niks Noch zand of haren in mijn havermix Maar dit gaat hier te ver in Bethlehem Je snapt dat ik van schrik haast door de vloer zak Er ligt een krijsend kindje in mijn voerbak…

Kom kijken in mijn keuken, naast de smid die houdt nu open huis, heeft geen geheimen een paardenhoef laat hij op ijzer rijmen hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit Het edel dier raakt slaandeweg gewend aan het gehengst in smederij Hephaistos de stokebrand slaat stevig onder 't ros toch vreemd dat hij die Aphrodite kent Dat is…

O liefhebber o minnares der muzen Eutèrpe Clio en Terpsíchoré Urania en Polyhymnia Thaleía en hoe heten ze ook weer O ja, Eráto en Melpómené en 't beste paard van stal Callíopé Staat u als minnaar van Apollo's zussen die eloquente nazaten van Zeus godinnen van de wetenschap en kunsten niet voor hetzelfde ideaal als ik Bent u dan…

Diep in de krochten van de smaakpapillen ligt reader's digest - voedsel voor de geest een stalactiet reikt halzend naar het licht een stalagmiet is hemelwaarts gericht de helicon, ik ben er vaak geweest en zou voor leesvermaak nooit anders willen Pleziergedichten in een bouillabaisse van lightverse godenspijs en ambrozijn en…

De vogel is nogal intelligent Toon hem het cijfer vier, hij zal het krassen Dat soorten op hun tellen moeten passen Is aan de evolutie inherent De kraai zal overwinnen en een restje Gekooide mensjes doet een vogelnestje…

(de gedichten wel) wanneer je mensen zou tellen die daadwerkelijk nog wel eens poëzie lezen dan kan je gerust stellen dat poëzie niet bestaat waarom ik dan toch altijd maar gedichten blijf schrijven dat is voor mezelf ook een raadsel…

Vroeger, in het Limburgs land had een dorp aan de Maaskant een brug naar de overkant. Die brug was al eeuwenoud, immers helemaal gebouwd van degelijk eikenhout. De mensen zeiden altijd: “Die brug heeft een levenstijd tot ver in de eeuwigheid.” Maar eens, na te veel regen was de Maas sterk gestegen, kwam haar stroom de brug tegen. De hoge…

light verse normaal gesproken heb ik Bart Chabot best wel hoog maar zijn bewering dat de meeuwen een vliegbrevet hebben gaat mij wat ver vissen hebben toch ook geen zwemdiploma…

zoals de poëziekalender op het toilet dag na dag iets van gewicht verliest... zó eenvoudig zou het eigenlijk ook bij ons moeten gaan wanneer wij weer eens aan de lijn werken…

Geachte reizigers van beiderlei weledele en non-binaire kunne Wees welkom bij de dikke en de dunne op zoek naar mister moon z'n achterzij De een heet harry en de ander kwartje op weg in een Russisch ruimtestation in stratosfeer van hemelboog en zon ze zien de aarde door het oog van bartje Die drentse dreutelaar had geen idee…

Alle teentjes drijven in het water Falderalderiere falderalderare 't Was een cobra en een nogal zware Fal fal falderalderalderal oh wat een knal l…

Leo Kanes en Divo de Sijs Zijn met poète maudit Van Schamelen Een jaardicht bij elkaar gaan stamelen Op een soms zeer laagdrempelige wijs Hij mag dan eeuwig' in de titel dragen Hun Zuiderzeeballade parodie Mist die Enkhuizer feitenmelodie Van boerenwijsheid, antwoorden op vragen: ...Ten noorden van de Sont ruisen de bossen De…

Heb jij ook iets met kleine wonderwezens die je gras uit alle macht in stilte als hezbollah en hamas gaan omwoelen, dat zijn de irish puppies, de tuin ieren die gangen graven om het hek te openen op kieren ze doen het stiekem ongezien ze doen het meestal 's nachts…

De stiltestofwolk in Ironia is niets meer dan een woudbloem als symbool van een mystieke pieten transformatie: het sinterklaasfeest zonder godenzonen Zachtwordend zomergras als levensdrank hangt angstloos aan de grote torenklok die luidt over de boulevard favauge het keerpunt van de spits in knollenland Geverfde vogel, glinster van geluk…

Hedenochtend heeft ons aller Nico zich in de duisternis voor het krieken van de dageraad, bij gebrek aan licht vergast op een gekortwiekt klankdicht.... ________________________________ Ze zei me nog, wat let je En stap eens uit je bedje Voor 'n zonsopkomst verzetje Al is 't maar één coupletje Voor mijn part een filètje Américain van…

Gezegend is de jongeheer die mijn navelholbewoner vindt en koestert in zijn hand, met lede ogen constateert dat pluis tot stof is weergekeerd een windvlaag op een korrel zand…

O trouwe aanhang van het snelsonnet Ik moet op deze dinsdag iets bekennen Al dreigde er geen drone, 't was even wennen Na middernacht zat ik rechtop in bed Ook wie met kruik en grog naar bed toe gaat Zal tot zonsopkomst moeten blijven zwoegen De actualiteit barst uit haar voegen Ze dringt zich aan ons op, van vroeg tot laat Armenië…

Ja, ik ken een koe. Die sprak geen 'boe' maar oer-stoer tegen de kudde. Zijn vader was stuurs, zijn moeder een heel gedoe. Dus werd hij dichter. Dat brak hem zwaar op. Boe-roepend riep men hem toe dat hij moest zwijgen. Dus deed hij dat niet. Oreerde vrolijk vlotte, rijmende verzen. In de wei kreeg hij een schok - 'Hou toch eens…