Netgedichten over haiku

Helder morgenlicht doet heel het park glanzen. Schepping in het klein bemoedigt ons vandaag weer voort te gaan aan Gods hand.…

Springbalsemien staat als zachte roze poort voor ondoordringbaar bos.…

Een boomblaadje zweeft, valt neer, glijdt voort en springt op: dat kevertje dolt.…

Zomerhitte stijgt zonlicht zindert door de lucht blauw, diepe stilte…

Op de bloemblaadjes zoekt de bij het zoete goud tot de zomer zwijgt…

In de hete nacht roffelt plotseling regen op grond en stenen. Dagenlange druk belooft snel te zullen verdwijnen.…

In de tuin lezen; daarbij naar mussen kijken: veel nieuws ontdekken.…

de stervormige stralende gele bloemen van de wederik vieren met mij de triomf in de klimtijdrit van Anna van der Breggen…

In het park zit ik stil te kniezen, wil schrijven, maar kan niets vinden; opeens wekt kikkergekwaak nieuwe gedachten in mij.…

In de grauwe lucht grijpt gerafeld donkergrijs in gebroken wit: een engel der tekenkunst werkt daar met verdunde inkt.…

varens komen nu als vraagtekens uit de grond nemen hun plaats in tal van tuinhommels op de cotoneaster nijver, zachtzoemend vingerhoedskruid en jacobskruiskruid versieren het nieuwe tuinpad…

zacht regengeruis eindelijk troost voor de tuin balsem voor de ziel…

Zacht wit en purper fijn geweven in het groen stilte in de wind Rankende stengel tussen stenen zoekt ze stil donker op wit rust Wit met paarse stip rankend door het milde groen zachte lentewind…

een houtduif strijkt als een Russisch vrachtvliegtuig neer in de achtertuin hapt als ontbijt in wat groen en klapwiekt weer weg…

Op oude leeftijd aan pech van vroeger denken... Dat kon Gods hand zijn om erger te vermijden of zorg voor later geluk.…

Een witte bol glimt in de nevel. Vroege zon of verlate maan?…

Donker valt de nacht, eenzame vlucht in dromen, demonen komen.…

de lente ontwaakt bloesemgeur drijft in de lucht tegen de schemer…

Nog witte bloesem die langzaam en stil groen wordt fruit wordt geboren.…

De lente ontwaakt met bedwelmende bloesems, die pijn verzachten…

De week voor Pasen Van oudsher de Passieweek Een week van diepgang Passie is lijden Tevens diepe emotie En ook verlangen Op weg naar Pasen Betekenisvolle tijd Neergaan en opstaan Dwalen door dalen Kou en regen laten gaan De Lente breekt aan Hazen in de wei Koning Winter neemt afscheid De wereld krijgt kleur Ostara…

Storm loeit door het bos. De boom ligt plat, ontworteld: de ree vindt zijn hol.…

Het prachtige blauw wist het kruid-onkruidverschil. Hoe dwaas het gehark.…

In het stadsplantsoen drukt het verre beukenbos zijn vingertoppen: binnen 't oude gras glanzen groepjes bosanemonen.…

Groen blad aan de tak bloesem danst zacht op de wind leven begint weer Jonge vogel zingt uit het ei kruipt nieuw leven regen geeft de kracht Zachte ochtendzon dauw glinstert op fris grasveld dag wordt langzaam warm Bij zoemend bijtje tussen bloemen vol nectar lente ademt licht Warme lentewind knoppen openen stilaan zon wekt elke…

Het krentenboompje verliest zijn bloesem, waarbij de hommel opleeft.…

Soms laat je iets los Door juist niet los te laten Door accepteren Dat het er mag zijn Dat wat is en wat niet is Het heeft een reden Van licht en liefde Dus laat maar gaan, laat maar zijn Je ziel weet de weg…

Stille stroom glijdt zacht noten fluisteren in de wind hart ademt mee…

Bomen staan stram, zwart. Onder hen toont het water schuivende lichten.…

opeens een witte wereld en geen enkel spoor van de schepper…