Hartenkreten over moraal

de fee sprak in wat nauwelijks nog woog alsof het lichte zonder grens kon zijn alsof betekenis zich daar bewoog waar vorm verdween en oploste in schijn maar onder dat wat geen gewicht droeg verschoof een orde en zonder naam iets dat zich niet liet vangen maar toch vroeg om ruimte die zich sloot in eigen raam nu is de fee verdwenen…

De lengte was meer zij dacht, De breedte zoals was verwacht, De hoogte enigszins ambivalent, De inhoud zoals zij was gewend. Het effect was zoals gewoonlijk, Het resultaat bleek ongelooflijk, Zoiets had zij nooit eer ervaren, Wilde zij niets op besparen, Dat geluk en die zaligheid Wilde zij nooit meer kwijt.…

Bezit een kruiwagen- dan kom men voort in ons collectief bewustzijn dat ons toebehoort daaronder schuurt een breuk dat de mens niet bekoort hout dat kraakt een kuip vol verwachting die zwijgend blijft staan maar ergens blijft een wiel nog rond en klaar want hogerop, zo fluistert men elkaar geraakt de eenling zelden…

het neusje van een zalm waarom de bedekte walm een walm de zalm gebruikt alleen zijn neus wanneer de geur te sterk wordt ja heus! een fijne gedachte.…

de geit kijkt neer, het dal diep en wijd daar woont de twijfel, daar verstrijkt de tijd hij zoekt in rots een spiegel voor zijn naam alsof hij zonder echo niet bestaan, kan gaan de wind gaat langs, de lucht wordt dun en koud de vraag wordt zwaar het pad wordt steil en smal gebouwd wat blijft staan en wacht op zeker weten zal…

Ik kom met een plasje half 3 p.m het antwoord is kort, ochtendplas zegt een bureaucratische stem met moeite kwam ik aan met een pot, welke ik vond nog leeg voor de hond, van de hond voor wat zij vergaart alsof een potje zijn eigenaar spaart ik zoek de rechtmatigheid breng dit zeer toegewijd knik normaal en denk hoe raar, pas…

Ik denk geheel onbevangen dat er iets aan mijn strijkstok is blijven hangen besef bijgekomen van de schrik dat wat gevallen is met onwetendheid weer op te vangen.…

de tv kijkt scheel aangestuurd door apparaatjes één in elke hand hij ligt anders kijkt anders alsof recht slechts een suggestie is brillen te over maar kijken? doen we zappend nooit recht het scherm vouwt meningen tot papieren bootjes laat ze zinken in een glas water het praat in ondertitels denkt in reclames vergeet zichzelf…

De muizen zitten dicht bij elkaar alsof nabijheid ergens goed voor is 1 denkt aan een metafoor dat voelt al als te veel een ander zegt het slaat als een tang op een varken wat vreemd is want hier is geen varken geen tang alleen muizen de stilte doet even mee beter dan uitleg iemand noemt kaas maar ook dat is het niet…

Gelukkig,zegt kikker ijskoud ik heb tenminste iets dat blijft, mijn beloften ik spring erover heen.…

In de hal staat mijn koffer zonder oren te luisteren hoe de muren fluisteren wanneer ik slechts voor de tiende keer in al mijn vakantie kleding gehuld voorbij het lichtknopje verkeer ik wil er niet zo zwaar aan tillen ik hoor het gesprek niet- het hoort mij.…

In Frygië, een land heel ver van hier Leefde koning Midas, Die zuchtte naar wat hij begeert, Er bijna aan bezweek, Wijl goudzucht zelden wordt beloond, Een enkele delver daargelaten, En een douairière op leeftijd, Wier gemaal haar in weelde achterliet. Dus luister naar de moraal Van de waarde van vorenstaand verhaal, Ga niet met goud aan…

Mijn leven is kneuterig geworden huis-, tuin- en keuken-activiteiten huisje: 3 hoog met 51 betontreden boompje: veel te grote boom in de tuin beestje: een heel grote bruine labrador ik keutel wat in huis, binnentuin en berging ik kook voor ons beiden niet voor meer dat was eens, meer en meer en meer een dynamisch leven van werken, zingen,…

Ik ben de koning van het valse, De prins van het onafgewerkte. Alles is te laat — het is te laat. Wandelend door gedachten, door herinneringen, Kom je nooit terug bij het begin. Je ziet de start niet meer, Alle lijnen vervagen, Alsof ze nooit hebben bestaan. Gevoelens veranderen, Tijd slijt, Alsof het nooit iets betekend heeft. Heeft…

Lang voordat er boeken waren, voor de stenen tafelen, voor het woord “goed” en “slecht,” Brandde diep in ons vlees een licht, zwak en helder, dat fluisterde: “Doe geen pijn, luister, raak aan, zorg.” Het is geen stem van boven, geen oordeel in de hemel. Het is de echo van miljoenen jaren, van harten die sloegen, van handen die hielden…

In mijn handen rust je, zo stevig en fijn, De snaren die zingen, een melodisch refrein. Je lichaam van hout, zo warm en zo puur, Met in elke aanslag, een muzikaal avontuur. Jouw klank is een wonder, zo helder en rijk, Je laat mijn ziel dansen, bij elke snarenstrijk. Mijn trouwe metgezel, in vreugde en pijn, O Fender, gitaarke, altijd zul…

Wat ben jij saai en somber Kreeg zij op haar donder Met deze waarheid als een koe Deed ze toen de boeken toe Dat ook zij begon te jokken Konden leugens niet verkroppen Daar met enkel fabels baren Niemand viel aan te varen
 Leugens vroegen waarheid  
Te stoppen met misleiden 
 Die zei dat is verleden tijd Ik blijf bedrog verspreiden…

Gun en gun niet weinig Gun en gun hen meer Gun en gun hen alles Alles? Alles wat je niet hebt gekregen Alles? Alles wat je niet hebt gekund Alles? Alles wat je niet werd gegund Gun hen twijfel Gun hen fouten Gun hen spijt Gun hen de sensatie Van een nieuwe generatie Gun de jeugd Hun eeuwigheid…

Eigenlijk word ik vaak gezien als een losse flodder zeker op het gebied van toezeggingen intrinsieke beloftes kom ik wel na maar niet veelal die losse flodders: spontane toezeggingen zoals:: "Ik ga je voorstellen" "Ik ga het uitzoeken" "ik ga het boeken" "Ik stuur je die foto" "Ik ga het bekijken, beluisteren" "Ik kom je be- of…

Alles is slecht Jouw leven De kamer Het voorgerecht Ternauwernood Kan je wat verdoven Een anulatie bekomen Het in een doos laten doen Zou je durven? Het over een andere boog gooien Je met een upgrade belonen Zelf een vis leren stomen Of liever niet? Gedwongen blijven klagen Je niets af te vragen Je trapt op mijn teen…

Er valt geen pijl op te trekken nou die pijl die trek ik wel en richt raak direct in de roos die giftige roos waarom met gif gekweekt? waarom niet natuurlijk? een natuurlijke riekende roos! We zijn in ons Nederland voor de helft wonende en levende ver onder Normaal Amsterdams Peil moreel gezakt tot Nederlands Asociale Peilstijl Zowel…

Waar een wil is Wil ik weg…

geloven is nodig als vertrouwen ontbreekt geloof heiligt de middellen als men geen reden heeft…

Een wijze man zei ooit dat een wijze nooit of zelden spreekt maar luistert. Zelden preekt en nimmer roept, maar op de tast naar waarheid zoekt en die dan zachtjes fluistert.…

Het zal tijd worden Die welgemeende excuses Voor ons slavernijverleden Excuses zijn zeker op z’n plaats Maar of 19 december aanstaande Daar echt geschikt voor is, geloof ik niet Wacht gewoon op zomer 2023 160 jaar na de afschaffing En stuur zeker niet Minister Weerwind Het is dan tijd voor onze Koning Met hem de Koningin en Kroonprinses…

We steunen Oekraïne met geld, wapens en advies Al duurt de strijd nog jaren Steun tot het eind blijft het devies Dat einde is er als dankzij onze bemoeienis alles is platgegooid en de laatste Oekraïense soldaat eervol gesneuveld is…

Deze drie Latijnse woorden die krachtig vol eenvoud zingen geef ons vrede mogen galmen over aardbol door zeeën en wolken om hun boodschap te brengen aan oorlogszuchtige mensen en twistende regeerders in alle werkkringen huiskamers en gezinnen…

De angst is zo zwaar als lood het is stil aan de overkant zelfs haat heeft hoge nood moderne pest staat in de krant Zinnen druipen vol van verdriet mijn ogen gaan tranend dicht populisten zingen het dode lied verzet is nu mijn enigste plicht Iedereen heeft recht op brood en zeker hier in ons Nederland voor de liefde niet voor de dood…

Als gouden appels in zilveren beeldsnijwerk, is een woord, gesproken op de juiste tijd ervoor. Woorden, uitgesproken, zo'n drieduizend jaar geleden. Door een man die vroeg om wijsheid. Hij had erom gebeden. Toch bleek het niet genoeg. Zijn conclusie was: "Alles is ijdelheid, een najagen van wind." Door zijn wijsheid maakte hij dit onderscheid…

De wegen met verkeer, rustig of druk, mogen opluchting geven, zwaar hijgen. Menselijke zintuig en gemoed krijgen bij stoplicht soms een plotselinge nuk. Het glanzende groen brengt vluchtig geluk. Kort oranje en lang wachtend rood dreigen op stil kruispunt geweten te doen zwijgen: tòch gas of doortrappen: even ferme ruk! Hoe Jezus' alles…