Hartenkreten over overig

Ze zei: “ de waarheid Ligt in het midden.” Hij dacht: “wat krijgen we nou, Wat ligt er dan Aan de linker- en rechterkant? Zouden aan d’ene kant leugens zijn, Maar wat dan aan d’andre kant?” Een antwoord kreeg hij niet Tot zijn, én haar verdriet.…

Hij dacht heel lang diep na, Kon helaas niets bedenken Waarover hij na kon denken, Bleef bij denken over denken. Al dat denken was vermoeiend, Dacht toen over wat te doen Om te denken aan iets waar je Wat minder moe van worden zou. Dat bleek evenwel geen sinecure, Want ook daarvan werd hij moe, Besloot daarom maar te stoppen Met dat…

Ben Jij het? Nee, hoe zo, Ik ben het! Oh, ik dacht dat jij ’t was. Dan heb ik me zeker vergist. Ja, dat denk ik ook. Want ik ben Echt jou niet, maar ik. Nou dat is niet erg, Ik vind jou erg leuk! Nou, dat doet me deugd, Daarover ben 'k Oprecht verheugd!…

Een kind zo jong, met ogen fel, dat de wereld telkens sneller stelt. Een geest die bliksems helder leest, te groot voor wat gewoonlijk is geweest. Met snelle vingers, noten zuiver, wekt het klanken — zacht en luider. Een schilderij in felle gloed, waar elke kleur betekenis voedt. De schoolbank wordt een smalle ring, te klein voor deze doorgroeiing…

De zon komt op, Langzaam ontwaakt de wereld, De zon klimt uit de kim, De eerste vogelschare fluit Hun ochtendconcert. De eerste mensen stappen Slaapdronken uit bed, Worden wakker onder de douche, Spoelen met hete koffie Hun ontbijt kieskauwend.weg. Dan komt de wereld tot leven, Bussen, auto’s, fietsers en trams, Laten met al hun herrie…

Het stormt, de wind is guur, waait door mijn haar, verdooft mijn geest. Zon al tijden niet gezien, wolken drijven over en weer, dat wil ik echt niet meer. Mijn wil blijft ongehoord, geloof me op mijn woord, geen weergod die het hoort, laat staan zich er aan stoort. Ik kruip diep weg in mijn kraag. Is toch niet veel wat ik vraag? Nu valt…

Tranen vloeien in overvloed, Troostende kussen vegen ze op, Tranen drogen zo schoon op, Verdriet blijft achter, ongezien. Als Gods tranen over d’aarde vloeien, En een zondvloed achterlaat, Is des mensen verdriet, Verdronken in Gods overvloed. Niet de overvloed van Gods tranen, Noch Gods après Moi, Maar de liefde des mensen, Die ’s mensen…

Om geld of roem Geeft ze geen sier, Zij doet het louter Voor haar plezier. Alleen wat het is, Wat zij zo graag doet, Daarover houdt ze Wijselijk haar snoet. Die geheimzinnigheid Prikkelt menigeen, Maar wat ze ook doen, Ze verklapt het geen.…

Wat is gebeurd, is onveranderbaar, dat vormt het onwrikbare verleden. Wat er nu gebeurt in het heden is dan nog te manipuleren, maar is daarna wederom onveranderbaar. De toekomst is een heel ander iets, wat dan gebeurt, weten we niets. Pas als het in het heden voorbij is, Is het weer verleden, geschiedenis. En zo gaat het maar door en door…

De zee is hongerig het land heeft dorst de lucht lekt zwarte inkt de aarde is vies en stinkt Heilige zwerfkoeien romantische straathonden verweesde kakkerlakken verdwaalde rioolratten Hallo dood, ben jij een in het zwart geklede man die met een zeis zwaait? Ik verdenk jou ervan dat je hier en daar de verkeerde omver maait De liefde…

Het is de wind, die huishoudt in mijn hoofd, het is een janboel. Ik schreeuw hem toe, luistert niet, het lijkt verdorie wel anarchie. Ik bespeur woede in mijn hart, mijn mond zwijgt als het graf, mijn ogen schieten links, rechts, mijn oren potdicht en met recht. Dan klinkt de reddende stem ver weg, hoog boven de wolken. Mijn tong verlamd…

Het regent, druppels vallen neer, Geven krinkelingen in de spiegel, Willen uitdijen in oneindigheid, Nieuwe druppels dat verijdelen. De spiegel gemetamorfoseerd In een groene mandarijnenschil, Waarop de zonnestralen zingen, In ’n orkestraal symfonisch gedicht, Wegstervend in de vergetelheid Als de zon d’regenwolken verdrijft, En de laatste…

Veel opgesloten gedachten in een kleine kamer, na zovele jaren wachten slaat dementia met 'n hamer. Alle bewaarde gedachten weg naar onbekende verre oorden. Herinneringen vervluchtigd, Opgespaard voor niets.…

In het wilde weg Baande hij zich een weg Naar de plek hij niet wezen wou, En nimmer komen zou. Hij strandde voortijdig op ’n plek, Hij nooit had verwacht, Hij vond daar wat hij niet zocht, Hij dolgraag hebben wou, Wie had dat ooit gedacht! Hij is nu zeer voldaan, En ook heel tevree, Heeft wat zijn hart begeert. Wat deze geschiedenis Jou…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

In het dal van verwachting, Stroomt het beekje van hoop, Fluit de herder zijn lied Van verlokking en verdriet. ’n Herderlijke pastorale, Van ’n terugblik, die in ’t heden Geen toekomst ziet. ’t Herderinnetje wacht bij ’t beekje, Hopend op ’n toekomst, Waar oud verdriet uit verbannen is, De ontbrande liefde lonkt.  …

Zelfs in zijn stoutste dromen Had hij niet aan zien komen, Wat hem toch is overkomen. Zij had ook niet kunnen dromen, Dat dromen uit kunnen komen, Gebeurt toch alleen in dromen. Toch, en toch is ’t ervan gekomen, Zijn hun stoutste dromen, Bij beiden toch echt uitgekomen. Geloven nu in wonderen, Waarover ze in hun stoutste dromen, Zelfs…

Ze zeggen wel: Het leven begint bij …. En noemen dan hun leeftijd. De waarheid is: Het leven begint ergens Vóór de geboorte, Maar wat het belangrijkste is, Is dat het dáár niet omgaat, Maar je het leven léven moet, Om zo te genieten, Van wat het leven biedt!…

Hij vroeg om de feiten, Na ampel beraad kwam Het antwoord zonder inhoud, Dichtung ohne Wahrheit, Het antwoord bleef hangen, De vraag herhaalde niet, De waarheid bleek een leugen, Een historisch feit, D'overlevering een vergiet.…

De kou is gelukkig uit de lucht verzuchtte hij met een zucht van verlangen naar mooi weer, dat verblijdt hem keer op keer. Het oude gezegde, na regen kom je zonneschijn tegen, is een waarheid als een koe, dat geeft ieder ruiterlijk toe. Hij legt zijn blote bast te zonnen, maar nauwelijks ermee begonnen of de eerste druppels vallen weer heel…

Ik kwam, ik zag, ik werd zo blij, van die persoon met wie ik vrij. Het geluk lacht mij nu toe bij bijna alles wat ik nu doe. Geluk geeft mensen het gevoel, dat alles slechts heeft één doel, het geluk vergroten, immer meer, niet éénmaal, maar telkens weer. Zo’n geluk ervaren is een wonder, je kan, wil dan nooit meer zonder. Maar eens komt…

Belofte maakt schuld, Dacht hij, en wachtte af. Tevergeefs, wijl d’belofte Niet werd ingelost. Hoop doet leven, Dacht hij, en wachtte af, Toen z’n einde naderde, Zat hij nog met lege handen. Eind goed, al goed, Dacht hij, en sloot zijn ogen, En heeft hij ten leste, De bijl aan Maarten gegeven.…

In stilte schrijf ik dit gedicht, Althans ik tik het op mijn tablet, Letter na letter, woord na woord, Aaneengeregen in strofen. Jij hebt je slechts te voegen, Overgeleverd aan mijn wils vinger, De lezer evenwel, die is vrij, Kan doen met dit gedicht die wil. De lezer kan het lezen, of niet, Kan een maagd zijn of verkrachter, Noch de dichter…

Ik ben mijn zin kwijt, Het was de zin ik zeer omgaf, De zin, die zin aan m’n leven gaf, En zo door ’t leven leidt. Die zin is spoorloos uit zicht, Ik ben nu zeer ontzind, Want erin is vermeld, Hoe’t in m’n leven is gesteld. Mijn zoektocht heb ik gestaakt, Leef nu zonder levenstaak, Mijn leven is niets meer waard, Ik sta als zinloos op…

Het is nooit saai bij mij is er rotzooi om elke dag weer verbaasd te luisteren naar muzen ziekjes te horen dat de buren weer overstag gegaan zijn naar de supermarkt voor een drinkontbijt want ze happen de apen in bananen uit bedreigde diersoorten zoeken zij waar ik bij hoor onder tussen alle saaiheid.…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

De oranje blauwe bol aan de hemel, Zendt stralen van warmte en licht, Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel, Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht. Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag…

Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel. Ontbeert gevoel, Gevoel dat was, Verdween voorgoed…

Vrijen? Vroeg ze bij ’t ontbijt, Hij vroeg, Waarom nu, Het is nog zo vroeg. Waarop zij zei, Voor vrijen is ’t nooit Te vroeg. En ze voegde De daad bij haar woord, Daar had hij Niet van terug, Ook niet toen ze ’t deê bij de koffie, Lunch en de thee, Ze nam ook ’t diner En ’t slaapmutsje mee.…

Buiten in de tuin pluk ik de dag, Zet de bloempjes buiten, Scheer d’schaapjes aan d’hemel, Word ook graag verwend. ’t Luisterend oor hoort de stilte, Die het lawaai verstomt, Spoorslags kwam aangedenderd. In mijn armen slaapt ’n engel, Verblijdt met dromen, Die nog nooit eer zijn verteld. Ik zing het lied van morgen, Gister is lang…