Hartenkreten over spijt

Aan gene meander splitsen twee stromen die eender verstrengeld waren samengevloeid, beiden hun bedding verengd en vermoeid een wending namen zonder verdere tederdromen. Hun oevers bezaaid met hetzelfde riet en lis een eend en wat wiebelend wrakhout, vluchtende libellen voor stank en vuilnis, Tigris en Eufraat, overwoekerd paradijs zo oud…

Roekeloos De bestuurder kwam met de schrik vrij. Nou,vrij? Gevangen zal het heten met de dood op je geweten van je medepassagier. Probeer daar maar mee te leven, in de cel, 't is om het even Gevangen zul je altijd zijn in je eigen zielenpijn…

De tijd vliegt, maar toen zag ik dat niet. Mijn leven was een achtbaan, met speed, drank en wiet. Twaalf jaar van mijn leven dwaalde ik af naar beneden. Wat zo onschuldig leek, Beheerst mijn leven tot op heden. Negentien jaar en daar zat ik dan, een studentenkamertje in de binnenstad. Ik herinner me nog goed, dat ik toen toekomstplannen…

Een liedje van herhaling, zing ik, een wijsje van weleer neurie ik, tik met mijn vingers een deuntje op de maat van een lang vervlogen hit, wanneer ik het jaartal van uitkomen zie verschijnen, denk ik shit, wat word ik oud!…

Zou jij ernaar willen streven De jaren van ellende met jou Die toch al zijn afgeschreven Indien mogelijk Aan mij terug te geven Dan had ik door jouw genereuze gebaar Nu minder grijs haar En gelukkig meer tijd om van te leven…

Waarom moet wat is steeds maar weer wijken op elke lege plek worden huizen gebouwd en bomen gehakt,het zijn iepen of eiken want dan zijn ze ziek of anders wel oud. Nieuwe gebouwen moeten daar dan verrijzen dikwijls een bank en vaak een kantoor, ze krijgen dan het uiterlijk van grote paleizen. Men vraagt zich af, hoe lang gaat dit door. Veel…

Sorry is zo gemakkelijk te zeggen als je het niet meent. Sorry kan je tegen iemand zeggen na een schop tegen je been. Sorry is pas moeilijk als je het zegt met je hart. Een echte sorry komt moeilijker over je lippen dan je had gedacht. Dus gooi niet gelijk sorry na alles wat je hebt gedaan. Een sorry is pas echt, als je beseft wat je hebt aangedaan…

Zomaar een gebed Dit jaar heb ik geen vrucht gedragen alleen druppels armoede. Wat heb ik gegeven? De dagen ben ik begonnen met de scherven van gisteren bladeren die geen schaduw geven. Verchroomde woorden gaf ik gespoten over een laag roest. God..... ik ben zo bang dat er mensen zijn die door mij innerlijk van kou zijn gestorven…

ze zit in het raamkozijn, amper zeventien jaar het dikke golvende haar beweegt zachtjes, oh zo zachtjes in de wind de zon kust haar jonge huid ze droomt haar leven spannend, waant zich de dochter van een Arabische prins zijn lieveling natuurlijk ze is nog ongerept maar voelt zich toch al zo vrouwelijk veel klasgenoten hebben al een vriendje…

Bijzonder lastige ouders die bezat zij die steeds wel om iets moeilijk deden Ze voelde zich daarom nooit echt vrij zich gewoon, als een tiener, te kleden Haar haar, ‘t zat eigenlijk nooit goed althans volgens haar ouders dan toch Maar het bedekte toch menige sproet en als ‘t nu niet zo was. Wat dan nog Wanneer ze eens uit meende te gaan…

Als ik in stilte aan je denk, vraag ik aan mezelf : waarom was ik boos het was makkelijker als ik voor zo'n gevoel koos maar toch voelde ik verdriet waarom wist ik toen niet Dus als ik nu in stilte aan je denk denk ik aan die momenten samen dat we zoveel dingen deden, dat we echt verbonden waren en ik heb spijt spijt, dat ik dat…

dit moet het ergste zijn meer dan de onwetendheid de zekerheid van besluitloosheid een dilemma tussen goed verstandig of slecht gevoelig en geheel niets doen het wachten op een hellend zwaartepunt tot het omvalt en niet meer terug kunt behoed me voor het gevaar of is het al te laat…

De scherven in mijn leven Brachten mij niet vaak geluk Alles wat volmaakt kon zijn Ging uiteraard weer stuk In ieder heel klein lichtpuntje Zag ik geen nieuw begin Na weer een rot deceptie Verloor ik de moed er in Vol dagen dat het niet echt loopt Gevangen in een nacht Je bang bent Soms wanhopig hoopt Op iets dat op jou wacht Verloren in…

Spijt van het verleden. Spijt op de achtergrond. Spijt moeilijk om te delen. Spijt dat ik ooit voor je stond. Het geluk staat geportretteerd. De eeuwige lach van mijn schat. Geluk op één foto geïllustreerd. Maar spijt heb ik nooit gehad.…

eigen loslippigheid deed haar de das om hij kijkt er niet van op gewoonweg reuze stom te veel verteld aan even zo veel - vrinden - uiteindelijk konden ze het blijkbaar toch niet zo goed met elkaar vinden . samen niet door een zelfde deur eigen loslippigheid ja, ja daarvan heeft ze nu meer dan spijt…

Indianenjungle met ketchupsaus Zo ziet het er hier van binnen uit Na jouw slachting in mijn vlindertuin. Sinds wanneer ben ik vatbaar Voor een volstrekte vreemde, word ik in slapeloze staat opgeslokt door leemte? Het is alsof ik willoos ben geworden, Kansloos om ooit nog één mens te zijn. Van alles wat ik tot nu toe was, Blijkt dat ik…

slaap maar sust het kind zeeblauwe ogen golven in zilverzachte haren rond haar gezicht sterrenstralen kussen mijn ogen dicht in toverlicht slaap ik veilig in haar armen en droom alles licht…

Ik keek stiekem door het sleutelgat zag een volslagen vreemdeling daar waar ik had moeten staan ik ben maar weggegaan had ik dat maar nooit gedaan.…

spijt beweegt en verplaatst zich niet spijt laat zich beter omschrijven als vastgezet verdriet…

Voor ik Frans sprak zag ik heel ver hier vandaan op een tegel in het raam een tekst onbegrijpelijk wel krachtig “”””””””””””””””” Soches En Savons Sachies Belle Se Nu Pas Jent “”””””””””””””””” maar nu zo vele jaren later nog steeds niet echt het Frans machtig gaat de schel en versta ik de tekst wel…

Te impulsief handelen is zelden goed Brengt chaos in menig gemoed. Wonden kwellen me dag en nacht 'k Veracht mijn handelingen zo ondoordacht. Ach, ik mag er wel uit leren Met gevoelens mag je niet spelen. Woorden en daden wikken en wegen Constant wil ik dat overwegen. Een gemeend sorry om wat mis liep Alles anders, dat verlang ik intens…

Voor excuses is het nooit te laat, voor sorry zeggen eveneens, toch is de mens niet in staat gebleken, op de knieën te gaan om gewoon te zeggen, “het spijt me” wat je is aangedaan, nee, daar moeten eerst jaren overheen gaan, vooraleer men zeggen kan, ik zat wel zo vreselijk fout, niet dan? Maar voor excuses is blijkbaar een stadium…

zij was zijn hele lieve pop haar pop nog in haar hand hij had zijn drive speelgoedauto´s, nu gesloopt total loss door contact met een kindervriend hij kon het leven niet meer aan nooit meer rust, angst en spijt in hoofd en geest gekozen dood, nu voor altijd, hij is een kindervriend geweest…

Het spijt me, ik kan alleen met hart en ziel leven... het spijt me, als ik teveel geef wat jij niet hetzelfde beleeft... het spijt me, voor mijn diepe liefde en verdriet, het is Alles, wat ik zien liet; het is mijn liefde.…

Achteraf kreeg ik toch nog spijt Voor het verlenen van respijt. Door het uitstel te schorsen Hoefde ik geen tijd te vermorsen Het was einde bedenktijd. Geef verantwoord respijt Anders ben je straks alles kwijt.…

Vergeven is ook energie weggeven, die je angstvallig, zelfs gewoontegetrouw als vanzelfsprekend, bijna, maar vooral boosaardig vasthield, tot een breekpunt van inzicht en mededogen; zie je, dat je jezelf bijna al die tijd, had voorgelogen.…

Je mag het weten Ik ben je niet vergeten Ik heb je laten gaan Maar ik kan niet stil blijven staan De wereld is als een lopende band Je kan niet stoppen Je moet verder gaan Je kan niet blijven waar je bent Kon ik maar terug in de tijd Dan was alles anders Dan was ik blijven staan Samen met jou…

Mijn vroegere hoofd. Ik was zondig. En vroeger had ik nog een hoofd. Nu glijden mijn vingers de laatste jaren over iets anders op mijn hals. Ik heb geen gedachten meer in mijn hoofd. Dat is een verschrikkelijke straf. Hoewel ik iedereen weer liefheb. Een bed is door de voorzienigheid aan mij geschonken. Omdat mijn hoofd er niet meer is maar…

Geen vergeving kon hij vinden voor hem zelf. Zij was buiten de drang en de dwang en niet achter de stang. Niet achter zijn stangen. Hij zocht haar maar kon haar niet meer vinden. Achter stang in de vergetelheid. Zonder gezicht en zonder naam meer in de wereld. Alleen voelde hij zich beklemd achter stangen. Hij kwam niet meer achter stang…

In deze wanhoop Die ik begonnen was Vraag ik mezelf weer af Hoe dit afloopt Ik hoor de stilte Van de storm die komt Heb ik mijn ziel verwond In deze ijzeren kilte Een klap in mijn gezicht Liet mij weten dat ik het wist De afloop van dit leven Is niets meer om voor te geven Ik loop hier met mijn zorgen Hier over straat in de kou Komt…