Als de sterkste schouders de aarde vallen laten,
als de ingedutte liefde het vuur niet langer blust,
als de steekvlieg de poort tot Olympus bewaakt,
als de zielenwegen der reizigers eindigen in niemandsland,
als de onbeminde schoonheid onbenoemd blijft,
als de overkoepelende beschermer zijn eigen eed verraadt,
als de geveinsde krankzinnigheid…
Dáárheen, dáárheen,
richt ik met u, Beschermer, mijn schreên.
Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?
Het muildier baadt zich in der wolken nat:
in holen woont der draken zwart gebroed,
de rots stort neer en over hem de vloed.
Kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!…
Met eerbiedig hoofd ontbloten,
Dank- en liefdevol te groeten,
Ons te werpen aan hun voeten,
Hunne knieën te omknellen,
Als beschermers en modellen!
Hun ootmoedig en bescheiden
Onze eerste zang te wijden.
Jonge broeders in de rij
Wees erkent'lijk en volg mij!
Leg uw deel van hulde en eer
Aan de voet dier helden neer!…
buskenblazers
met musketten
ramden er op los
De haard werd
opgeruimd
door melis stoke
bontekoe
ook ijsbrand
harmenszoon van rijn
liet zich niet
onbetuigd
In het behouden huys
deed jacob of
heel holland bakt
avant-la-lettre dan
zo sloeg de vlam
weer in de pan
En vierden zij
Sint-Nicolaas
de schutspatroon
der zeevaarders
beschermer…
Gij leeft te zeer in uw bewogen heden
om het te weten, maar het is geschied,
dat weinigen, die deze naam beleden
beschermers bleken van het wijd gebied,
waarop men heden nog beschaving ziet.
Gij preekt wel, maar gij kent de teksten niet!
Wat is úw toekomst zonder óns verleden?…