3400 resultaten.
Hartstikke
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Hartstikke gek.
Hartstikke gaaf en
vreselijk braaf!
Hartstikke abnormaal,
vooral heel normaal.
Hartstikke raar, ook, maar
hartstikke waar!
Hartstikke grenzeloos,
hartstikke dodelijk...
Je moet maar eens een pil,
een flinke dosis van Petra innemen...
hartstikke fataal,
hartstikke door dat:
veels te groot hart!…
De schoonheid van mijn intelligentie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 (voor: A.D.)
Als een gebroken Diamant
waarvan de aardse waarde
er niet toe doet
schitter ik!
Het ging, gaat niet over wat
schuilgaat, achter de realiteit.
De werkelijkheid is, ligt daar bloot:
dat de goedheid van mijn hoofdelijke
intelligentie zich uit van klein tot groot!
Het doet niet alsof; speelt dat spel
zelden tot nooit, immer verbonden…
Een stille glimlach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Heel hard lach ik
om de mensen op deze wereld.
Heel hard lach ik
om hun liefde, hartstocht en haat.
Heel hard lachen, om wat ze
niet kunnen laten...
Heel hard lachen om hun gebruiken,
gewoonten, feesten.
Heel hard lachen om verslavingsgedrag...
om 'fouten', om menselijk onvermogen.
Heel hard lachen om de dood, die overgaat
in het leven.…
alles van waarde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 schipperen is
soms geboden
net als het
verschuiven van de
boel of het beetje bij
beetje bijdraaien van
de bitterheid een
kwartslag of zo
een volle tafel met
rekwisieten biedt
ruimhartig plaats voor
een ander verhaal
loslaten is geboden
overstijgen de kunst
net als je
aanraking is alles
van waarde mooi
genoeg…
Freak
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.622 Ik hoor je maar ik luister niet
Ik kijk wel maar ik zie het niet
Ik heb het zelf niet in de gaten
Ik denk wel maar ik snap het niet
Ik voel wel maar beleef het niet
En kan er ook niet over praten
Soms wil ik maar dan kan het niet
Soms mag ik maar dan lukt het niet
Om mijn eiland te verlaten
Misschien ben ik wat onbeschoft
En voor de buitenwereld…
vraagstuk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
961 hij zoekt stil
koel en exact
in zijn kaal territorium
mysteries worden ontrafeld
op de tafel die symbool
geworden is voor openbaring
hij praat weinig
in deze stilzwijgende wereld
is alles reeds gezegd…
etenstijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
896 mevrouw M
had vijf kinderen
mevrouw was niet genoeg
vandaar de M
want zij was méér
dan mevrouw alleen
mevrouw M
serveerde de bloemkool
uit één stuk voor vijf
of meer, nooit stuk
altijd mooi heel
als ik weer een bloemkool koop
dan denk ik aan mevrouw M
een bloemkool kreeg nooit
een fijner compliment…
ze was mijn grootmoeder niet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.040 dat had ook nooit gekund
want ze rookte sigaren
dikke sigaren, en dat viel op
want zij was klein en mager
heel mager en klein
wij noemden haar moe
ze was de grootmoeder
zonder kleinkinderen
het gaf niet, ze had ons
de straatkinderen
die haar sigaren zagen roken
en haar moe noemden
moe en haar hond
die had ze wel, een hond
haar…
vakmanschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.061 ik heb het kistje nog met het geurtje
zo noem ik het want ik ken het hout niet
maar het is uniek
hij gaf het me niet
men bracht het nagelaten later
er zit nog steeds dat potloodstompje in
waarmee hij honderden latjes afstreepte
op de juiste lengte of breedte
het kraakt ook zoals hij de laatste jaren
hij werkte zo rustig
dat hij…
cyclus
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.152 in deze uitgestrekte vlakte
waar tekens onbekommerd
door het luchtruim zweven
tot de zwaartekracht ze op de knieën dwingt.
Samensmeltend tot een vesting
waar het laaiende wit
onophoudelijk op poorten beukt
in deze eindeloze vlakte
weet ik niet waar ik leven kan…
naamloos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
838 ik loop door de straten
en zoek naar mijn naam
de deuren gesloten
een hond blaft naar de maan
ik loop niet meer daar buiten
ik ben het zoeken verleerd
mijn naam zal ik niet kennen
opnieuw in mezelf gekeerd…
ONBENUL
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.915 Ik tel niet mee. En jij?
Ben jij er ook zo een?
Dan zijn wij met z'n tweeën.
Ssst, mondje dicht;
Men zou ons erom verbannen.
Triest eigenlijk, om mee te tellen,
Wat ordinair om als een kikker
Levenslang je naam te kwaken
Tot een moeras dat je bewondert.
(vrij naar Emely Dickinson)…
Vincero
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Telkens als ik de nacht in vlieg
overwin ik de zwaartekracht
de donkere gedachten die
mijn leven naar beneden trekken.
Ik bezit een innerlijke kracht
waarvan ik zelf geen weet heb
een gedrevenheid zonder vragen
die alle twijfel wegneemt.
Ieder wezen is uniek
in het leven dat het waagt
geen verstand kan doorgronden
hoe groot die overwinning…
horen en zien vergaan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
744 mijn zintuigen
ik schakel ze uit
stuk voor stuk
ik weet het:
een onmogelijke zaak
ik lever ze over
stuk voor stuk
aan een
oorverdovende duisternis
blijft over het vege lijf
horen en zien vergaan
tastzin
niet langer op proef gesteld
ik weet het:
het heeft misschien geen zin
nu nog de motor
het harde hoofd
niet weg te denken…
zondag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
683 het dorp vol zachte geluiden
wat koerende duiven op het plein
de wind die het gebladerte terloops streelt
gezangen achter het glas in lood van de kerk
de tijd is stilgezet
ik droom dat ik niet wakker word
zondag is nog niet begonnen…
ik wilde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
741 ik wilde de ijzige kilte trotseren
de dag van de nacht onderscheiden
en het vuur van het ijs
ik wilde mijn onwetendheid te lijf gaan
alle kleuren zien en horen
de zilte tranen proeven
ik wilde dat de stilte
peilloos was en alles kon vervangen:
het bittere zout en het zachte zoet…
a state of mind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 grijstinten daalden onhoorbaar
naar de onderwereld van mijn ziel
infiltreerden, wars van schitterende kleuren,
als geheimagenten in de diepste lagen
veegden met koele kalmte
de levendige helderheid van de bodem
de spiegel weet niet
wie het is geweest…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 ik ben lang in de wolken geweest
een aanrader maar ik moest terug
ik belandde met beide voeten op de harde grond
er leek geen vuiltje aan de lucht
maar de wereld leek zo anders
ik zag ontelbare ivoren torens
die ondanks hun prachtige architectuur
uitblonken in eenvormige ontoegankelijkheid
in een smalle straat stond een man
hij lachte…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
een alledaagse morgen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
969 het was een alledaagse morgen
toen ik mezelf tegenkwam
bij het haastig oversteken
passeerde ik mezelf
ik overliep mezelf
in die bijna geruisloze straat
zonder het te weten
nam ik een loopje met mezelf
ik holde en stond stil
een spiegel versperde de weg
het was een alledaagse morgen
toen ik mezelf tegenkwam…
Alle kleuren in zich
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
772 woorden die smelten
in ritmische zinnen
voel ik warmte van binnen
buig mee met de wind
in vredestekens
woont het in mijn hart
zal de wind de echo hoger blazen
wandel ik langs woorden
neem ze mee op mijn weg
alles betekent alles
in klinkers en medeklinkers
het draagt alle kleuren in zich
die verbinden aan emoties
en ze wonen in mij…
Houvast-laatlos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
939 wat je ziet
is niet alles, wat ik ben
en niet alles is wat het lijkt
jij wikt en weegt woorden
met één ademzucht, één polsslag
maar bij alles weet ik
als jij naar mij lacht
schijnt waarheid in mijn ogen
want jij bent zo dichtbij
open je ogen en oren maar
houvast-laatlos
ik geef jouw groen licht...…
autoluw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
585 de sanseveria op de vensterbank
draagt één kerstballon
hij licht op als er een auto passeert
dan veert zij recht uit haar sofa
zingt uit volle borst halleluja!
en zakt daarna weer neer
het is een doorzichtige ballon
waarin ze soms de maan ziet
of het boze oog
maar meestal is hij kerstmis
op een doordeweekse dag
als er eens een auto passeert…
Rolden waterrimpels in het zand
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
648 na een flirt met woorden
vanuit een onuitgesproken stil verborgen
naar ruimte in droomwandelingen
en veiligheid
heb ik als reiziger pauze genomen
in het licht van strelende manestralen
waarin ik ver weg droomde
werd door niemand gestoord
rolden waterrimpels in het zand
de wind speelde ermee
maar de golven der tijd spoelde alles weg…
schaduw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 de man nam bedachtzaam het woord:
ooit stond mijn naam
in de maan geschreven
ik pleegde een moord
op een onvervangbare droom
ik werd mijn schaduw
aangetast door onuitwisbaar rood
de maan is geel
de maan is leeg…
Op de grens van diepte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
604 kijk terug naar jouw woorden
die geen weg meer vinden bij mij
je aangesneden zinnen worden afgedaan
en als je duizendmaal blijft zwijgen
verstijf je door kilte
op de grens van diepte
in een soort ruimteloosheid, zinloze stilte
het zet mij aan het denken
lopen er rillingen over mijn rug
word ik teruggegrepen naar oude beelden
breek, sluiten…
Glijden uren voorbij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
698 uit nachten
van verwassen seizoenen
veranderden kleuren
in fraaie tinten
met zon in de ogen
brandende zanden erdoorheen
heb ik gedroomd
zelfs in de schaduw
waarop ik mij verdwaald voelde
zonder aanwijsbare reden
oh, dan weet ik
schrap wat niet past bij me
glijden uren voorbij
wat het verlangen ook voedt…
Ondergesneeuwd
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
933 kou vat aardse tranen samen
in schittering van wit kristal
verhullend als een liefdesmantel
overheerst het schonende grote getal
elk vlokje toont complexe tekens
voor wie eenvoudig dieper kijkt
het is de massa die verdoezelt
hoe de eenling om zich reikt
uniek in hun eigen signalen
dalen bevroren druppels neer
om als de dooi komt te…
Vertrouw op jezelf
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.174 opeens is er het verdriet
die als donderslag bij heldere hemel kwam
het is pijnlijk, maar goed
je moet weer verder
zoekend naar antwoorden
het spoor wordt steeds smaller
vol verwarrende emoties
trek jij je terug
om het een plaats te geven
vol met vraagtekens
beklim je de berg, ga je door
om vrede te vinden
sterker te worden als individu…
carpe diem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 ik gaf mijn handen een duwtje
om de dag te plukken
ze gaven niet thuis
een onbegaanbare weg
werkloos uit handen gegeven
geen meesterzet vandaag…