84 resultaten.
Op de maan, nabije toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
784 De dag van morgen
tiert 't menselijk ras
welig op zwart-witte
bodem
Polyfone neerslag van
stof en landende mensen
is de fotograaf
van onze melkweg
die sporen blijven langer
hangen dan de tijd
Ergens in 'n krater krioelt
het van humane robots
of andersom
die op zoek zijn naar
sporen van
De dag van morgen…
Over vele jaren van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Over vele jaren van nu
is iedereen gechipt,
gedeeltelijk robot,
is niets een raadsel meer,
wij bijna alwetend
en krijg je updates
over je gezondheid;
of je te vet gegeten hebt
of je bloeddruk gevaarlijk hoog.
Foto's zijn te downloaden
uit de beelden in je hoofd,
en emoties zijn te lezen
in een gemoedsrapport.…
Xenobots
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
644 Een nieuwe vorm van leven is ontdekt
Voorlopig zijn het kleine klompjes cellen
bij schade kunnen zij zichzelf herstellen
Ik vrees dat dit eenvoudig wordt gehackt
’t Zijn nu nog kikkercellen hoor, maar strakjes
gebruiken ze vast Trump- en Poetinkwakjes…
ChatGPT (In de Wolken)
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
822 Met deze handige technologie,
Kan iedereen in mum van tijd wat schrijven,
Maar zullen zo wel dichters overblijven?
Beheerst die app ook rijm, pentametrie?
Ik gaf de opdracht: ‘Schrijf een snelsonnet’.
Dat ging gelukkig vér boven zijn pet.…
Artificiële Intelligentie
netgedicht
1.0 met 153 stemmen
467 waar proef ik
dat jij geen
artificiële
intelligentie bent
een ai maar dan
zonder eigen naam
je rijmt
technisch goed
je zinsopbouw
lijkt menselijk
maar toch mis ik
het kinderlijke
dat speelse dat
volwassenen pas
durven laten zien
als zij het echt
ooit aan den lijve
beleefd hebben
dat laatste stukje
onderscheid kan
een ai niet…
Schittert muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 ben even
gedoken in
verlopen letters
en woorden
die nooit meer
gehoord worden
onbestelbare brieven
vol liefde aan het
einde van talloze
relaties en nu in
alle eerlijkheid niet
meer te genieten
het is een schichtig
toneel geworden
met talloze anonieme
correctoren op een
oncontroleerbare niet
bestaande werkelijkheid
het scherm…
De spiegel van vroeger
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
467 geen
buiten meer wel
schermen die alles
lieten zien wat je
wilde maar er was
geen behoefte aan
ze waren op non actief
wij verbleven kleefden
leven aan de afdeling
werken deden
we niet wel af en toe
een upgrade om
bij te blijven zoals de
fysieke trainingen
en gezondheidscontroles
het oude bestaan is gedaan
wij bleven alert geen robot…
Beatle sound en Mick Jaggerritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
561 iedereen weet
dat er stemmen
bestaan waarvan
het geluid nooit
verloren gaat
waarvan de dictie
en karakteristieken
zijn vastgelegd net
als de melodie van
een muziekstuk
niet de technisch
vastgelegde en
reproduceerbare
versies maar geluid
vers van de stem
waarin afkomst
specifieke familie
klanken in toonhoogte
en temperament…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
218 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
Gedicht met grote woorden
gedicht
2.7 met 13 stemmen
10.425 .
-------------------------------------------
Uit: 'De droom van een robot', 1976.…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
Even weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De trein zit vol met gekken vandaag
er zit een robot in het dak
een spook in de lijn en
de wielen zijn van staal
Ik hoor muziek waar stilte is
ik zie gezichten op het water
hoor mijn naam als niemand spreekt
en fluister mijn gedachten
Hier sta ik, kaal gestript
ontdaan van alle onzin
je zei dat je zou wachten
tot ik terugkwam, ooit, later…
Productiviteit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
244 Ik geef werk uit handen
Hij moet het precies doen
zoals ik het vóórzeg
sneller dan ik het kan
en het langer volhouden
Dat gaat goed
Met uitgebreide instructies
en een extra batterij
laat ik hem steeds meer doen
al kost het me veel tijd
om te leren van zijn fouten en
die stap voor stap te voorkomen
Op onvoorziene omstandigheden
loopt…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 .
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
PCGD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Ooit zag ik robots zwaaien
met hun armen
Als slangen in een scancircuit verbonden
Supersonisch snel, in split seconden
Floppen spuwend uit hun
stalen darmen
't Was uitstel van een lange executie
Van banken met hun rekening courant
Ging één dicht, dan ging d'ander aan de kant
Bedankt, communicatierevolutie!…
Naar Venus
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.476 Ieder mens moet geknecht
Met een chip in zijn hoofd
Zodat men gelooft
Dat je bent wie je zegt
Het zaad wordt bewaard
Geen mens die meer vrijt
Want liefde kost tijd
Dat is het niet waard
De welvaart is hoog
Communicerende ijskast
Een robot die afwast
En ook nog kurkdroog
We ontvolken de aarde
En dan wordt het menens
We trekken naar…
Ze
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 Zie ze lopen
door de straten
geheel verdoofd
niets in de gaten
op hun hoofd
oren verstoppend
van omgeving beroofde
robot poppen.
Zie ze bellen
mobiele straten
ogen met schellen
niets in de gaten
verkeersgevlinder
verkeersgehinder
piepende remmen
één mobiel minder.…
1
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.609 Waar denk je aan Doortje,
Wanneer je de robot betreedt,
Zijn laserstraal je uier aftast -
Ontsnappen aan de stal
En dit systeem? Door uitgestrekte
Grasvlakten draven, Doortje?
Zwemmend rivieren oversteken?
Onder de sterrenhemelen slapen
En 's winters een mantel dragen
Van sneeuw?…
Sportgek
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.728 Ik pak mijn schoenen
Strik mijn veters
Ik delf zuurstof
En maak meters
Ik ren geheel
Verschoond van pijn
Als een robot
Als een trein!
Ik snel nu voort
Vertrap de stenen
Zijn dit wel
Mijn eigen benen?
Mensen, kijk dan
Zie me gaan
Zie dit lichaam
Toch eens aan!…
Elektro
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 De robots laten zich bedienen
door mij, ik heb geen keus
Ze piepen afgrijselijk
als ik het niet goed doe
Dan hoor ik de mensen
die tekort komen
Ze hebben recht op hun dosis
elektronische alcohol
en op een mooie ontplooiing
van hun planten, groei en
bloei met kunstige geuren
geregeld in de kamer hiernaast
Na de dranksensatie is er keuze…
Leereconomie van mens tot robot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Schoolbesturen kiezen
onderwijs op een schaal
van ambacht tot tredmolen
Met je diploma zoek je
van tijd tot tijd een plek
waar precies jij past
Dat gaat maar door
want alles moet draaien
op steeds minder mensen
De computers rekenen
met virtuele aandacht
uit hoe dat kan
Ambachtswerkers zijn vrijwilligers
geworden in musea van vertier…
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
289 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
Ritmisch onbekend
netgedicht
5.0 met 83 stemmen
792 dan
ik was gewend
trok wat rare
bekken en
een paar gekke
gezichten maar
het vreemde
wilde niet wijken
groeide zelfs
in spanning en
ruimte die het
wilde gebruiken
om zich pittig
te manifesteren
niet naast maar
in plaats van mij
de uitbot voelde
als bevrijding van
opgesloten zijn in
een eerste leven
volwassen en geen
robot…
ruilhandel
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
904 in deze wereld
ruilden wij onze macht
en waardigheid
tegen de worst van
politici en multinationals
nu zijn wij als pionnen
in hun schaakspel
strategisch tegen elkaar op gezet
goed geoliede robots
net als sommige vogels
slapen wij terwijl we vliegen
tussen de incidenten door
enkel geprogrammeerd
om te vuur en te zwaard
het denkbeeldige…
Bizar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
540 De talloze beeldschermen verpesten mijn
onschuldige ogen en maken mij onbewust
tot een harteloze robot met nare grijptentakels,
zoals die lullige machines op de kermissen.
Heb je prijs? Dan baal je als een stekker.
Immers, slappe troep met nepsoepballen. Om
te kotsen!…
Sara
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
800 Bedoeld wordt dat de zorg erdoor verbetert,
En daarvoor is de zorgrobot gemaakt.
‘Sara’ is uitermate welbespraakt,
Je wordt - als het weer tijd is - uitgeveterd.
Voor drink-op-tijd betaal je wel een tol,
Zij scheldt je elke keer de botten vol.…
Kwijt
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.106 Mijn hoofd is leeg, mijn hart verdwenen
Ik denk aan het ontbreken van gedachten
Voel het missen van gevoelens
Ben als een robot, maar dan zonder taak
Dobber in de leegte van mijn hoofd
Op zoek naar een glimp, een flikkering
Iets dat duidt op leven
Iets dat me zegt dat ik nog besta
En niet als mislukt uit het boek ben gegumd
Waar ging het mis…
Sleur
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.696 Vraag mij hoe het ervoor staat met het leven
En ik zal zeggen: Mij gaat alles goed
Ik heb over niks te klagen
Er is niks wat mij verdriet
Toch is er iets niet in de haak
Ik kan de vinger niet op leggen
Maar het lege gevoel in me dat groeit
Gevoel te leven zonder reden
Gevoel te leven zonder hart
Te leven als een robot, die puur zijn taken doet…
Vertellen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.186 dwergen
Zij vertellen de sprookjes nog zelden
De verharding is het die verhalen belet
Het spiegelen in luisterende kinderogen
Spanning brengen op de rand van het bed
Kinderen worden onthouden van de fantasie
Normen waarden en liefde leren kennen op de knie
De lering in het sprookje zoals die in de samenleving wordt gemeld
Nee nu, moordende robots…
Verankeren met angst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 goedkeurend met
de vingers geknipt
als trouwe volgers
hebben wij vergeten
om zelf te leven en
jaren hun stroop gelikt
wij deinden mee
in politieke golven
hand in hand om
hen samen te volgen
tot het eerste bestand
en de muren verschenen
die de maatschappij
in isoleercellen deelden
op stormachtige avonden
hoor je ons loeien
als robots…