28804 resultaten.
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.
Aarde, wees mild
Omarm mij nog even
Geef mij wat tijd
Om nog dóór te leven.…
Zeeland 1953
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.740 De zee heeft genomen
veel mensen hun leven
Zeeland in nood
heeft veel moeten geven.
De stormen zwollen aan
de zee doorbrak de dijken,
mensen spoelden aan
van levenden tot lijken.
Families uiteen gerukt
door natuurgeweld,
de zee ontnam hen alles,
goederen, leven en geld.…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
verlaten zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.027 jij was mijn prins van mijn zandkasteel
maar nu zie ik stukje bij beetje dat het zandkasteel wordt verslonden door de golven van de zee
het neemt elk gevoel voor jou mee
elke minuut een stukje meer
zonder jouw bescherming
zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee
de zee maakt het zand weer plat
zodat het lijkt alsof het nooit is…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Vista el mare
Uitzicht op de zee
onze ogen zien een schip
het hotel deint mee.
Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.
Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
Het meisje en de zee
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
694 wonderlijk hoe gedachten
suiker spinnen
het zoete de mond beroert
van het meisje in de wolken
aan haar voeten wijkt het water
de zee, de zee
ebt langzaam weg
en neemt in haar kielzog mee
de glimlach van een jonge man
en hoe zij wachtte…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee fluistert zacht
golven raken mijn wezen
de horizon roept
De mens en de zee,
een dans van kalmte en storm. Ze
ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar
fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt.
De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen.…
[ Ze stroomt uit, haar zee ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 Ze stroomt uit, haar zee
van woorden is geen verhaal --
nee, zij is het zelf.…
En de zee nam...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de vrouw
staat roerloos
op het verlaten strand
ze kijkt naar de zee
nu zo kalm
zo rustig kabbelend
toen zo wild
bulderende golven
gevaarlijk en verraderlijk
steeds weer ziet ze haar kind
zich losrukkend
juichend rennend
naar die prachtige woeste zee
ze schreeuwde, schreeuwde
rende achter hem aan
ze was te laat
de golven hadden…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Dus lopen wij hier langs de zee
samen gelukkig en tevreden.…
funest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 uit water voortgekomen
vocht zij zich eeuwen vrij
bedacht het vaartuig
dreef af op golven
spelend kind
zich ver gewaagd
in onderstroom
't laatste ademhalen
het kraambed
werd tot deinend graf
gegeven heeft de zee
en ook genomen
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)…
de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 de zee zwelt met haar baren mee
en spoelt uit forten van brak zand
een stukje van een kindertand
of zij bijt aan 'Huisje Weltevree'.
de zee speelt voor zichzelve slee
en sliert verwaterd uit op 't strand
waar zij gekriebeld door de brand
al gierend vlucht. hoezee! hoezee!…
zeegezichten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
524 negenendertig
de kracht van de herhaling
elke ochtend weer
balkonritueel
observatie van de zee
licht en kleurenspel
middellandse zee
penselen vloeien golvend
schuivende kleuren
veertig panelen
geheimzinnige teken
rond zeegezichten…
Zeehond
gedicht
2.6 met 152 stemmen
32.529 Het toegeefslijkste lichaam,
het ontoegankelijkste voor de zee;
zijn oren zijn verzonken schelpen,
zijn kijken is nooit afgerond,
hij zwemt in donker water
waar onraad is en prooi;
de leegte van de zee
erkent hij niet, behaaglijk
wentelt hij zich om.
--------------------------------------------------
Uit: Woeste grond, 1992.…
Een kaarsje
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.145 een kaarsje
wit en gebroken
ver weg van
de mooiste avond
klein stukje van de zee
die mooie zee van licht
nu alleen en gebroken
eenzaam in het donker
toch zal het ooit
weer branden
oplichten in het donker
en de eenzaamheid verdrijven…
Vandaag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
801 Vandaag
lijkt de zee verlaten
een grote vlakte
grijs en koud
zee van lege tijd
onpeilbaar diep
eindeloze golven
oceaan van herinnering
toch schijnt de zon
in het donkere water
en vult geheimzinnig
de stilte…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 de zee veranderde
toen de stroming jou
naar de Waddenzee voerde
je ziel reisde
naar de andere kant van de tijd
zij borg jou in ieders liefhebbend hart
ver voorbij onwetenheid
nam de zee je mee
altijd anders altijd dezelfden
zij en jij…
De maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
680 Ze kijkt niet in de zee.
Bang voor haar eigen schoonheid want
wat moet ze daar toch mee.
Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden.
Zo bang is de maan!
Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want
ze moet.
Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…
Verdriet
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
4.368 De grijze nietszeggende lucht staarde me aan
De woeste zee, zo sterk, zo fel, zo verbeten
Kraaien kraaiend van onrust
Vogels zo zonder de blauwe lucht
Mijn ogen, dof en droef
Starend naar de grijze lucht
Turend naar de woeste zee…
teruggevonden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
636 aan een Urkse kade
rust een oude vissersschuit
verwaarlozing in z'n blik
de grove letters
van zijn thuishaven
leesbaar nog in roest
gedegradeerd door quota
van zee naar meer
bestemd voor andere letters
of toch voor de sloop
ik miste hem al een tijdje
in Scheveningen
uit "De Zee en Ommelanden"…
Moedertje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.867 Ik was nog maar een peuter
toen nam u mij al mee
met de blauwe kikker
naar Zandvoort aan de Zee
Als een gouden beuldje
speelde ik daar aan het strand
en bouwde met een schepje
mijn wereldje van zand
Ik zal dat nooit vergeten
die liefde neem ik mee
als ik denk aan mijn moedertje
en Zandvoort aan de Zee.…
Wij speelden op het strand
gedicht
2.2 met 104 stemmen
25.109 Wij speelden op het strand, wij waren
van voor de oorlog en de zee
was toen nog een uitgestrekte vrede.…
Pad
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Lichten van de boten
flonkeren
en de hemel
is een zee
vol sterren
een wolk schuift
voor de maan
doorkruist het pad
van maanlicht
aan de randen van de stilte
waait de wind
mijn gedachten
over zee
er is
geen weg
terug
je kunt
alleen
nog maar
vooruit…
Water
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.678 Het spijt me
als ik jou
pijn
heb gedaan
je te lang
liet wachten
op niets
het was teveel
water
voor de zee
lief
de wind kleurt de wolken
en de zee
gaat slapen
laat mij wonen
in jouw hart
tot ergens ooit
later…
Schatbewaarder
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
599 uit brakke bron ontsprongen
eeuwen opgezouten in klei
gaf de zee mij deels weer vrij
luister, leg mij aan uw schelp
duizend woorden nam ik mee
hoor, de schoonste hymnen als
koralen uit het bloed der zee…
hand in hand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 zee,
prachtig groen
ben jij
het geruis
van jouw golven
is ritmisch
net als muziek
zand,
elke korrel telt
hoe klein ook
op je eigen manier
ben je
groots
zee en zand,
beide
steeds
hand in hand…
Langzaam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
524 kruipt
de Stena-line
langs de horizon
terwijl de zon
afscheid neemt
van de dag
door de zee te kussen
een eenzame minnaar
loopt langs de vloedlijn
wiens voeten omarmd
worden door de zee
al is 't voor heel even…
Getijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
461 uit de zee gekomen
aan land afgezet
je toen opgericht
vol met te vervullen dromen
voor een toekomst
met een nieuw vergezicht
toch altijd zal je gemoed
onderhevig zijn
aan dat van de zee
voel je heel ver weg
heel onbewust gedwee
nog steeds haar eb en vloed…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 in oude lagen
van mijn ziel waar
slechts scherven
slapend rusten
danst de grote
grijze zee een
trage trage wals
in mijn hart de
kleine catacombe
golft een zee in
heldere taal die
op haar moeder
wacht…
Rivieren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
783 Linten van zilver
versieren groene velden
verdrinken in zee…