29240 resultaten.
de barsten houden
netgedicht
3.8 met 49 stemmen
3.404 men spreekt de verschillen uit
de kloof wordt diep en breed
de ene kijkt de ander aan
een vaas die valt en breekt
opnieuw gelijmd aan elkaar
bewust van noodzakelijkheid
de een te veel een deel van
de ander is en omgekeerd
in leven en de dood…
je liefde verliezen doet pijn
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.207 je liefde verliezen doet pijn
soms gaat het van zelf
soms kan je er niks aan doen
maar soms ben je zelf ook een ontiegelijke oen
je hebt het dan misschien zelf niet in de gaten
maar met blikken kun je ook praten.…
Keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
985 Als het ooit weer vriezen gaat
de vaarten stijf bevroren
de ramen met ijsbloemen bedekt
jouw ogen die naar buiten kijken
De tuin gelijkt een woestenij
de bomen kaal tot op het bot
op hun bast onze handen gelegd
voel het kloppen van hun sap
Zullen we blijven voor de maan
of weggaan met de sterren
Wil je niet meer het licht delen
van een…
Deelgenoot
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.325 De nacht heeft ons vergeefs
bijeengebracht en vervreemd
van wie we waren voor elkaar
We wachten op het morgenlicht
het klepperen van een ekster
wie straks het eerst opstaat
de gordijnen openschuift
het raam wat verder openmaakt…
Zie zo
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.033 Zie zo, daar te staan
wolken spelen met
het gras, zo nat
de horizon, zie zo!
Daar sta ik dan,
gekletter tegen
het glas behang
met de bus, zie zo!
Zie zo, de zon
in tango met de
schaduw, betegelde
romantiek, zie zo!
Of ik aan je denken moet?…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 Alleen de wind kan horen
Het roepen van je naam
Vol hartstocht en verlangen
Achter een verwasemd raam
Opgezogen in mijn leven
Ogen branden in mijn hoofd
Passie is geheel verdwenen
Zo totaal in jou geloofd
‘Waar ben je! wil ik schreeuwen
Met de wanhoop haast nabij
Denk ik tegen beter weten
Liefste, maak jezelf nu vrij
Bid voor jou…
sterren
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.482 De steen is gelegd
Het water volgt een ander spoor
Ik hunker naar je liefde
Maar weet het is voorbij
Wennen zal het nimmer
Het missen van je geur
Je hoofd op mijn schouder
Gevangen in jouw blik
Voort schrijdt de tijd
Nietsontziend en monotoon
Bladerend door mijn gedachten
De liefde langs mijn geestesoog
In mijn hart zit je
Dwaal je…
Servies
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
630 Je woorden
van venijn
ze raken
voor je
gooit
en smijt
met porselein
Je woorden
je letters
je grepen
je tonen
Ze klemmen
en breken
me…
Exit-liefde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.171 Gisteren zei je dat het niet hoefde
vandaag vond je dan weer van wel
kan jij dan echter niet begrijpen
ons leven wordt een ware hel
Altijd luisteren naar gefluister
buren die hun gangetje gaan
wanneer ik doof ben en niet luister
zie ik jou ook niet meer staan
Het leven is een hel geworden
een droef en uitzichtloos bestaan
sleur is als…
Hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.533 De zon zakt als een
gouden bol in het water
Ik denk aan later
Ik kijk naar de lucht
mijn hart is op de vlucht
Het zit klem
bij hem…
loslaten
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.514 Hoe kan ik je los laten?
Als ik je al zolang niet meer heb gezien
Jouw lichaam niet heb kunnen voelen
Omdat wij niet meer samen konden zijn
Hoe kan ik je laten gaan?
Als je niet verdwijnt uit mijn gedachten
Waar je op de meest ongemakkelijke momenten
Verschijnt zonder waarschuwing vooraf
Hoe moet ik verder leven?
Als ik niet meer een geheel…
Pijntjes van Watou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 Woorden slechts
hoe we samenkwamen
onafwendbaar uiteengingen
zoals wolken in het hemelruim
om zichzelf te zijn
Regels vonden we niet
misschien daartussenin
het betrachten van de juiste afstand
overeenkomsten ontdekken
tussen de verschillen
Waar we zijn geweest
die plaats bestaat niet meer
de tijd nog wel zo lang
als een herinnering…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 verzachtende verlegenheid
zo hield jij mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen leugens met empathie
al zou jouw verstand mij
in gedachten willen laten gaan,
mijn koesterende liefde…
Granieten Hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
697 Oh help hij rolt
tikt nog enkel
recht en vooruit
dit hart van steen
Een granieten slag
slaat hij op ‘t
stort beton, om
stil mij te zijn
Wachtend op een
barst maar erin
een wederklop
die schopt en slaat…
Verder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
585 De tijd
verdwijnt
geruisloosheid
valt binnen
je ogenblik
het traan
met de tikken
verdwijnt het
onverstoorbaar
als de tijd
is verder
veel verder
geruisloos
voor me uit
gegaan…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 als tederheid is uitgeteld
in de goed ommuurde hof
en de man zijn vonnis velt
huilt de vrouw van Willendorf
zetel van de ziel is zij
nu gaat hij alleen op pad
speer en roede houdt hij bij
wie heeft haar ooit lief gehad?
bliksems slaan op ’t middaguur
vernietiging van al wat was
paars gekleurd het zonnevuur
de open schaal vol bittere as…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Van oude liefdes moet men zwijgen,
wat eens zo brandde, is nu as.
En of men toen gelukkig was
of wat gewenst werd niet kon krijgen,
blijf woorden niet tot zinnen rijgen
het is banaal en geeft geen pas:
van oude liefdes moet men zwijgen
wat eens zo brandde, is nu as.
Het heden weer met ooit bedreigen,
niet zien wat is, maar steeds wat was…
Spijt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
708 Jij bracht mij weg in de nacht en jouw spijt
zeulde koffers naar het laatste perron.
Het was een feit, de terugweg was al kwijt,
toen jij besloot dat deze reis begon.
Jij hield mij vast, zoals jij dat niet kon,
terwijl de reis in volle vaart verliep.
De aantrekking, zij is er, gaat nog diep,
maar ontladen zal zij jouw hart niet meer.
Jouw…
was de hel ontstegen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
501 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Theaterstoel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 Je zat naast me
in de theaterstoel
en vertelde iets
dat me geheel ontging
ik was gefocust
op je lippen
hoe ze bewogen
en je adem lieten ontglippen
een adem die
van ver kwam, diep binnenin
warm was niettemin
en herinneringen afsmolt
ik wou je alleen nog
kussssssen
niet te onbesuisd,
niet onbeschaafd
maar gebruikelijk:
met mondjesmaat…
Twinkeling
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 De nacht bloedt dood
in zijn allerzieligste vorm
als je me niet langer bemint
doodt de maan borstverheffend
de vegetatie op het zielenvlees
als je me niet langer liefhebt
verteren baardige wolken
het leven en geloof
tot diepe stugge velden
Toon me in jouw ogen
spiegelbeeld en evenbeeld
het wonder van de lichterlaaie
de dageraad…
met ogen als gezicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
639 onderbelicht
met ogen als gezicht
was achteloos
op een stapel poses
van anderen gelegd
jij lag daar echt
willekeur
sorteerde plaats
je blik gaf toeval
weinig keus
je arrogante neus
beheerst de sfeer
en tekent
voor de laatste keer
mijn god
je vilde mij
jouw wil te sterk
voor mijn gevoel
je overdonderde
mijn ruimte
ik kon slechts…
jouw afscheid kon me niet bereiken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 ik heb niet omgekeken
ben niet weggerend
alleen de sleutel afgegeven
met mijn voet
tussen de deur geklemd
heb je aangekeken
je ontweek mijn blik
zocht iets zonder
het te weten
grote ogen zagen schrik
je mocht je mij verklaren
ik maakte nu wat tijd
haast leek te bedaren
je aarzelde
was even heel dichtbij
ik heb me toch niet…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
zijn de messen klaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 neem ik echt
mijn eigen lot in handen
na een eeuwenlange tijd
met lange tanden het leven
gegeten te hebben daar
zijn de messen klaar
om zonder veel misbaar
de normen door te snijden
de echte waarden te bevrijden
of faalt doortastendheid
het is een strijd
die op verloochenen lijkt
er is geen samen delen
van herinnering, het is…
de zon scheen ons finaal voorbij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
967 ik had je naam
in zand geschreven
een afdruk van ons twee
zag toen de golven komen
ze spoelden deeltjes van ons mee
we gingen door de vloed
trotseerden hoogopspattend water
we dachten niet aan later
het samenzijn voelde zo goed
tot ik de kentering in je ogen zag
het maagdelijke strand weer las
je hand heeft losgelaten
in teruglopend…
het tochtte verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.030 we stopten
het eindpunt
mijn laatste
station
jij was
een schim
op het verste
perron
herkende
en zwaaide
in kleuren
ik kom
handen en lippen
vochtig en klaar
maar het tochtte
verleden ook daar
we lachten en
huilden het jaar
van de scheiding
die nacht bij elkaar
ik ben ontwaakt
jou in mijn armen
vraag niet naar
hoe…
gewolkt in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.171 nog kiert de deur
door tocht
van gisteren
weer streept rood
tegen de muur
een blauw uitzicht
gewolkt in wit
de vloer is grauw
van paars geweest
geen draagvlak meer
wel rottend hout van
acht jaar samenwonen
of waren ze getrouwd…
je ontkleedde me met ogen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
933 je stem raakte me
sprak stilte om me heen
je ontkleedde me met ogen
liet me onbedekt alleen
ik voelde hoe mijn zinnen
angstig klein in opstand kwamen
in de echo's van jouw woorden
klankten enkel onze namen
ooit hebben we elkaar
gevonden in toeval over tijd
sleur heeft ons gebonden
pas later kwam de spijt
jij hebt gebroken
het lege…