810 resultaten.
Nog even herfsten
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
955 mogen wij
nog even herfsten
de kleuren van
voorbije zomer erven
in rood en geel
verblijven want het
charmante bruin is al
helaas van onze lijven
met eikels en kastanjes
weten we de oogst
paddenstoelen kleuren
zich nu op het mooist
in zacht oktoberzonnen
is er nog dat sprankje hoop
maar als de echte winter komt
kent ook de lente…
verraden gaat door mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
734 ik heb met jou
het woord gebroken
gedankt om wat we zijn
ik wil je tegenkomen
de oogst is toekomstrijp
de wijn staat te verdromen
je sprankelt in de druiven
mijn nectar is zo zoet
we leven overvloed
samen in het paradijs
rakelings langs zonde
het verraden gaat door mij
want jij bent vrij
er is geen slang meer te bekennen…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Stenen medicijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
748 Componeer een plein
en je oogst verwachtingen.
Richt die plek groots in.
Pak een schoon, leeg vel
en bedenk de gebouwen.
Frits Pleinvrees betaalt.
Wat te doen als het ontwerp,
vormgeving en kleurgebruik,
een uit de kiem gekropen
haiku de pers haalt?
Fors blijkt het stadshart geraakt:
zonder éen fobie!…
Dag van de elementen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Wie vuur oogst zal
water vinden en wie de
aarde bewerkt kijkt naar de lucht.
Liefde
van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vuurvogel op de vlucht.…
pinksterfeest
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
4.554 het versgebakken tarwe begeurt
de rustig koele kelder
die blij verwacht
de vruchten van het land
die arbeid van hun hand
met pinksteren oogsten ze al:
de belofte van hun lente-akker
garen het kindergelach
en merries worden door hengsten
befloten tot deze meidag
is weggegraasd
en stil valt de nacht als zachte regen
ze moeten slapen want…
Het regent olijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
680 het regent olijven
tussen stukken
schroot en puin
stof van eeuwen
dwarrelt moedeloos
in de oude binnentuin
ooit waren
muren zomerwit
kleurden geuren siësta
in restanten
schrijnen zij
wat er van over is
er is geen mens
om de oogst te rapen
alleen wanhopig klagen
waar ooit stilte heerste
van de middagrust fluiten
bommen in…
Mijn kleine biotoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 het schrijnt
vervaagt in kleur
verdwijnt uit vorm
lost op zonder geur
nog zoemen bijen
boven de bloemenwei
maar hun oogst is schraal
door afnemende diversiteit
mijn kleine biotoop
sterft een langzame dood
imkers rouwen omdat zij hun
volkeren niet kunnen houden
monocultuur is het unieke
verkwanselen in de natuur
kijk naar kuddes…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
economisch handelen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
903 De juiste visie
Als het kind in mij rust
met het doel dat inzicht
het water mee laat stromen
op de drijfveer van mijn handelen
rust het geweten en laat de nacht
mij in kalmte verwijlen
Het juiste handelen
Mijn handen dragen het vuur
dat zojuist het wapentuig
tot ploegscharen had omgesmolten
met als doel dat liefde doet oogsten
en…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
Salaris, Collega's, Op straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Salaris
Kijk de vijand
gaat weer oogsten
met hem te werken
elke dag verandert
hoogte variatie
Collega’s
Acht uur vrienden
lachen om de zaak
delen oppervlakte
gescheiden samen
tussen muren dik
Op straat
Een ogenblik
zoeken ogen naar
elkaar, het stinkt
de auto’s razen
verloren is de tijd…
Bevlogen door tekst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
566 zag de zon dalen
om in de tuin der poëzie
langs bladeren de vruchten
van de zomer te halen
met gefluisterde woorden
op de middagwarme wind
in accenten met rood op
wat eens lentegroen is geweest
bevlogen door tekst
reikten handen
plukgraag naar boven
maar de oogst blijkt niet rijp
ze wijkt om tot
wasdom te komen
zoals een gedicht…
Het tijdelijk moment
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
577 jij groeide
kaarsrecht
naar de hemel
twee zijtakken
als oogst van
leven samen delen
ik stond
in dezelfde grond
tot de zon ons vond
maar botte uit
in breedtegroei
zonder snoei
jouw hemel
kon ik niet bereiken
wilde bij de aarde blijven
haar omarmen
en mezelf warmen
aan het tijdelijk moment
zo rechtlijnig
was je pad dat…
Nachteloos
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.394 Wij oogsten
wat we willen.
Het licht stroomt sprakeloos.
Wij doen niet
aan de nacht.
Wij zegenen
de diepverzonken goudvis.
Ik ben subliem gezelschap
voor mijzelf.
En Peter.
Waar is Peter?
------------------------------
uit: 'Bombloesem', 2005.…
In hoogpolig zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
674 niet ik bepaal
de modekleuren
maar laat de
herfstgeuren dwalen
in mijn geest
rook de lente
in een pril begin
we zomerden en
onweer past daar
naadloos in
de vezels drogen
in het rijpen van de
oogst maar in hoogpolig
zijn gun ik de herfst
haar eigen keus
zo komen de tapijten
met franjes spinrag
op ons pad en iedere
streek een…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
HET GRAF
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.934 't Is hier, dat hij de dag, die duizend andren vrezen,
De grote dag des oogsts, reikhalzend verbeidt;
Dan zal zijn smarte zaligheid,
En elke druppel gal een druppel honing wezen.…
Een herfst te veel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
844 ik joeg
je laatste geel
door kale takken
een herfst te veel
najaar toont
zijn herfsttapijt
roodpolig want de zon
geeft ons vandaag respijt
we dekken samen
zomer toe en oogsten
al zijn kleuren de vruchten
vallen zijn het hangen moe
we winteren in overleven
voelen ons met wat de
herfst heeft gegeven klaar
voor weer een eindloos…
we herfsten al kleuren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 ik buig stelen
bloei bloemen
tot een meervoud
van boeket
wil je winnen
nadat ik lente
als een korenbloem
voor jou heb neergezet
we zomerden in
overdaad van zon
het was jouw warmte
waar alles mee begon
we herfsten al kleuren
weten koude zeer nabij maar
oogsten zoveel mooie dromen
dat de winter ongestoord kan komen…
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer, met een oogst…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
ik blotevoet de grond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
765 ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook…
Geurde bloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik ranselde
de stam
schudde de
takken
van de olijf
tot de pijn
bloederig
rood striemde
langs mijn handen
waar ook
vorige jaren
zand kleurde
geurde bloed
in netten die
vingen waar
vrouwen zongen
bij de oogst
voordrongen
het was geen
wedijver om meer
die uit de ogen
bliksemde
maar wel het
diepgewortelde
gevoel van samen…
blonde koppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 de stengels als navelstrengen
verbonden mer de zomeraarde
wiegen ruizend ritselend
de rijpheid van de korrels in de korenaren
de molen scheert
met zacht gezang van wind
en zachte glans op wieken
het kaf
der blonde koppen van het koren
en voorproeft de instroom van de oogst
met ronde slagen
het gulle graan tot meel vermalen
voedend de…
De pastelletjes
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 de eerste kou
trekt langs je huid
met vocht
uit barre streken
de overgang
is groot van
zomerbloot naar een
wat herfstiger leven
het speelse is voorbij
maar toch liggen
de pastelletjes nog
warm licht te geuren
donker is wat
zwaarder op de hand
waar dagen korten
door lage zonnestand
de oogst is rijp
in warme kleuren
knusheid…
Er is een perspectief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 nog pluk je
de dagen maar
het oogsten lijkt voorbij
onbekommerd
heb je nog gezomerd
met plezier en zorgenvrij
een klein stukje
oneffenheid deed jou
toen nog niet struikelen
je zocht er in
negeren liever het
ruime van de buitenkant
na een lichte hint
ben jij toch in
het ziekenhuis beland
optimistisch als altijd
maar de strijd…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…