Alle inzendingen over waarneming

310 resultaten.

Sorteren op:

O nacht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Als een asceet pijnig ik mijn vermogen om als levend orgaan deugdzaam mijn woorden te beperken om zwijgend de vele poëticale opsommingen der vele tijdperken dat hier op het kerkhof in het volle licht der maan zijn samengekomen om te vereenvoudigen tot er “ niets “ van “ iets “ valt te waarnemen en bediscussieer ik mezelf met lof uitingen tegen…
elze5 oktober 2023Lees meer >

ALS DICHTER ZIT IK ER NU MEE

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.245
leeftijd aan wist zij het beter, ook de weg, die zij moest gaan ze dacht ik bouw voor mijzelf een goed bestaan in mijn leven is verder geen plaats voor jou, ik kan goed op eigen benen staan jij hebt jouw waarheid en ik die van mij dat was wat ze steeds weer tegen je zei dat herinner ik mij nog goed en ook dat nare woord perceptie andere waarneming…
Hans Uding1 augustus 2012Lees meer >

- Als duizend gouden sterren -

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Heb wel naar de wolken gestaard het laatste uur, waarneembaar als een lichtflits gaat het warme licht naar zolder, herinneringen maken dat windstoten, bij momenten het kaarslicht doven het is vrijwel bar koud hierboven, als duizend goudene sterren fluist'ren ze een wondermooie droom.…

- Wat ben ik blind -

netgedicht
4.2 met 56 stemmen aantal keer bekeken 1.396
Ik ben een felle strijder als het gaat om deze onrechtvaardige donkerheid, wil licht zien met mijn ogen, waarnemingen met zekerheid. Wat moet ik blind zijn in mijn leven, mijn licht, mijn zonneschijn. treed uit het dal der wolken, durf in vertrouwen reeds zonder blindheid zijn.…

Pleegkind

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 870
Nieuw denken in toch vergelijkbare vormen omzichtig wikken en wegen, spelen met realiteiten voorkomen dat een stap teveel een struikelblok kan blijken Was het selectief waarnemen of werkelijkheid toen bij die allereerste ontmoeting de idee ontstond dat dit het was, waar hoop en beeld in elkaar samenvloeien de stralende lach, het nog kale hoofdje…
Wim Dalderop16 februari 2018Lees meer >

kleine vriendelijke reus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.023
jouw loopstoel door de wereld terwijl het net nog lijkt dat wij jou - als jongste spruit ons de levensboom zagen verrijken de eerste maanden al bewees jij de betekenis van de jou gegeven naam spannend als zij waren door dat kleine gaatje dat kennelijk een engeltje in jouw hartje niet zag nu beschouw jij jouw wereld aandachtig waarnemend…

Vanuit de hoogte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
(voor André Kuipers) Je draait soepel in het rond als een goudvis in zijn kom, je ruimtehuis bevalt je goed, terwijl je vrolijk reageert op de aardse vragen van familieleden en verslaggevers, verberg je als een ware joker de pijn in je hart over de vervuilde en vernietigde delen van de aardbol, die je haarfijn kunt waarnemen, net als God…

Wout versus Wouter

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Beste Wout, Alles goed en wel, maar de hele wereld, zelfs de Zeister auxilia, de hulptroepen van de man(schot) in het geel, ja zelfs het fluitende tribunevolk in de inmiddels half leeggestroomde voetbaltempel heeft met eigen en camera-ogen kunnen waarnemen (tienmaal ingezoomd…
Xander19 oktober 2025Lees meer >

mij; totaal aan gort (1)

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
laten we beginnen in de takkeherrietijd die snoeihard nasuist en de nu verguisde millennianachten geleden stofwolkfeesten op industrieterreinen in dit logistiekland (4) de snelheid vloog rap door de grootneuzen verstopt als de hoekjes van de zware mist waarneembaar in flitsen van zilver en gloed voorgoed door de gesloten oogleden heen (8) de…

Schreeuwen in fluistering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 246
1.Soms Soms wil ik mijn schedel breken. Gedachten laten verdwalen, langs monsters en demonen. Ze lachen naar me. Soms kan ik niet meer roepen. Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond. Omdraaien lukt niet – geklemd tussen mezelf en hem. Soms roep ik, maar waarom? Zonder iets. Zonder iemand. Alleen dat witte plafond. 2…