1027 resultaten.
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
gebroken wit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
696 samengaande zonnestralen
schijnen als een laatste overblijfsel
in mijn toegeknepen ogen
en rijgt zich dan in mijn hart
de dag sluimert in
als de zoveelste dag
en nachtvleugels settelen zich
in de sluier van het sprankelende
gebroken wit van de maan
ze neemt de dagelijkse zorgen weg
in een brede hemelse lach
en in een fluistering een…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
Onzichtbare banden.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.198 Helderder dan zonnestralen.
Zij zijn en blijven bij ons.
In ons hart en onze ziel.
Kijken mee in onze dromen.
wijzen ons de weg.
Die ook wij ooit moeten gaan.
Als we afscheid nemen
van ons aardse bestaan.…
Rokersruimte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 Het rookgordijn houdt bijtend
schrale zonnestralen buiten.
Nevelslierten, gehuld in donkergrijze
monnikskappen, banen zich een weg.
Ik voel de toortsen branden,
aangewakkerd door de adem
van een ongezellig woord.
Een lopend vuur,
dat me doet hoesten,
mijn lege longen uit mijn lijf.…
Ken je dat gevoel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.029 zoals een zonnestraal
de ochtend inluidt
tussen de gordijnen door
en een merel
zich uitleeft op een tak
wanneer je wakker
op de wekker tuurt
en je je realiseert
dat het nog vroeg is
en nog een uurtje kan slapen
als je hart weer eens
een sprongetje maakt
bij de aanblik
van haar, haar glimlach
die je zo raakt
de stilte
in het schrijven…
Strand en Duinen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
884 De laatste magere zonnestralen
raken nog even de toppen
van de goudgele halmen aan.
De wind streelt zacht de pluimen
die zich koesteren
in het tere zonlicht.
Op de achtergrond rolt de branding
en speelt met de schelpen
die aan de oever liggen.…
ochtendgloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.408 De aarde rust onder een
deken van mist
en is voor even uitgewist
voorzichtige zonnestralen
spelen een spel en
laat alles zweven
contouren komen
langzaam tot leven
dan ontwaakt de aarde
uit de donkere nacht
als een blad
gedragen door de wind
komt zij tot volle glorie
in al haar pracht
als een nieuwe dag
weer begint…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Een spiegelbeeld ebt weg
en breekt in zonnestralen
steeds weer spoelt zij in scherven aan.…
Golvend firmament
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.112 Hij plukte maanlicht
droeg het dieper in haar nacht
naar een bedding zonnestralen
waar zij met uitgestrekte handen
op hem wachtte
verwonderd keek ze
naar dat tere schijnen
voor haar adem stil ontsnapte
en het zacht tot sterren blies
drijvend golfde hij het firmament
zich onbewust van tijd of leven
slechts stamelend:
mijn hemel
wat…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
Chicken vreugde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
9.935 In woord en geschrift mij toegenegen
noem zijn naam in warmte lief
niet eerder bracht zulk een epistel
emmers vol lachende tranen
rozen bloei in december
vlinders dwarrelend in kleuren rijk
onder zonnestralen van lichtend beeld
is dit dan wat men meligheid noemt
chicken vreugde onder een haan
entah...…
Einde van de winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.038 Strak blauw is de lucht
Boven het groene weideland
'n Ree steekt gauw over
Naar de andere kant
Een hond blaft luid
Naar de koude wind
En het roodborstje zingt
Uit volle borst
De wintervorst wordt
Verdreven door een zonnestraal
De bomen zijn niet meer kaal
En de dagen worden lang
Er komt weer kleur
Op mijn wang…
Wat ben je mooi
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
932 Haar ogen zijn als de zee
vol hartstocht in haar branding
als ze blootsvoets
door een veld vol
boterbloemen, madeliefjes
en duizendschoon danst
Het gras is warm
van de zonnestralen
ze bukt als ze een klaproosje ziet
verrukt kijkt ze er op neer
haar vingers strelen heel even maar
de tere bloemblaadjes
wat ben je mooi
zegt haar glimlach…
Het ongehoorde reiken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
603 de stilte
om me heen
zit vol geluiden
die mij
geruisloos naar
ervaren leiden
nooit
ben ik alleen
in mijn omgeving
waar groeien
het ongehoorde
reiken naar de hemel is
zwaartekracht mij
zonder decibellen
aan de aarde plakt
zonnestralen hun
bombardementen zonder
herrie steeds herhalen
de echte stilte
treedt pas in
als…
Nimmer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
626 nimmer was ik dichter
dichter bij jou
zoals zonnestralen dansten
op de golven van de zee
voelde ik me almaar lichter
lichter dan ik wou
zoals de wolken met me sjansten
wilde ik eigenlijk met je mee
nimmer was ik dichter
dichter bij jou
ben ik dankbaar voor 't even samen
maar blijf voorlopig nog benee…
De vader van ...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
980 wie kon vermoeden
hoe donker jouw laatste dagen waren
dat leven een uitzichtloze tunnel leek
je al tijden rondzwierf
in een onontgonnen doolhof
waaruit zonnestralen waren verbannen
wie heeft je niet
horen schreeuwen in het gevecht
waarin je verwikkeld bleek
je laat ons met vele vragen achter
al wat rest is je te omarmen met
onze…
Voel mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 hoeveel penselen roep ik aan
om de hemel zo te kleuren
dat jij mij feilloos aanvoelt
regendruppels ervaart als welgemeende kussen
de wind gelijk 'n duw in de goede richting
zonnestralen als 'n streling over je wang
en komen zult wanneer de lucht dik
wordt aangezet, om op te gaan
in een tedere omarming…
De oude kerk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 De oude Ierse kerk
op de oever langs de rivier
onder een donkere wolken hemel
is in het verstrijken
van de uren
vervallen
tot spinrag
en stof
van het mediteren
van de monniken
resten nog
verbleekte gebeden
Eeuwen geleden gesproken gebeden
om het verdeelde leven
dat aldoor één is
te helen
Een zonnestraal golft door het raam…
voorbodes van de lente
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
560 reeds heel vroeg in de morgen
fluiten merels hun mooiste lied
het hoofd vrij van zorgen
mijn hart vol muziek
sneeuwklokjes en krokussen
ze krullen zich naar het licht
willen de zonnestralen kussen
verkondigen een blij bericht
want, wie heeft ze niet lief
deze voorbodes van de lente
met de zon en haar warmte
wordt de natuur stilaan… actief…
Getekend in eeuwigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 De dageraad verlicht het begin
met zonnestralen tot het donker
als in een flikkerende carrousel
door jouw rotatie wat mij zuivert.
Ik omarm jouw stemgeluid
in het gebundelde licht
van je nieuw ingerichte universum
waar illustraties worden verzilverd.…
Na regen komt zonneschijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
428 Zoals zonnestralen iedere dag.
Mij zal het niet deren.
Ik begroet ze met een vriendelijke
lach.
Ik wil van de werkelijkheid leren.
Na regen komt zonneschijn.
Ik wil mijn laatste twijfels verteren
om op een dag gelukkig te zijn.…
voorbij het blauw en groen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
966 er dwarrelt
bloesem in je ogen
voorbij het blauw en groen
in rood en wit
buigen de takken door
de rijpe oogst van toen
in vlagen wind
proef ik de kersen en wil
het kind wel uit je persen
laat het toch vrij
in zonnestralen, ze kan
nog steeds haar jeugd inhalen
een generatiefeest maakt blij
want zie ze eens ravotten
jouw kind…
vleugels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.612 geef me vleugels om te zweven
even maar, om weg te zijn
om de vrijheid te beleven
even te ontvluchten; werkelijkheid en pijn
ik wil even leeg zijn en ervaren
wat de rust van vrede is, daar
dromen beleven die er nooit waren
laat het me proeven, even maar
ik wil de zonnestralen raken,
de regen voelen op mijn huid
tot de regenboog zich als een…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten dwarrelend
in een zonnestraal…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…