9511 resultaten.
Mijn Liefde Opgeven
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
2.618 Telkens geef je mij weer hoop,
Na zo'n liefde volle zoen,
En als ik dan weer naast je loop,
Dan denk ik terug aan toen.
Het is nooit wat geworden tussen ons,
En dat zal ook niet meer komen,
Ook al hoop ik daar nog wel op soms,
Maar dat gebeurd alleen in dromen.…
Het handwerk van je opa
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 Ik kwam je geloof,
hoop en liefde brengen
en trof het bij je aan.
Wat was je er blij mee,
ontroerd keek je me aan.
Je was toen al ziek,
vroeg met een traan
of het naar je familie mocht gaan.
Nog geen half jaar later
liep ik geheel ontdaan
achter je rouwkoets aan.
Geloof, hoop en liefde
nam een nieuwe dimensie aan.…
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als hoop kan zwemmen,
schenk ik je een rivier
Met mijn monding in jouw mond
op vruchtbaar gemaakte grond
en graag gaan we samen
een gesloten geheel vormen
tegen beter weten in...…
Hondsdraf
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.978 Dat draaft maar, hondsdraf
Dat draaft maar
Pijlsnel, in 't blauw, eeuw
in en andere uit
Eer de staak de hop droeg
was hondsdraf de hop
genas wie zwak was,
troostte de hutten
Oud-heilbrenger, beroemde;
hé, Blauwe Loper!…
Dwaasheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Het verlangen naar jouw blauwe ogen,
vervult mij telkens weer met stille hoop.
Een mens moet blijven hopen,
op zich is dat ook niet verkeerd.
Het hier en nu is de realiteit.
Maar met alle zorgen, moeite en frustratie...
Is fantaseren soms fijner dan de werkelijkheid.…
zeeën voelen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
485 door bruine waterlopen
drijft plastiek met hopen
alles komt terecht in zee
blikken, bussen, flessen thee
olie, smetten, allerhande vetten
spannen synthetische netten
vissen sterven onnatuurlijk
zeeën voelen onaanvaardbaarheid
maar mensen blijven instinctief
herhalen stomme dingen positief
ik blijf hopen en ga opzij
de verloedering...…
Muziek, of Herrie?
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.108 Coclusie: Denk maar dat het overgaat
Ik hoop
en denk het inderdaad...!…
Kerstgedicht
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
5.187 Ik hoop dat ik het volgend jaar
Met een glimlach in mijn hart
Kan zeggen ik ben eindelijk klaar
Klaar voor een nieuwe start
Want volgend jaar met kerstmis
Doe ik mijn ogen dicht
En dan hoop ik te aanschouwen
Weinig donker, maar veel licht.…
Een Vreemd Gevoel
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.052 Ik kan alleen maar hopen dat je het goed bewaart.
Mijn hart niet breken zal, wees voorzichtig met mijn hart.
Als ik geluk heb, krijg ik er jouw hart voor in de plaats.
Ik zal ervoor zorgen, het nooit laten vallen.
Tot dan kan ik alleen maar hopen.
Hopen dat je mijn blik opvangt, de geheime boodschap in mijn ogen ziet.…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Ik hoop dat je terugkomt,
maar die hoop is vals.
'k Weet dat je daar woont,
bij hem in de straat.
Soms loop ik er langs
als een dief in de nacht.
Hoop ik je nog eens te zien,
je schaduw, een glimp van je gezicht,
misschien.…
Zorgen om jou...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
900 Mijn stoere mooie kater
zwalkt door de kamer
Kan nauwelijks staan
op zijn achterpoten
Nog géén acht maanden
op de aarde en pas vijf
in mijn leven
Zorgen om jou
Chico ik hou van jou
Dus blijf ik maar hopen
dat het goed af zal lopen
Het is maar een gevoel
maar 't voelt niet goed
Deze keer hoop ik
dat ik er volledig naast zit
Ren…
Een schim van jezelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Voor mijn moeder
Achttien jaar ben ik je kwijt nu,
Je stak voorgoed de rivier over
Die vroeger als Styx werd aangeduid,
Had zoals het hoorde het muntje mee
Voor de overtocht, voor de veerman,
Om hem tevreden te stellen;
Geen idee heb ik of ik je ooit
Nog weer eens zie - ook al hoop
Ik het met alle hoop die in me is,
En dat ik dan…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Dus vouw ik maar mijn handen,
en vraag... om hoop,
om hoop, aan Hem,
die allen leven geeft.…
God zegene de ingreep
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Zijn laatste hoop danst schuchter
binnen de zoom van het leven
dat hem smoort
het ritme ruw gestoord
koestert de goede momenten
naast vallen en opstaan
dat hem dagelijks parten speelt
moeizaam wandelend langs de Tarn
de geur van kabbelend water
en pas gemaaid gras tilt hem op
hoop gloort in het vooruitzicht
en hernieuwd evenwicht…
je woorden dansen niet
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.213 je tekens kan ik
niet meer lezen
je schrift verdwijnt
in beelden die
ik niet begrijp
je wijkt als ik
je nader en spreekt
in een verkeerde taal
de woorden dansen niet
maar breken allemaal
je ogen lachten
als ik bij je was
nu tasten ze me af
ik weet niet wat je ziet
maar voel intens verdriet
je hand beweegt
maar streelt niet meer…
..over want...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
692 de cirkel
is rond
les extrêmes
se touchent
zelfs twee rechten
zonder beginpunt
snijden elkaar
minstens twee maal
vrijheid van d’één begint
bij d'onvrijheid van d’ander
d’één z’n brood
d’ander z’n dood
wie wat bewaart
heeft wat
jong geleerd
is oud gedaan
wie schrijft
die blijft…
Unctat
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.914 woelige wereld wacht op mij
wentel niet weg maar kijk opzij
want ook ik zou kunnen zijn
degene die roept en niets kan horen,
die ook van jou had willen zijn
maar die het evenwicht zou verstoren.
andere aarde achter mij
aarzel niet en maak hen vrij
zodat wij samen kunnen leven
vrij van honger,strijd of pijn
opdat we beiden zullen streven…
Een groet voor een vriend
netgedicht
4.5 met 47 stemmen
4.387 Hoe gaat het je?
Ik moet dit vragen
want de dagen gaan maar door
en de winter is niet slechts gekomen
in de natuur, maar soms ook in mijn hart.
Je moet weten dat ik eigenlijk
niets speciaals te vragen heb, maar
de dagen gaan maar door
en eer we het weten kan de één of
de ander er niet meer zijn.
Hoe gaat het je? Denk je nog ooit
aan de…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 de gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed…
- Als een knop in bloei -
hartenkreet
4.8 met 73 stemmen
3.488 Als een knop in bloei, geplukt en weggegooid,
ontroert de roos de koude harde winter, de tuinman plukt.
De aarde rouwt met zwarte randen, een ontheemd gevoel
vergezeld het vruchtbaar samen dat wentelt in haar schoot.
Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt
schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan.
De…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 Alles is mij toevertrouwd
voel vermoeid de wake van een nacht
gebukt
gaan duizend lasten heen
draven verder door mijn hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen…
- Bloed vergaan als Glorie -
netgedicht
4.7 met 46 stemmen
623 Kan het jaloezie vertragen
dat rood het levensbloed bekruipt
langzaam, tergend, vechtend
als levenslijn, de streep
die hapert en sleept
wordt bloedeloos overgeslagen,
rood de lichaamsvloeistof
om er te zijn.
Bloed als edele gratie,
symbolisch,
prestigieus gezien
religie aan huidige grenzen
van het ruimtelijk denken
als rood juweel…
- Hoeveel dagen -
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
766 "Hoeveel dagen", vraagt de zand het meer..
hoeveel uren rijgen zich aan elkaar?
Hoeveel zout laat de zon opdrogen,
hoeveel zand zal de storm nog afgraven,
de vernielde mandala na verloop van tijd stilgelegd.
Waar zijn de kleine vissen,
uitgestrooid in de oceaan, zoals de traditie vraagt....
verraden tezelfdertijd zo aantrekkelijk,
een…
- De ontsmette wereld -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
468 Geboren, gereinigt zo ontsmet
de plekken gedroogd, als tranen
met palmtakken in de hand
waar de lammeren ter wereld komen
begroet de plaats van de daad,
in gereedheid gebracht
waar men kritische vragen durfde stellen
zo wit steriel gemaakt, geconfronteerd
onderdeel daarvan
wat zuiver verbleekt moest zijn
in eenvoud en schoonheid zichtbaar…
- Avant-garde -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
523 zeer strategisch
roept de "voorhoede" van het krachtige leger
zwart /wit tot orde
een werkelijk kleine selecte hechte groep,
klasse vult de sfeervolle omgeving.
Een kleine troep, avantgardisten
bijzonder gekwalificeerde soldaten
speelt het originele en lankmoedige bordspel
met een haast geheime militaire strategie.
Elke zet doordacht…
- Alwetendheid -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
496 Alwetenheid, al was ze een illusie
de ontwikkeling,
een potentiële bedreiging voor onszelf
gedachten
zouden kunnen passeren
op wetenschappelijk gebied..
alsmaar slimmer..alsmaar concreter
doorkruisen ons achtergebleven
stenen tijdperk..onze rijpheid in dingen.
Mooi, het gepraat in onszelf
op zoek naar wetenschap
het menselijke brein…
- Aardse Bondgenoten -
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
545 Kijk in mijn wereldwijde ogen,
ik ben je vijand niet, noch de bloedwraak
ik ben van gelijke dichterlijke visie
enkel en alleen verschillend van oorsprong.
Wilskracht draagt de kracht, de macht
en ook de laatste hand en adem
die ik je in vertrouwen gaf,
is uiteindelijk langverwachte adel
die zich bloedend wentelt in hervormingen,
een gezamenlijke…
- Lavender wolken -
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
635 Lavender wolken drijven naar het westen,
vanuit het oosten steeds dichterbij
het brede onweer trekt voorbij het park.
De lucht, zich lavend aan de overvloed,
herbergt ontevreden bittere vriendschap,
verschillende emoties vliegen vrij en raak
als het lied van lavender, als een tekst van mij
zo zijn mijn gedachten..
ontbreekt er oorlog, tegenspoed…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 het leven door het oog van een lens,
de droom van volmaaktheid..
haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...
ontleend aan een middeleeuws raam
zonder bril door het leven willen gaan,
enkel aan je hand,
de realiteit of werkelijkheid…
- Als ik de stille dag benader -
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
716 Als ik stille dag benader,
zie ik de blinde plek van verbintenis..
warme, vrijgekomen tragedie,
geraakt door noodweer en bliksemschicht
een belangrijke waarde om een goed mens te zijn,
die mij op spontane wijze
de aanzienlijke grond liet zien,
wellicht het meest verrassend
mijn stem van persoonlijkheidsverandering,
die zich potentieel…