22136 resultaten.
TIJD HOUDT HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 ach jij
ik kwam je tegen
het leek een kleine stap
maar was zo schokkend groot
pats boem zo uit een ver verleden
ze zei herken je me niet
ik zag aarzelend hoe de tijd
huis gehouden had
ze was ooit zo mooi toen ik haar
in mijn geheugen achterliet
en ik begreep
in een flits heel even
jouw lichte huivering
het subtiele beven
en je…
WARE KLARE TIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 wat en waar is de tijd
is het die zoals we die
destijds hebben
ervaren
is dat de ware
of die zoals ik ze nu
samenvattend in een flits
terug droom al die
voorbije jaren
vertel me welke wijn
is toch de klare
niemand die echt
de ware kent
daarom zeg ik
de enige ware klare tijd
is hoe je het ook
keert of wendt
nu op dit moment…
Parelduikers
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
865 Maar vader tijd nam ongezien ook ons, met allen mee
de ogen gingen verder open, ruimden op
in onze hoofden, zagen nieuwe wegen
mooie kansen, leerden anders dansen
oude wegen met hun goede raad,
ach wij wisten het te vaak, veel beter.…
Coronatijd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
632 Een nare rare tijd
een vreemde saaie tijd
maar raak je levenslust niet kwijt
aan alle narigheid komt een eind
houd moed, het duurt wel even
maar het komt goed!…
Protuberans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 De veer staat te strak
en schiet mij te ver door
naar toen; naar
waar ik niet meer wilde wonen,
nooit meer wilde zijn
en altijd weer wind ik de veer
te strak op,
mijn tijd kan het niet duren.…
Het wolkje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Een donkere wolk
bleef langdurig hangen
voor het open raam
veranderde geleidelijk
in een bijna vrolijk
wit wolkje
waarvan we het
bijna jammer vonden
dat het uiteindelijk
helemaal verdween…
Onvoorstelbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Eeuwigheid scheppen
uit onvoltooide tijd.
Wat voorstelbaar is
onvoorstelbaar maken.
Zo leven mensen die liefde delen.
Zo voedt liefde een moedig mens.…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Maar wendde bij de grenzen van zijn reis in tijd
en keerde weder naar 't licht
wat het omsloot als lang verwachte deelgenoot
en werd tot licht, wat zeven kleuren bood.
Zijn reis in tijd kreeg een gezicht,-en heeft als kroon
terwijl u 't leest, uw stemklank aangenomen...…
Aandacht vragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 Durf ik voorbij te gaan,
aan wat niet meer bestaat?
Aan mijn verleden,
dat ik opgeslagen heb?
Aan mijn toekomst,
die nog niet geboren is?
Kunnen we ons beperken,
tot wat voor handen ligt?
Kunnen we onze aandacht schenken,
aan wat er nu gedaan moet worden?
Aan zintuigen die bewustzijn scheppen.
Kunnen we aandachtig leren luisteren,
naar…
Een muze die Rosa heet...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Theaters veranderen met de tijden mee.
Worden opgebouwd en afgebroken.
Artiesten komen en vertrekken.
De lieve muze Rosa blijft.
Speelt voor ons.
Vernieuwt zich.
Inspireert ons.
Spontaan.
Altijd.…
Geschiedenisles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 geschiedenissen zijn geschied
vallen niet uit te gummen
wat nu en nooit zal kunnen
je kunt er hooguit
iets van vinden
een klok kun je
steeds opnieuw opwinden
maar de tijd die geweest is
blijft verstreken
terugdraaien lukt niet
fouten zijn en worden
nog steeds volop gemaakt
het verleden valt niet
echt te compenseren
de pijn gedragen…
Heimwee naar keuze
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
707 Heimwee naar de tijd toen we nog
zorgeloos over straat flaneerden
gezellig op terrasjes bivakkeerden
gewoon bij opa en oma logeerden
smakelijk in gezelschap dineerden
juichend op de tribunes verkeerden
a capella met het koor repeteerden
onder veel belangstelling jubileerden
zonder mondkapjes het ov prefereerden
iedereen op een rondje trakteerden…
Meetlat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 ‘Ik heb andere plannen met je, ik leg je langs de tijd.’
7. ‘Elke centimeter, elke millimeter is een herinnering.’
8. ‘Kleurige herinneringen zijn het, de donkere sla ik graag snel over, met decimeters tegelijk.’
9. En dan een teleurstelling, de meetlat is op.
10. Ik leg hem weg. Ergens in het midden van nergens……
Hoop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 voorbij deze tijd
zal alles goed zijn
voorbij
de afstand
angst en eenzaamheid
voorbij en vrij
bewust en gerust
omhelzen en samen
onbevreesd
als we dat niet geloven
is hoop en verliezen
voor niets geweest
we gaan voorbij
de overwinning
waarderen in het klein
zo zal het voortaan zijn…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
Verval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
785 Terwijl de tijd
door al je vingers glipt
loop je steeds vaker
achter jezelf aan
omdat alles meer moeite kost
sluipt dat wat je
liever wilt negeren
toch langzaam dichterbij
voel je dat de wereld
stilaan kleiner wordt
omdat er meer mensen
verdwijnen dan bijkomen
zit je soms klem
in die beklemming
terwijl je van elke dag
eigenlijk…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het weeft een donker deken en het haakt
haar kroon van alg en rag van mensendraad.…
LAIS CLXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok,
die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw
en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw.
Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal,
en mengt zijn rot door elk ‘ik hou van jou’.
Het typt en vogelt met de nachtegaal.…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.…
LAIS CXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard:
hun tijd zit strop, het is in haar bedaard.
Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht,
haar duister is met laaiend git verzwaard:
het heeft in haar zijn branden ingericht.…
Latijnles
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 En dan
denk ik aan de duizenden gedachten
opgesloten
vastgezet
tussen schoolbordwitte muren
voor zo'n dertig slakkenuren
zweven ze zo zachtjes
en botsen ze
heel soms
dit merken doen we
nimmer
toch versterken ze elkaar
in hun eeuwigheid
tekort aan tijd
want klokken bestaan hier niet meer
alles wat ik zien kan weer
is voor ons staat…
Tijdsbeleving
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 het is een open deur:
als je jong bent
vlieg je voor
de tijd uit
als je oud bent
vliegt de tijd
voor jou uit
vroeger was
zij de slak
nu ben jij hem:
doe die deur maar gauw dicht…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen
in de tijd waar niemand nog kan komen.…
bijtijds
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 iemand blijft halverwege steken
op de maat van het verleden
om met een moment te volstaan
groener neigend naar gras dat altijd
elders naar zee hunkert zonder
bestemming indachtig of anderszins
te weten wie nog meer vertrok van
de plaats waar wij waren
ooit vraagt iemand nog waar de jas
bleef nadat het lichaam vertrok…
ONTWIKKELINGSTIJD
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
483 daar sta je dan in jouw omkaderd stukje wereld
voor eeuwig vastgepind in de tijd
een onschuldiger onwetender zelf naar de toekomst te zenden
voor toekomstig bewijs
dat je ooit dit ook was
objectief gezien
een flits en voor eeuwig
is je plaats en tijd vastgelegd
het recht om te zijn
het recht op jouw verhaal
je bent nu een ander
en toch…
AUTOFOCUS
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
850 in de haarspeldbocht van de tijd
zie je daar jezelf omkaderd
daar sta je dan in je pose van antiheld
je onschuldiger, onwetender zelf
zich naar de toekomst te zenden
voor toekomstig bewijs
dat, objectief gezien
je dit ooit ook was en nu
je vastgelegd bent
in het felle licht
één milliseconde vastgepind
in het gouden uur
moest ik een paar…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
682 ja, dans maar door
door de straten naar het vuurwerk
op eeltloze voetjes van roze hoop
je appt, dus je leeft
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je het niet meer terug
kan vinden
je hebt zoveel tijd
te verspillen aan lange omwegen,
en er is geen haast bij
en dan gaan we alles anders doen
als het op jou…
tijdloos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
490 om de tijd op te vouwen als een vloerkleed
in een doos van vergankelijkheid
om de tijd te vouwen
in de rimpels van het voorbije
op te vouwen
in mijn handpalm te bewaren
kleine, kwetsbare seconden
om de tijd op te vouwen in mezelf…
Mijn winter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Het is geen tijd om te dromen,
maar om in leven te blijven.
Dat kost al je energie.
Want, het opgeven is:
je overgeven aan het niets.
En dat is een vijand,
die je liever nog niet ziet.
Oud zijn is vervelend,
met vaak een slecht humeur.
Als een last voor je verzorger.
Die zit opgescheept met jou gezeur.…