24248 resultaten.
De rekening
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 'n begrafenis is 'n optelsom
van hoe je het gedaan hebt
tijdens je leven
hoe geliefd je was
je werd gewaardeerd als
buur, collega, vriendin,
want er is geen tijd
voor onmin
oud zeer is voorgoed
onder 't tafelkleed geveegd
en je weet 't
niets dan goeds
over de doden
tranen worden geplengd
anekdotes worden opgehaald
want je was zus…
De dodenmis
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.005 Bij haar dodenmis geen gezang
maar pure stilte
zo was zij
eenmaal over
was het ook echt voorbij
daar hoorden geen liederen of woorden bij
misschien alleen een zacht gezoem
door lippen stijf dicht op elkaar
en tranen zonder gesnik.…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 Ik ben blij in mijn verdriet
je laatste wens is nu vervuld
mama, je bent er niet
maar je gedachtenis heb ik omhuld
ik heb het wel eens meer gevoeld
het witte van het niet meer zijn
als twijfel door mijn zinnen woelt
het grijze zich vertoont als pijn
maar wit is ook de som van kleuren
verdoken onder huwelijkskleed
met onverwacht heel sterke…
De knipoog
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
914 Nog even hou ik je hand vast
het voelt zo klein, zo breekbaar
waar het eerst zo grof, zo krachtig was
is het leven weggegleden
ik zie je ogen niet
je houdt ze dichtgeknepen
zit daar achter nog macht
de controle over het leven
je hebt het nog niet helemaal opgegeven
dan plots een kleine knipoog
een laatste ademstoot
ik zie nog even…
Wie en wanneer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
974 terwijl de dichter
danst met woorden
tevergeefs roepend:
mens, waar is uw liefde
woord, waar is uw zin
gaat de dood al weer rond
voor een volgende ronde
de vraag is alleen nog
wie en wanneer…
Hulpe-hopeloze beslissing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.101 Al weken lag ze in het bed,
gewoon alleen maar ziek te wezen,
al weken werd ze lief verzorgd,
werd zelfs nog voorgelezen,
want zitten, ging niet meer.
Al weken stierf ze van de pijn,
dokter geef me wat,
geef me iets, doe iets!
Geen formulier had ze gemaakt,
terwijl iedereen toch wist,
zodra er geen kans op normaal leven is,
dan…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 eerder dan stilstaand niets, langs
de boorden
van een wilgenrij in zwartgoud
nog tijd te gaan, toekomst te delen
zonder omzien
of omzichtig slaap af te wegen
voor je het weet gaat het richting
categorie
voorbij voordat het goed en wel
en zo goed en zo kwaad als het
gaat, gebundeld
in onbegrijpelijke codewoorden
dan vallen de letters…
Drempel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
792 Voor de drempel
staart zij wachtend
op een wonder
uit de verte
in de verte
komen alle lijnen
samen tot een punt
als het einde nadert
in haar laatste ogenblik
zweeft zij langzaam
over alle drempels
naar het wonder
in de verte .…
vogelveer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 zwoele zomerdag
duifgrijze veren vallen
vogel is niet meer…
Gisteren zag ik je nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
741 Ben ik ff blij, da'k je gisteren nog zag
Nog eventjes met je stond te praten.
Over vier dagen staan we aan je graf
In de nacht, heb je ons verlaten.
We lachten samen gisteren
Om wat we zagen staan
De dame die moest bukken
Zonder onderbroek aan!
We hadden 'onderbroekenlol'
En niemand had het door
Zeiden 'fijne avond'
En gingen ervandoor…
Tuinkruis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Jouw drie zakken
boomschors
excellence
begraaf ik
onder de mijne.
Zinken ze dieper,
vallen ze beter,
de jouwe,
die je erbij kocht
dit jaar,
dan de
zestien stuks
regulair
die ik de
vorige jaren
rondstrooide?
Je kocht er
nog drie bij
omdat het
de lading
niet dekte.
Zeg jij het maar;
welke zak
dieper daalt
op het ongewonnen…
Doodsstrijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 Daglicht kwam te vroeg
wekte de bewusteloze stilte
zette deze om
naar versnellende tijd
Sterven is weer niet gelukt vannacht
ik riep om de knokige armen van de dood
krijg er een kille morgen voor terug
vol teleurstellende beloftes van een nieuw begin…
vriendje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 hoe jouw zachtheid – altijd
teder – langs mijn wangen gleed…
langs mijn armen vloeit de traagheid
van de tijd, ik koester nog en
glijd vol tranen naar omlaag – blauwe druifjes
laten vaag een wit bevlekte hemel zien
nu dan zonder jou, mijn benen voelen leeg
en langzaam veeg ik nog
de laatste haren weg, ik leg je
in het kleine graf dat vierkant…
In de steile tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 Halverwege
de trappen,
over het water,
een Hema rookworst
spreekt de stem
op je stuur
een omweg uit,
naar de lege plek
in het park
voor jou
Van Kopland
voor Cees Kant.…
In een schok
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Als mens
weten we ons vaak
zo groot
blijven we rondlopen
met het oeridee
dat we zullen overleven
maar wanneer er
natuurrampen
plaatsvinden
herinneren we ons
soms in een schok
weer even
de dood…
Bonbons
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.132 Ik kan geen bloemen of bonbons meer aan haar geven
simpelweg omdat ze geen deel uit maakt van mijn leven
de dingen gaan zoals ze gaan
en zo is ook zij gegaan
ik wilde haar slechts zeggen dat ik haar mis
en dat ze niet vergeten is.…
Perpetuum
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 Net als het tijd voelt
oude tranen te begraven
brengt het leven nieuwe
waardoor ook de eerdere
zich alsnog verversen
de kloof weer doorleefd
opnieuw doorworsteld
de dood valt niet te stoppen
eist telkens weer zijn tranen
gewennen doet het nooit…
Rust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
597 zoals
je daar ligt met
je ogen dicht
‘n zweem van een
glimlach rond
je lippen. heeft
de dood je mond
in angst en pijn
verwrongen? of
is ‘t je zelfgekozen
rust die ons treuren
sust…
Gezeur
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
727 De dood staat weer eens voor de deur
ga hier toch weg
ik heb geen zin in jouw gezeur
jij brengt niets anders dan pech
intussen laat ik hem staan
en ik zie hem al sloffend gaan
voor een andere klus
zo gaat dat dus
open nooit de deur
voor die oude zeur
het scheelt je jaren
en waarschijnlijk ook wat grijze haren.…
Poppen ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
480 Teruglopend naar de plek des doods, niks gevonden wat erop wees,
dat ik je niet in z'n geheel meegenomen had, maar o jee,
die oogjes zakten verder weg in het gebroken kopje.
Leegheid staarde me aan, nog steeds kan ik met de term niet omgaan,
dat een dode gebroken ogen heeft, want mijn pop, had achteraf dus:
nooit geleefd!…
De vlieg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
797 'k Voel dat iemand naar me gluurt,
kijk in de rondte niets valt me op,
tot ik zie op de grote muur,
het is een vlieg die naar me tuurt.
Ik haat die beesten, zitten overal op,
oei hij vliegt weg, richting m'n kop.
Dat moe'k niet hebben, mepper gereed,
want beest er is een ding wat ik zeker weet.
Vandaag pleeg ik een moord,
eerlijk…
Mephisto
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 Eensgezind mesjogge
terwijl dus geheel
continent verdrinkt
Door gebrek aan veel
misbruiken mensen, men-
sen die het slechts beter
kunnen krijgen
Wel ten koste van
ECHT HEEL VEEL DODEN
Een ten allen tijde
reeds verdoemd continent
zoals 't lijkt, voor eeuwig
maar wie weet, waardoor...?…
weet jij het?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 ik gedenk in respect
kende je niet
toch doet dit besluit
verdriet, het brengt me naar
een plaats waar - handen naar de keel
achter brillenglazen sust
de schampere lach van het leven
geen oordeel,
slechts het gunnen van jouw
zelfgekozen rust…
boomloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 er ligt een vogel
in het gras, de vleugels
glanzen nog
rond zijn gebroken lijf
een enkele madelief buigt
stil in afscheid
als respect voor het gedane,
als de eeuwigheid
van
nooit voltooid…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 Wanneer hij voor me staat te grijnzen
Laat weten het is nu genoeg
Weet ik weer wat mij angst aanjoeg
Zie ik mezelf naar achter deinzen
Wat later, moed en maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte…
Foetushouding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 Je ligt daar zo mooi mam
bij de geboorte van je dood
je nam al zo weinig plek in
dat maakte je barmhartig groot
je ligt daar zo mooi mam
samengevouwen, beschermd
als in mijn prille begin
God dank U voor de serene rust
niets dat mij hier afstoot
je ligt daar zo mooi mam
bij de geboorte van je dood…
Blijmoedige voorbereiding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Leven wijst onherroepelijk naar de dood.
Dat is een zwaarmoedig makend feit.
Het wordt hoog en hoog tijd,
voor jong en voor oud,
dat we ons serieus gaan voorbereiden.
Is onze uitvaart al geregeld?
Is onze diagnose al gesteld?
Dood wijst onherroepelijk naar ons leven.
Dat is een blijmoedig makend feit.…
als men zegt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
681 als men zegt ze was zo levendig,
als men zegt ze was toch zo,
als men spreekt in het verleden,
dan pas weet je ze is dood.
maar als je zegt ze is zo levendig,
en als je zegt dat vindt ze mooi,
dan weet je ze is nog in leven,
diep in ons hart en in ons hoofd.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren
Deugddoende warmte ver weg en alles koud grillig
Bar en fragiel, futloos ook zinloos
Bliksemschichten of een zondvloed
Mocht jij dood…
Samhain
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
758 De dood zit mee aan tafel
eet van het beste bord
en drinkt een glas
het tafelruimen acht hij iets voor later
Het leven is ad random afgemeten
maar nooit of nimmer spot-on waterpas…