8622 resultaten.
IN VOGELVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
596 Tragisch langzaam
Gaan de dagen
Dodelijk
De stiltes om mij heen
Tijd genoeg
Om af te vragen
Wat is mijn lot
Hoe zwaar mijn steen
Wat mag ik
Van mezelf verwachten
Loodzware vrachten
Vol angst en pijn
Slopende dagen
Eenzame nachten
Weer lang alleen
Te moeten zijn
Gedoofde vlam
Verdoofde massa
De tijd gaat slepend
Overal door
De dag…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
Maggie belt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je…
Twee armen om je heen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.171 Soms is een knuffel alles wat je nodig hebt
Om voor even alles te vergeten
Twee armen om je heen van iemand die het meent
Gewoon even niet alleen maar samen met iemand die om je geeft
Soms voelen we ons eenzaam, verlaten en alleen
en verlangen we naar iemand die ons een knuffel geeft
Gewoon twee armen om je heen van iemand die je lief heeft…
Een sprankje leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 de zomer is mij afgenomen
het donkert zonder licht
ik zit gevangen in mijn web
de grootste draden
heb ik zelf gesponnen
zo ben ik mijn netwerkje gestart
hield lang feeling met het leven
heb alles geprobeerd
toch ging het uiteindelijk verkeerd
maakte angstig grote gaten
om het daglicht weer te zien
hoe de zon ook scheen ik bleef alleen…
Gent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.351 Vanmiddag zag ik het Lam Gods.
Dat was niet mijn idee, maar dat van regen,
met bakken, en pal daarna weer volop zon.
Als toerist was ik de enige die in de kerker bleef.
Ik keek naar het paneel der musicerende engelen,
maar zag veel meer, evenveel jou tenminste.
Daarna, in een flits van eeuwen,
zag ik ook mezelf, in mijn geheel: van hout…
Wolkte weg in dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 ik had vroeger al
mijn eigen stek
een plekje waar ik speelde
het liefst bouwde ik
mijn zandkastelen
gevuld met fantasie
pas jaren later
ging me dat vervelen
keek ik peinzend naar de lucht
voelde me als vogel
in een vrije vlucht
wolkte weg in dromen
bevolkte mijn luchtkastelen
met kamers vol verhalen
legendes in mystieke talen…
Nieuwe vrienden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Ik merkte dat
Nu het even
Niet meezit in dit leven
Ik voor velen
Niet prettig ben
Om bij te zijn
Zij mijn relaas
Niet aan kunnen horen
Laat staan
Te willen delen
Vrienden die voor mij
Nog vrienden waren
Al jaren
Zich langzaam terugtrokken
Naar de achtergrond
Geen interesse toonden
Afstand gingen bewaren
Wie wil er geassocieerd worden…
Winter in mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
845 Eens sloop zachtjes
de winter in mijn leven
Met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
Het wisselen van seizoenen
Verloren in de tijd
Langs mijn gezicht
sijpelen natte tranen
Misschien zal eens
De zomer wederkeren
Misschien zal ik eens
Opnieuw gelukkig zijn…
Uniek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
883 De wereld leert jou niet echt kennen
maar andersom jij de wereld niet
het is slechts de buitenkant
die iedereen van elkaar ziet
De eenzaamheid groeit
en jij verschrompelt
doordat jij je vrijwillig
in je eigen ellende onderdompelt
Dus: ontmoet elkaar
laat zien wie je bent
en je zult ervaren
dat er altijd iemand is
die zich in jou herkent…
Ogenschijnlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Lachende glanzende tanden
een rimpeloos gelaat
geconserveerd door botox en fotoshop
Perfectie en schoonheid
zorgvuldig verpakt
omhuld door de buitenkant
het innerlijk verstopt
Rijkdom, luxe en weelde
steeds groeiende welvaart
een wereld die draait
om ego en streven naar meer
Leven in deze nieuwe tijd
de huidige maatschappij
koud…
Openen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De zware deur
zou je willen
openen
ontsluiten
Binnen kunnen
gaan
na een handdruk
kus,omarmen
Een ruiker
in cellofaan
bied je
-vriendelijk- aan
Je wilt je
kunnen verwarmen
aan de haard
want buiten
heeft zon
je
in de steek
gelaten
Je wilt
bijpraten
al is het maar
over koetjes en kalfjes
Halfjes....
glimlach je…
Einzelgänger
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
684 ademt nog
De deurbel galmt schel door de kamers
een meisje met kinderpostzegels wacht
-vergeefs- de deur wordt niet geopend
Sporadisch gaat de telefoon
maar altijd keert de stilte terug
Tot op een dag ruw onderbroken
door het forceren van de buitendeur
die slechts moeilijk open gaat
door opgehoopte reclamefolders
wat post en een eenzame…
De tolk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Ik zie een kind
lopend aan moeders hand
samen naar de dokter
waar het gesprek begint
over de ziekte van moeder
tussen dokter en kind.
Ik zie een kind
lopend aan vaders hand
samen naar de school
de inschrijving begint
vader voert het woord
met als tolk datzelfde kind.
Ik zie een kind
gebogen over veel papieren
die dringend…
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 jij toverbalt
zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 Je liet me staan
Daar in de regen
Uren wachten
Op dat plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst
omdat de chaos stijgt en
diepe eenzaamheid…
Alleen, met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
682 Ik zou zo graag
Wanneer de tijd blijft doortikken
Morgen of vandaag
Je willen laten weten
Dat ik er ook nog ben
Je me niet hoeft te vergeten
Ook al weet ik
Dat je mij niet zoekt
Dat ik niet besta voor jou
Ik die buitenstaander ben
In een aura van
Eenzaamheid
Je vraagt wel,
Uit beleefdheid
Ik vervaag wel
Maar ik blijf…
Kluizenaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
657 eenzaamheid gezworen
was in mijn eentje gestrand
wist niemand te bekoren
mijn hart aan de stilte verpand
verbonden aan vrijheid
verknocht aan de rust
niet gehecht aan tijd
geen behoefte aan lust
zo leefde ik voort
mijn leven onachtzaam
door niets of niemand gestoord
ik werd zeer bekwaam
bekwaam in de wijsheid
ik beschouwde mijzelf…
Privédomein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
532 Blik op oneindig
soms is de wereld klein
vier muren en een dak
een raam met uitzicht
op een blinde muur
de buitendeur slechts
van binnenuit te openen
misschien nog te forceren
een eigen cel
gemaakt van angst
vermengd met desillusie…
Gadget
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.248 Ze zei: je vangt wel eens wat op
b.v. dat je hebbedingetje zou zijn
een gebruiksvoorwerp, van hand tot hand
en ja, vaak voel ik mij doorgegeven
gelijkwaardig aan een of ander.
Mensen bedienen zich van elkaar
wisselen gegevens uit en raken zoek.
Wie hebben we daar? Ik ben je naam vergeten.
En zomaar, vanuit de coulissen, treedt een echtpaar…
Die ochtend
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.932 Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan
in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels
en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens;
en ’s avonds was zij nog niet thuis
Ik heb die nacht in onze gemeenschappelijke stilte rondgewaard
maar ditmaal bleef zij zwijgen
Ze was er wel, ze was zelfs overal
maar…
Verleerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
390 de dag
herpakt zich niet
nu de duister invalt
om deze
opgang te krijgen
lukt al even niet meer
door vergetelheid
omarmd zinkt hij
iedere dag
een stukje dieper
in zijn vergeelde
canapé…
Uren waren we aan het klimmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.535 Je vingertoppen op je gezicht en daarna in je ooghoeken
om het vel vaster aan te drukken,
is dat jouw manier van denken?
Wat een prachtige, stille plek.
Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist
zich boven de rivier op. Verlangen
in iets te verdwijnen
wat er altijd zal zijn.
Het gras is hier zo anders.
Hoe moet het…
Antwoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.454 Iedere passant die ik bij de ogen grijp, stel ik voor
om mee te gaan. Niet ver, geen uren, gewoon
een stukje lopen, langs het water, de kade.
Ik zeg niet dat ik moe ben, dorst heb, dat er vandaag
geen keuze is. Terloops raak ik haar arm aan, zijn
hand, en herhaal: gewoon een stukje lopen.
De man spuugt, de vrouw slaat om zich heen. Alleen…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Zou ik..
je kunnen missen.
Kunnen zien, wat ik niet ken.
In een glimlach, kunnen smelten,
naar de man,
die ik niet ben.
Zal ik..
je ooit herkennen.
Je ogen vinden in de nacht,
naar jouw diepte kunnen kleuren,
een stukje hemel kunnen scheuren,
waar ik als, maar op je wacht.
-
Kijk..
Kijk naar mij.
Laat je dromen in…
Handreiking
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
567 en dan
rollen er tranen
zijn ze van jou
of zijn ze van mij
tranen der
herkenning
het diepe gevoel
van
er alleen
voor te staan
ze is maar
één telefoontje ver…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
Zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zwart als de nacht,
Zwart als je op iemand wacht.
Ook al weet je dat het nooit zal komen
Je blijft en blijft maar dromen,
Over de stemmen zacht.
Zwart als de zee,
Zwart neemt je mee
Naar de tijd waar je nooit meer zal zijn
En ook al doet dat soms pijn,
Soms is dat oké.
Zwart als de dood,
Als je samen met je lotgenoot
de duistere diepte…
Brieven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Ik weet nu
dat mijn brieven
niet zijn aangekomen
Ik mocht alleen
van een ontmoeting
met jou ...dromen
Ik zag erin
je ogen dwalen
over voor-en achterkant
de bladzijden
als spiegels
van diezelfde ogen
Misschien
is medeleven
blijven steken in mededogen?
Nu hangen er
drie groene brievenbussen
lang niet geleegd
door je handen…