11331 resultaten.
Moeders rozenkrans
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
639 Terwijl zijn flair afnam
nam de vergetelheid toe
handen verkrampten
sindsdien hebben
snaren niet meer getokkeld
hij wuifde niet meer
naar de nieuwe morgen
zijn mond werd stil
het hoofd leeg en eenzaam
zag ogen niet meer stralen
de geest verstarde
totaal verstrooid en uit balans
vroeg hij haperend
om zijn moeders rozenkrans
en…
Adam
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
805 Hij was laatst in ’t Belastingparadijs
Toevallig liep er ene Eva rond:
Ontduik je mee? ’t Is financieel gezond
’t Circuit is wonderschoon, hoewel wat grijs’
…en hij ontdook… maar werd toen after all
Verzwolgen door een multinational…
Jaarwisseling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
687 Ik sta stil op de drempel
Ik kijk om en warempel
Ik zie het afgelopen jaar
2017 licht, soms ook zwaar
2018 begint met een schone lei
Mooi en uitdagend voor jou en voor mij!…
winters tafereeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
605 de tuinen en daken
schijnen sprookjesachtig wit
kunnen je vertellen
wie er zoal is langs geweest.
het sneeuwtapijt laat sporen na
een roodborstje en de kat
ze kunnen het niet ontkennen
dat ze er even waren...
de kat lag nog te loeren
het roodborstje zag ik wegvliegen
een gebeuren, een verhaal
spontaan ontstaan... in 't wit van de natuur…
Meiden van Oranje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 Ter ere van alweer een koningsdag
Is er een nieuwe foto opgedoken
Die is alom te lande veelbesproken
Het is een plaatje dat er wezen mag
Een remix en een catchy naam verzinnen
En Willem kan een meidengroep beginnen!…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 DODIJNENDOM
Tussen verschoning en overjas
de gepoederde hoop, de dracht,
de klokkende buik, de lebbige lach.
Achter de hand. Psalmen en gesnik.
Er is een pak voor ieder leven.
Plunje. Boel. Paradekleed. Ieder
is gelijk de ander andersom
in hem gekleed. Rokend. Leppend
of onthoudend. De mens is zijn bef,
zijn lus, zijn trens, zijn pat…
Ik weet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ik ken de boeken van de wijsheid
en de regels hoe te leven
zonder afgoden en toch bescheiden
ik weet:
een koning doet er toe, hij maakt
trots en onderdanig, hij zit
op een troon van geweld
ik weet: mislukking verdeelt
nationalisten in fanaten
en fantasten, hun bitterheid
likken ze achter muren
van verstokte…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Rond waart de schemer
van sporen van genen
gemodificeerd
in een obscuur domein.
Vliesdunne flinters
omhullen en vullen
van buiten en binnen
onzichtbaar een luchtbel,
aldoor transparant.
In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.
Sliertend en slijmerig
waart er nog…
waarom voelt mijn hart...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
761 waarom voelt mijn hart
zich steeds vaker zo slecht
waarom kleurt mijn ziel
zich in het rouwige zwart
mijn hart opent deuren
voor goedheid en vrede
maar weinigen luisteren
ze blijven maar zeuren
daarom heeft mijn ziel
een iets donkere kleur
en daarom voelt mijn hart
zich steeds vaker fragiel…
Vertel eens Heit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Gisteren heb ik geleerd,
democratie is als een gewas
op het land, soms met te veel zon
zonder regenwater te vlug verrot.
Ligt er in de natuur een taak
iets voor mij wat niet achterklapt,
mij wel gewoon voort laten stappen
zonder op akkers iets te vertrappen.
Is het me dan ooit echt welgenegen
kom ik mede daar mijn roeping tegen.
Vraagt…
Geen steen verlegd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 nee ik heb geen steen
in een rivier verlegd op aarde
en ik ga dat ook niet doen
want wat is daarvan nou de waarde
goed hij stroomt dan wel
iets anders dan voorheen
en dat slechts door het simpel
verleggen van die ene steen
het blijft een prachtige gedachte
die ik altijd zal blijven achten
maar ik besef al denkend terstond
dat die rivier…
De nacht is voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Net op tijd, de orde is hersteld
maar het heeft me veel soldaten gekost
Wat een nacht, de mannen zijn uitgeput
ze hopen en verlangen dat het voorbij is
maar de dag breekt aan, nu
de koning en zijn aanvoerders nog
terechtstellen, tentoonstellen –
hij ziet er niet uit
in zijn dure kleren
met een schuin verband
als koningskroon om zijn hoofd…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Uit de hemel
duiken snelle stippen
naar een niemandsland
vleugelloos weggeworpen
zachte tassen, stoelen
hard metaal, ledematen
ook mijn hart
staat stil
van ongeloof
toch ligt daar een lakschoen
toch lees ik opengeklapte levens
mijn vertroebelde ogen
en mond vol gedachten
vragen om woorden
voor de leegte
Dit veel te grote gebeuren…
[ Het hert is dichtbij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Het hert is dichtbij,
het ademt en kijkt, roerloos --
voel ik me gezien.…
circuit Zandvoort
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
659 die Grand Prix in Zandvoort moet er komen
of het nou rechtvaardig is of niet
het stikstofprobleem wordt tijdelijk weggenomen
en dat PFAS gif, nou, er is toch niemand die dat ziet
maar de boer wordt hem zijn beesten afgenomen
en de bouw ligt stil, terwijl niemand daar om vroeg
de snelheid mag niet meer boven de honderd komen
maar op Zandvoort…
Wintertijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
447 Vader tijd valt stil en retardeert
Hij wordt opstandig als hij niet verglijdt
Hij raakt van slag, hij beidt niet meer maar lijdt
Hij wil niet dat men hem temporiseert
Hij wordt elk half jaar weliswaar wat grijzer
Maar raakt intussen per seconde wijzer…
Leyla
netgedicht
5.0 met 12 stemmen
586 Leyla huppelt, springt en danst,
haar gloeiend gezichtje glanst,
haar zingen een melodisch joechjachen,
wedijverend met uitbundig schaterlachen.
Leyla komt aangewaaid, druk gebarend,
armpjes, hoog uitgestrekt, vragend,
haar lichaam fleemt, ze is duidelijk moe:
“Vang me Tito lief, alsjeblief, pak me, toe?”
Haar glinsterende blauwe pretoogjes…
Mijn ziel zoekt het zoete leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 We zijn ons eigen publiek
van ons is de stad, de fontein
speelt mijn toneel, het mag niet
maar de nacht is warm
en ik heb er zin in
Marcello komt de trappen af
hij kijkt liever, maar toch
bukt hij zich, zet zijn schoenen
naast het glas melk
en stapt het water in
Strelend vouwt hij zijn handen
om mijn hoofd, nog zonder
me aan te raken…
Bonaparte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Die boon, ma chère,
dat was toch die lowietje,
die jonge wildebras van Corsica,
vrouwversierder en spaghettivreter,
ja eigenlijk een halve Italiaan
Of heette hij nou Nappie, die lowietje,
die gemankeerde Don Juan met pens
was zonder vrouw maar eigenlijk half mens
maar trok als keizer nieuwe kleren aan
Op Elba weer een eilandminnares…
In Baarn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het dorp waarin we wonen
is een doodgewoon dorp.
Mensen worden er gewoon geboren.
Mensen leven er zoals ze leven.
Mensen verdienen er hun brood.
Mensen worden er ziek.
Mensen gaan er dood.
De straat waarin we zijn gaan wonen
is een doodgewone straat
zoals alle andere straten.
Ons huis waarin we wonen
is een doodgewone woning.
Het huis…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik zou dolgraag weer eens gaan varen
en dan uitkijken over de immense zee,
de wind weer vrij spel door mijn haren,
neemt al mijn droefheid met zich mee.
De grote leegte van de grauwgroene oceaan
reduceert je leven tot alleen dat moment,
dat je op de brug als ijswacht moet staan,
je plots zonder familie of vrienden bent.
Eenzelfde blik door…
Van molensteen tot open graf
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
569 Routineus joggend door het lentegroen
staat daar, confronterend,
een reëel object...
Waar duidt dit op, wat geeft het aan?
Dat Jezus écht is opgestaan?
Niermeyer's 'Geometrische Tantra'
toont zijn heilzame werking:
dwars door alle structuren, gedachten,
moeizame totstandkomingen, feiten
valt hier het Licht als een verlossing -
inderdaad…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 Ze rust veel op haar zijde
al het blijde van de diverse zangvogels
de bloeiende bloesem in zich opnemend.
In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin
bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied
dat alles met haar euthanasie in het verschiet.
Ik zie een stuk onbetreden daar beneden.
Hoe verder ze wegloopt van deze plek…
Gal spuwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 in kleine porties
is het beter te verteren
je zou stikken in een bord vol
het smaakt bitter
als uitgekotst gal
resten in de put
moeten met grof geschut
worden doorgespoeld
dat is al
ik hoef niet meer…
Klapper van de Week
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
879 We stonden op balkons of op de stoep,
Als eerbetoon aan wie voor zieken zorgen,
Voor hulpverleners, horeca en morgen
Voor weer een ander cruciaal beroep.
Ik denk dat ik vanochtend na het scheren,
Voor al die klappers ga applaudisseren.…
Liefstinghsbroek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 Liefstinghsbroek bestaat al lang
kwetsbaar natuurgebied
geen toegang
op het bordje aangegeven
oerbos met een eeuwig leven
Natura 2000-gebied dat
je alleen van buiten af ziet
vanaf het zandpad, fietspad
dat is me ook wat.
Omgevallen eikenstammen
alles dik begroeid met zwammen
bomen met een hoge top
volgewoekerd met klimop
oude rivierarm…
Nu even niet (meer)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Winterochtend
Kwart voor vijf
aardedonker
ontbijt
kleren
jas
motor aan
ruitenkrabben
kwartier
later
klere end
snelweg
naar ns
toch parkeerplek
kaartje
wachtkamer
werkvolk
intercity
interstaatie
halfuurtje
utrecht zee es
zes uur
negenentwintig
(ongeveer)
gouda
zeven uur dertien
deo volente
regen blaadjes
gladde…
Het stille is niet leeg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
551 Zijn woorden droegen liefde
boven alle pijn
en zon verwarmde de wegen
het denken vloeide in samenzijn
woorden bleven stil
waar ik enkel liefde kreeg
hoorde ze als een melodie
op het ritme van mijn hartslag
nog voelt het als volheid van het zijn
want het stille tussen ons
is nog steeds niet leeg…
[ Mijn poes vouwt zich in ]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Mijn poes vouwt zich in
de kleine doos, ogen dicht –
van welbehagen.…