7913 resultaten.
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
het rood van ijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 toen de rivier
in nevelen was gehuld
dacht hij aan
het rood van ijzer
en aan blauw
het blauw van koper
toen hij de rand
van de rivier naderde
zag hij haar
verscheurde lichaam in
de weerloze kleur van bloed
in het vertrapte gras
hij hief het hoofd
naar de loodgrijze hemel
een rauwe schreeuw
doorkliefde de stilte
hij sloeg de handen…
Chocolade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 Donkere chocolade
consumeer ik niet meer
als ik niets over haar
oorsprong heb geleerd,
maar als ik overstap
naar dezelfde zaligheid
van het alfabet met noten ingebed
of een andere afwijkende kleur
ben ik dan gered?
hangt aan mij dan
niet de gelijke geur,
van afwijzing zonder enige moraal?…
Droomt hij zijn lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 eindelijk heb jij
in alle rust de
lentebloemen geplukt
van jouw kleinste puk
armen vol lachjes
twinkelende ogen in
stralende kleur als een
wolkje goed humeur
kleine handjes
vragen om meer
naar tedere knuffels
en later zijn beer
als hij verzadigd
langzaam de oogjes sluit
droomt hij zijn lach met
een nog smakkend geluid…
Een kind van licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik ben een
kind van licht
heb nooit
van zwart gehouden
waar zon speelde
daar was ik
het donker is
niet te vertrouwen
ik leerde
kleuren al heel
jong te onderscheiden
bleef duister altijd mijden
zag het licht
weerkaatsen in vele
varianten maar zwart
bleef dood aan alle kanten
waar zijn toch
die stralen gebleven
of zal het…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Magie en mystiek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 hebben
ons ongeweten
veel sturing gegeven
toeval is de naam
die wetenschappers
gebruiken voor zaken
die zij voor zich uitschuiven
ook in de mystiek
liggen gebieden braak
vaak in mistige lagen die
andere waarheden dragen
zij worden maatschappelijk
uit zicht gehouden omdat
je op hun resultaten
geen economie kunt bouwen
toch kleuren…
A day in a life
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De avondklok luidt
De nacht neemt alles over,
geluiden, kleuren, alles wat net begon.
De dag is gedoofd.…
Bij het ontwaken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
De gordel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 hij wist
het donker als
geen ander te bespelen
stapelde kleuren
in vage vormen
verstikkend op elkaar
geen uitweg
omdat stilte echode
zonder weerkaatsen
niets om te raken
weer contact
met jezelf te maken
geen rode draad
om terug te keren
naar leefbare sferen
een zombie die
geketend zichzelf
niet meer ziet
alleen de gordel…
op de markt van Foshan (1)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
447 Wang Yue
hoop op
een leven
dat lang
mooi en
gelukkig
mag zijn
je naam
een liedje
van letters
die zacht
dansen zonder
elkaar los
te laten
onder de
indigo hemel
verkennen je
dribbelende
voetjes de
markt van
Foshan
flarden van
stemmen specerijen
en kleuren
vissen slippers
schoenen en oh
dikke kikkers…
Globaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 werelden, bol van kleur.
Buiten ritselen blaren:
de herfst tikt bladen
vol met herinneringen
voor in het archief
van mijn geheugen.
De regen bestempelt ze
met "geklasseerd"
en slingert ze in de modder,
globaal.…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Laat mij fladderen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
621 Dit is geen gedicht
over een vlinder
en nog minder
over een vlinder
die in de buiken
van verliefde mensen
wil kietelen
ik heb wel wat
beters te doen
ik ben op zoek
naar een bloem
Waar eens de tuin
volstond met groen
liggen nu tegels
of grind of nog erger
een kunstgrasmat
met een kleur
die van grote afstand
al pijn aan mijn ogen…
Het klein touche
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb
lippen gekust
in alle kleuren
emoties gevoed
ook weer gesust
in dagelijks gebeuren
het klein touche
proefde in delen
leven en dood
in de abrupte
wisseling van
veilige schoot
waar hergeboorte
geen familie kent is
toekomst onbekend
toch smaken
kussen altijd
weer naar meer
opdat zo de mens zijn
medemenselijkheid…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Hoe de zon blaren streelt,
een fusee van kleur
in zachte astergeur
en ontvolkte bossen bespeelt.
Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.…
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
In mijzelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Het kabbelen zingt
voor mij, alleen ik
ben hier, het speelt
met zichzelf en zingt
zo mooi en helder
voor mij, alles
streelt mij met kleuren
en houdt van mij
het jubelt en danst
bekoorlijkheden
boven en onder
verdwijnen
ik besta, ik kan niet meer
denken, voldaan
zak ik weg in de geur
van mijn zaad
gekleed in vlekkerig licht
van…
Verslavingsvermogen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
370 al in het
subtielste begin
van contact
keken haar kijkers
universeel apart
nog fletsten
de eerste kleuren
maar de intensiteit
verbaasde al snel het
oogopslaggebeuren
zij legden een
fotografische plaat
op een onbewerkte
plaats van het
grote herinneringsbloc
uniek door
onvergelijkbaarheid
oogde die blik
in een charmant
volwassen…
Ons wisselgeld
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
381 woorden zijn
spaarzaam leggen
tegenwoordig
meer gewicht
op de schaal
waardoor de
balans precisiewerk
verricht deze dagen
handen en voeten
zijn al gebonden
door het verbod
elkaar normaal
te begroeten
waar blikken
speuren zie je
verlangen kleuren
alleen de lach
en stem zijn
ons wisselgeld
geworden hun
intrinsieke waarde
stijgt…
Het lied ongeduld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
581 ik zag je
vingers trommelen
herkende het ritme
uit het lied ongeduld
waar onopgelost
nog regisseert
wordt de schuldvraag
vaak genegeerd
blijft het spel
de knikkers kleuren
omdat de uitslag nooit
overwinning zal geuren
je nadert het
slotakkoord en met
een daverende klap is
alles tot stilstand gebracht
inzicht met spoed
van het…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
bloemen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
608 ik heb je
bloemen gegeven
de kleuren brengen
hopelijk het
sprankelen van je
blik weer tot leven
je werd niet wijs
van het somberste
grijs uit de dagelijkse
info waarvan zelfs
de toon ijs gewoon
laat smelten tot water
juist in het
plat gevaasde
bloemennat
weerkaatst de spirit
die wij zo graag weer
in je lach willen zien…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 De kleuren worden langzaam trager.
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
De schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 De kleuren worden langzaam trager
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
de schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Kleuren verdwijnen.
Dikke druppels spatten uiteen.
Waar ga ik heen..?
Ik verlies zicht.
De deken van regen zo dicht.
Even verroer ik mij niet.
Wacht ik tot jij mij ziet.
De regen, de wolken, het duister.
Ik luister…
Je vingers haken zich in die van mij.
Je bent dichtbij.
Maar toch, zo ver weg.
Dat ik niks zeg……