6208 resultaten.
De laatste reis 1943
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Zij antwoordden de oproep
en verlieten hun geliefden
Boven Vlaardingen,
in dat oude onderdrukte land,
gekrampt in het vliegtuig,
de ontploffing reet het apart
en spiraalde in een daverende vaart
tot hun einde.
Ze gaven hun leven
voor onze vrijheid.…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Vaak weggestopt
In verre hoekjes
In de plooien
Van ons alledaags
Bewustzijn -
Weten dat het
Er is, maar toch vaak
Verzwegen met
Verholen blikken
Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn…
Begrip
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
652 verandert geen ziel wat aan
Ik kan niemand iets kwalijk nemen
het is lastig om mee om te gaan
maar wat begrip extra voor mij
of vraag ik nu teveel
Ik moet voor mezelf opkomen
is een wijze raad
je leven wordt dan makkelijker
dat is het waar het om draait
Toch ben ik zoals ik ben
doe zoals ik doe
zo moet ik van mezelf leven
om aan het einde…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 Alleen warme herinneringen,
Tot het einde.…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Een beeld zweeft uit het natte raam,
Er is geen uitweg meer, ik maak
een einde aan uw naam,
gooi een net van taal door het duister
en vang een laatste woord.
Ik knikknie naar het venster, luister:
een vader, moord.
Het is een droom? Nee echt.
Wiens vader? Al mijn vrienden
leven in geluk.
Het is geen droom. Onecht.…
koudedrempel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 aan het einde van dit jaar
de deur nog dicht, maar aan de drempel
likt reeds licht
een tochtgat waar de sleutel knarst
want er is hoop en nieuwe wind
het Kerstkind ligt alweer begraven
in de oude doos
morgen naakt de tijd,
op weg naar verder en de weidsheid
van een toekomst op papier
mijn huldedronk is droog
bevroren op mijn lippentaal…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Tastende handen..
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
608 Tastende handen
om me heen
grijpt naar de randen
van hetgeen
Van het wat
waarom en dan
te lopen pad
een levensplan
Waarom ik ben
en mijn bestaan
het weten ken
en waar vandaan
Bespeelde gedachten
met de ratio
die me brachten
als een adagio
Begin en eind
grijp ik vast
en zo omlijnt
het denken past
In blindheid
ontstaat de…
Het klatergoud lacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 op lieden
die mensen willen leiden
verzamel wat stemmen
en het klatergoud lacht
breng ze de boodschap
van praal en veel pracht
een megalomaan project
wordt direct gestart
maar er zit overal smeergeld
geen rad draait ooit apart
er is geven en nemen
alleen in algemeen belang
want als de kassa rinkelt trekken
de heren het kortste eind…
Het leven is geen sprookje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
789 We geloven vaak in onze dromen
Maar dromen zijn dromen, de meeste zijn bedrog
Zo worden we wel eens verliefd
Het is een droomwereld waar we dan in leven
In sprookjesboeken kom je de liefde van je leven tegen
En ze leefden lang en gelukkig samen tot het einde van hun levensjaren
Maar dit is het echte leven, het is geen sprookje waar we in leven…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 het blingbling
was volledig in
verblindde jou
door uiterlijkheden
namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even…
Dreiging
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.004 Misschien beide
we zijn overgeleverd aan de heidenen
nu het grote waaien gaat beginnen
de regengordijnen de dag verhullen
Men kan als dichter kort of lang lullen
eens komt de dag van het einde der dingen
als de zonne-energie is uitgeput
en de elementen aaneensluiten
--------------------------
uit: 'Tirade', 200, 1974.…
Jumbo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 liep even
naar de nieuwe Jumbo
aan het einde van de straat
sprak onderweg die er ook is
de Koerd in zijn avondwinkel
die nu bezorgd is door Jumbo
over het bestaan van zijn zaak
want hij is te klein en te duur
en straks moet hij vakkenvullen
tegelijkertijd maakt hij zich druk
om de strijd tegen IS door de Koerden
en of hij zelf daarheen…
Vluchtig als een droom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 ik heb de prullen geraapt
van verdwaalde woorden
een kleine schets gemaakt
vervlogen ideeën
een bewogen lach in een
nacht die geen einde had
wat snuisterijen
en bling bling om
alles even op te pimpen
de diepgang van een kind
in een volwassen wereld
met oppervlakkige dingen
het vlaagje wind dat
de dode vogel beweegt
alsof hij nog…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 ik streepte zwevend
weg in straffend raken
wist van mythische figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 ik wil langer schemeren
om het dubbele in ons
bestaan intenser te beleven
de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen…
Kostenbewaking
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
662 de eenzame
wandelaar vast
een toerist
denk zo
maar
oortjes/muziek
tablet in
hand korte broek
vanwege de
prachtige zomer
niet zo
raar
rijk gevulde
rugzak/drinkgerei
nog erin
gepropt opzij
dit alles
eind juni
maand na
mei
deze evt.…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
Drie woorden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik weet en voel te veel,
zegt de man die zich in
zichzelf verliest -
Maar dan het wonder,
de hele wereld wordt
tot drie woorden teruggebracht:
Liefde, vrede en verdraagzaamheid,
deze drie - maar de liefde staat voorop,
Zij staat aan het begin
en komt aan het eind,
Alles staat of valt met haar,
Zij draagt jou bij zich
als jij wie…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 niet terug zult keren
wil ik met je kijken naar
het rimpelende water
ik wil met jou de
zuidwestenwind voelen
voor je afdaalt
praten we over het
ijs dat de lichtstralen
breekt en over
luchtbellen die als
kwik over het ijsplafond
glijden en tasten we naar
het flinterdunne bloemblad
als je naar de
overkant gaat
draag ik je tot het
einde…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 een raam lonkt
open is hopen
hoger dan hoog
zweef erheen
ontstijg en
stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt zich
een bloem
de vlinder drinkt
van het zoet
van het rood
aan het einde…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar het
einde…
Haar aura
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 zelfs de wind
was niet tegen
in een zacht
warm wiegen
de vlaagjes
accentueerden
het rond
vrouwelijk schoon
dat als droom
zomaar passeerde
haar aura
trok veel bekijks
kleurde in lach
en vrolijke ogen
een zonnetje open
in weerbarstig grijs
dit gebeuren
gaf de magie
van lentegeuren
al prijs in een
flow als cadeau in
bijna einde…
Wonderen met een begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In den beginne schiep de mens
de gedachte: alles, de mensen
en de aarde, is een wonder
met een begin
en alles wat zich voortplant
gaat dood, alleen de zon
de sterren en de stenen
hadden geen eind, tot later
de oneindigheid werd bedacht
het zelfs nooit begonnen zijn
zodat de rest, eigenlijk alles
dat bekend is, de wereld
ooit zal moeten…
Fluwelen vocaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 de lach
in je stem is als
een fluwelen vocaal
zacht doseert
haar muziek de
ritmiek in je woorden
waar zinnen
dansen in het
spel van begrijpen
neemt zij
jouw hand om even
accenten te knijpen
in een pas de deux
volgen wij de dansante
lijn van het verhaal
tot in een
naderend einde
de lach verstomt
het van
elkaar scheiden…
Dorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Waarheen ik ook loop, altijd
komt er een eind aan mijn reis
aan de kust van een zee
waarin het land uitmondt
met uitzicht over oneindig
vruchtwater dat leven geeft
ieders bloed doet vloeien
en jouw zaad draagt
door geulen, over bergen en dalen
naar het hiernamaals, het vult
mijn cellen, mijn borsten
rond van vreugde
lest mijn dagelijkse…