12647 resultaten.
kano
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 een kano is maar dun
een lelieblad streelt zo je kont
als je in het veld gaat varen
met de libel als wegwijzer
'stil zitten hoor, laat de karper dutten’
glijden we langs het riet
o, karekiet karekiet
wat zou het stil zonder jouw lied
dan slechts het geklater
links en rechts van de
peddels in het water…
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 Dit lang koud voorjaar kan geoogst vandaag.
Bomen nog in de knop, maar wat nu bloeit blijft na:
goudgele struiken, bruidstooi voor magnolia's.
Eenden op het water waar karpers zijn ontwaakt.
Een grote donkere vrouw loopt een ander pad.
Paasbest geklede, donkere kinderen spelen in het gras.
Bij vroege tulpen staan bezoekers uit Japan,
Ze maken…
Onder de pompelmoezen maan
gedicht
3.1 met 61 stemmen
24.899 Onder de pompelmoezen maan
Op de oude schommel
Als op een droom van vroeger
Scharnieren knarsen
Krekels zwijgen
Onkruid
Schiet uit het droge zand omhoog
Zaden zijn verdord van de hitte
Lelies bloeien niet verder
Algen vertroebelen de vijver
Je bent er niet
Er is brood en wijn
Je bent er niet
Pompelmoezen maan
Fruit en wijn
Dompelpomp…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven
achter het labyrint van lange dreven,
aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven
keren de paardenspannen met de boevers.
Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.
De ruiten blinken…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
meerkoet zijn gebied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
786 zij heeft eieren gelegd
hij de grenzen verlegd
meerkoet zijn gebied in de
vijver met vaderlijke ijver
een stille zwaan die
in onzichtbaar wit
zijn gangen wilde gaan
wordt stevig opgeschrikt
hij kwam te dicht bij
werelds nieuwste wonder
acht eieren in takjes verpakt
op een drijvende vlonder…
ze hangen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 druppels
vallen niet
ze hangen
in de lucht
gaan dan vlug
weer terug
het water in
ze duiken
met een plop
hun kop kapot
in plassen
op de grond
springen
ze op
van sloot
naar beek
dan de rivier
in zee en oceaan
met wolken vlug
dan weer terug
het vallen
is gedaan…
VEDERLICHT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
918 de voeten wijzen mij de weg
naar optimisme hoop stut
vertrouwen in een toekomst
met zonnige bewijzen gestaafd
ik observeer kikkers zorgeloos
hun meiconcert ten beste gevend
zie geïrriteerde kieviten buitelen
reigers klapwieken naar rust
en geborgenheid scholeksters
ruziën vaardig vliegend eindeloos
het mensdom imiterend bevrijd
van hoofdpijn…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
HAGELSTENEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 hagelstenendans op het betonpad
doffe klanken op de hoog geheven
paraplu voeten elkaar in eindeloos
ritme volgend neuzen natter dan nat
eenden vliegen op uit de slootwal
kieviten buitelen tussen de spatten
door kikkers zwijgen in alle talen
bozige koeien verlangen naar de stal
de hofhond blaft aan de erfrand
grommend houdt hij mij op afstand…
ze dronken hun lied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
913 ik hoorde vanmorgen
het vogelconcert
heb even mijn bril afgezet
zag ineens hun geluiden
uit bolletjes zwart
veerden tonen die
wipten uit bomen
in een gezamenlijk bad
ze dronken hun lied
spetterden rond met
muziek in het licht van
de zon die dit alles begon
zij regisseert ook de koren
die uit de nacht zijn geboren
nog is de mens…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 Noodweer.
Mensen langs de kant.
Langs de kant staan de mensen
die het denken te weten.
De weerman klimt uit het water.
Het meisje onder de arm.
Peter Timofeef: ´Ik heb
ooit nog een diploma gehaald
voor reddend zwemmen.´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
LIPBLOEMIG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.219 het voorjaarsfeest is in volle gang
uitbundig schermt het fluitenkruid
de boterbloemen contrasteren geel
de zuring houdt minder opvallend
het midden in de rijk begroeide berm
langs de idyllisch bochtige Zuiderweg
hokt een kolonie witte dovenetels
samen laag wit van lipbloemigen
ik waan me decennia terug
pluk een bloempje zuig eraan
onderga…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 Er worden geen vragen gesteld geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
er groet een buitenkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
800 dwars raast de wind
druppels tegen ramen
er groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
haar zwaai die eerder luwte gaf
heeft mijn bloem uiteengespat…
WANDELEN
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.216 schöne Liesl zingt door mijn hoofd
de wandelclub komt voorbij zelfs
de paden op de lanen in van stal
gehaald intussen stevig stappend
zet ik de afstand naar mijn hand
zie om mij heen rijk geschakeerd
de zomer naderen de spreeuwen
bevestigen mijn gevoel luidkeels
mij wordt aangeraden mijn zorgen
te verpakken in een plunjezak
verzekerd dat…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Wake
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.615 er drijft een vogel in de sloot
een witte zwaan, haar vleugels beven
zij werd in opgeschrikte dreven
getroffen door verboden lood
haar veren kleuren langzaam rood
dan roept ze met haar hals geheven
en landt de vogel in de sloot
die innig met haar is verweven
hij blijft haar in haar ademnood
voortdurend porren om te leven
en is de hele…
je ademt vlinders
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
881 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies
van haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
WANDELEN (2)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
994 het betonpad snijdt door het groen
naar Spanjaardsdijk oase van rust
en ruimte ondanks schapengeblaat
scholekstergekrijs spreeuwgekwetter
vanuit een sloot sist mannetje zwaan
beschermend kroost (zeven in getal)
en gade een tractor haalt me driftig
in chauffeur in overall maakt verderop
kabel vast aan personenauto in sloot
trekt vehikel…
Boswandeling...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 De bladeren ritselen schielijks over het bospad
Heerlijk laten ze zich rijgen door het bos
Laverend op de wind in hun vrije val
Dwarrelen ze geruisloos op het zachte mos
In het hart van het bos fluit de merel
Het zuiverste concert voor haar geliefde
Telkens wachtend op zijn antwoord
Fluit zij een melodie van eeuwige liefde
Op het zachte…
wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
756 in de zonnige soberheid van Porto-Rico
wuift Maria de nacht uit haar lakens
door het open venster
lift de zwaluw mee op het briesje
kwinkelend voor de nieuwe dag
zo rolt de wind de rotsen af
over de grote plas
waar soms vissen mee vliegen
een walvis zijn staart roert
en de wind
van richting verandert door
de scherpte van een haaievin…
Texel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
950 Texel met je mooie brede stranden
je geeft me een lekker leeg gevoel
ik loop hier nu met koude handen
eindelijk weer eens zonder doel
Wind waait wilde golven in het water
stuivend zand kruipt in mijn oren
ik denk aan nu en niet aan later
alleen de zeewind wil ik horen
Duinen, strand en zilte moddergrond
de Muy, de Slufter, de grijze wadden…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 Als dan het zand verstuift, de duinpan rond om
te ontvangen, dan, in andermans droom, duik ik
weer op. En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou…
bloed hebt in je bek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 waar prooi is
duiken gieren
alleen wilde
dieren sterven om
de evolutie te beërven
zie de vogels
roerloos ver in de
savanne waar hitte
wordt gespannen tot
een klaterende donderbui
jij vreet de woorden
kaal van mijn verhaal
strekt je lange nek
de letters proef je pas als
je mijn bloed hebt in je bek
jouw vraatzucht trekt…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik had alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Warme zomerweide wandeling.
Kniehoog rijp gras kruipt waar het niet mag gaan.
Cirkelzaag zoemende insecten in de pollenlucht.
Ik loop met vreemde hoge stappen
en wil alleen nog kransen vlechten
of loom gaan liggen in het gras. Een dekentje? Nee,
dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar
kriebelen al mieren als jouw vingers
en voel…