31786 resultaten.
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
Een kaartje zonder naam
hartenkreet
3.3 met 61 stemmen
4.390 Ik stuurde je een kaartje
Dat wilde ik zo graag
Het zenden ging wat moeilijk
M’n handschrift werd wat vaag
Ik wilde het wel sturen
Ik liet het ook wel toe
Toch heb ik het in de bus gedaan
Ik herinner me nog goed hoe
De moeite en de zenuwen
Die liepen aardig op
Na lange uren zweten
had ik de wind weer in m'n kop
Ik dacht dat…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…
Verlaten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.530 Ik weet nog die uren die wij zaten
Maar nu, mijn vertouwen beschaamd
Klap op mijn hart
Moet ik je nu verlaten?
Dagen lang, zo te praten
Ik voel mij zo intens verdrietig
Mijn maatjes gevoel is weg
Moet ik je nu verlaten?
Ik kan je wel haten….
Maar ik hou zo veel van jou
Ik voel mij nu zo alleen
Moet ik je nu verlaten?…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
7.147 Uren zijn voorbij gevlogen
er komt vast een vervolg
voor vriendinnen die elkaar mogen.…
obsessie op afstand
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.371 Ik zie dichtbij je op de plaatjes
de foto's genomen van jou
Je vult de lege stilte's
met je leuke praatjes
Ik zou je willen zeggen
dat ik echt van je hou
Maar niet op een manier
die ze in de liefde bedoelen
Ik zou het uren volhouden
alleen maar praten met jou
En dat jij mij uit zou leggen
hoe je het zo mooi maakt op papier…
Kantoorroddel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
613 Een kwàrt liefst van hun uren op kantoor!
Nou zeggen ze dat dit is nagemeten
Maar ja, ik heb het altijd al geweten
Nieuwsfeit: onderzoek van het bedrijf Canon heeft uitgewezen, dat in Europa tijdens het werk het meest geroddeld wordt door Nederlands kantoorpersoneel.…
rooduitstaand penenhaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
753 ze zocht
in uilenballen
botjes lentebroed
stampte zingend
maanverlichte kruiden
in een vijzel fijn
kookte slangengif
met mierikswortel
tegen helse pijn
joeg in middernachtelijke
uren het vuur in de
oude smidse torenhoog
hamerde geluk
in gloeiend ijzer
van een hoevenboog
zij was de
dorpsheks met bezem
en rooduitstaand penenhaar…
Zomerliefde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.314 mijn eigen gedicht
Met je hand onder mijn kin
en je adem op mijn gezicht
Wat kom je eigenlijk doen
ik snap het niet helemaal
Warme lippen geven een zoen
en vertellen hun eigen verhaal
De nacht fluistert duizend zinnen
de betekenis wil ik niet weten
Zachte handen die me beminnen
doen me de werkelijkheid vergeten
Het lijken eindeloze uren…
genoeg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
660 er waren de jaren
van eeuwig en immer
met grote gebaren
de nachten doorwaakt
het leven doorzien
gedachten van wereld
omvattend vermogen
van maanden en weken
diep minnen en haten
tot dood er op volgt
maar de dagen gaan verder
onstuitbaar en dom
het zijn nu de uren
voorzichtig genoten
want alle minuten
zijn tekens van eind…
dochter
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.223 zo heel verdrietig nu
dank zij jou
mijn dochter
waar ik zo
van hou
gaf jij te kennen
dat je me haat en
nooit meer wil zien
zelfs niet op straat
moe gestreden als
ik ben
is er niets meer
wat ik herken
aan mijn kind
mijn vlees en bloed
en kwijn ik weg
door hoe jij doet
slaap ik pas
na uren huilen
kan dan even in mijn
dromen schuilen…
Kroon op je werk
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.208 De van vastgoedfraude verdachte Jan
Stuurde doorgaans “flexibele facturen”
Een arsenaal aan vals geschreven uren
Gefactureerd aan Jan en Alleman
Daarom ging hij graag in het wit gekleed
Om te verbloemen dat hij het zwart deed
-----------------------------------------------------------
…Interieurontwerper Jan des Bouvrie (Het Arsenaal) is…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer ik
in een grijzige spookgestalte
wandelend door verloren uren…
Nog voor de laatste snik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 we zagen water
van de rotsen druipen
in ondergrondse meren
door de regen buiten
het monotoon getik
zwol aan tot een geruis
de vlakke spiegels rimpelden
een schuimend witte kuif
de lampen doofden
ons geschreeuw
door het flauwe schijnen
werd de ruimte alsmaar kleiner
pas in totale duisternis
hoorden we na uren
weer het monotoon…
Changement de décor
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.495 dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van de twaalf
nieuwe uren…
Lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.540 bomen hullen zich
in zwijgzaamheid
hij kan de dag niet
langer vasthouden
op kousenvoeten sluipt
het gevaar naar binnen
zij kent de weg naar
zijn vele kamers
hij slaapt op de rand van zijn
en niet- zijn
scheidingswanden storten in
als hij haar hoort
hij hoort haar zingen
zijn grote vermoorde liefde
in al die verdroomde
trage uren…
ijzerbijter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 ik stap naar binnen
in de donkernis
waar nacht
zijn laatste uren
niet meer had
verwacht
en nu hij woorden proeft
als zilt en zuur
het zoete liggen laat
vergaat de lust
een brief te schrijven
waar we blijven
duidt geen zin
het gaat
aan het begin van alles
tot deze nieuwe dag
wat in mij lag
ligt in jou
en kou steekt zwaar…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
Herinneren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Zou je me missen
zoals ik jou
Zeker
op bepaalde uren
of als ik in de buurt ben
en dan omhoog kijk
Zo dichtbij
Zou je eens per week
nog aan me denken, of twee keer
als iets jou herinnert aan mij
Misschien als het
stortregent en je iemand
doorweekt ziet fietsen
Ik zal me je stem herinneren
en warme hand, zo vertrouwd
om die van…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten, verloren uren…
Turen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Dagen gingen verder met maanden in vooruitzicht
jaren die voor mij niet lang genoeg konden duren
gingen secondes in een stroomversnelling voorbij
terwijl ik naar je portret lag te staren voor uren.…
Ik mag nog een dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
456 Mijn lief vertoeft dan
nog in dromenland,
terwijl ik al uren luister
naar de stippen op het
plafond, en de krant
al drie keer heb gelezen,
slaapt zij haar hoofd schoon
om blanco te ontwaken,
en lig ik me hier af te vragen
nog hoeveel slagen...…
Idioot
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 ik voel naast mij het buitenaardse leven
en kan met plant of dier soms uren praten
dat zesde zintuig is mij ooit gegeven
alleen kan ik de mens niet goed verstaan
zie in hun ogen grote zwarte gaten
waarin het aardse leven wordt gezogen
met volle vaart zal het ten onder gaan
ik weet dat ik hun scepsis moet gedogen
tot aan het einde waar zij…
De notenkrakers
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
575 bazuinen en
engelenscharen
vliegen elkaar
nooit in de haren
waar trompetten
schallen komt
een aankondiging
die geldt voor allen
als de grote trom
zich roert weet dan
dat de allerkleinsten
al uren zijn gevloerd
minzaam strijken
violisten met
hun stok en lossen
zo hun tekorten op
de dirigent trekt
pas aan de bel als
ook het…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen:
'Hoe laat is 't kinderen?',
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering.…
onderhuids
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 We verbreken zwijgen
niet door in woorden te vervallen
uren lijken alsof nooit geweest, hooguit op
een padenstelsel door onbetreden bos
binnensmonds zwelt een letterstroom aan
die uiterwaarden met gedachten vult
want het blijft waterstil. Raak mij aan
onder de huid die ons weerhoudt…
Gaaf gemodelleerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 gemodelleerd
door de wind van
volwassen tot kind
hij speelde
met jou kende
je ups en downs
wist welke
ruimte jij nodig
had om te groeien
zonder te
verdwalen in het
strakblauwe bloeien
ik proefde jou
toen het donkere
van de bui mij kuste
en je vriend
het nat van de regen
van mijn wangen veegde
het daagde zomers
met uren…