4156 resultaten.
Komrij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
845 Om tot inzicht en terugblik te komen
leren wat verschil en overeenkomst is
ervaren wat tot wijsheid leidt.
Nergens behoren, ergens verloren
aanvoelen waar men wortelen kan
bladeren en bloemen dragen.
Geloven dat er een hemel is
alle bekende doden weer ontmoeten
of naar keuze herboren als regenworm
de wereld van de mens ontdekken…
Lot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Als je weggeeft
wat je het liefste lief hebt
ben je, mijns inziens, dichtbij God
dat is ons mensen Lot
om los te laten wat dichtbij is
ook al mis je het
liefde is geven
en laten leven.…
ik wil heus nog wel dansen
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.700 ik wil heus nog wel dansen
maar ik kan het niet
dit huis heeft geen bodem meer
de toetsen van de piano zijn vastgeroest
jij nam de muziek met je mee
toen jij vertrok werden de ramen gaten
waarin de storm vrij spel speelt
nu zijn er geen seizoenen meer
ik wil heus nog wel dansen
maar het kan
niet meer…
Talent
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Als je van jouw gebrek
jouw talent maakt
ben jij het
die de harten
van anderen raakt.…
Sprankelend contrast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 jij bracht
zwart glas
in mijn mozaïek
aanvankelijk
nog lichte kleuren
die braken donker af
het sprankelend contrast
waarmee jij mij verraste
veranderde van spiegelend in mat
het oppervlak is hard gebleven
toch heb ik mij tot bloeden toe
aan zwart gesneden…
Herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Ik zag je lopen in de zon,
je deed niet meer
als wat je kon.
Ik zag je wandelen
in het herfstgetij,
met niemand langs je zij.
Wie bepaalt, wat je tegenkomt
op jouw levenspad ?
En of je verandert tijdens
het vallen van het herfstblad.…
Mijn heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Ik duik weer in de herfst,
dat is mijn heerlijkheid.
Het is niet triest of weemoedig,
maar ik geniet
van het schrale zonnetje
en van de schrale wind,
die de bladeren doet ritselen en ruisen,
mijn stemming kan niet meer vergruizen.…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De momenten waarop we
probeerden te houden van
de ander, en van jezelf,
waren deze met grootste taak,
uitdaging.
De momenten waarin we,
mensen, knielden, en
vasthielden .. vol twijfel, angst
en onzekerheid:
het waren de momenten
waarin we wegliepen met gebogen hoofd,
schouders laag en voorovergebogen, rug gekromd
het was het mooist…
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 toen ik je niet zag
niets zag
niet dacht aan toen
maar wel wilde weten waar je was
wie je was
greep ik je hand en wandelde met je langs het water
blij met de hond blij met de jongens en herinnerde me dat ik je gevonden had en dat onze jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert
in bed de slaap niet vattend
mijn buik tegen…
we droomden ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 ze verscheen in sluiers tussen zonnebloemen
in al haar schoonheid ver van dampend asfalt
haar lach besloeg een verleden
haar ogen een toekomst
we spraken niet
in een bed van varens droomden we een leven
tot we die advertentie lazen
en we wisten
wisten niet hoe snel we dat huis moesten kopen
ver weg bij dampend asfalt
toen ze verscheen…
al delen we enkel nog wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 welke taal wordt hier nog gesproken
in dit land dat ook het mijne is
de stad waar ik woon
heeft mij dood- gerekend
in het licht van de tijd
en dood leef ik onzichtbaar voort
toch behoren wij
allemaal tot dezelfde wereld
al delen we enkel nog wolken
en de wind die de zee gebiedt
om mij heen wonen maskers
waarachter gezichten
en daarom…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 ze houdt van esdoorn en van ebben
waar in het diepe hart
zij vastgeklonken klanken hoort
die om bevrijding smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen…
Helder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 In het helderste licht
in die prachtdroom
zag ik jou nog altijd
aankomen,
naar me toe treden
slechts met één enkel gevoel
overeenkomstig
met één enkele reden:
vrede!…
Slapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Ik draag mezelf met me mee.
Soms ben ik loodzwaar,
soms juist licht
Mijn ziel vult soms slechts mijn
halve lichaam,
de rechterkant,
links is leeg.
Mijn hersenen echter, zijn compleet
gevuld tot de nok
overvol
Ze kennen geen slaap,
dat is de enige leegte,
Die stuurt de lacune in mijn lichaam
Is dit van mij? Het voelt me
af en toe vreemd…
Onmacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Toch ben ik in leven
gebleven
ook al drukte jij
mij naar beneden,
want ik wist:
het geluk komt toe
aan wie heeft geleden.…
Een tweede kans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
601 ik heb
stenen geraapt
tot heden de wegen gemaakt
de toekomst ingevuld
met overleg en geduld
mijn keuzes gedaan tot vandaag
ineens is daar
dat gapende gat
de diepe kloof zonder pad
met de brandende vraag
hoe overleef ik de breuk
als er geen morgen bestaat
gids me mag ik jouw hand
alleen perspectief geeft mij
nog hoop op een tweede…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Overspoeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 Al lijkt het brein soms overspoeld
in zijn nog jonge leven
Al wordt de geest dan omgewoeld
in eenzaamheid gedreven
Al wordt hoop op de proef gesteld
en valt een sluier over licht
Al is het een leugen die zich meldt
gesproken woord dat houdt gewicht
Al blijft gevoel van gerechtigheid
in strijd met wankel evenwicht
Door zijn eigen kracht…
De schaamte van de mensheid voorbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
700 de reden voor zinloosheid
is ver te zoeken
het verdriet immens
te groot om te bevatten
een kogelregen ontnam
kleine zielen de kans
op een toekomst
die tot dan toe
aan hun voeten had gelegen…
Heimwee.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 Hoe kan ik de dagen
aan het einde van het jaar
nu zonder je vieren
Het is een onmogelijke opgave
stil verdriet binnenin
je gezicht voor het mijne
Ik moet het omgooien
het hele leven omgooien
want dit gemis is te groot
Al spreek ik je net voor het einde
het zou zoveel schelen
mijn hart weer een beetje helen
Hopend op een nieuwe start…
De beweging stokte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
651 zag de hand
vingers gespreid
roerloos in de lucht
ogen
zonder mededogen
vol haat en nijd
de beweging stokte
jij brak
onzeker of alles wel klopte
nog kan ik
de momenten dromen
de klap die nooit is aangekomen…
Onderhuidse spanning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
614 tussen tegenpolen
flitst en knettert het
onderhuidse spanning
zoekt ontlading
waar vroeger
energieën zich
verzamelden
tot samen vonken
heeft nu de tijd
het onafhankelijk isoleren
tot norm verheven
nooit meer het volle geven
de vlambogen zijn weg
het ongenoegen is gebleven
de leeggelopen accu’s
decoreren nog heel even…
Muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
762 Muziek neemt je
mee op reis
naar wat was
lang geleden
langs emotie
en ratio,
geloof en
hoop;
muziek geeft je
ook de kracht
tot het realiseren
van jouw dromen
waarvan je nooit
dacht, dat het
nog werkelijk
zou uitkomen.
Muziek kan jou laten vliegen;
ze zal zelden liegen...
Ze heeft mij lief,
zoals ik jou liefhad.…
Betrokkenheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 Als jij zegt niet te kunnen huilen
doorheen het eelt op jouw ziel
die geen toegang geeft
doch wel het verhaal vertelt
van een schokkend leven
waar ik geëmotioneerd door raak
mijn tranen de vrije loop laat
die er niet voor niets zijn
want mij gaat het makkelijk af
het is een kwestie van verleden
ingrijpend maar een openbaring
om…
Waarom niet eerder?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Waarom liet je mij niet eerder blijken,
dat je zo graag naar me kon, wilde kijken?
Waarom sprak je niet uit,
jouw 'houden van'... zo luid?
Waarom zei jij niet, wat je van me vond
dat alleen ik voor jou bestond?
Waarom zei je dat alles niet,
toen er nog tijd was voor ons
nu rest enkel eeuwigheid!?…
Ongeschreven wet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
599 ben de diepte ingegaan
was verontrust
toch voelde het
heel warm en aangenaam
verbaasd door onbekend
dat in vorm en structuur
niet let op logica
uit wetenschap en de natuur
ook actie en reactie
volgen een ongeschreven wet
waarbij ratio en gevoel
heel anders worden ingezet
het is als vloeien
waarin dimensies vergroeien
tot een alles…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een…
Met pijn en ongewis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
544 kalk de muren wit
de enige kleur
die mij nog schikt
linten opsmuk
snuisterijen laat ik
in het niet verdwijnen
ongetekend
presenteer ik mij
de laatste schakels breken vrij
schrijf de strijd
maar met het bloed
dat in deze fase vloeien moet
kleur alles in
met pijn en ongewis zonder
dat er een verdwijnpunt is
zal van de daken…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 Zundert, Saint-Rémy, Arles, Paris, Nuenen,
's Gravenhage, Londen, Bourinage, Etten,
Auvers Sur Oise
Wil ik meer schorem noemen die door
mij zijn afgeschuimd, waar mijn kwasten
canvas raakten in het groen, heb al mijn
energie erin gestoken, noppes heb ik er
verworven, het was bijna niet te doen,
geen blik, geen streling hen nog waard
waar…
KOMEN WE ER SAMEN UIT?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Het zijn de emoties, die zwaar wegen
strekken uiteindelijk de mens tot zegen
zou lijden onvermijdelijk zijn?
zou er niets nieuws ontstaan zonder pijn?…