6043 resultaten.
Veiliger haven ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 Het glijdt uit de gedachten
in het ruime water, de ziel
waarvan de kiel al vroeg werd
neergelegd, gebreeuwd door
jarenlange boeien, brullend in
een wisselend tij en waar een
scheepsadem aan de wallenkant
z’n stemgeluid langzaam en
gestaag z’n weg laat vloeien.
Vloten vol schaduw ebben weg in
flarden mist als de vlotten zich
traag voortbewegen…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 (ik had me óók verzet
als onrechtvaardigheid voor rechter speelde)
in de verloren hoop van dode ogen
school de kracht van duizend verzen vrijheid
en de moed van zuivere gewetens
daar, op vlaktes of in bos
tegen muren, wanden, op de grond
bloedde toen een grote wond
in uitgestrekte harten
honderd smarten zeiden niets
maar de eerste…
A. Hitlers Psicholoog onthult:
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.174 Misschien verlangde hij wel keiharde kanonslopen
in zijn hakenkruis te voelen schuiven, teneinde
daar een moeder te vernietigen, die woekerde.
Een & Ander komt niet in de vele boeken voor
waarmee wij hem zo gretig van ons afschrijven.
Want rukken niet vele legers gelaarsde
vrouwen ons binnen en af?
Het geschut der organen mag geruisloos…
na vier mei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 ik zie gezichten
verzonken in de vorm van het moment
sommigen lachen, een ander kijkt
naar het gezicht van toen
een zoen verbreekt de kou
je bent
en blijft gewond…
Staat van ontbinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Lichaam dat krom voorover
Gebogen loopt, stramheid van
Pezen en spieren door medicijnen
Muurvast aan elkaar gebonden,
Geest die nog wel in de
Woning van het lome lijf
Verblijft maar zich in staat
Van ontbinding bevindt
En tevergeefs probeert
Mee te komen in het tempo
Van de tijd…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik had het goed maar ook de
pijn en angst verloren, wakker
worden in een benauwde en
hermetisch gesloten kamer, ik
wilde dat ik op kon staan uit bed.
Waarom mijn vrienden storen over de
leugens waarop ik met hen had ingezet…
Over nuanceren.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
480 Je moet in het leven proberen
Zoveel als mogelijk te nuanceren.
Door de details aan te geven
Komt er verrijking in je leven
Zonder het te romantiseren.
Eigenlijk moet u nu nog leren
Het nu te nuanceren.…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Vlak voor het sterven ben ik gewekt
uit een onbegrensde niemandsland,
de uitnodiging van de dood - voor
poorten van de waan – voor mij als
diepste dromer in baatzucht geleerd
om toch maar af te slaan, kenmerkend
voor het hele traject, de droom graveert
met scherpe naald de duizend teksten van
z’n gedachten in het geaderd marmer,
mijn…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
Intrusie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Onschuldig ter wereld
Gekomen, open van geest
En blank van ziel
Is de mens die in
Puurheid geboren is -
Zich niet bewust van
Goed en kwaad
Dat zich net als
Zijn hersens nog
Ontwikkelen moet -
Spelenderwijs steekt
Hij onbewust de grenzen
Over zodat ook het kwaad
Zijn ziel binnensluipt…
Waterhoofd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Hoe kan het toch
Dat mijn lichaam
Vanaf het moment
Dat ik geboren werd
Elke dag veroudert
En elke seconde die
Ik ouder word zijn oude
Zelf verliest - terwijl
Mijn hoofd met de dag
Voller wordt en overloopt
Van onverwerkt verdriet…
Schoorvoetend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 Schoorvoetend sla ik
Deze bladzij van
Mijn leven om
Nog niet wetend
Of ik de volgende
Eigenlijk wel lezen wil -
Angst doemt op aan
De rand van het
Blad dat hier en daar
Met ezelsoren verrijkt is
Verder moet ik, altijd maar
Verder, terwijl de grens
Al lang bereikt is…
Gevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 Ik zit gevangen in mijn cel
Al was ik nooit een verdachte
Toch ga ik door een hel
Veroorzaakt door mijn gedachten
Voor kracht bid ik veelvuldig
Tot nu toe genegeerd
Waarschijnlijk ben alleen ik schuldig
Of ziet God dat verkeerd?
Al die moeite om me op te sluiten
Het heeft geen enkele zin
Ik kan misschien niet meer naar buiten
Mijn gedachten…
gevangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Achter de tralies
van de geest
zit de mens
levenslang gevangen…
tussenkomst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
470 als ik een vlinder leven laat
door slechts haar vleugels uit te vouwen
in pastel
dan schijnt geluk door ramen
en mijn open deur
laat lichte uren binnen
daar dan teken ik
een ziel in broze schetsen
tot de glimlach van de tijd
ons bij elkaar brengt
in de dromen van vandaag
och
wat zie ik graag
een zomerbloem in wintermaanden…
Onuitwisbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Slaap die ik
Uit mijn ogen
Wrijf, droom die
Onuitwisbaar is -
Beeld dat helder
Op mijn netvlies staat
Bestand dat ik
Verwijd'ren wil
Maar niet met
Zich spotten laat
Angstbeeld voor
Alle dagen
Dat ik leef…
Voetafdruk van mijn jeugd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 PASTORIETUIN
Kastanjes in volle
Bloei die het leven
Vieren in het
Vriendelijke ochtendlicht
Geur van nu te ruiken
In de voetafdruk van toen
Van mij als vijfjarig kind
Dat aan het begin
Van zijn mensenleven
Dezelfde bomen meemaakte
Met takken die als
Slingerplanten dienden om
De pastoriegracht over
Te steken - en die samen…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 zij draagt haar naam naar de bekentenis
dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars
en witte tonen
nu nog wonen er twee luiken
in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht
totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft
aan zwak beschenen kieren
eerst dan -kunnen we vieren
dat er ooit
ook leven was…
Over dagen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Ik wilde eigenlijk vragen,
Begint het al te dagen.
Door wat voor zaken
Moet jij je laten raken,
Je steentje bijdragen.
Het zijn woelige baren,
Waar jij je weg moet varen.
Met kennis van zaken
Kun jij je eigen weg bewaken.…
Dorst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Hersens die langzaam
Het vocht verliezen
Waarop ze leven
Cellen die verdorren
Waar ik bij sta
Denken dat opdroogt
Als een modderpoel
In de hete zomer
Wat over blijft zijn
Gedachten op hun
Allerdorst - en in
Mij groeit het verlangen
Naar gerechtigheid, het
Recht waar ik naar dorst…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Grenzeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Ooit werd ik in
Grenzeloze vrijheid
Geboren in een wereld
Die bol stond van
De schoonheid van
De schepping - naar mate
Ik ouder word, ervaar ik
Dat er steeds weer nieuwe
Cirkels om me heen
Worden getrokken - zonder
Dat ik er invloed op heb,
Leren moet ik mijn eigen
Grenzen te trekken, om er
Vervolgens behoedzaam
Over te waken…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Ik ben in een script geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, rolverdeling
lijkt overbodig, isolement
van de verbeelding deel ik
met elk primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees…
Opgerold
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Lang dacht ik
De strijd die
Het leven is
Te kunnen winnen
Door als een egeltje
Opgerold door het
Leven te gaan -
Niemand hoefde dan
Mijn stekeltjes te
Zien, ze nooit
Overeind zien staan,
Nu merk ik dat ik een
Stuk minder onzichtbaar
Ben door mijn stekels
In de volle lengte
Uit te rollen, en ze
Vervaarlijk overeind laat…
Hond aan de riem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Als gedachten niet
Langer zuiver zijn,
Als ze worden
Verdrongen door emoties
Die nooit tot hun
Recht gekomen zijn, en
Onverwerkt verdriet alleen
Somberheid ten goede komt
Dan constateer ik dat
Ik zo lang ik leef
Aan mijn eigen leiband
Loop - hond aan de riem
Met te weinig speling…
Tragedie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 de tragedie van ons
leven is niet
de dood,
maar wat we laten
doodgaan terwijl we
nog leven!…
minnen en muzen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
768 laat me niet achter
mijn lichaam is de zee
uit vrije wil, voor jou
ik wil gedragen worden
boven alles uit, nog meer
in kleur, rond of
door
praat met mij, lichtblauw
en herhaal dat
met het leven dat het onze is
vandaag en morgen
zoals gefluisterd
op dit ogenblik
en als je dan luistert
naar mijn golven, door onrust gevangen
bemin…
Het menselijk tekort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Die altijd zuinig
Geweest is op zijn
Leven, zorgvuldig
Inhoud gevend aan
Het menselijk tekort,
Plooien effenend
In zijn dagelijks
Bestaan, ziet terwijl
Hij voortgaat alleen
Nog maar de rafelranden
Waarlangs hij moet gaan…