415 resultaten.
Spiegelingen - Poëzieprijs Hilvarenbeek 2000
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.268 Met jou in mijn gedachten - V.
In die dagen
leek je al een eeuwigheid weg
Hoe lang al was het niet
dat je mijn naam vergeten was
en je lichaam het enige
dat overbleef
Nu lijk je soms heel dichtbij
een geur
appeltaart met rozijnen
of een muziekje
pianospel dat door de muren klinkt
en een naaidoos
vol speldeprikken en lapjes herinnering…
Bezoek van A.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
979 Ingevallen
Haar wangen
Mumm'lend
Haar spraak
Zat ze in
Zichzelf gevangen
Nadat ze bezoek
Van Alzheimer
Had ontvangen…
Ruizelt zacht vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 jij bent volgroeid
een markante boom
karakteristiek in de omgeving
toch draag je
de laatste jaren minder
bladeren en meer dood hout
jij bent nog echt
niet oud en versleten
maar ruizelt zacht vergeten
de screen
is al geweest voor het
lichte falen van je geest
verborgen wortels
komen langzaam bloot
in het fysiek mankeren
het…
Afstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 Wanneer is het moment dat jij mij niet kent?
of bestaat die niet en is het al lang verloren
Wordt het tijd dat ik jou niet meer ken?
of waar heb ik dit nog onthouden
Is dit nu de echt de dag?
of te vroeg, en te laat
Wanneer afscheid?
als je er nog bent
Welke afstand?
geen herinnering
Ben ik op tijd?
of gepasseerd
Och ja, ik was…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
Van wie ben jij er een
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
602 zijn lucht
is niet strakblauw
het spel van wolken
gaat aan hem voorbij
hij die vroeger
leefde met het weer
meester was op
land en boerderij
schouwt de dag
verdwaalt in tijd
en woorden die hij
niet begrijpen mag
het uur gaat traag en
in een ander perspectief
het onderscheid vervaagt
van wie ben jij er een mijn lief…
En toen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Verzonken in de diepte.
Verborgen achter holtes.
Verdwaald in de geest.
Bedreigd door het heden.
Verzonken in de spiegel.
Verborgen in gedachte.
Verdwaald in de ziel.
Bedreigd door het verleden.
Bedreigd door geraas.
Verdwaald in melodie.
Verborgen achter ritme.
Verzonken in optreden.
Bedreigd door een wereld.
Verdwaald in een dal…
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 jij ruimde op
wat overbodig was
vergat de uren van de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
Mijn Alzheimergebed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
999 Wanneer het mistig wordt,
mistig in mijn oude hoofd,
wordt alles angstig nieuw,
krimpt de wereld om me heen,
word ik klein en broos.
Klein zoals ik vroeger was.
Klein weer als een kind.
Voltooi dan dit mysterie,
meneer Alzheimer.
Voltooi dan zinvol,
wat u zinloos bent begonnen.
Laat me dan weer verdwijnen,
als het u belieft,
in de schoot…
Vergeten is de loslaatpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 soms licht
de zee nog op in het
blauwgroen van je ogen
verdrijft een zonnestraal
de donkere schaduwen
die onrust spoken
zingt je stem
een liedje uit
vervlogen tijden
vatten je handen
in herkenning
warm de mijne
dan lach je naar me
in gelukkig zijn
vergeten is de loslaatpijn…
Kom je morgen terug
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 je lach is
kinderlijk onbevangen
als ik je zuurtjes geef
je handen spelen
met het zakje dat
stiekem aan je vingers kleeft
woorden zijn
verdwaalde wolken in
een altijd blauwe lucht
jouw zon schijnt
zonder zorgen want
jij hebt tijd in alle rust
toch schrik je als ik ga
na een kus vragen je ogen
kom je morgen weer terug…
Politiebericht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
677 Politiebericht.
Dementerende man vermist.
Leeftijd 86 jaar.
Rijdend op een damesfiets.
Met blauwe fietstassen.
Hij heeft sportschoenen aan.
Bel ons wanneer u hem ziet.
Politiebericht.
Vermiste meneer is teruggevonden.
In goede gezondheid.
Dank voor uw medewerking.
Een uurtje vrijheid.
Meer was het niet.…
Alzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.093 Hoe raak je mij ,
"MIJ",
in mijn diepste ziel
waar transparant de wereld ligt,
die mijn glimlach van verdwaasd zijn
voor jullie in verborgenheid zingt
en mijn kijken zeilt langs wateren
van oneindig veel (on)wetendheid ?
Het is slechts mijn denkende wereld,
die verwarring zaait..
Wanneer mijn gelukzaligheid
gespiegeld wordt op mijn…
Negentig +
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
675 na 'n telefoontje vol paniek
over 't kwijt zijn van haar pinpas
haast ik mij naar het huis
van negentig plus
daar vlij ik neer op de bank
en vind het boek ' Poëzie op Pootjes'
met daarin mijn naam 'zal ik je
mijn gedicht voordragen ' vraag ik
aandachtig luisterend
wordt ze weer rustig
nu belt ze mij iedere dag
om te vertellen…
Greep op vastigheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
662 nog kranig
zit hij daar
de armen strak
over elkaar
de rug gerecht
zijn woord
is minder wet
de klanken warmer
het schalks lachen
tussen wijsheid en gebed
maar steeds vaker
kijkt hij weg
met verre blik
alsof hij tijdelijk
niet echt meer bij ons is
zijn handen
zoeken dan herinnering
in greep op vastigheid
wij helpen want wij
willen…
Contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Verbonden riep zij
het kind in hem naar boven
tot de dood ons scheidt.…
Thuiszorg 2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Het aanrecht leeg;
drie glazen wat gesmoezeld.
Het mandje pillen
bovenin de kast.
Zijn hoofd slecht opgeruimd;
mijn: goeieavond,
heb je al gegeten,
werd onbegrepen aangehoord,
beantwoord met een:
goeiemiddag,
o ben jij het,
waar was je al die tijd.
Het afval uit de prullenbak
maar in zijn weekdoos uitgezet.
Hij zei: bedankt…
Paspoort
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
471 Ik weet even niet meer hoe ik heet
ik zoek panisch naar mijn paspoort
zoekend naar dat ene woord
want daar staat het geschreven
ik kijk naar de foto
vind mijn naam
de samenvatting van mijn leven.…
De glazen op een rij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
740 ze had gedekt
voor twee
borden en bestek
de glazen op een rij
een waterkan erbij
vroeg mij
de wijn te openen
naar de keuken
mee te lopen om de
schalen te gaan halen
waar is de gast
vroeg ik voorzichtig
zij keek wat schichtig
fluisterde ga jij maar
op de bank de kranten doen
hij was er al
ze zwaaide aaide
door zijn haar blij…
Opa
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
840 Kun je mij vertellen hoe voelt?
Met wanhoop te worden overspoeld?
Omdat je niets meer kan onthouden
Hoe kun jij dit toch volhouden?
Kun je mij vertellen hoe het is?
Een leven zonder betekenis
Dagen zonder enig doel
Verdriet en leegte als gevoel
Kun je mij vertellen wie je bent?
Zonder te kijken naar de prent
Weet je nog wie je kinderen…
hersenkramp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 onbedoeld en pijnlijk
trok haar denken samen
verduisterde het namen
die zij niet vergeten mocht
ongevraagd en vrijelijk
liet zij woorden open
die ongewenst verzopen
In klotsend hersenvocht
klauwend naar houvast
in heldere ogenblikken
wat tijd niet kon verwrikken
en haar geen soelaas bood
werd zij een vreemde gast
in haar ouder wordend…
gepoetst roodkoper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 zacht rinkelen
de bellen van
het schellekoord
nog is de rust
niet verstoord
dansen stofjes
in de middagzon die
door het kleine raam
de kamer binnen komt
haar hand streelt
zacht de lijnen
van de tafelloper
het licht weerkaatst
gedempt in levenlang
gepoetst roodkoper
dan komt de zuster
met de thee en neemt
wat conversatie…
Het dagelijks verdwalen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
909 zag dromen
in je ogen komen
toen de motoriek
je langzaam verliet
onhandige gebaren
naar verten staren
in niet weten
wie en wat je kiest
onrustige stappen
die jouw onzekerheid
bevatten in goed bedoelen
om je toch thuis te voelen
dralen en geen
plaats kunnen bepalen
zoeken naar je huis
in het dagelijks verdwalen…
Laten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
627 Zij reikt hem koffie aan
alsjeblieft je koffie zegt ze
maar de kop is leeg
in haar hoofd krioelt het
ze bedoelt het niet kwaad
maar hij ontdekt het weer te laat
te vaak is er helemaal niets
hij is moe van het corrigeren en proberen
hij laat het gaan
met pijn in zijn hart
laat hij haar begaan en
laat het kopje staan.…
raadsel van ongeloof
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
923 vertel mij straks
wat ik ben vergeten
en zeg me ook dat
wat ik ooit nog wist
dat wat er was
er soms bij vlagen
eventjes nog is
doch het besef van
wat ik wil en kan
daarin helaas zit tot
mijn grote spijt de sleet…
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 vergeten
ik weet niet meer aan wie
ik wat geschreven heb
ik weet niet meer
of het mijn fiets is of m’n step
ik weet niet meer
of het mijn huis is of een heel hoog hek
ik weet niet meer
of ik gewoon ben of gewoonweg gek
ik weet het verschil niet meer
tussen mijn doen en laten
zeg, man, zeg vrouw, zeg kind
houden jullie me in…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Nu de tranen vloeien over de wangen
met het beeld van uw man in het hart
luister ik naar uitgesproken gevoelens
van uw gloriedagen hand in hand.
Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.
Verdwaald duidt u verborgen ontroering
bij emoties met…
Kerst en moeder
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.156 Mits ik mij niet vergis
is het zo kerstmis
lampjes overal bewijzen het al
ik heb snel voor haar een boom versierd
ballen, zilveren ketting
ja de hele mikmak
tevreden kijk ik er na
voor ik in mijn luie stoel zak
hoor ik "nog wijn schat"
ze roept niet naar mij
in haar geest gaat ze iedereen voorbij
en ziet ze zeker daar mijn vader staan…