1188 resultaten.
Bij de commissie
gedicht
3.0 met 7 stemmen
11.474 Bij het hervertellen
herinnert niemand zich
of hij een granaat droeg,
of dat zijn ineengeklapt lichaam
explodeerde bij contact met
de verschrikking die zou komen
Maakt het iets uit of je weet
van 't detail dat waarheid heet?
Aangezien, op fast forward,
het einde hetzelfde is,
namelijk over en uit.
De vragen, hoe dan ook bedoeld,
leiden…
Poëet en melkboer
gedicht
2.8 met 16 stemmen
21.996 Mijn speelse muze kan me soms benauwen
als ik de melkboer 's morgens elke dag
- in koude, hitte regen, hagelslag -
weer met zijn kruiken heen en weer zie sjouwen.
Hij is correct een dienaar van mevrouwen,
die slechts belonen met een fooi of lach;
en of hij nors of praatziek wezen mag,
op hem kan heel mijn huisgezin vertrouwen.
Al houdt…
Een eerste pers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
512 geschud geslagen
en afgeranseld
met lange stokken
de hoogste takken
van vruchten ontdaan
hij bleef stoïcijns
wist dat dit al
eeuwen zo werd gedaan
spijzigde hen
met kruidige olie
uit een eerste pers
deelde het leven
van de inwendige mens
had weet van alle geheimen
was generaties lang
in iedere binnentuin en zag
hun geschiedenis…
Oude gezichten
gedicht
3.3 met 32 stemmen
22.205 Oude vrouwen, zij kunnen soms even
glimlachen, even gezichten hebben
als oude schilderijen.
Ineens weet ik hoe mooi zij zijn geweest,
hoe ik naar hen heb verlangd.
Maar wat terugkeert in hun gezichten is
voorbij, oud goudgeel licht
over die mooie wereld die er nog is
maar alleen omdat zij er was.
---------------------------------
uit…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
Het creatieve vuur
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
373 we liepen
over de waves
van diepe
gospelklanken
stroomden mee
naar een pijnvolle
verleden tijd
vol verlangen
altijd was er
die eindeloze
hang naar de
warme samenzang
waar zelfs
raken de nieuwste
improvisaties
konden veroorzaken
in geven brandde
het creatieve vuur
daar werd leven
pas echt heel puur…
Jong hout
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
499 in de open haard
knetteren zacht
vlammende verhalen
zie vele emoties
opvliegen in tal
van vreemde talen
nog speelt
jong hout de
hoofdrol in het vuur
zij laaien heftig op
spatten vonkenregens
uit hun jeugdig blok
verteren snel
naar smeulend gloeien
in nawoorden die boeien
geschiedenis is in
rook opgegaan maar hun
memoires…
VOC
snelsonnet
4.4 met 14 stemmen
2.494 Onze premier heeft kamerbreed gepleit
Voor terugkeer van de oude handelsgeest
Waardoor wij zo succesvol zijn geweest
En van de VOC-mentaliteit.
Hij wil de Gouden Eeuw dus doen herleven
Toen Nederlanders slavenhandel dreven.…
De tijd lonkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 de tijd lonkte
blonk uit
in eeuwigheid
maar in
spiegelen was ik
mezelf steeds kwijt
ben vaak
voorbij de
horizon gegaan
jaar na jaar
nog steeds zag
ik mezelf niet staan
leven kaatste
alles terug wat ik
ooit heb genomen
alleen geven
deed ik sporadisch
in mijn dromen
pas later zag ik
dat ook mijn
sporen waren gewist…
Bankjes in Edinburgh
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 Hier verdwijnt
geschiedenis net
zo min als jij
zij leeft voort
op bankjes.…
Wapenfeiten
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.523 Van alle pantsers nog het meest te duchten
is niets - geen pantser, nergens. Niets te zien.
O Djenghiz, om een wereld te veroveren
is nodig: honger en gebrek, niet meer.
Ik kwam vanmiddag langs een voetbalveld.
Ik zag de mannen spelen.
Ik kon ze niet behoeden
voor 't feit dat midden op het veld
niet één obstakel staat, of ooit zal staan.…
vlindervrees
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
601 het antwoord zijn kruisen
met kogelgaten versierd
de mens is gebleven
als vriend of vijand
maar nooit te gast
een twee lonkt doch
nimmer zo grauw
als vandaag onvermoed
een zacht einde neemt
de wanhoop een loopje
met het ware vlinderhart
niet nu wordt geschiedenis geschreven
dat gebeurt altijd morgen
nu wordt ze slechts gemaakt
slecht…
verliefd en overgegeven
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.014 spreken
zonder enige inspanning der wille
lichaam ging recht toe
recht aan zonder remming
zijwaartse weging of bedenking
wij vlogen in elkaar
niks van ja maar
togen naar haar boot
waar wij met veel slagzij
in een meer
ver weg dreven
geen bedding of oevers
gedicht of simpel vers
terwijl het tranen goot
voor éénmaal en andermaal
geschiedenis…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 Nu je voeten koud zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Op mijn stugge beukenhouten benen
Vervolg ik met moeite mijn rechte weg.
Eieren loop ik struis op mijn tenen;
alle kippen voor mij dus aan de leg.
Geen woorden van dank wanneer ik niets breek,
De tale God's is nog steeds niet verwoord.
Toen de gemeente naar de Herder keek
bleef Z’n boodschap vooralsnog ongehoord.
Hoe zal men mijn levenspad…
Stil gevlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Het is niet mijn stem
als ik weer stil ben
en je op de roltrap
steeds verder
voor mij uitgaat
opgaat
als een vlinder
in de bloemen
die ik daarna
teder aanraak
Ik neem ze mee in
de tijden, die je
zei, dat je ze
koestert en wilt
kennen, toen ik
niks zei en mijn stem
veranderde
in gedachten…
Het Muiderslot
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
902 Historische plaats met vreugde en leed vervuld
door de eeuwen heen kabbelend bewogen tijd
een fles rode wijn en wij met romantiek omhuld
verlangend naar liefde in tweezame gelukzaligheid
schrijven wij geschiedenis vrolijk uitgelaten
strelend voelend zien en zonder woorden praten.…
Moeders stem
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.793 Ik hoor hem:
moeders stem
Kan m'n oren
m'n oren niet geloven
Alweer een jaar
dood & begraven
Zand erover
zoveel scherpzand
Steen erop
zware roodrosse steen
Stil...
zo meteen
hoor ik
hoor ik weer
haar stem.…
Weerklank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
914 als klanken zich herhalen
dwalen gedachten
de vroegere tijden
leiden naar nimfen
die leven geven
zingen in bossen
ontspringen in bronnen
goddelijk schoon
het licht laten schijnen
in diepe ravijnen
zich verbergen in een kloof
en in groep antwoorden
op de roep: bijgeloof
bijgeloof
bijgeloof
het was toen zo
zo is het nu nog…
Perron in Luik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
685 Niet alleen
de geelbruine bladeren
vallen onverschillig
naast mij neer
ook de wereld
mijn wereld
het kleurt zich duister
net zoals december
door de afwezigheid
van al het andere
en de schending
van privileges
verschuilt vrijheid
zich heimelijk
ach,
vroeg of laat
zal alles
en dat waar ik in geloof
dat wat ik weet
zelfs…
De steen van rosetta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 het waren geen vingers
die schreven maar
tekens die leefden
gebeiteld in steen
spraken zij over jaren
verhaalden intens het bestaan
in komen en gaan
van mensen en machten
voorspoed en rampzalige krachten
eeuwen hebben zij getrotseerd
om hun historie kenbaar te maken
maar de taal was het spreken verleerd
tot de steen van rosetta…
Gaandeweg
gedicht
4.3 met 123 stemmen
10.288 Zo’n verveloze deur
met afgesleten klink
de drempel
uitgehold door
eindeloze stappen
die kwamen en
weer gingen
en verdwenen
in het voetspoor
van de tijd –
gaande weg.…
De wondere wereld van de toekomst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.383 Aldaar dook ik
en huilde
de zee
voor de wereld
ik zwom door
naar 2066
en zag mannen in toga’s
in gesprek
over de onhandigheid
van de invulling
der visuele geschiedenis
des mens
men besloot
naast visuele herperfectionering
van de 20e eeuw
het concept
scheidsrechter
als eerste aan te pakken
zodoende zag ik een beeld uit
‘82…
Kain doodt Abel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 uit het gebladerde
kwam een sterke
boslucht die zo van
de opgeschoten
paddenstoelen kwam
ik wilde even mijn
handen afvegen liet
de bladzijde los zag
ze in 3d snel groeiend
ze werden weer klein
toen ik terugbladerde
wilde titel en schrijver
van het boek weten
keek op de kaft de
schepping jezus van
nazareth de ontstaans-
geschiedenis…
ballade van de zevende hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.049 dit heerschap vraagt
waarom zijn denken hem behaagt
dan zal hij zeggen enthousiast
ik hou graag aan principes vast
ooit word ik wereldwijd beroemd
zodat men na de dood mij noemt
er boeken over schrijven zal
dat gaan dan naar het boekenbal
waar nieuwe schrijvers zullen staan
die niet om mij heen konden gaan
want mijn naam schrijft geschiedenis…
Archief
gedicht
2.8 met 164 stemmen
24.178 Zwartgerokte dametjes met korrelogen
vol tranen vergaven hun trouwring
Om Benito Ethiopië binnen te juichen.
Jij was nog niet geboren, werd niet eens
verwacht, lag als ongewenste foto
in het stoffige familiearchief,
met de stille hoop op een gat
tussen je voortanden. De krant
onderdrukte je geboortebericht,
in het kaarslicht swingde een…
monsieur jacques - hoge veluwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
790 de koperen kop
een schijtlijster steekt over
en miste me net
een kunstige spin
spannend draadjes door het bos
vangt mijn aandacht
monsieur jacques
staat te staren in het licht
een grijs schilderij
grijze stuwadoors
van muller en co lossen
de zontomaatjes
in de rij voor lunch
een dagmaaltijdsalade
op tafeltjes jacht…
Huiselijke toon
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 ik zag hoe
je handen
voorzichtig
stukjes oude
weerspannigheid
weghaalden uit
het monument
van je jeugd
het waren
deugd en
gehoorzaamheid
die jouw lang
hadden gedragen
in een vaste
wereld met een
huiselijke toon
vertrouwen in
een met positief
elan behangen
maatschappij
tot daar de
jeugd met
bloemen liefde en
plezier ging…
ANNO 1658
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Het huwelijk leidt naar de kreeftenfuik
Al strooien putti volop rozenknoppen
’t Gevangen zitten straks is niet te stoppen
’t Kenmerkt de zottigheid van dit gebruik
Een liefdestotem als de mirretak
Vangt Venus'tranen die als milde regen
Vallen vanwege wat een paartje tegen
Gaat komen onder ’t echtelijke dak
Een hoer is een lanteerne sonder…
Als de spiegel beslaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 de groten uit
de geschiedenis hebben
altijd een naam gehad
maar door hun leven
liep een schaduw
die de echte macht bezat
zij waren naamloos
moeilijk te traceren
deze onzichtbare heren
hoewel soms dames
staat konden maken
zij liepen minder in de gaten
ook in het klein
spuugt schaduw zijn venijn in
levens die met lach lijken omgeven…