inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5825):

Poëet en melkboer

Mijn speelse muze kan me soms benauwen
als ik de melkboer 's morgens elke dag
- in koude, hitte regen, hagelslag -
weer met zijn kruiken heen en weer zie sjouwen.

Hij is correct een dienaar van mevrouwen,
die slechts belonen met een fooi of lach;
en of hij nors of praatziek wezen mag,
op hem kan heel mijn huisgezin vertrouwen.

Al houdt hij ook zijn winzucht niet in toom
en mist zijn melk ook soms voldoende room,
mijn kindren hebben melk het meeste nodig.

Als hij voor allen sjouwt, lig ik in bed
nog vaak te broeien op een slap sonnet,
voor mijn gezin en 't mensdom overbodig.

--------------------------------------
uit: 'Distels en doornen', 1959.

Schrijver: Frans Babylon
Inzender: jwk, 7 okt. 2019


Geplaatst in de categorie: werk

2,7 met 15 stemmen 20.397



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)