1394 resultaten.
pure liefde en dode bloemen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
684 ik heb van pure liefde
bloemen doodgetrapt
die bedoeld waren voor in je haar
onhoudbaar zijn de vonken
die door mijn neuronen razen
en mij dwingen
een onbenoemde roos voor je te maken
niet zomaar even plukken
ik wil haar ontrukken aan mijzelf…
Je kunt een bamboebosje
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
480 Je kunt een bamboebosje
zachtjes horen kraken
het vuur van een vertrapte roos
waarachtig laten branden
maar paardenmelk
bestrijdt van binnenuit
gedachten waar je poëzie van maakt.…
Over treffen.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
499 U kunt de ander ook vermaken,
Door precies de roos te raken.…
Dorenpijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
341 Hand
Zij reikt mij haar hand
Maar die in wildernis van dorens groeit
En als hun bleke vingers toch vergaan
Dan ligt de roos gedood in dorenpijn
Dan zien ze elkander als ontwaakten aan
In haar verliefde hand…
Korenbloem het donkerblauw
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
677 ik roos
je roze in
het komend wit
van de dag
korenbloem
het donkerblauw
dat de late nacht
nog even zag
zon je warm met
de felste kleuren
in het schilderij
van jouw gebeuren…
rode dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
781 bloed
druipt uit
de roos
druppels
duister
stollen zwart
marmerwit
adert
de angst
het groen
gesteelde
leven breekt
de knop
verhangt
tot rode dood…
Outopia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Vervolg op mijn eerdere bijdrage
van 16 juli jl., "Jupiter's Roos"
_________________________________
DARK ROSE
Nog even over de recentste
versie
Van 't altoos immer uitdijend heelal
Het tijdloos eindeloos oneindig
al
't Is iets van Webb dat ik nu van heel ver zie...…
~De toorn van de roos~
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.156 De roos
verkoos
haar eigen lot
zij zag
die dag
haar naam bespot
Ze groeit
en bloeit,
dan weggerukt
Niemand
wiens hand
haar bloem nu plukt
Want daar
alwaar
haar steel verrijst
Vertoornd
de doorn
wie naar hem wijst…
Een roos is het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 De doornen zijn de afstand,
Die meter tot waar jij mag komen.
Dan een overheersend gevoel van angst,
Jou moet ik hier niet hebben, jij bent geen droom.
De bloem zijn twee delen, het buitenste is mijn schil,
Dit is wat jij moet leren kennen,
Geen emoties, gevoelens en gedachtes komen hier doorheen.
Dit is donker, een schaduw een overlapping…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
De Verwelkte Roos
poëzie
3.3 met 29 stemmen
7.101 Waarom verwelkt de roos zo ras?
Zei Jantje: och of 't anders was!
God wierd ook, dunkt me, meer geprezen
Zo 't roosje langer bleef in wezen.
Al denkt ge, dat ge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.…
desert rose
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
1.330 mag ik huilen
wanneer een woestijnroos
haar traan heeft laten vallen
mag ik voor haar knielen
wanneer zij een blad verliest
mag ik voor haar bidden
wanneer zij de koude van de nacht
moet overleven
en mag ik voor haar sterven
wanneer de zon
haar traan ontneemt…
Rose buurt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Zie haar daar zitten
Nabij een rode lantaarn
Een gevallen vrouw…
gele roos
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 bloem van de liefde
in de kleur van de haat, -zo
onbegrepen mooi…
gele roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 bloem van de liefde
in de kleur van de haat, -zo
onbegrepen mooi…
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud,
Zij sloot haar ogen voor de wrede zon en
Een laatste rosse streling, eer het licht,
De zachte streling van een teed're hand.
De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
oranje roos
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.023 gezond wil ik je zien
niet dat bleke
ik bluf misschien
maar in mijn schaarsheid
ben ik ook kostbaar
ik geef kleur aan de dag
bij zowel zonsopgang
als bij zonsondergang
ik ben het oranje franje
de vitaminerijke kleur
het caroteen van het leven
maar ook de schoonheid
ben beslist geen laatbloeier
maar meer de robijn onder de rozen…
De roos ontsprongen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.646 het gordijn van schijn
waar ze zich jarenlang
achter had verscholen
werd ruw opzij gerukt
naakt en kwetsbaar
staat ze daar
met in haar armen
gekoesterde doornen
tot verwonden bereid
omdat rood op haar huid
overtuigender schreeuwt
ooit werd haar roepen
medelevend aanhoord
met liefde verzacht
naakt en kwetsbaar
staat ze daar…
De Zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.905 Een roos die bloeit in de nacht
is droevig en zwart
haar hart is lelijk geschonden
de ware weg der liefde
heeft zij nooit gevonden.
Haar blaadjes zijn diep gegroefd
geen bij, geen vlinder, die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand houdt haar zachtjes omvouwd.…
White Rose...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.214 van onder de indruk
het ontroert mij enorm
kan mijn gevoelens
niet eens goed beschrijven
wat jij met mij doet
ik ween zuivere tranen
het overweldigt mij
is de top van sereniteit
intens wals
en schijn jij door mij heen
wordt intens gevoed
door vrede, dankbaarheid
is één lange ademtocht
van reinheid zo puur
brengt deze éne: “ White Rose…
zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.165 Mijn zwarte roos,
waardoor ik altijd bloos,
waardoor ik altijd glimlach,
al vanaf de eerste keer dat ik je zag.
je gaf me zo'n fijn gevoel,
misschien was dat ook wel je doel,
ik zal het nooit weten, je moest weggaan,
het is nou eenmaal zo dat rozen verwelken en vergaan.…
De witte roos
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.215 Haar handen beroeren de witte roos
die hij haar aanreikt
ze kust de druppels dauw
van het tere bloemblad
haar glimlach weerkaatst
in zijn ogen
als hij met zijn vinger
haar lippen streelt
ik ook van jou
echoot zijn hart…
Verdronken roos
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.322 Uit de mist van verloren jaren
doemde het beeld op
van een leven
een aar vergeten na de oogst
achteloos
Het water was diep
in zijn helderheid
maar toch
eindeloos bitter
het graf
van een verdronken roos
Ach, deze droom heeft nooit
het daglicht gezien…
Verdronken roos
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.214 Uit de mist van verloren jaren
doemde het beeld op
van een leven
een aar vergeten na de oogst
achteloos
Het water was diep
in zijn helderheid
maar toch
eindeloos bitter
het graf
van een verdronken roos
Ach, deze droom heeft nooit
het daglicht gezien…
Wilde Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.357 kronkelend een kiezelpad
waar in de gouden schemering
met kalme tred een jongen gaat
De zongerijpte zomerlucht
die zachtjes fluistert, knuffelt, stoeit
de wegen van het leven kent
vertelt hem waar zijn Mekka bloeit
Dan ziet hij haar, de wereld zwijgt
het ogenblik is ademloos
maar in zijn hoofd klinkt haar muziek
het zingen van de wilde roos…
De Lotus en de roos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Nachten vloeien rond
het huis en door vensters
je slaapkamer in.
Vergeten blad, kleeft
op een verlaten pad,
dromen maakt het glad.
Rode kruiwagens,
vernist door regenwater
torsen bloesems.
Bij gevaar, kruipt de
krab alleen maar weg,
hij is geen lafaard.
Door de wind gestuwd,
schaatsen pluizen
over gestold water.
Ochtendzon…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Schot in de roos
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
966 Bij de politie zijn we zeer verguld
Met onze kogels met Oranje kop
Maar wij passen natuurlijk wel goed op
Als we ons magazijn hebben gevuld
Zo niet, heb je ’t einde van je leven
Nog een Koninklijk tintje gegeven
-----------------------------------------------------------
…de politie gebruikt volgend jaar andere kogels. Deze hebben een…
The Rose
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
988 Straks in de lente
Met de adem van de winter
En de belofte van de zomer
Ons samenzijn er nog is
Dan beklinken wij
Het ontwaken van onze relatie
En omarmen wij de liefde
Het wakker worden uit een droom
Van angst en terreur
Hebben wij dan achter ons kunnen laten
En dan?
En dan kunnen wij eindelijk
DANSEN…
COTTAGE ROSE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Genietend zwemt ze rondjes
In haar Wedgwoodkopje
Nu en dan
Leunt ze met beide armen
Op de rand en kijkt verliefd
Naar de reep tuin tussen de
Schelfzeevitrage
Pas in de avond
Zal het glazen pad
In golvend kant verdwijnen
Geniet ze van het tikken
Van haar Engelse staande
Deelt gul de decanteerkaraf
Met de doden op het bijzettafeltje…