5388 resultaten.
Het kruinenpad
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 De kruinen alleen in hun bestaan
doen hun kop boven alles vertonen
kreunend onder het gezag van groen
ontvouwen zich hemels hoog de bomen,
onze tred kreeg nauwelijks voortgang
in een hogere sfeer van aantrekking
viel een schaduw over het pad.…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 zie ik liefde in je ogen
als tranen beter weten
voel ik warmte
indien schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering…
Zinspreuk
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.490 Ik bid alleen om licht...
Licht dat geen zwaarte heeft,
Licht aan het zwart ontzweefd,
Licht dat mijn kennis wijdt
Met zijn doorschijnendheid,
't Rijm en mijn maten draagt,
Dat wie ze leest zich vraagt,
's Avonds bij lampenschijn:
„Kan dit de dag al zijn?"
's Morgens bij zonnegloor:
„Volg ik een leeuwrikspoor?
Want 't wordt verblindend…
Wintersilhouet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 Misschien zag ik wel
de schaduw die je aantrok
als een zware jas
zo een die je slechts draagt
in barre winters
schuifelend over gesteven lakens
in een wereld zonder kleur
op weg naar huis
maar besefte het pas
toen de thee
waarmee ik op je wachtte
koud geworden was…
Najaarszon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
468 [Haiku]
de laagstaande zon
werpt boomlange schaduwen
op doodse akkers…
Net uit de kast
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
451 heb je schaduw belicht
het wit gezicht
stribbelde tegen zonder contrast
net uit de kast
dat transparant helder
alles bloot gaf
in enkele vegen
was nog wat
laatste donker gebleven
met warmte en liefde
heb ik ook die
voor het voetlicht gekregen…
Lichtval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 [Senryu]
volkomen roerloos
werp ik schaduw voor mij uit
terwijl ik stilsta…
Het ware gezicht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
651 je groei en bloei
heeft decennia lang
de omgeving beheerst
je schaduw was lang
en dominant aanwezig
maar ook zonder zon was er leven
je bent ten gronde gericht
jouw biotoop is niet meer
voor ieder zijn alle kansen er weer
een eigen leven te leiden
zich te ontwikkelen in het volle licht
met eindelijk het ware gezicht…
schaduwpijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.124 op woelig water
schaduw worden van jezelf
en wachten
wachten
tot ze je verlaat, ooit…
De seizoenpatronen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 lage regionen
hoever de schaduw van de
laatste herfstdag zal komen…
Ken ook je prijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
530 jij bent er altijd geweest
pas later wat meer
op de voorgrond gekomen
als kind ontmoette
ik jou vaak in
angstige dromen
bij huis en tuin
maaide jij het gras
harkte scherp de kantjes
eens heb ik jou
in de ogen gekeken
jij wette de zeis
noemde geen tijd
nu ben jij er steeds
ken ook je prijs…
Een dag op het land 3
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.394 klaarwakker, zo dacht ik te lopen,
op iets wat soms aandeed als het prettige van mos, om
fluisterend te zoeken, te voelen
het minste geringste:
alle erkende bestaande variëteiten van schaduw
dit uur van de dag,
opdat men mij voegde, met nodige discretie,
bij de lijst van gewone prestaties
in het boek der vergelding,
het grote jaarverslag…
De blauwe schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 zij straalt rood
en andere kleuren
aan de wereld om ons heen
is het middelpunt
van haar heelal dat
cirkelt in de zonnewind
die in balans
ster en manen
draaien laat
op de maat
van het
tijdloze seizoen
in de blauwe
schaduw van mijn
kleine korenbloem…
Toen ik het licht vond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 ik keek op hem neer
wilde vaak meer zijn
dan mijn schaduw
kon hem nooit ontwijken
waar ik ging of kwam
hij hield mij bij de hand
wij groeiden samen op
van lieverlee
deelden wij wel en wee
pas toen ik het licht vond
verdween hij
langzaam naar de achtergrond
toch zal hij ook groeien
want het donker
doet ons altijd samenvloeien…
Als keerzijde van licht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.382 je weet
weer schaduw
te waarderen
niet als
keerzijde van licht
dat donker geeft
maar in accentueren
voelt de kleur
dat zij echt leeft
alleen op het randje
van bestaan en dood
geeft zij zichzelf bloot…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Vandaag zie je
de donkere plek in je schaduw
een hart dat ontwaakt
en trilt als een klavervorm
aan de kaspische zee
waarvan de onuitroeibare echo
alleen door dieren wordt gehoord
het hart van een struikrover
die cicaden eet
het gif proeft in de bes
en in het gif het tegengif.…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Trouwe, grauwe dood,
schaduw van het leven,
die 'k purperzacht zie beven
om zonnegoud en rood.
Gij legt om vurige lijnen
een donkerkoel gevloei;
gij zijt de vrucht van elke bloei,
de kroon der pijnen.
Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
Zij ontglipt me steeds
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 ik wil
je schaduw vangen
maar zij ontglipt me steeds
restjes licht blijven
aan mijn vingers hangen
worden in het donker sleets
volg je waar je
gaat maar kom voor
het raken vaak te laat
heb je in vol licht benaderd
zag alleen je schoenen staan
je schaduw had je uitgedaan…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 In de verduisterde kamer
zitten schaduwen schuw bijeen
als donkere jassen over onzichtbare lichamen
verveeld spelen ze
klavier en zo
en een snaartje harp
uit een ver verleden zijn ze gekomen
nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot…
Ontmoet de zwarte kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 ik spiegelde in glas
zag anderen op
mijn schaduw trappen
zwaaide en keek om
hoorde slechts de
echo’s van hun passen
ben in het volle licht getreden
mijn silhouet is nu
verbannen uit het heden
ontmoet de zwarte kat
loop onder ladders door
het onverwachte heb ik wel gehad
leer eindelijk beseffen
dat alles wat ik doe
mijn schaduw…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Verkrampt lijkt ieder gezicht
met de toekomst als schaduw
van het licht...
Vergulde gedachten blijken schijn
achteraf.
En grimlacht naar ons reeds het graf.
Zinloos iedere daad zo geprezen en
op het gelaat kun je de twijfel lezen.…
BIJZONDERE TROUW
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.128 "
zonder mijn ogen te openen
heb ik met 2 voeten tegelijk geremd
de banden gilden als gekken,
toen ineens doodse stilte
mijn motorkap zat totaal onder een vrachtwagen
de laadbak was 2cm van mijn voorruit verwijderd
mijn schaduw had mij gered van een wisse dood
hij is en blijft mijn redder in nood
lieve schaduw vertel eens even
ben jij…
Op drift
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 Verdreven uit de moederschoot
en losgescheurd uit de beschutting
van loswal en kadekant
raakt het wonderwerk op drift
een onhoorbaar ijle wind
suist door onzichtbare zeilen
over de kleurloze stilte vallen
de schaduwen van niet nagekomen beloftes
zwijgend vormen zich de patronen
aan iedere vorm kleeft een stem
die als een paukenslag droomtijd…
Mijn Lief (afscheid)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.560 Een moment waarop zelfs schaduwen niet meer onthuld kunnen worden.
Je loste op in het duister, op weg naar het licht.
De leegte die je achterlaat is groot en diep.
Maar je naam,
die blijft!
Verbonden met alles waaraan wij je herkenden.
Zoete herinneringen, en bittere pijn.
Zonder jou is het zo stil.…
Natuur in beweging
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Passie en liefde
Bitterheid en tranen
Milde geuren achter de wind
Zonneschijn versus regen
Een bewogen hemeldek
Gevormd door wolkenpartijen
Gelijkend op een olievlek
Een warm gevoel
Ontwaakt in mij
In de schaduw van de nacht
Wachtend op een ander getij.…
Zomer tijd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
593 Bij het krieken van de dag
de zon tegenhouden
is zwaarder dan ik dacht
ik zoek de schaduw
maar die wijkt
waar ik plaats maak
voor verbazing
en mijn val
het is het mos
onder mijn gat
als natte droom
van een zacht bed
ik pluk het
met mijn winterhanden
langzaam uit elkaar ...…
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…