5620 resultaten.
Zomer op komst
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
773 Donk're wolken drijven over.
Laag en langzaam langs de lucht.
Want ze zijn, ik weet het zeker,
voor de zomer op de vlucht!
Laat de zomer nu maar komen.
Maandenlang er op gewacht...
En de regen mag wel stromen,
maar dan alleen maar in de nacht!…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 De wolken-breuk was bulderend,
zijn grootsheid die het leed verried.
Kletterend elke druppel tegen de ruit:
roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit.
Eenzaam en klein ineengedoken,
keel dichtgesnoerd van niet mogen,
rochelend van heel diep kwam het geluid:
zo lang gekooid, geketende buit.…
zijn vader.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
937 ik wandel in zijn wolken
naast je zo intens
dat ik durf
van je te houden.…
afkoeling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
479 goudgerand trekken
zware wolken al zwetend
door dertig graden…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 Hier had ik mijn kinderen op schoot
knuffelgeurige verhaaltjes voor het slapen gaan
en dan de allerlaatste zoen
het is hier erg stil geworden
wat overbleef
zijn de wolken
witwollig
voorbijdrijvend
langs mijn raam…
Nog nat van tranen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 hij schiep
een handvol wolken
in de lucht
gevat door wind
ontplooiden zij in wit
onderkanten zwart gevlakt
met schaduwen
nog nat van tranen
raakten zij het droge land
ik ben geen regenmaker
zei de zon maar warm slechts
lucht tot aan het koud plafond…
wandeling in de eenzaamheid
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
850 Dwalend door het land
met prachtige uitzichten
van wolkenpartijen.
Genietend loop ik hier langs
Hopend dat dit moment
nooit zal eindigen.
Maar die sfeer gaat weer voorbij.
En het leven vraagt
om weer gewoon verder te gaan.…
Vulkaan
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.682 Ik wil dromen enkel
als de wolken, koel en grijs,
rustig blijven hangen
in mijn wenkbrauwen.
Even kijk ik maar naar boven
en zie daar: de liefde
die ik had en liet gaan.
De koffers al gepakt
en een gestempeld treinkaartje
in de hand.
Ik wou dat ik
roepen kon.…
Het leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.021 Donk're wolken drijven
langs de lucht.
Afgewisseld met
zonnestralen!
Zo is het leven ook
met diepe dalen
zonder licht...
Maar plots breekt
de zon weer door!
Met stralende luchten.
Dan weer een beetje geluk
plots breekt het weer stuk.
Zo is het leven.....…
Zomer bijna voorbij
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
1.297 Wolken breken,
regen stroomt neer.
De natuur huilt
bloemen verwelken
ze stralen niet meer...
De zomer is
bijna weer voorbij.
Het maakt me verdrietig
dat ik even schrei....…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Verdronken is nu definitief het oude land in jou,
niks is wat het leek, van streek jouw bijzondere
wereld van de schitterendste kleuren en een ring
die bloedt is wat je nog draagt, de wolken en de
Regen komt niet tot bedaren meer, alles is laag
en komt te dichtbij, weken van ontkennen ten spijt
het is over en uit, weet je?…
vale maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 ik zie je, schielijk
weggeschoven door de wind
je schijnt
met een lichtgeraakte rand
heel even ben je helder
zie ik in het donker jouw licht
en dan verlaat je de aarde
door de wolken gedicht…
Liefde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.200 Kijkend naar de lucht
zie ik de wolken drijven
Plotseling zie ik
een hart verschijnen.
Dat is een wonder!
Vind het heel bijzonder.
Of het zo wezen moet.
Onze liefde bestaat nog steeds.
het is nooit anders geweest.
Het is een teken van onze trouw,
want ik houd nog steeds van jou.…
Wolkenpartijen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
601 De wolken schuiven
verder door het blauw
maar dan schuift
de hemel dicht
en wordt het donker
Maar toch wordt het
hierna weer licht!…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Je wordt er moe van,
en tegelijkertijd kun je niet slapen en eten, je
hoofd is in de wolken, je staat boven het ge-
zeur van alledag en ziet haar in alles, overal-…
Zo goed als vierkant
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
461 Vandaag is het zwerk strak grijs
vierkant zucht de lucht eronder
is het erg dat ik stook met pook
met gein venijn iets anders dan
de dag te dolken, laat mij maar
links en rechts, voor en achter
contourig de liefde beschrijven
straffe wind in onmisbare humor
strak blauw uitspansel bewolken
het Chinees wit krijt kan wissen
zeer hoekig met mijn…
Terwijl de wind scheen en de bij bromde
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.447 Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in den dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en 't heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw' and're, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheên.…
Opheldering
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
547 [Haiku]
wolken verwaaien –
de blauwdruk van de hemel
wordt langzaam onthuld…
Levenswater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zon schijnt op de zee
wolken vormen daar boven
genoeg gestapeld
geven land later water
wat is dat prachtig bedacht.…
Donkere dagen.
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
807 Die somberheid
kan ik niet verdragen
en hoop dat de zon
de wolken gaat verjagen.
Want vrolijk wordt iedereen
als de zon gaat schijnen
die het donker doet verdwijnen.…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.…
Grijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 [Haiku]
donker en dreigend
drijven de wolken voorbij
zwanger van regen…
Hoog opgestoken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 zag je gezicht
in de wolken
het haar lichtgekruld
later ineens
hoog opgestoken
oren vrij in de wind
je mond
lachte plezier
in heimelijk vervagen
je lichaam verwaaide
in sluiers zwart wit
doorzichtig belicht
door de zon
die met liefelijke warmte
je gezicht langzaam wist…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
schouder aan schouder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 schouder aan schouder
zeilen twee wolkgevaarten
het hoge blauw in…
Herder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
607 Dat eindeloze dolen
over velden van ooit
langs doelloze schijnsporen
geruchten waaien voorbij
hij laat ze begaan
met de wind ruimt hij
huiswaarts
stilaan wenkt de stal
volle vachten
drijven over de drenkplaats
met een laatste rust
spiegelt het geblaat
in venwater
z'n stok tikt ze thuis
de hond likt kracht
voor een lange nacht…
Zover ik kan zien
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
490 volg de schone groene akkers
met hier en daar de kromming
van het zijn
strakheid sluimert naar verschiet
het zachte blauw rust windstil
op de wimpers en de welving
van de wolken
alles schenkt mij rust
en verdring ik even
wat er in de verte gaande is…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 Wolkenveld, ik trek mijn handen
uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik
naar zwarte horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit…
Een regenboog verder
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
682 ik was in de wolken
maar meedogenloos brandde
de zon op mijn nalatenschap
tekende verstrooiing
in een buiige lucht maar
het feest was een regenboog verder
schreef donker betrokken
over wereld en waarden op
een zichzelf vernietigende aarde
het weer zat mij tegen
de zon won een heldere hemel
mijn testament heeft niemand gekend…
eenvoud?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hier de stroom
daar het gras
ik kijk erop
zie nog eens
donker water
verdorde halmen
boven de lucht
daarin zijn wolken
vogels vliegen ook
schouw andermaal
donderwolken legen
bloedzuigers vallen
sta ik wel
en kijk aan?
subtiele veranderingen
anders de wereld……