5635 resultaten.
Sint-Petersburg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.684 Luie wolken wemelen in de lucht
Ik slaak een zucht
Wat een praal, wat een pracht
Dit zonnige weer bij de gracht
Schaduwen krijgen gestalten
En ze krimpen op de asfalten
weg in de binnenstad……
erfenis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.334 ik zwijg gedwee,
verstrooid pak ik je hand
als nooit genietend van jouw
erfenis, hoe jij na mij je
hart met lange wolken tooit…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Doch hoger dan mijn zelfgeruste vreê,
En dan mijn lichtdoorgloorde dampen zweven
- Herin'ring van welk diepvergeten wee,
Of voorgevoel van onbegrijplijk leven,
Waaruit mijn eeuwige vastheid is ontstaan,
In wiens geheim ik weder wou vergaan, -
Voel 'k over mij de reis der wolken zweven
Der grote wolken komend van de zee.…
vluchten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.228 wolkenschaduwen
vluchten over de velden
de wind achterna…
wolkeriaans
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.385 naar een ander wad met wolken
ruisend met een dode langs
de zeereep, langs de kustlijn
strepen trekkend als een rob
naakt en geil in het licht van
vuur, glasscherven werpen
awel, dit weekend lees ik nog
eens terug naar oegstgeest, om
het af te leren, wolken krabben…
Oklahoma
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
7.716 de weg schikt zich eindeloos
in neveldampen met
een bijna drooggereden spoor
na de bui
die modder spatte op de ruit
de zon bakt er kleibolletjes
de ruitenwisser
veegt bloedvlekken
van aangevlogen insecten
twee veren vegen mee
was het de blackbird
die zojuist nog
voor me uitvloog
of de raaf
die roadkill pikte
in de berm
op rood…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 Voor 't open raam, omrankt van wilde wingerd
- Een loverlijst, begloord door de avondzon -
Zit, mijmrend, Grootmoe met haar oude bijbel.
De koperen sloten vonklen in het zonnelicht
En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om,
Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust.
Op 't vensterbankje, in rode potten, bloeien
Geranium, goudsbloem en…
Zijn gezicht
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
2.115 Door de wolken zie je een gezicht
dra klaart er weer een nieuwe morgen
een zonnige dag met minder zorgen
maar zijn ogen blijven voor altijd dicht
Door de bomen zingt de wind zijn woorden
zijn aftershave geurt nog in de kast
je volgt hem blindelings, op de tast
mist de geluiden die bij hem hoorden
De radio drumt heel blij zijn lievelingslied…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Agnesfjord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
438 Watervallen als lang wit haar
dalen van jou bergen neer
vormen aan je groene voeten
blauwe ogen als een meer.
De zon strooit goud en diamanten
wind beweegt zich met een zucht
Ygdrasil weeft tere wolkensluiers
als dromenvangers in de lucht.…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Pluisje
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
641 Wolken vangen zonnestralen
Ze zijn stapel op elkaar
Een pluisje wijst de wind de weg
Hoger! Hierheen! Lager zeg!
Hier! En nu weer daar!…
Voor zonneschijn komt regen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.588 Donkere wolken
Een aanraking en een zoen
Regen op mijn huid…
Dansend in mijn huid te zingen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
501 Ik loop in een
warme roze wolk
dansend in mijn
huid te zingen
van het licht
dat op mij viel
niet buiten
mensendingen
of wetmatig gedril
maar krijg datgene
wat ik weten wil…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
Ik protesteer tegen onpartijdigheid !
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
445 Ik zucht;
protesteer en schreeuw
zoek adem voor het leven
dat langs wolken naar
beneden straalt, die de
mond verstomd en gesloten open waait.…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Aan zee voel ik
mij klein
als ik kijk naar
wolken en water.
Oneindig is de
beweging.
Eb en vloed.
Boodschappen van ver
omspoelen mjn voeten.
Wier en hout
en touw.
Gewone dingen, maar
ze ruiken zilt en
zijn nu anders.…
Terwijl de wind scheen en de bij bromde
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.447 Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in den dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en 't heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw' and're, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheên.…
Avondwolk
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.245 Voor een heemling op van groen-blauwe zwaart’
Kwam ze opgelaaid uit een smeulende aard’;
Uit ijs-kil gestapelde horden,
Van bulten en bonken en borden,
Van vormsels, gekanteld als zerken,
Als schaliedaken van kerken,
Uit stroken, banden en dammen
Van muren, bedwingende vlammen.
Aan het loden gevang ontsneld zij is; gevleugeld,
Oer-oud gedierte…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Opheldering
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
547 [Haiku]
wolken verwaaien –
de blauwdruk van de hemel
wordt langzaam onthuld…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 grasliggend kijkend naar het wolkenspel
witte dromen glijdend langs egaal blauw
rare neuzen, bokspringend clowntje, daar
een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en
vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder
aan je volranke lijf wildbollend je borsten,
kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…
Adem
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 je adem wordt wolk
als wasem van je warmte
in de winterkou…
dubbelmooi
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
459 wolkengezichten
drijven starend bovenlangs
spiegelend water…
Zomer op komst
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
773 Donk're wolken drijven over.
Laag en langzaam langs de lucht.
Want ze zijn, ik weet het zeker,
voor de zomer op de vlucht!
Laat de zomer nu maar komen.
Maandenlang er op gewacht...
En de regen mag wel stromen,
maar dan alleen maar in de nacht!…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 De wolken-breuk was bulderend,
zijn grootsheid die het leed verried.
Kletterend elke druppel tegen de ruit:
roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit.
Eenzaam en klein ineengedoken,
keel dichtgesnoerd van niet mogen,
rochelend van heel diep kwam het geluid:
zo lang gekooid, geketende buit.…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Verdronken is nu definitief het oude land in jou,
niks is wat het leek, van streek jouw bijzondere
wereld van de schitterendste kleuren en een ring
die bloedt is wat je nog draagt, de wolken en de
Regen komt niet tot bedaren meer, alles is laag
en komt te dichtbij, weken van ontkennen ten spijt
het is over en uit, weet je?…
zijn vader.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
937 ik wandel in zijn wolken
naast je zo intens
dat ik durf
van je te houden.…