7603 resultaten.
Hart
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.961 Om oude grappen lacht hij nog
de lach die ik verstop.
Later staat hij scheef
voor zijn huis en wuift altijd.
Ik rijd mij gehaast van hem weg,
hij slaapt al in mijn hoofd.
---------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
Snoepvlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 gezonden
snoepvlinder
ik praat tegen je
in mijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
tussen de letters
van mijn woorden
heerst stilte
hongerige zuiverheid
van naakte adem
daar moet ik het mee doen
snoepvlinder
jij bent gevlogen
naar de grootste taart
en hekelt daar
mijn zwaartekracht
waar ik moet lachen…
Raapte het applaus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 ik raapte het applaus
dat nog opklonk tegen
de sluitende gordijnen
zag de glinsterende ogen
warme lach en bloemen
langzaam uit beeld verdwijnen
voelde het succes
maar kon er niets van vinden
in mijn chaotisch diep van binnen
wilde terug naar de zaal
om weer de flow te proeven
van mijn allerlaatste verhaal
nog één keer volmaakt gelukkig…
Weerspiegeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In jou zie ik mij
Weerspiegeld
Als jij daar bent
Constante stroom van esprit
Lachen diep van binnenuit
Wij spelen met levenslust
Dartelend over de toppen
Van jouw en mijn kunnen
Spitsvondig, elkaar te slim af
Samen opgenomen in zonlicht
Jij was weer even thuis
Nu pas het besef van stilte
Kun je zo eigen worden
met de ander?…
Zonder schone schijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 ik heb het
allemaal vaarwel gezegd
luxe oorden en het uitgaansleven
mijd paleizen en arena’s
stop met alle media en
de sensatiebeluste hyena’s
het is een zegen om
eindelijk onszelf te kunnen zijn
in een omgeving zonder schone schijn
ik pak je hand en zie
het paradijs al in je ogen
als we in je lach naar buiten gaan
je kijkt me aan…
Het plezier in je leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 je gezicht
wordt steeds spitser
de toon bitser
en de lijnen dieper
rond je mond
waar is het zachte
gebleven dat jou altijd
warm heeft omgeven
de lach die in antwoord
liefde verwacht
de tijd is omgevlogen
het werk is gedaan
toch zijn er nog tal
van bijzondere zaken
om vol voor te gaan
maar het plezier
in je leven kan
een ander…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben het krieken van de dag,
Ik ben de parel in je lach.
Ik ben zonlicht op het graan,
Regendruppels op het raam.
Ik ben de lippen die je kust,
Ik ben de stilte in de rust.
Ik ben de vlinder in zijn vlucht,
Ik ben adem in je zucht.
Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
IK ZAL ER ZIJN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.152 Voel je niet
eenzaam of verlaten
weet dat het mij
altijd zal raken
uit zal maken
waar je ook gaat
weet
voel en herinner je
ik zal er zijn
liefste mijn
je laten lachen
om en naar
de wolken
die de hemel bevolken
ik zal er zijn
liefste mijn
wat je ook doet wanhopen
weet dat alles voorbij gaat
en morgen misschien
een nieuwe…
Veranderd
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
601 Wees dan gelukkig,
heb plezier en lach.
Vertrouw op de toekomst
en vooral op je eigen kracht.
Want wat je dán allemaal kan,
is wat je het minst verwacht!…
Met brandend lontje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb met
hem gesproken
de interviewer
in zijn nette pak
een nonchalante lach
alerte oogopslag
die alles
in de gaten had
vingertjes gespreid
mijn vuurwerk
met brandend lontje
binnen handbereik
hij leek niet gretig
sprak met lange tanden
snackte in het proeven
van mijn angst
feilloos legde hij
mij aan zijn banden
waarin mijn…
Mens achter gezichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Vrolijk, hard, of zacht
Misschien ook donker, of wel open
Of juist één die altijd lacht
Al leerden wij te kijken
Niet alleen naar het gezicht misschien
Maar in die verschillende ogen
Die toch wat meer weerspiegelen misschien
Dan zagen wij elkaar in het wandelen
De route van het hart
Verdween een stukje van het donker,
Of juist van de lach…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 ik heb
in mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend…
Diep
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
747 Ik wens dat ik even weg kon zijn
Naar een plek ver weg van ellende en pijn
Vol met verdriet diep van binnen trek ik een lach
Met een beetje hoop verlang ik steeds naar een betere dag
Weet niet hoelang ik het volhoud, het doet zo'n zeer
Soms wil ik ermee stoppen en wil ik niet meer
In mijn hart heb ik een wond waar ik voor vrees
Dat het nooit…
Brood
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.381 Ik zie het brood en lach maar stil
en snuif héél langzaam aan de goede geur.
Ik ruik het hart en de gebakken schil
ieder voor zich en in zij eigen kleur.
Ik keer het om en voel naar zijn gewicht
en tast 't relief af met een tere hand.
heeft ieder brood niet een eigen gezicht,
als kwamen er geen twee broden van één land?…
Leg hun vleugels af
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
494 ik weet
dat mijn dromen
vleugels hebben
vaak in
vervaarlijke scheervlucht
langs de werkelijkheid gaan
maar eenmaal geland
zien ze jou altijd in
paradijselijke glorie staan
met een lach op de
knipperende landingsbaan
ogen die van alles beloven
je naar binnen loodsen
in de zoete wereld
van weer samen mogen zijn
je kijkt me aan…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
boerenkool
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 is er nog boerenkool
een flinke struise meid
of moet ik ploegen
op dit verdorde land
zeg het maar
dan rooi ik alles weg
haal tarwe van het land
lachen doe jij niet
wanneer ik denk aan vlas
en kikkers die zich vleien
in het kletsnatte gras
ik had honger voor een dag
lustte wel een bord of twee
totdat ik duidelijk zag
het is enkel…
Ik mis je
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 verlang zo naar jou
naar je gebaren
naar je stem
dat we samen waren
ik wil er altijd voor je zijn
of je nu groot bent of klein
al ben ik nog zo ziek
weet ik vind het altijd fijn
Ik hou zoveel van jou
dat kan jij niet weten
maar je zal het van mij horen
ik ga je geen dag vergeten
Ik mis je
ieder dag
ik mis je
jou, met je lieve lach…
Samenzijn in overgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zij hebben de
deuren dicht gedaan
ter voltooiing van hun leven
zijn de reeds
nabije dood al
eerder aangegaan
het huis is leeg
toch klapperen er
zo af en toe nog deuren
alsof er leven
steeds ontsnapt dat
nog had moeten gebeuren
de lach en traan in
warme zorg de liefde van
het zijn tot overgaan
zij hebben daar
niet voor gekozen…
Verstilde jeugd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
661 ik zag hun gezichtjes
opgemaakt in verstilde jeugd
ogen wijzer dan de lach
die even teveel tanden gaf
de dress is wijd in
nonchalant sportief met
hier en daar een gadget
vergeet de dure pinnen niet
zij stralen cool
door gemaakt negeren
bewegen surrealistisch in het
knokig hoekige van deze tijd
nog kapstokken zij
wat hen wordt aangereikt…
elders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
683 de lakens liggen losgewerkt
zoals het zwijgen dat wakker wordt
wanneer ik 's morgens in bed lig
zou ik de gordijnen openschuiven
om het gesprek te zien
dat we nooit hadden
je zien
binnenkomen, de kleren op
de stoel, weggegaan
lach maar, want wat is groter dan de waarheid
kleiner dan de hand die je tegen mijn wang hield
het troebele…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
Bouwen aan jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 zie jezelf als die ander
met soms een lach, en een traan,
jezelf kunnen verdragen
daar komt het allereerst op aan.
wat was, het nu, wat eens zal zijn
voor jou en die ander:
geluk maar wellicht ook veel pijn.
Bouw verder aan jezelf,
ga anderen niet slopen.
Barricadeer geen deur,
gooi je ramen eens open.…
Stilte zingt al snel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 je ogen dansen
schalks en
blij kijkend
handen spelen
liefjes strijkend
er licht
een oase op
van vrolijkheid
jouw warmte dijt
heel langzaam uit
de kringen
worden groter
verkleuren grijs
naar licht pastel
stilte zingt al snel
wij lachen
zwaaien geestdriftig
naar elkaar en in
mystiek openbaren
nemen we genade waar…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Straks zal er weer een lach uitbreken:
de aarde is ook een aardige mop!…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
Spirituele groeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 ik zag de
blikken gaan
ogen lichtten op
in elkaar warm
en liefdevol verstaan
een verstolen lach
die een tintelende
spanning bracht
met ongeziene
warme complicaties
in even raken
ontlaadden met
kleine knettertjes
de voltages die wij
met allen maakten
nog hadden wij geen
enkel woord gewisseld in
dit onverwacht ontmoeten
maar…