inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

elders

de lakens liggen losgewerkt
zoals het zwijgen dat wakker wordt
wanneer ik 's morgens in bed lig

zou ik de gordijnen openschuiven
om het gesprek te zien
dat we nooit hadden

je zien
binnenkomen, de kleren op
de stoel, weggegaan

lach maar, want wat is groter dan de waarheid
kleiner dan de hand die je tegen mijn wang hield

het troebele beeld misschien
en het verzetten van tafels en stoelen
waar dan ook

Schrijver: kerima ellouise, 9 mrt. 2017


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 222

Er zijn 11 reacties op deze inzending:

Naam:
Elize Augustinus
Datum:
19 mrt. 2017
Als aan de grond genageld blijf ik staan.
Het gedicht spreekt aan.
Het gevoel alsof het speciaal voor mij is geschreven.
In het bijzonder de laatste twee strofen.
Gevoelig mooi Kerima .
Naam:
Inte Feelders
Datum:
13 mrt. 2017
Mooi gedicht dat raakt, Kerima !!!
Naam:
Guy Aarts
Datum:
13 mrt. 2017
Elders is zo dichtbij, soms zo ver weg. Beladen woorden in beeldspraak. Mega mooi gedicht, Kerima!
Naam:
Annejan Kuperus
Datum:
12 mrt. 2017
Wat een Heerlijk, Intiem en tegelijkertijd Mysterieus gedicht...!
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
11 mrt. 2017
Rakende, gevoelige woorden Kerima.
Naam:
Hector H.
Datum:
10 mrt. 2017
Voelbaar onder woorden gebracht, gevoelig om te lezen.
Naam:
Dianah
Datum:
10 mrt. 2017
Het raakt me Kerima, prachtig!
Naam:
ww
Datum:
10 mrt. 2017
hét ultieme schrijnend beeldverhaal!
Naam:
Walter Tack
Datum:
9 mrt. 2017
Prachtig.
Naam:
Ralameimaar
Datum:
9 mrt. 2017
ik zie de intimiteit van een slaapkamer en verlangen naar helderheid, hoewel de schemer ook zijn bekoring had....
Naam:
julius dreyfsandt zu schlamm
Datum:
9 mrt. 2017
"Mooie" dramatiek, aangrijpend

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)