6043 resultaten.
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd
in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op
en draagt de lucht de aarde
Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk:
Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft
die achter verdroten ogen woekert
die troost zoekt in schone kunsten
onophoudelijk, rusteloos…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 soms is er een kwade geest
een mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets…
Niemand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Eens bloeide hun naam
met
de gloed van de periant
de kelk in smaragd
de bladen geweven goud
en het lied
dat zij zongen
boven de doornen
de rand
van de leegte
De duisternis boetseerde hen
In klei leefde de droom
Niemand herinnert zich nu
hun as
in de urnen van de tijd
Niemand…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters…
Slangen en arglist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Een woud is het
In mijn hoofd
Waar wel leven is
Maar dan uitsluitend
Van het bedreigende
Soort, boa's en hyena's
Die om de voorrang
Strijden in de sluipmoord
Die ze zich voorgenomen
Hebben op de mens die
Ooit ik genoemd werd…
voortgang en de ontvangenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Soms vertoef ik
tussen twee gestaltes door
vandaag en morgen
het voorgeborchte de metamorfose
geheel alleen verbonden
een schimmige lijn
dat het zich afwikkelt
en zichzelf op de buik schrijft
en streept het dan door
als een loden tong die van
onafwendbaarheid spreekt
dat het sterft
en wat dode dingen
met zich meeneemt…
Hellend vlak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Tijd die langs
Het hellend vlak
In het laatste licht
Van deze zomerdag
Naar beneden glijdt
In de holte onder je
Hellende arm hennep die
In ' t geniep verbouwd wordt
En op je huid mos dat
Genoeg aanknopingspunten
Vindt om het leven
Door te geven…
Wollen hoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Hoofd dat zwaar en
Loom is, niet meer
In beweging te krijgen
En zich met de minuut
Meer van het lichaam
Scheidt - bovenwerk
Vol wol, wollen draden,
Wollen spinsels die
Het gevecht met het
Leven aangaan en de
Woorden die jij tegen
Mij zegt die alleen nog
Als klanken binnenkomen
Die alle betekenis
Hebben verloren…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Verwaarloosbare aanwezigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Voor Myrthe
Alleen de wereld
Om je heen bestaat
Nog, maar niet
Meer voor jou
Je zit hier wel
In je hoekje
Afwezig te zijn maar
Je hoort er niet meer bij
Verloren in de tijd
Niemand die je ziet
Niemand die je kent
Verwaarloosbare aanwezigheid…
Toonloos vertellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ogen waarin de glans
Ontbreekt, haren
Dof van eenzaamheid
Sprankeling die al
Lang verloren ging aan
Oceanen van verdriet
Open blik die levens
Lang gesloten is
Leven gesloten ingericht
En stem die alle
Leven kwijt is
En als hij iets
Te zeggen heeft komt
Hij niet verder dan
Toonloos vertellen -
Toon van oneindige
Vergankelijkheid…
plompverloren geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 Er is een landschap
waar je plompverloren komt te staan
ik was vergeten stil te staan
er hing een blad papier in mijn mond
alles wat ik moest zeggen
voorontwerp tijdsbestek
en de rekening achteraf
nochtans [was ik iets vergeten]
vraagtekens
luifels gaan open en dicht
haag vol met dood dode bladeren
vers gras verse eieren vers leven…
Een strik met een knoop om te ontwarren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 Herkent u het?
Dat gevoel
Alsof je stuurloos
Rond dobbert
In je zonnige zitkamer met
Open haard omlijst door een witte schouw
Met sierlijke krullen
Het vuur in de ogen kijken
Schuifelende voeten over de houten vloer
Rood gekleurd
Zij staat stil bij haar rijglaarzen
Haar vingertoppen beroeren het zachte leder
De verkleurde veters…
De dag is rond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Langzaam draai jij
Het hek met zijn
Eigen ronding dicht
Tralies dekken de
Bloemen af die jij
Vandaag met liefde
Verzorgd hebt maar
Niet verkocht.
De dag is rond,
Net als jouw hek,
De tijd is om
Je dag zit er op
De vrijheid lonkt
Als de avond valt.…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
Naar mijn gedichten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
511 Voor Oekie
Dochter, vreugde
Van ons leven,
Die licht bracht
Waar het in ons
Hart zo donker
Was als de nacht,
Jij voor wie ik
Geen geheimen
Hebben kan, al zou
Ik het willen
Jij die alles ziet
Met je hart en met
Je verstand - hebt
Meteen door wanneer
Mijn gedachten te zwaar
Geworden zijn - en zegt
Olijk - vooruit,…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
Worstel met de stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 Brein murw gebeukt
Door innerlijke chaos
Fluittoon die mijn
Bovenkamer regeert
En mij tot razernij
Brengt - overal
Opgesloten, nergens
Meer een uitgang te
Vinden - en dan wordt
De razernij in mij
Bedwongen door een
Forse cocktail van
Uiteenlopende soorten
Uit het farmaco-protocol
En is het de stilte die
Mijn denken overneemt…
Polen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Mijn leven strekt
Zich uit tussen
Polen van onmacht
En onmogelijkheid,
Tussen steenkoud
En ijskoud in, bittere kou,
Kwetsbaar, niet zo
Krachtig, maar wel
Bezield leven waarmee
Ik vanmorgen wakker werd…
Bij mezelf vandaan gereisd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 Veel reizen heb ik
Inmiddels achter de rug
Van hot naar her de
Wereld over gegaan,
Gereden, gevlogen,
Van oost naar west
Van noord naar zuid
Op zoek naar het
Fijnste gevoel onder
Mijn huid - overal
Geweest maar nog niet
Half bewust van het
Feit dat ik gaandeweg
Bij mezelf vandaan
Ben gereisd…
koude voeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
802 (eerst dan trok ik mijn kousen uit)
een dubbele buurt met alle ramen open
samenlopend langs de weg
waar ooit het water van een polder liep
torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken
maar daar onder schuilt nog, wat
mijn hart wil raken
zachte bloei
en tenen in het gras
een eindeloze zwaluw en het witte
van de was…
Uitgegumd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Wat wens ik jou
Dat graag toe, nu
Ik je aankijk
In ogen die
Dof van medicatie
Zijn - alle glans
Verloren in de ban
Van een verleden
Dat nu nog te zwaar
Op je schouders drukt
Wat zou ik je graag
Een gummetje geven
Waarmee je alles
Wat je bezwaart
Vanuit een donker
Verleden voorgoed
Uit de weg kunt ruimen…
Mensch durf te lijden!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Egaal oppervlak
Zonder butsen en
Deuken, glad
Zo op het oog,
Als dit nu het
Laken is dat
Jouw leven toedekt
Dan lijkt er zo op
Het oog niet veel
Aan de hand - anders
Wordt het wanneer
Je de diepte durft
In te gaan, het lijden
Doorgrondend van de
Diepste afgronden
Tot en met de
Allermooiste orchidee -
Die de moeite dubbel…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 Wij zijn van die verdichtte dingen
open de haakjes
en maak een opzettelijk gebaar
[trek er een lijntje om achteraf]
rond het gesprek af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen –letterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…
Vervormd brein
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Hersens aangetast
Door onzichtbare worm
Steken van verderf
Zwaar en zwart,
Strijdend voor
Herstel, zo dat
Ooit mogelijk is,
Waarheid die daag'lijks
Welhaast andere verschijnings
Vormen kent, en elke dag een
Nieuwe lens die mijn
Netvlies bewaakt
Zonder dat deze ooit
De enige, de echte, waarheid
Aan mij door zal geven…
Rozenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Zo stekelig ooit
Jouw ranken waren,
Zo pijnlijk het contact
Terwijl ik het overbodige
Bij je wegnam, weggenomen
Wildgroei die alleen
Mijn eigen ik ten goede
Kwam waarvan ik geleidelijk
Aan vervreemd was,
Onthecht van de mens
Die ooit ik heette -
Ben jij na eeuwen van
Onrust een bloeiende oase
Van orde en regelmaat
Geworden…
BODEM VAN JE ZIEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Op de bodem van je ziel
ziet je was er vuil
smoezelig of soms smerig uit
Je wasmanden puilen uit
je zou het op een grote hoop willen gooien
de wasmachine in willen donderen
en op 90 graden laten draaien
Maar volg de algemene gangbare wasinstructies:
Sorteer op kleur
op temperatuur
de trommel niet volproppen
Zet sommige stukken in…
vlindervlug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 ik hang een dromenvanger om
maar laat
dit lichaam aarden
met hoofd en armen in een vrije val
op weg
mijn benen dragen me
maar verder droom ik levenslang
nimmer bang voor enge wegen, slechts
de glans van avontuur
geldt als een zegen
als ik zweef in zachte regen
en de glimlach van mijn drang…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 Er was een man die verzen schreef,
en drie keer duizend had geschreven,
tot er hem niets meer overbleef
om nog te schrijven of te leven.
Hij zat daar, grijs en zwak en ziek,
te mummelen en stil te wenen;
toen hoorde hij wat hoornmuziek,
en rees voor God gauw op zijn benen.
Blijf zitten, zei hem moe de Heer,
Ik kom maar even met je praten…