9250 resultaten.
Magie blijft in je lijf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
799 soms is warm
te heet om aan te raken
even rust kan branden dan
voorkomen door te koelen
maar de magie blijft
in je lijf waar stromen
razen en ik voorzichtig
het voltage wil verlagen
tot we coherent
in spanning zijn de
amplitudo's samen vallen
in kortsluiten zit het venijn…
Het getij is dood
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
659 schilder weer
de luchten in
het avondrood
botters die
op water rusten
het getij is dood
slap hangen
zware zeilen
de lijnen zijn gezet
als straks de
vloed op komt vult
zich vanzelf het net
geen vis ontsnapt aan
het kielhalen mijn dagelijks
broodje kan ik zo betalen…
Toon me je vleugels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 mag ik
je ontvangen
zacht in mijn handen
waar vlinders
nog spelen met de
wolken in je hoofd
die jagen
de storm uitdagen
als rust is beloofd
strijk maar neer
toon me je vleugels
ben trots op de kleuren
ja je bent thuis in
de muis van mijn hand
geland in ons bedje van geuren…
sneeuwkoningin
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
728 najaar heeft zijn verlangens
in ontmoeting van scheppende winter
sneeuwkoningin verheft zich boven einder
wiegend in een creatieve tred
ze speelt haar spel in schepping van rust
haar dans beoefend ze in de knisperende kosmos
van dreinende druilerige druppels
geanimeerd glooiend over winterse weiden…
Gedichtendag
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
807 De pennen worden weer geslepen,
de inkt vloeit als een stroom naar zee;
de dichters voelen zich geroepen
en iedereen doet even mee;
De woorden zijn helaas niet meer van waarde
we weten het, maar doen toch voort,
want iedereen wordt o zo graag gehoord
tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…
Mama’s handen
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.980 Het is enkel raden
naar de zwaarte van 't gewicht
dat je schouders neerwaarts drukt
maar als je moe bent
rust dan
wij zullen stuwend zorgen
zoals jij vroeger deed
dus mama zeg niet meer
dat je tot last bent want
jij streelt ons leven
met je handen…
Worden opgebrand
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
928 een benauwde lege dageraad
van verblinde oren
in het rusten van de nachten
draagt mijn hand een hart
in ontkiemde krachten van warmte
de tijd blijft stil
in het afdrijven van deze realiteit
bloemen markeren het
een glimlach komt mij tegemoet
in de zonnen die worden opgebrand
scheurt het in mijn ogen…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.947 Toch was er
rust in mij,
ik stamelde
mijn Amen.
Ik kuste
jouw stille lippen.…
zoals vandaag
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
1.414 er hangt mist in het dorp
en even sluit ik
mijn woorden
de liefde is groot
en langzaam waar
ook voor verte
van blad en vogel
geen uur zo stil
in vreemd gepeins
als niets dan vrijheid
zo vredig mag
ik droom mij wit
en onderweg
jouw rust in
nevel en dageraad…
De woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
920 Hier leg ik dan maar
de taal ter ruste,
hopend op vrede.…
Heldin van de dope .....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.387 Ik trek, ik zuig,
ik inhaleer,
ik stik, ik stik,
geen lucht meer,
ik draai het rond
en geef het vuur,
zonder mijn peuk
ken ik rust nog duur.
Ik trek, ik zuig,
ik inhaleer
en blaas
voel me dwaas
zonder rook
van de kook
ik steek een
laatste op
rook al
het verstand
uit mijn kop !…
Ballerina
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.522 De dichter rust in haar handen
waar de sterren samenkomen in een
scharlaken glimlach en waar geboorte
tot stand komt in de aarde van
haar hemellichaam.…
Voor Anne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.057 Als bloemen de kelken sluiten
De moede hoofden buigen
Als vlinders de vleugels strijken
Het tere lijf ten ruste wordt gelegd
Als de dag haar einde nadert
En de nacht al zwijgend op je wacht
Dan zingt de merel
Van het leven
Dan zingt de merel
Van de volgende dag…
Alsjeblieft, kom terug
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.775 -Leave me
and never come back-
Laat me alleen
Ik wil je niet horen
Ga weg, ik wil je nooit meer zien
Het gaat om jou
twijfel niet
Je bent altijd in mijn gedachten
Laat me met rust
Maar blijf bij me
Kom alsjeblieft terug
Wie je ook bent
Laat me niet alleen
Ik wil niet zonder
iemand als jij…
Vaders handen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.483 waar zijn zij
de door weer en wind
en hard labeur
vereelte handen
zo hard, zo zacht
voor mijn kleine hand
verweven in de jouwe
geruststellend gevoel
een baken
in de immense mensenzee
de vijandige wereld
kon mij niets
ik mis ze
sinds lange tijd
zij boden mij
rust en bescherming…
Meeuwen spreken mijn taal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 Het krijsen pijnt me na
als de echoloods
me dwingt om de dissonantie
die telkens mij verstoort
te laten rusten aan de tafel
die zojuist ik had gekuist
zodat mijn rijpe huid
gekrast de herinneringen
kon laten rijpen
doch ik ecarteerde
het bestek [ want ik zag
mezelf als wapenbroeder]
om mijn wezen te behoeden
voor het partikel in mijn…
zustertje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
973 als je glimlacht
dreigt je gegroefd gezicht te breken
je botten kraken als je loopt
je uitgebleekte handen
rusten in een verdroogde schoot
en onder die kleurloze rokken
vermoed ik
schrale benen
die nimmer een man mochten lokken
mijn God welk een zonde
nooit hebben ontroerd…
Vroeger
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.693 Ik laat het rusten.
Ik kom hier uit, hoe?
Dat zie ik wel...…
Ramses Shaffy
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
975 Lieve lieve Ramses
het bericht van je overlijden
raakte me heel diep
natuurlijk, wetend dat je ziek was
is jou verder lijden bespaard gebleven
maar je leeft door
in je muziek
dank je wel Ramses
voor wat je gaf
en voor die je was
rust zacht
vergeten
doe ik je nooit…
Close-up
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
606 ik geef je meer cachet
geënt op diep verzonken ogen
in scherp close-up
het is geen schijn dat jouw bedekt
laat mij je muze zijn
tijd rust nooit op beelden
langs de planetenweg voor mijn oog
akkoorden geven treden
gelijkvloeiend
bij gouden kaarslicht…
Terug naar opnieuw.
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
924 Wie ik was en waar jij,
het is niet belangrijk meer,
je hoofd is nu zo vol
Waar wij nu gaan is er tijd
en rust laat alles wederkeren,
vast wel mijn lief
Hou je maar stevig vast aan mij
mijn lief en je zult ontdekken
wie ik gisteren was
en ik zal je weer vinden,
vast wel mijn lief.…
Sloot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
837 Een zurig dek van bladeren,
dat bijtend tegen armen rust
en met slijm en schimmel
mijn wangen streelt
tot ieders ongenoegen.
Kreukels in mijn dekens.
Zweetplekken
precies daar
waar ooit
een vrouwenlichaam heeft gelegen.…
onrust
netgedicht
2.6 met 30 stemmen
1.018 vermoeid bestaan
de plek angstig verlaten
hij schrijft niet meer
ten koste van een ander
vreugde nog maar
van korte duur
geen sterveling
kan de onrust wegnemen
waar geen inspiratie is
kan hij niet langer blijven
het geluk sterft
in zijn vingers
zijn zachte handen
geven hem geen rust
hij schreef
maar voor wie ….…
in elkaar.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.671 je slaapt in mijn hand
te groot om je te nestelen
je benen schommelen
door mijn adem
rust komt zacht als
het kijken naar wimpers,
moe vlij ik me
onder je ooglid
morgen lig je in mijn huidplooi
zo telkens, zo genegen
tot wij de tijd wakker kussen.
jaren heen en weer.…
SPIEGELBEELD
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
606 Iedere keer
zie ik de spiegel aan de wand,
die iets tracht te zeggen
jarenlang
dezefde scheiding
mijn gezicht, steeds ouder, grijzer
zekere rust
zeg het maar
ik zie het al
jeugd
ouderdom
een spiegelbeeld is maar heel even
een juiste kijk op dit aardse leven…
Bloei.
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
823 Ben zeer benieuwd,
Kan haast niet wachten,
Moet steeds weer kijken
Heb geen rust.
Tot de bloempjes komen...
Aan het stekje
In het potje
Op de vensterbank.…
In jaren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
677 Spreek zacht tegen de nachtvogel
plak een veer op het hoofd
om lust te voelen van zeventien jaren
in het oude lichaam
transparante huizen hebben geen blinden meer
tussen twee onzichtbare muren van de kosmos
rust de wind in het aardse vuur
wij blijven wakkeren.…
Met verende loomte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
613 de buitenlucht wordt niet meer ontstemd
op gedruis van gefeeste woorden
die allemaal hetzelfde klonken
aan de lichtende horizon
klinkt weer rust om alaaf liedjes
met verende loomte
als vogels die uitrusten op hun trek
komt het realistische weer tot zijn eigen
gewoon puur natuur…
Het nieuw perspectief
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
472 jij hebt je hand
op de stenen gelegd
die ik wilde werpen
merkte het
groeien van
woede en wanhoop
leidde me af
naar een ander pad
dat rust aan ons gaf
wees mij het
nieuw perspectief
van gezamenlijk leven
wij hebben
die stenen gebruikt voor
de bouw van ons huis…
heemtuin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
757 er is geen plek
op aard’ die zich
meten kan met jou
vogels zingen
bijen zoemen
bloemen bloeien
water dat stroomt
deze rust
in een stad
best ongewoon
puur en echt
noord-brabant
mijn hart verpand
zomaar aan jou
hier wil ik zijn
wonen, blijven
graag voor altijd…