9375 resultaten.
Oogt weer ondeugend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 je oogt weer
ondeugend en kijkt
me sprookjesachtig aan
zie in je hand
de fee verschijnen die
staf en sterren laten staan
ik tovenaar
een snelle paddenstoel
met kaarsjes en zacht zicht
jij weeft weer sluierzacht
ons liefdesbed uit
stralen geel maanlicht
de open haard is stuk
alleen de kleine uurtjes
warmen zich in ons geluk…
Vaarwel......
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.435 Als ik mijn ogen open doe
zie ik jou dan voor mij staan?
Ik ben heel erg moe
Je laat mij toch niet gaan?
Ik heb lang op je gewacht
nu is het ten einde.
Ik heb mijn wens niet volbracht
maar het was wel een fijne.
Ik zeg je nu gedag
ik hou het niet meer vol.
Vandaag word het mijn sterfdag
jij was voor mij waardevol.…
Suites voor Annemieke XXIII
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 gekromde vingers
mijn duivelse sappho speelt
piano trots haar rug
in het koude bad
bij vertwijfelde nonnen
niet beter wetend
steeds weer onder stroom
staat het warme waterbed
de stekker eruit
in de floating tank
moet het deksel open staan
het geeft de nacht rust
de verjaardag -
vingertjes van de kleine
een duim van vader…
Binnenrijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
598 dag breek op
en scheid van kleuren
ik zie niets meer
sla nu dicht
je beschamend licht
houd ik voor gezien
nader komen al de uren
die ik helder binnenkijk
in lichtend antidromen
zonder laffe ondertonen
spijt en werelds ongelijk
open gaan nog blanco zijden
waarin onschuld houvast vindt
en tegenstand niet hindert
maar tot…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
Terug
gedicht
3.0 met 46 stemmen
17.566 De ramen konden niet open
en de dag was langer aan het einde
van de gang waar zij ligt in een smalle
kamer. Ze kan niet lopen
maar ze zegt dat er in de glazen
jampotten veel bloemen staan. De stelen
zijn niet schuin afgesneden
want er was geen mes.…
Vol lieve lust
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
945 je sneed door het water
kliefde de golven
vol lieve lust
patrijspoorten open
de zon was geen sloper
roodkoper heeft je gekust
bruinde met vrienden
op het spierwitte dek
feestte de avond niets was te gek
maar in rustiger tij
kwam je altijd bij mij
benieuwd naar mijn dromen
ik vertel je geen sprookjes
maar realiteit en godzijdank…
Weerspannig draad
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.202 met groeipijn zie ik dat geworstel
alsof de draad geen einden heeft
bekijk mijn handen die te groot
alleen maar mogen wijzen
de lijnen zijn zo strak gespannen
en de liefde waarmee ze zijn bekleed
kunnen haar breken niet voorkomen
maar elke vezel in mijn lijf
staat open om steeds samen
de draad weer op te pakken
waar zij hem vallen laat…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
Het dorpstribunaal
gedicht
2.8 met 26 stemmen
12.869 Het hout, mooi glad en vettig geworden
rond de openingen heeft kennelijk mild gebrand,
geen museum bewaart er een spaander van.
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Schetsen uit het Hongaarse volksleven', 1971.…
witte vogels van papier
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.430 ik vouw gedachten
tot witte vogels
van papier
beschrijf emoties
kleur met stilte
op a-vier
ze drijven op de wind
gaan omhoog
op wat thermiek
ze zullen landen
in de open handen
van het lezende publiek
dan gaan letters
woorden dansen
in zinnen vol plezier
u zult de zachte
melodieën horen van
mijn witte vogels hier…
zacht
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.527 overal waar jij kijkt
is de wereld opeens een stukje zachter
en als ik week word
zit je zachte stem er vast weer achter
je handen zijn gemaakt
om mij zachtjes te strelen
en je zachte hart klopt
omdat je het met mij wilde delen
nee, ik ken geen zachtere vrouw
en je hebt het vast al gemerkt:
dit gedicht gaat niet over jou…
Dans met me
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
777 je bloesemt je ogen
heel even open
wanneer de lente
zich in je slaap beroert
met een wolkjeszucht
van onvoltooid verlangen
kom ik tot jou
en denk aan morgen
want waar, mijn lief
ga ik nog dromen vinden
die mij als symfonieën tillen
naar het zomerlicht
blijf nog even liggen
en stil mijn pijn
want waar
mijn lief
kan ik nog dwalen…
Schaduwtuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
653 sporen lopen door het zand
in korrelige lijnen
van links naar rechts
en omgekeerd
tot zee ze laat verdwijnen
toch klopt ze op de open poort
storm laat haar lang wachten
tot ooit de vloed weer liggen gaat
verdwenen in gedachten
de beklijving van
het hemellichaam
loopt ze beslist eens bijster
want geborduurde vlinderlijfjes
bedekken…
J.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.118 De eeuwigheid die hij voor ons bestond
ligt nu als deel van ons naar achter open.
Hij is slechts op het pad vooruitgelopen
en heeft dat onbekommerd afgerond.…
Herfst sterft
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
919 Spektakel kleuren
impressionistisch
getooide afstotende
medusa bomen
Open de blik
fris het gezicht
zwart de stof krakend en
ruisend
bollend
afstotend
nodigt uit
lijdend
Groen loenst
vlijt
vloeit
overspoelt
gedachten
de waas van waar was ik
toen
Mijn alibi
polis toont
onderverzekert zijn
per gestrekte
kwaliteits besnijding…
lachten ondeugende gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
543 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen…
stadswacht
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
657 langzaam
soms vlug
van luid naar stil
vul ik de overmacht van
zwaarbeladen dromen
met een gelood zwijgen
ik ween naar de maan
probeer de nacht te sluiten
omdat ik niet altijd
het doodgaan begrijp
de stad komt naderbij
haar geluid
breekt mijn nevel open
weer vind ik niet meer
wat ik gevonden had
maar ik ben niet bevreesd
haar…
Vlucht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
734 Zuchten,draaien,ademen vrij
open ogen, tintelend op
luchten blij ..…
schilfers vol eerbied
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
486 onbewust
schilfer ik tijdwijzers uit jouw woorden
vergeet het tikken
en alles wat ik ooit heb geleerd
over de nacht
seconden
worden kleine openingen waarin geluid kringelt
samen met het zachte neuriën in de Najaarslaan
dat, in gebed, nooit zal ophouden
omdat jij, vastgemaakt aan het bloemenwit, ziet
dat zijn liefde
die je…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.
Gedachten spoken door mijn hoofd,
mischien word het toch nog een mooie dag…
geen soort van mij is anders
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
740 vermalen doelen, onuitwisbaar
miskent en toch eenvoudigweg
te herleiden naar de noemer
van het bestaan
beelden doen er niet meer toe
het aangezicht is majestueus
liefde bloedt niet
in open wonden
verder dan mijzelf kan ik niet gaan
ik peil mijn eigen diepte
strooi geen strooisels zonder doel
maar raap graag het miskende
nooit voor…
Het orgel speelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Opeens werd hij gegrepen
door een beroerde
toets van zijn geweten
en terstond
speelde de organist
vol gratie
zijn meest ontroerende
improvisatie.
Dit is nog eens
een gave van de Geest
wist hij die nu begreep
hoe je die regel leest.…
Zo dwars je de draden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 heb jij
de waarheid in handen
of spannen de halve je web
aan trildraad gezet
bij het minste verstoren
wordt een leugen geboren
zo dwars je
de draden en spint
het onmogelijke in
tot coconnen die
erfelijk belasten dat
wat wij ooit zijn begonnen
open je web
in ruimte voor waarheid
die niet is ontgonnen
ik ben geen prooi
nooit…
Zellef doen!
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
986 flieder, fladder, faldera
weg met die zwarte bril
daar word ik toch zo somber van
ik breek hem nu in twee
tiepie, tappie, tokolo
ik kijk door roze glazen
alles lijkt veel vrolijker
de dag krijgt opeens kleur
dikkie, dakkie, doremi
voortaan ga ik kiezen
voor groen, geel, goud of paars
dat doe ik lekker zellef…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend-
als je me voelen wilt
in open…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
In prunus bloesemt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
716 als de wind
in prunus bloesemt
omarm je me roze
laat onze stappen blozen
op het pad naar eerste rozen
door het prille groen
zijn we gegaan het
geel heeft afgedaan
in laatste bloeien en bolt
langzaam naar de zomergroei
mag ik de roos
nu voor je openen op het
nog roze pad van samengaan
want de wind heeft ook de prunus
snel haar…