12647 resultaten.
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Ik hoor de zee
zoals ze tussen mijn handen reikt,
stroomt met haar uitgestrekte adem
door vingers van verlangen.
Er is een droge bedding gevuld
met overvloedige gedachten
gedragen door een golf
van zingende stormmeeuwen.
Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.172 Zonnestralen door de druppels,
al snel ontstaat een regenboog,
in verrukking gaat ze naar buiten,
stralend kijkt ze naar omhoog.
Druppels vallen op haar lippen,
maar de zon schijnt in haar haar,
even voelt ze zich compleet,
valt alles weer in elkaar.
Haar handen omhoog naar de regen,
de zon streelt haar in het gezicht,
door alle regenwolken…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
Paddestoelen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Het waait, de wind is oost,
de herfst is aangebroken.
Het zwerk is blauw dan wel bewolkt
het bos met zwammen dicht bevolkt.
Prachtig zijn ze om te zien,
soms ook lekker bovendien.
Maar vergis je echter niet,
want hun vriendelijk gezicht,
verbergt soms net als mensen,
barre stank of doodlijk gif.
Zoek daarom paddestoelen met verstand…
Een egel.
gedicht
3.9 met 22 stemmen
11.268 Een egel die, gestart te Smilde,
naar Hindelopen lopen wilde,
zeeg halverwege in elkaar
met een aanmerkelijke blaar.
Ach had ik, hoorde men hem snikken,
maar iets om die mee door te prikken.…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?
Ik ben alleen
met de rest,
ons vroege hart
stuurt wegen afgelegen
Vlinders…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 Als je voorbij ging verkleurden perken jonge rozen
schitterde ’t licht in je ogen als het Loosbroeks Diep
wanneer je sprak leek elk woord voor mij gekozen
je gezicht waarvan ik droomde als ik naast je sliep
en ik prees Hem die met de lucht en ‘t water jou schiep
want vanaf die dag was het hier aangenaam verpozen
de ochtenden liepen over van…
De boom met de moeilijke naam
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.896 "Hé, kom eens kijken!" roept Laura.
"Ik heb een hut gebouwd."
"Een hut?" vraag ik.
"En waar mag dat wel zijn?"
Ze wijst wat vaag naar achteren
En troont mij mee de boomgaard in.
"Kijk, hier," zegt ze,
"Hier in de wipselboom."
"De mis-pel-boom zul je bedoelen,"
Wijs ik haar snel terecht.
"Ja, ja," zegt ze, "dat weet…
Margrietjes
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
2.030 Ik zag Margrietje in het gras
gezeten staren naar iets kleins
ze had de knieën opgetrokken
onder rond uitstaande rokken
op d’r gezichtje glom een grijns
Haar blik zei me hoe blij ze was
en met de onschuld van een kind
neuriede ze hetzelfde liedje
als het kleine wit Margrietje
dat deinde op de lispelwind
Ik voelde hoe het mij charmeerde…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Zwart geaderde beuken,
glimmen in een druipend mistgordijn.
Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop
als een mimefestijn
van Chinese nimfen.
Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 bevroren
Een keiharde schreeuw, die niemand zal horen
Statige bomen, bewegend door de wind
Soldaten die komen, onder streng bewind
Vogels die vliegen, hoog in de lucht
Elkaar bedriegen, alleen maar door hebzucht
Kolkende golven, neerkomend op het strand
Mensen als wolven, zichzelf niet meer in de hand
Van oorsprong gegeven, een mooie natuur…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht?
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij…
blijven buien waterdicht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.314 mijn jas
die past maar net
schudt de wind aan panden
beven binnendijkse landen
blijven buien waterdicht
ik breek rotsen
splijt de bergen
jaag met grof geweld
massa's water door de perken
tot de kruin van jonge berken
ik barst van energie
maar moet zo
af en toe meanderen
de richting iets veranderen
door jouw granieten wil
ik vloedgolf…
Eva die mijn wereld gaat bevolken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
929 je hagelt en
jouw bliksem slaat
me met haar donder
keihard om de oren
ik wilde
bij je horen
je steeds bekoren
maar je wees me af
de bui dreef over
en je regen brak
het stralen van de zon
je kleurde in een boog
zoog mijn aandacht
wederom, in jou voelde
ik een nieuwe kans, je
schoonheid gaf mij glans
in hemelsblauw
zie ik…
een rode opkomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.139 ik zag de maan
heel helder staan
aan de mij
bekende hemel
maar ik wist dat
juist door lichte mist
mijn zicht op jou
teloor kon gaan
ik droomde je
in vol ornaat
een rode opkomst
in een prille nacht
om dan in hoogte
feller te gaan schijnen
ondanks het klimmen
lijk je te verkleinen
je straalt geen
zorgen die tot morgen
moeten wachten…
Het wassende water...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
863 Langs prachtige oevers van groene weiden
Het waterkleed laat zich meenemen
Door geulen van mystieke rietkragen
In nevelen vol sprankelende druppels
Het water laat zich langzaam meedragen
Stil laat ik mijn gedachten meevoeren
In de schittering van de warme zonnestralen
Heerlijk genietend in het kabbelend water
Zo laat zich in mij deze natuur…
Het was het mooiste vlees
gedicht
2.5 met 23 stemmen
9.929 .
------------------------------------
uit: 'Natuurlijke liefde', 1998.…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws zand; grond van mijn hart
trots blik ik naar je groen gordijn
dat zich plooiend rust in zomen
waarlangs zilv’ren beken stromen
die zich monden in de Rijn.
Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.
Veluws heide;…
druppels vinden water
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.272 regen gaat
vaak langs je heen
zij stoort je niet
je leeft alleen
voelt enkel nattigheid
die droogt in tijd
maar druppels vinden
water in een plas
die jij pas zag
door natte voeten
nu is de regen straf en
moet je daarvoor boeten
waarom laat
water in de plas
jou regen voelen
merkte je het pas toen
je de nattigheid erkende
de druppels…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
wie zij de volle lagen geeft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.143 regen sluiert
sluimert soms
vlaagt tot druppels
die ons plagen
het is geen
miezeren, dat doet
de wispelturigheid
van wind tekort
haar speelsheid
wordt dan opgeschort
zij is geen traag en vaag
neervlijend element
zij draagt de druppels
met een tedere hand
wikt en weegt wie
zij de volle lagen geeft
het spel van schuilen…
Net nieuw
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
3.110 Met het zonnetje op mijn bol
ga ik de natuur in
Mensen zien mij niet aan voor vol
maar dit is pas het begin
Er staat een frisse wind
maar dat mag de pret niet drukken
Ik voel me weer kind
en overbrug zo hele stukken
Gisteren heb ik ze gekocht
schoenen met wieltjes eronder
Iets waar ik al een tijdje naar zocht
en me nog steeds over verwonder…
Kerstboom
snelsonnet
2.7 met 10 stemmen
1.939 O dennenboom, je bent geen kamerplant,
Dus ieder jaar dat ik je binnenhaalde
Verloor je in een ommezien je naalden
En ben je naast de vuilniszak beland.
Wellicht begrijp je daarom ook mijn schroom:
Ik neem dit jaar een Foster Parentsboom.…
Lente
snelsonnet
2.8 met 9 stemmen
1.445 Vandaag breekt weer een nieuwe lente uit
En krijgt ons landschap weer dat frisse groene,
Bijvoorbeeld op de Veluwe in Oene
Waar onbezorgd de eerste zwaluw fluit
En vrolijk doorvliegt naar een nieuwe weide
Om zo het mond- en klauwzeer te verspreiden.…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Mijn tuin bepoederd met
glinsterend wit kristal
in één nacht veranderd
door 'n fijne sneeuwval
in een betoverend mooi
wintersprookje.
De treurwilg in wintertooi
tot het kleinste stronkje
het gammele tuinhekje met
een wit kanten randje.
Het vogelhuisje een waar
paradijsje voor vinkjes
winterkoninkjes en sijsjes.
Ik laat mijn tuin nu…
Boom-stamboom
snelsonnet
3.3 met 43 stemmen
3.355 De bomen op de Veluwe zijn oud.
De ene kenner zegt zelfs: er zijn eiken
Die duizend jaren hebben zien verstrijken,
Een ander echter noemt die schatting fout.
Alleen Irene kan d'r achter komen;
Die kan het gewoon vragen aan de bomen.…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…