5346 resultaten.
De kunst van het dragen
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.259 Dat het de kunst is
goed te dragen, een ritme te vinden samen balans
te bewaren zagen we daar; het moet een soort
wiegen zijn dat de angst voor het laatste
verdrijft. in beweging blijven
desnoods pas op de plaats.…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 op een zenuw
Pas later komt de verdoving.…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 met ferme pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 Ze had haar wilde haren pas verloren
Toen ze een dametje op leeftijd was
Sindsdien was ze voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Nu pas durf ik in mijn kelder af te dalen.
Hersenspinnen kruipen daar driftig rond.
Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen.
Kelders zijn donker en heel erg ongezond.
Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon.
En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen,
is herboren worden ons welverdiende loon.…
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Onschuldig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
704 je handjes zo grijpbaar
je voetjes zo speels
je zoektocht al klaar
Zo aanwezig
zo blij
zo dankbaar
zo vrij
Je hebt geluk
er zijn er veel die om je geven
knuffels, liefde en aandacht
een prachtig leven
Wordt maar een stoere vent
iemand om trots op te zijn
iemand om van te houden
of je nu groot bent of nog klein
Onze kleinzoon
pas…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar
zwaluwen met hun hand over
de horzion strijken en heengaan
zo komt de avond en nog eenzamer
dan vroeger blijf ik op mijn kamer
en als ik rondkijk zie ik het pas…
Geen probleem/ geen moeite
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 Laat een ieder in zijn waarde,
mocht dat een probleem zijn dan,
kijk de andere kant op, pas dan,
ben je een echte man
( vrouw kan ook)…
A Never Ending Voyage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Pas dan begint een Never Ending Voyage.…
Uitreiking van diploma’s
gedicht
3.9 met 7 stemmen
13.990 Niet langer meer gebukt onder het juk
van heel veel saais om uit het hoofd te leren:
niemand zal ooit nog bij hen informeren
naar passé défini of overdruk.
Maar ’t is meteen ook de examenklas,
die vol saamhorigheid en warmte was,
waarvan men zich zo zorgeloos ontdoet.…
Wolkte weg in dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 ik had vroeger al
mijn eigen stek
een plekje waar ik speelde
het liefst bouwde ik
mijn zandkastelen
gevuld met fantasie
pas jaren later
ging me dat vervelen
keek ik peinzend naar de lucht
voelde me als vogel
in een vrije vlucht
wolkte weg in dromen
bevolkte mijn luchtkastelen
met kamers vol verhalen
legendes in mystieke talen…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 veroveren
met groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar plat zoals dat bij
onstuimige liefde hoorde
pas…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 Nu in de frisse kou,
ferme pas, in het donker met jou.
Kerstlicht brandde al hier en al daar.
We liepen achter een jong paar
dat hand in hand,
wij de enige wandelaars maar.
De zee één zwart gat.
Opeens pakte jij mijn hand zomaar
zodat ook wij hand in hand
En ik voelde een nieuw vuurwerk
en jong weer,
een nu en echt waar.…
Weer een jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
594 Waar gisterens en vandagen
niet aan ons leven knagen
Waar oud en nieuw niet bestaan
en strakke lijven nooit vergaan
Bloemen blijven geuren en
Jurkjes niet verkleuren
Aan de slag gij filosofen
Voor mij is het de laatste strofe
PS, levensles:
Zei een steile Calvinist:
"Je ontsnapt pas aan de dood
na je laatste ademstoot
zelden hemel…
Zonder enig woord
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 er werd gewuifd
met uitgestoken hand
in een breed lachend gebaar
je losse haar
verwaaide blond
in wind en lentezon
ogen die verrast
ineens de mijne vinden
uitbundigheid in lichaamstaal
we kwamen samen
in een zinderend omhelzen
zonder enig woord
pas later verhaalde
jij je leven dat voor
even was ontspoord
ik wist nog van
de…
Zoals lang geleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Maar evenzo als ieder ander te streven
naar wat het gewone leven niet kent;
uit drang naar een grotere welstand
die pas dan hun tevredenheid met
het aardse leven verlengt.…
Verslingerd (sonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Die passie is passé, de rug gekeerd.
Ik was mezelf niet; laat je niet bedriegen.
(Deleten lukt niet – heb ik geprobeerd.)
De liefde die ik tot voor kort beleed,
kon zich voor zomaar ieders oog ontvouwen
en is, door alle likes, zover ik weet,
helaas in virtuele steen gehouwen.
Maar vanaf nu ben jij mijn levenslust.…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
659 soms weet ik
niet meer wie ik ben
het is alsof mijn
eigen schaduw mij
nauwelijks herkent
ik loop vaak
in het volle licht
kijk voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen…
Het hoge ijlen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 grenzen
ging ik teveel af op
groepen uit het orkest
zij deden eerst
hun best om dissonanten
te verbloemen maar de
koren zongen alles recht
poetsten de tonen
in meerderheid op
het hoge ijlen ging verloren
in geroezemoes onder de toren
ik voelde dat de strijkstok
steeds zwaarder werd
in het verloren gaan
van waarden en normen
pas…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel wordt
heb je alleen nog leed
Wij gunnen u de rust
welverdiend
we zullen u missen
lieve vriend
Ga nu maar naar allen
die ons dierbaar zijn
zij zijn u voorgegaan
weer samen, dat is pas…
Hittegolf (Ik hou er niet van)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 in plaats van bruin
nu begint mijn huid te jeuken
kleine bultjes op het lijf
allergie verplaatst zich sneller
terwijl ik van mijn stoel afdrijf
wat een onzin hier te zitten
terug naar binnen gordijnen dicht
en een grote ventilator
slechts alleen op mij gericht
ik sluit mij op in deze kamer
verschuil mij in de duisternis
en ik kom pas…
vader uit de duizend
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.255 jij bent een vader
om trots op te zijn
besefte pas later
je ervaring, met pijn
ik was een betweter,
redelijk eigenwijs
wist alles veel beter
maar betaalde een prijs
mijn jeugdige ik
botste met zoveel
van het ware leven zo'n schrik
vele woorden stokten in mijn keel
nu dringt alles tot me door
vader zijn, is best wel stoer…
De Naakte Waarheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 De dure blouse, een krijtgestreepte,
– pas nog hangend in haar kast –
nu een gekreukt hoopje aanzien
bij mijn vuile was.…
De kracht om midden in het leven te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Waarin het leven voor deze
mens bestemt; deze de ontvanger pas
als een geslaagd individu erkent,
wanneer een plaatsbepaling in
verantwoordelijkheid op de schouders
wordt genomen.…
Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Nog maar pas, hoog te paard,
een stoere, trotse soldaat.
En steeds opnieuw het gebaar
van barmhartigheid,
doorheen de tijd
in lijn en kleur en vorm bewaard.
Maar telkens ook de vragen.
Moet ik, zoals Christus, niet nederig afdalen
en naast de hulpelozen knielen op de aarde,
dezelfde bittere armoe dragen?…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 hoor een vaag geluid
voel het zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied…
Lang leve Twitter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
492 Donald, pas toch op!
Marine, wees gewaarschuwd!
Geert, let toch op uw zaak!
Twitter is echt niet te vertrouwen.
Twitter is geen havik, maar een vredesduif.
Machtigen kunnen in het niets verdwijnen.
Twitter blijft.…
Portret van een witte muis
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.688 twee meter
helemaal wit te schilderen
om een lekker tof schilderij te maken
dient men er daarna niet alleen
met dezelfde witte verf
een volkomen witte muis op te schilderen
maar men moet vervolgens die witte muis
met een stuk puimsteen langzaam wegschuren
tot er geen spoor meer van overblijft
het kost tijd en moeite natuurlijk, maar dan pas…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 ik heb angstdromen
in de ban gedaan
zij zullen mij
niet meer overkomen
sluiers zullen geen
ogen doven die niet bestaan
fluisterende stemmen
vergeten hun misdadig plannen
het gefolterd schreeuwen
en de eindeloze val
ik ken ze allemaal al
van opgejaagde creaturen
nooit meer zal ik
badend in het zweet
ontwaken om pas na uren
weer…