9203 resultaten.
Bloesem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
839 wit Haspengouws karaat
laat heuvels welig blozen
wijl hommels in hun raat
zich honingzat verpozen
zie ginds de kuikens hollen
achter hun moeder eend
onder stuifmeel en pollen
waggelend door de beemd
ik voel de warme lente
zuchtend door ’t ruisend riet
en hoor het zo bekende
herhaald meerstemmig lied…
Het postuum gezelschap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
770 hoor de pilaren
verhalen murmelen
in voorbij gaan aan
luister naar
het stenen fluister
van daar eeuwen staan
zij vestten rijk
op roomse grond
torenden hemel aarderond
wij zochten crypt en catacomb
het postuum gezelschap
sloot eerbiedig onze mond
in stilte van de geest
zijn wij met hen
voor even dicht bij god geweest…
grafsteen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
814 in weemoed van het late licht
bloeiden rozen langs de steen
waar je nu samen ligt
ik kwam hier even in eenzaamheid
het is geen triest gebeuren
de rozen geuren mild
en ik spel de verweerde steen
mijn hart in innigheid
gevangen in loom bewegen
luister ik in de luwte
van fluistering van de wind
ik hoor jullie stemmen ijl en puur…
Tot in lengte van dagen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.529 Ik wilde dat je praten kon,
dan zou ik luisteren
Ik wilde dat je horen kon
dan zou ik vertellen
Ik wilde dat je kijken kon,
zodat ik je kon laten zien
dat de wereld nog zo naar niet is.…
Nooit geboren kind
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
949 Wat had ik graag
De warmte van je lijfje willen voelen
liggend op mijn lichaam
En de geur van je haartjes willen ruiken
ik noem je zachtjes bij je naam
Wat had ik graag
Je onschuldige ogen willen aanschouwen
gericht op mijn gelaat
En je eerste geluidjes willen horen
alleen ik die ze verstaat
Wat ben je lief en zo teder bemind
Mijn…
Gedenken
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.105 Het is of we het ruiken
de stilte van de dood
twee minuten zwijgen we
terwijl harten schreeuwen
Zelfs de bomen buigen het hoofd
en vogels zingen niet
het water is zonder golven
ook wolken hangen stil
En met gebogen hoofden
gedenken we de doden
horen het beieren van de klokken
slechts twee minuten zwijgen we.…
De verteller
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.062 verhalen
over de koning en zijn trots
Prachtige verhalen
over een koninklijke val
van een koning die zijn volk
met hoogmoedigheid bestal
Hij vertelde daar moralen
over het knechten van de ziel
en hoe door list, bedrog
en afgunst toch- het koninkrijk toen viel
Hij vertelde zijn verhalen
tot de duisternis verscheen
maar niemand die het horen…
Ik vlieg
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.073 Ik vlieg in gedachten
met de wind,
‘k zwaai omhoog,
voel me even weer kind,
‘k vlieg om de Eiffeltoren
langs de Erasmus brug
‘k vlieg met de wind
tot de brug horen laat,
dat hij eventjes voor wat
scheepjes open gaat,
de bel klinkt doordringend
ik open mijn ogen,
de nacht is opnieuw
weer voorbijgevlogen.…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
de overgangspartij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.251 met kijken thuis
wel opgevoede waarnemer
heeft het waargenomen
op de kijkersbuis
door het hele land
hebben ze gereisd
weer niet gevonden
de ellenlange lijst
met immense potentie
van vermoeid toch slapeloos
verward en depri
droef en redeloos
wissel in de humeuren
al die opvliegertjes
alles in één moeite door
dat scoort politiek hoor…
primeur met voyeur
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.044 het eerst met Nieuwjaar
kwam van Vroege Vogels
een foto bericht
van twee minnende kikkers
die het gewoon met elkaar deden
zonder duidelijke reden
zowat in mijn gezicht
later in de week
benauwde mij het gevoel
dat iemand met zeker doel
schaamteloos meekeek
en ja hoor
na veel turen
op de rug
van het mannetje
zag ik me daar een mug…
Die vagebondt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.874 weer klooster ik
mijn eigen strand
de uitgestoken hand
liep in een ander ritme
voor ons draaft
de hond die vagebondt
met alles wat ze vindt
ons laatstgeboren kind
alleen de golven
horen onze woorden
verbittering die zucht
zout hangt in de lucht
we zijn de boulevard
weer opgegaan daar braken
onze dromen of het goed
zal komen…
Uit het zicht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.284 ik dwaal in mijn gedachten
ik kijk om me heen
niemand die mij hoort
ben ik nou echt helemaal alleen
de stilte wordt me te veel
het wordt donker
het wordt kil
nog steeds loop ik rond
opzoek naar mensen die me horen
of begrijpen
als ik verder kijk
zie ik een klein puntje licht
ik denk dat het een straaltje geluk is
dat me tegemoet…
Achter mijn rug om
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.032 Je kan praten
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet hoor
Je kan lachen
om wat ik draag
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet merk
Je kan me pijn doen
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet voel
Je kan me kapot maken
achter mijn rug om
omdat je denkt dat ik het niet weet
Maar het zwarte schaap onder jullie
heeft jullie…
Zij draagt het voelen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.624 Zij draagt het voelen
in haar vingertoppen
Zij draagt het zien
in de palm van haar hand
Zij draagt de fluister
in het horen zingen van de wind
Zij draagt haar tranen
in bijna blinde ogen
Zij draagt het hoopvolle
in haar harteklop
Zij draagt de smeekbede
in de stilte van haar stem
Zij draagt de vraag
aan de doktoren
redt mijn ogen…
de opvlieger
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.240 zingend en springend
na zwangerwaai ontplofrijk
zweven naar het plafond,daar
zwetend gelukkig bij worden
leven is een lustig damesfeest
van leuke permanentjeskrullen
als je vrouw bent of durft te zijn
en je kleinkinderen op de thee
oma, zijn kraaienpootje net als
de papagaaienziekte, en je lacht
met je rimpelmondje, nee hoor
aan die…
nieuwgelaten traan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.005 in haar hand hield zij geborgen
een nieuwgelaten traan
intens verdriet
lag diep verscholen
niemand die het zag
geen mens wou het horen
door vertwijfeling gebroken
in de stilte geraakt
haar lach ooit verloren
hoe bitter is de vraag
waar de droom is gebleven
haar wens nog te leven
in elke traan gelaten
schuilde
stille hoop…
witte vogels van papier
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.430 ik vouw gedachten
tot witte vogels
van papier
beschrijf emoties
kleur met stilte
op a-vier
ze drijven op de wind
gaan omhoog
op wat thermiek
ze zullen landen
in de open handen
van het lezende publiek
dan gaan letters
woorden dansen
in zinnen vol plezier
u zult de zachte
melodieën horen van
mijn witte vogels hier…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Ik ken de woorden alleen van horen zeggen.
Zij zijn mij verwant als de neven in Finland
die brede schouders hebben, kalme ogen,
waarin geruisloos bomen groeien, sleden rijden.
Ik denk aan hen in brieven vol rivieren,
wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde.…
briesje van woorden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.198 een laatste lach
haar diepste tranen
samen in vreugde
verdriet laten gaan
waar ik geraakt door dromen
een streling zo zacht
in breekbare woorden
stil als de nacht
zoek naar een kus
lachende ogen
droog ik tranen
sluimerend zacht
en hoor ik jouw stem
een briesje van woorden
eindeloos zacht
in de stilte
van dromen…
Dromen
hartenkreet
4.6 met 20 stemmen
1.846 Dromen
Als ik mijn ogen sluit
En denk aan jou
Dan voel ik een voorjaarsbries
Die mijn huid verkoelt
Ik zie een glimlach om je mond
En stralende ogen
Die kijken naar mij
Uitgestoken handen
Die naar me reiken
Je donkerblonde haar
Ik hoor een stem vol verlangen
Die fluistert in mijn oor
Met gesloten ogen, droom ik van jou
Mijn…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
Dagdroom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 terwijl ik in de verte staar
naar niemandsland
sluip jij nogmaals
mijn dromen binnen
ik kan je beeltenis niet raken
er blijft teveel verborgen
omdat de zon zich achter
slierten nevelen verschuilt
wel hoor ik in zachte bries
de klankkleur van je stem
met het bekende
geruststellende effect
waarop mijn gevoel zich
met een zucht vertaald…
Loze Beloftes
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.283 trekt met veel tamtam
al dagen door het land
met rode rozen
groene folders
blijven bij mensen staan
verkondigen hun plannen
schudden hier en daar 'n hand
om stemmen te winnen
halen ze alles uit de kast
als ze zijn gekozen
de verkiezingsstrijd voorbij
gaan ze in 't pluche verloren
en zullen wij
van de mooie woorden
nooit meer iets horen…
spelevaren
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.254 ik frommel je in gedachten
terug
hoor sneeuwvlokken
nog hikken en proesten, net boven
het gras
en hoe het landschap
kinderstemmen ving, hoog in het
ontmoeten van vogels
jouw kerstboom
die het licht bewoog naar een witte
zielloze kamer
weet je nog
rode ridders en kastelen, alle piraten
op het dek
het getikketak
van tweeëntwintig…
Wie is mijn engel?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.273 Wanneer zij haar stem laat horen,
Trilt mijn huid,
Haar klanken haar geluid,
Die mijn adem verstoren.
Dan wil ik geloven,
Als dit de hemel is,
Het paradijs,
Dat ze mij beloven.…
Lieve Heer
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
969 Geen naam, door de woestijnwind gedragen,
hoor ik tijdens het blaffen van de honden.
Onder het gewicht van Abrahams zonen
bezwijkt de karavaan onder zijn lot.
Elkeen vraagt zijn herder hem te belonen
en schiet de anderen daarvoor kapot.
Waarom proberen we het deze keer
niet eens te stellen zonder Lieve Heer.…
Recht-tegen-over
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
653 Toch mis ik de blik in de ogen
wanneer geschreven woorden mij raken
dan hoor ik ze veel liever,
zodat je voor mij staat.…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.
Daar zie ik een schip
een streep trekken
door mijn reis
naar nergens.…
effe filosoferen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 attaché, die zijn wagentje hangt
aan hij die dan en daar
het hoogste woord mag voeren
alles is immers attitude
het gebaar het verhaal
de geste een indigestie
voor de sukkelbarbaar
die te weinig heeft gelezen
- omdat hij altijd werken moest -
er is geen wereld
dan deze, dat is het
en hier mag werkelijk alles
zolang de taal bestaat
hoor…