12341 resultaten.
Als een bloem
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.058 Een leven vol liefde
heb je gekend,
en werd door hem
met van alles verwend.
Tot eens op een dag
hij niets meer kon geven,
een ongeluk overkwam hem
er kwam een eind aan zijn leven.
Nu voel jij je gebroken
als een steel geknakt,
doordat de dood jou
het liefste heeft afgepakt.…
Eigenwijze liefde
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.941 Ik loop met zware zakken
Gevuld met mijn gedachten
Ik heb ze goed vol gestopt
Opdat ik ze niet steeds horen kan
Maar zelfs vanaf mijn heupen
Schreeuwen ze mij om de oren
Tot stilte manen baat niet
Weggooien kan ik niet
Steeds doe ik mijn best
Werp ze van mij af
Maar vastgekleefd aan mijn hart
Komen ze fluisterend terug.…
late karekiet
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
775 bijna onzichtbaar
in het riet
hoor ik
een late karekiet
hier wacht het hooi
in stilte op de ruiven
een koekoek in de iep
roept onophoudend
de dag sluit
van zelf zijn oog
de maan schuift
in de nacht zonder betoog
er sluipt wat mist
tussen de bomen
bij valavond
vind ik een nest vol dromen.…
In het wit
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
4.851 Slechts gehuld
in onschuld
sta ik voor je
vol vertrouwen
in wat komen gaat
want
onze levens
zullen zich vlechten
als boomtakken
die een koepel
vormen tegen regen
stormen weren
zon doorlaten
net als loof
zal ons bestaan
zich kleuren naar
seizoenen van leven
tot het laatste lege blad
door ons is beschreven…
Hart van Smarten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Als een dichtlippige mossel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.222 Hier is voor jullie een esdoornblad
het lijkt een beetje op mijn hart
leg het in een bundel poëzie
uit een koffer vol met gedachten
los gelaten op ijle lucht
van de hoge top
inkvisbotten imposanten lyriek
klanken onder de kemi'riboom
een dichtlippige mossel op
speurtocht woorden worden geboren
soms een miskraam…
Sluimersluiers
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
972 ~~~
sluiers sluiten zich rond mijn huid
strelen steels de zachte glooiing
van mijn deels verdoofde buik
wazige beelden brengen langzaam
de werkelijkheid weer tot leven, geven
vol genade de wereld weer wat glans
alleen de spiegel
heeft nog twijfels
en blikt nog even
niet terug
~~~…
Alles is beleving
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
759 zoals het voorjaar
- wazig nog van sluimeren -
de knoken van de bomen kleedt
of een vlinder
- vochtig van ontpoppen-
vol verbazing
net ontdekte vleugels spreidt
gelijk de dromen
- levend in ontzielde nacht -
verlangens weven in niet weten
ooit gedacht
zó verwonder ik mij
elke dag…
Zinloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
702 Je gaf me een boek
in jouw taal
mij onbekend
ik wist niet hoe
het uit te spreken
maar zong de woorden
vol klanken die ik
nooit eerder had gehoord
na de laatst gezongen noot
sprak ik aarzelend jouw taal
de letters komma’s punten
ik begreep het allemaal
alleen de zin ervan verstond ik niet…
Jeu de boules
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.239 mag ik wachten
een kwartier misschien
heb je lach nog niet gezien
jij fietst steeds
door mijn dromen
zie je gaan en komen
met twee zitjes op het
mechaniek in vol ornaat
ga jij nu door de straat
ja mijn hond die blaft in
steeds afwachten heb nooit
jeu de boules met jou gespeeld…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Kleuren mengen zich
op de zachte huid
van vrouwelijke contouren
vol met overgave.
Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.
Het is zonder twijfel
dat de liefde bestaat
die verder gaat
dan je nu kan inzien.…
Ongelovigen...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
636 het onverantwoord denken,
de essentie van de eerste dagen
in het schenden van taboes
als een spel dat niet kan gespeeld worden
in een kamer vol met mensen
ik neem aan dat ze mijn naam niet kennen
nu deze rotzooi in het rond is gesmeten
en ik in bed moet blijven
vastgebonden met mijn ogen open
o ja, ik zal me goed gedragen
bij het ochtendgloren…
Ziels onmachtig
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
517 Om haar hart een muur gebouwd
zo kwetsbaar
dansend van donker naar licht
in haar een wild verlangen
maar zo voelbaar de angst
door gaan of leven in een cocon
van zelf opgeworpen tralies en stenen
als ze eens kon zeggen kon uiten
schreien zou ze willen
maar om haar hals
hangt zwijgend zwaar als lood
een parelketting vol van tranen
wurgend…
Waterland
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
528 als buitenkind genoot
ik van de bloemen in de weiden
de kikkers in de sloot
het uitzicht ver naar alle zijden
liep daar blij op blote voeten
door het enkelhoge gras
bewonderde de koeten
en wou dat ik een reiger was
vol spanning aan de waterkant
wachtend op een prooi
toen was het vlakke waterland
mijn natuur en o zo mooi…
De Mooiste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 een aantal dagen lang
sta jij te gloeien in een tuin
ik loop steeds naar mijn raam
om te genieten van je gratie
vol bewondering herhaal ik
"voor mij ben jij de mooiste"
morgen zullen regen en wind
jou de kleding van het lijf rukken
een foto bewaart de herinnering
aan dit intense sterven…
Verstrikt
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
465 Bedek de ogen met zijde,
de oneindigheid staat er
vol van, daarin verdrinken
beelden in stromen tranen,
die ons besprongen , verlaat
de kuise wil, waaraan je bent
ontkomen in een achteloos
gebaar, de choreografie van
een gefascineerde beweging,
beloften gevoerd met zachte
woorden, een dans die leeft
in mijn verstrikte handen.…
Herfstkleuren in verval
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
563 hand in hand
zijn we gaan lopen
samen weer op weg
het heuvelland
een pad omhoog
waar uitzicht was beloofd
een verte vol met glooiingen
de diepte van het dal
warme herfstkleuren in verval
maar wij genoten
boven op die heuveltop
bloeide onze liefde als lente op…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Ik heb het geprobeerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 taal is van geen betekenis
geen basis voor diepe kennis
die ontmaskert moet worden
er fluistert geen mysterie
in haar beweringen
taal is alleen wat vogelgetjilp
om boodschappen te verzenden
af en toe gecamoufleerd
tot fleurige bloem
met klinkers vol kleur
maar al te vlug
is de potloodklank weggegomd
of de schrijfinkt gevlekt
in stotterende…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Benieuwd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 laat de zeewind zachtjes waaien
want ik zou wel eens willen horen
wat zij allemaal te vertellen heeft
als ik straks slapen ga laat dan de manestralen
zachtjes op mijn ramen tikken
want ook haar verhalen wil ik horen
zodat ik straks in alle stilte
hun woorden beschrijven kan
mooi als blauwe lucht en vol van maneshijn…
Lentedrang
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
1.081 De zon schijnt
blauwe lucht
De kou schrijnt
een winterzucht
De dagen lengen
verlangen groeit
Ik heb lentedrang
naar al wat bloeit
Groene blaadjes
bries vol rozengeur
Een bos lavendel
mooie paarse kleur
Zwoele zomeravond
zon op mijn huid
En eindelijk weer
die verwarming uit…
Winter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
496 Op deze gestolde en verkilde dag
vol met sneeuwbestuifde velden
gelijk een eeuwenoud tableau.
Houden tijd en klank voor heel
even...hun bevroren adem in.…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…
vlinderlicht
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
705 Verwaaide vlinders
vallen via
vensterglas
als bloesems
omlaag
in de schoot
van mijn ijsjurk
die ik draag
voor het laatst
vandaag want
de winter is dood
-
licht valt
vol zomer-zin
mijn kamer in
aarzelend
probeer ik het
te vangen
in een glimlach
naar de zon
warmte ademt
in mijn huid en ik
dans de winter uit…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
lust
hartenkreet
3.3 met 35 stemmen
5.452 Passie als drijfveer
tongen nat en heet
Strelende handen
bijna geheel ontkleed
Wazige zwoele blikken
trillend van genot
Stotend en kreunend
scheur je mijn string kapot
Innig verstrengeld
de lucht is vol lust
Zwetend en zo geil
als jij mijn zinnen blust…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.124 Mezelf warmen in je armen
is alles wat ik wil
Gewoon samen zijn
het is goed wees maar stil
Alleen het horen van je adem
en het kloppen van je hart
Dan kan ik eindelijk slapen
ik ben zo moe en vol smart
Ik voel liefde pure liefde
mijn buik doet zoveel pijn
Ik wil enkel en alleen
heel dicht bij je zijn…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…