3752 resultaten.
DE WANDEL-KROEGEN GROEP 'ANALOOG'
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
383 Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog'
nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten
wat was dat leuk die spontane groep
lief, loom en lekker gebekt
zeker lekker smullend van de patatjes
OP z'n Belgisch geserveerd
Amsterdamse vrouwen en mannen
analoog op pad dus zonder smartphones
op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan
dat is wel zwoegen…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 ============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…
Midas in de polder
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
988 Geen vaag verhaal of een obscure foto
Van wat er is gezien in Luttelgeest
Nee, Janneke vond daar een echt dood beest
Waarschijnlijk aangereden door een auto
En ook al wordt hij niet tot wolf verklaard
Dat dorp staat toch weer even op de kaart…
Oma.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.676 Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.
Sinds geruime tijd was zij
aan het dementeren en je wist
die band tussen ons zou niet wederkeren.
Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.
Ik ben bij haar nog menigmaal geweest.
Wij aten chocola en dronken thee.
Dan zwaaide zij mij uit bij het vertrek
van het tehuis.
Er…
Synode 2014: Ze dronken een glas…
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
758 In Rome is het resultaat ontknoopt:
Schoorvoetend blijkt een slotgeschrift geschreven
Waar veel meer bij het oude is gebleven
Dan Paus Franciscus stiekem had gehoopt
Hij is niet bang zijn bisschoppen te tarten
En sprak verwijtend van gesloten harten…
Pauw: poep- en pies-gesprek
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
902 De media zijn vol van het tableau
‘Hij is een geitenneuker’, “Zij, een hoer!”
Zelfs Pauw gaat mee op deze trieste toer
al zinkend naar een dubieus niveau
Die schijndiscussies ben ik ronduit zat
Ik snak naar een inhoudelijk debat…
Inundatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 Het kraaien van de haan
waarschuwt voor ongenade.
Hoe de schop de grond ingaat,
er kracht gezet wordt op de spade!
Emmers worden neergelaten
en vullen zich met zand.
Het graafwerk door soldaten
is nog geen ogenblik gestrand.
Er is koortsachtig overleg
dat vast en zeker ons betreft.
Vinden zij hier net als wij de weg?
Is er ook van ons…
Denk, gedenk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
565 "Denk", ik wil eenmaal tot u spreken en dit zeggen
"Wij hebben een Koning en geen President
wij zijn het Koninkrijk der Nederlanden
met vier landen; Europees en Caribisch
en Willem Alexander is onze, zijne majesteit
gebet in onze constitutionele monarchie
in zijn naam worden wetten van kracht
en met de gratie van onze, ook uw God…
AOW-leeftijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.151 Vandaag is geboren
precies 9 maanden
na mijn verjaardag
op 12 februari 2017
mijn 65ste nu echt
mijn AOW leeftijd:
65 jaar en 9 maanden
Ik voelde me ook
in blijde verwachting
soms had ik wat buikpijn
en ook kopzorgen
65 en AOW gerechtigd!
tel ik nog wel mee?
doe ik nog wel mee?
Toen besefte ik mij
doe er wat mee
doe er wat aan
ga…
Roze film Sauvage
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
673 Ìn 'Sauvage', film met glansrol van Felix Maritaud, onder regie van Camille Vital-Naquet
gezien op de slotavond van de week van de roze filmdagen in Amsterdam
wordt wild, ruw, ongetemd, woest, ruig, ziedend, kokend, gewelddadig, agressief, ruig en rauw
de wereld van de mannenprostitutie getoond, vertoond op groot bioscoop-doek
met indrukwekkende…
Daar heb ik zo’n hekel aan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
741 Ik ben wel een oud mens van 98 jaar, zelfs
een behoorlijk oud mens in mijn 99ste levensjaar
zeg maar een oude doos
maar ben nog niet dood, geen kijkdoos
met van die ogende kleine gaatjes
waar je doorheen kan staren, turen
ik heb ook geen gaatjes in mijn hoofd
ik heb heel veel nog behoorlijk op een rijtje
zelfs bekoorlijk van tijd tot…
Ze is eindelijk vrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Soms mis ik nu die handen, haar amber geuren
wil ook ik enkel met dat ene lieflijke gezicht
in alle rust nog even een gesprek beginnen.
Vragen hoe deze toch zonnige dag nu echt was,
leven zonder 'n gevecht haar wel weer inspireerde,
de kans gaf te kiezen hoe zij zelf leven regisseerde.
Of ze nu daar al nieuwere wandelpaden weet
vandaag zeker…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 het haardvuur hongert
ik geef het stuk voor stuk,
‘t gekapte hout van de eik,
waarin wij samen,
zo dikwijls klommen,
na schooltijd
terwijl het vuur eet,
genieten wij
van een op eik gelagerde Saint-Amour
en vult warmte
en speels vlammenlicht
onze nu volledig eiken living
alzo,
versmelten wij samen
in de gloeiing en de herinneringen…
Jouw ouders zijn de mijne niet..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Met uitzicht op overlijden
gaan ze ruhrren, bijna rellen
over hun relatie met hun ouders
de kinderen nu volwassenen als
ouders, grootouders met hun verwekkers
‘oh wat hadden ze een goede of slechte band’
maar ik zeg als broer Jan Jacob
van en tegen mijn 2 broers, 5 zussen (1 is dood)
“jouw ouders zijn de mijne niet”
ik heb mijn ouders…
NK tegenwindfietsen
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
602 Het vraagt om een gedegen voorbereiding,
acht kilometer knokken tegen storm.
Een fiets zonder versnelling is de norm.
Gelukkig had ik goede begeleiding.
Om het traject wat beter door te komen
heb ik mijn trainer achterop genomen.…
VOOR EN OVER JAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 als hij aarzelt om
je mee te nemen
omdat hij vermoedt
deze heeft nog
zoveel om te geven
en het leven je ook
niet los laat
de strijd tussen die beiden
jou te veel pijn doet
en jij voelt dat hun spagaat
ten koste van jou gaat
dat jij dan inziet van
ik verlies mijn diepe warme gloed
en dat jij dan de regie neemt in dezen
dat jij beseft…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
Spraakwaterval
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
736 Van monologen kun je ruzie krijgen:
het valt niet mee, een vrouw die eeuwig praat.
Ik zei het tactisch, maar zij kaatste kwaad:
'Je overdrijft, ik kan gerust wel zwijgen.'
Ze had gelijk, zodat ik eerlijk zei:
'Oké, die twee minuten op 4 mei.'…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar,
haar hand herhaalt het denken als gebaar,
het haar omkranst haar woordeloos gebaar
en…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Die liederen herinneren het eraan
dat het de zang vergeten is. Het wou
alleen LAIS die het bemint, want dat
is sluitsteen voor het duister van zijn wil,
voltooiend niets en van het niets de schil.
Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Toen het had haar stem gehoord die avond
die de dag aan duisternis deed klinken,
was er geen klank die zijn gehoor nog vond
want het hoorde zich in haar weerklinken:
vernietiging die in haar bezinken
zou, bloed met git verbinden, eindstand
met de dagen, en nacht met elke hand.
Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid
en schrijft alsof het sterren doet ontstaan,
maar waar zij het in het…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad
als weerschijn die de ganse nacht optilt,
een rode sluier die in ’t wit vergaat
Aurora die het wildste hart verstilt.
Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Geen christenhond zal haar nog schamen ooit
geen moslimrat haar met schuld belagen
want nu verschuift niet meer van toen naar nooit,
want het zal met schrijven taal verslagen.
Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.
‘Versuiker…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Niets zal nooit hun zoenen evenaren,
zij hebben dat bereikt waar ruimte tijd
en tijd weer ruimte wordt. Hun gebaren
in de stilstand stremmen zonder spijt
om hun bewegen, vroeger bron van nijd.
Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Het is weer donker dus het stoot zich om.
Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
’t Is weer wakker en het weet niet waarom:
wie vindt er nog lering in het moeten?
Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten?
’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen.
In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.
Angst begreep hen…