8772 resultaten.
De winkel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
709 Stil zit ik hier te wachten
verkoop relikwieen onder een stolp
een splinter van het kruis van Christus
zal je leed verzachten
Voetstappen in gips afgegoten
van zijn laatste gang de berg op
herinneren ons aan het gewicht
waarmee hij leefde onverdroten
Laatst zag ik hem nog lopen
hij bekeek de dingen van de andere kant
wenkte mij dat ik…
Spoorwegbedieningsstaking.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Een trein wacht op hellend vlak,
maar hij blijft staan
want het perron verdraagt
vandaag geen voetstappen.
Ik ga maar huiswaarts
ergens een dagje zee zien.…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wie doet de belofte gestand
en blijft wachten op het veer?
Iedereen is hier een enkeling
en de toekomst komt er nooit.
Een gevonden steen uit verveling
in het koude water gegooid.
Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
STERREN EN BLOESEMS...
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.415 Sterren en bloesems, en het zoele suizen
Van lentewind; en, uit de wijde nacht,
Langs kleine tuinen tussen stille huizen,
Geur van belofte voor een hart dat wacht.
Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden
Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt,
Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden,
Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…
Wachtende kou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
813 En geluk begraven waar de kou wacht
als de boodschap die alles bewaart
wat mijn dromen niet meer
kunnen vinden.…
WERELD-WARSHEID
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.291 Sterk, sterk mij, Heer, in 't hopen op de hemel:
Hier is de helste glans een nevlige avondschemel ;
De stoutste poëzie een zinloos, dwaas, geremel;
De reinste liefde een wufte gloed:
0, maak mij los van de aard; maar geef mij moed en krachten
't Verlangde scheidingsuur in ootmoed af te wachten
En Uwe wil te doen in voor- en tegenspoed!…
De tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Daar op de rand van de tijd
Waar de muur doorbroken is
En langzaam zichtbaar wordt
Dat de tijd gebroken is
Op de rand van de muur
Staat de laatste van de tijd
De enige die nog over is
Een laatste tel en dan de stilte
Een kostbaar moment
Waarop de tijd weg tikt
Op de rand van de tijd
Ligt de bevrijding te wachten
Totdat het licht gaat schijnen…
opvallend rond
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
629 de stilte spreekt in de verwrongen armen
van het ven; ik verzet mij niet
het is een soort afscheid, een knetteren
zonder geluid dat vuisten schept uit het water
ik wil luisteren en laat de oever over zichzelf buigen
herhaal mijn en jouw naam tot maanverloren vlecht
en wacht, wegrimpelend, op een vonk
waardoor zintuigen weer gaan glanzen…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Maar na drie maanden wachten
brengt de lentezon mij terug tot volle krachten.
Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.
Zo zie je maar,
ik word ouder, jaar na jaar, na jaar ...…
Donker paradijs
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
766 Iedereen vindt dat ik verder moet gaan
Maar elke keer als ik mijn ogen sluit
Is er een donker paradijs
Er is geen remedie
Je ziel jaagt op me
En zegt dat het goed met je gaat
Niemand is vergelijkbaar met jou
Ik kom je tegen in mijn dromen
Ik wil niet wakker worden
Ik ben bang dat je niet op me wacht
Iedereen vraagt waarom ik zo zwak ben…
Tweevlak in Rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Rood raakt niet elkaar
opgelijnd in orde
houden ze afstand
zuiver zijn ze niet
beiden
zwartigheid laat sporen na
ingegroefd de
onuitwisbare tekens
van ander leven
Rood wordt vloeibaar
bloed dat stroomt
zwartgalligheid
zuiver zevend
De satellieten in Crème
wachten
als engelen voor de poort
te worden toegelaten
om Zwart te verzachten…
Dichter zijn is een eenzaam vak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 maar weet één ding
het is een eenzaam vak dichter zijn
je zit wat voor je uit te staren
wacht soms zolang dat zelfs de melk en boter verjaren
het geeft je alleen maar maagpijn
maar wat ik u wil vragen
lees mij voordat u het blad heeft omgeslagen.…
Bang zijn.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
812 Zij speelde met haar poppen
heel stil, heel zacht
want als ze wacht met stil zijn
en gaat gillen, zingen, springen
dan is mamma daar
een groot gevaar met de slof.
Zij is vrolijk en lacht
en als het moet
dan doet ze net alsof.
Mamma mag het niet horen
dus in stilte maar praten
met de knuffelbeesten om je heen.…
leegheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
914 er is er weer zo eentje voorbij
nu wacht ik op een andere dag,
de dag nadien
met misschien een beetje kleur?…
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
er is altijd een overkant
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
592 zie de zwemmer
hij is daar en wacht op vloed
dagen om te begrijpen
wat hem doet drijven
duinen krabben
het lichaam zonder water
heeft hij dan niet gevoeld
niets dat als een rivier begon
spiernaakt
de brug is hoog, hoger
dan de honderd nerven
in het zand
een laatste ark
kokhalst splinters uit het stof
nog van de tijd over…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Zij is het die wacht op hem.
Op zijn sterke armen om haar heen,
zijn stem.
Hij heeft avonddienst en kan elk
moment thuis komen.
Haar man, een uit duizend dromen.
Daar hoort zij de deur die in het
slot valt en hoe een enkele tree
van de trap vertrouwelijk kraakt.…
Stiekem
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
639 Ik heb van veel zaken diep berouw
de dood komt nu zeker gauw
jij bleef mij al die tijd toch trouw
jij was de enige die bleef
en droeg er zorg voor dat ik nu nog leef
maar ook jij weet dat dat alles tevergeefs was
de dood staat om de hoek te wachten
en niemand kan die verwachting nog verzachten
of het is diegene die mijn kist stiekem reeds…
Moment sentimental
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.950 Het speenvarken, dat aan het spit
langzaam driehonderd zestig graden
wordt rondgedraaid en bruin gebraden,
tot het voldoende is verhit
en voor wie rond het houtvuur zit
versneden wordt tot karbonaden,
zal wel niet hebben kunnen raden,
dat hem een eind wachtte als dit:
want als je wordt gezoogd als kind,
nog onder moeders vleesgewelven,…
Mooie herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Zomer sluit haar hemelsblauw
Herfst opent met wolken grijs en grauw
Toch staat ze nog even in de wacht
Om straks genadeloos toe te slaan
Met regen en stormenkracht
Bomen verkleuren
En worden langzaam kaal
De herfst, ze doet het allemaal
Met haar schoonheid en onstuimigheid
Raakt ze bij velen gevoelige snaren
Maar... er komt een dag
Dat ze…
tijdsgang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
525 de tijd is soms een bom
wachtend op ontsteking
zelden een kabbelende rivier
stromend door sprookjesland
windstilte voor een storm
barst die los aan alle kanten
lijkt er geen eind aan te komen
wanneer je er midden in zit
een schrale troost die wacht:
elke tijd is tenslotte verleden
vooral als de pijn is geleden
want het heden leeft zich…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…
Waar moet ik zijn?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
870 Sta je me op te wachten, misschien te popelen
met 'waar bleef je zolang'
Ik hoop dat jij er staat en ik dan in je armen vlieg
want vleugels zal ik dan ook wel hebben
Met de woorden het leven zonder jou was zwaar
Maar zover is het nog niet
Want mijn verblijfsvergunning is nog niet verlopen
hier op aarde
Maar als ik kom ben je er dan?…
Einde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
872 Voor vandaag zit het werk er weer op
Pennen in de dop
Computer afgesloten, scherm uit
Kijk nog even door de ruit
Een werkdag is weer voorbij
Nu de avond lekker vrij
Bureau opgeruimd, alles aan de kant
Pak mijn boodschappenmand
Thuis wachten weer andere taken
Zijn er hongerige kaken
Als het aanrecht is strak getrokken
Kan me de bank…
Lissette lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Spinrag voelen bewegen
tussen twee objecten
het zal de wind niet zijn,
sneeuwvlokken jagen
Een woord weglaten als wier
en kiezen voor wiens
vervolgens studentes
veranderen in studenten
Laat het begin nu maar,
het zaaien van pompoenzaad
de duiven van het veld verjagen
en wachten tot het groen
de lemen aarde kleurt
de zon langer…
Weggevlucht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De wilg hangt en treurt
terwijl om haar heen
de lente volop geurt
Weggevlucht in gedachten
die tijdloos voortdwalen
laat zij de wereld wachten
Als zij de ogen opent -even-
ziet zij wat zij al die tijd
had kunnen meebeleven
Schrikt zij van het licht
de geurende geluiden
klapt haar kruin weer dicht
Want tot de conclusie
dat zij…
Naaktslak
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
682 Ik ben zo naakt en moet een bult verdragen
Door evolutie mij ooit aangedaan
Mijn waterlijf dat door het stof moet gaan
En zich zo tergend traag op weg zal wagen
Een meter nog naar koele bedjes sla
Waar ik verholen op een bui kan wachten
Dat wordt dan minstens toch een uurtje smachten
Geen blauwvoer eten!…
Bang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Sprakeloos
Niet te bevatten
De controle kwijt
Wat doe je dan
Is er ergens hulp
Hoe lang wachten
Een warme blik
Medeleven vol begrip
Liefdevol word je benaderd
Ook door je buurman
Zijn dochter en zijn zoon
Maar dan weer alleen
In de woestijn van eenzaamheid
Je glijdt weg
Zinkend in drijfzand
Het geeft verdriet
Ze zien het bijna niet…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het is
de speling
van het licht
Door bomen
en hun kruinen
van naald of blad
Het is
het spel
van zon
die laag staat
lijkt tot op de draad
versleten
maar wacht januari
februari, maart
zon niet langer vergeten
Wie aanbad?
het duister, de schaduw
op z'n langst?…