12647 resultaten.
Huilend Groningen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
626 ook Groningen moest eraan geloven
het weende tranen van verdriet
toen ook hij op zijn donder kreeg
het tierde en schreeuwde
toen het jankend de zon
even moest laten gaan
de temperatuur die van geen wijken wist
bleef hoog en zakte niet
er was alleen even dat beetje verkoeling
heerlijk!
--------------------------------------
Na dagen…
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Waar de hemel aarde werd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
904 Dode vogel in het hoge gras
Waar eens zijn koninkrijk vol wormen was
Schone kunstvlieger van
Spreidt zijn vleugels nimmer meer
Zijn laatste vlucht
Een enkele reis
Waar de hemel aarde werd…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 Kom,
laat me je vertellen
over een wereld ver van hier
waar ooit - verscholen in het woud –
de mist met stralend maanlicht paarde
na de daad verdween de minnaar
liet zijn geliefde zwanger achter
zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven…
Mijn zacht bestijgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
811 zag je gaan
in draf
de ogen wild
slanke benen
die op veel adel
konden bogen
ben met je
meegelopen
in bewondering
je stopte
voelde in rust
mijn zacht bestijgen
maar in galop hoorden
jouw oortjes het
eerst ultieme hijgen…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 wordt mijn ogenblik ruw verstoord
En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk
Zwarte dingen die mijn beeld doet wenen
Die niet in het schone blikveld horen
Rookbrakende hoge fabrieksschoorstenen
En verbonden met draden, toren aan toren
Ander, onnatuurlijke misplaatste dingen
Zoals bouwkranen als hooghartig staal
Of hoogbouw die natuur…
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 In mijn armen wieg ik de wind
en draag mijn takken tot de hemel
mijn wortels blijven in de grond
waar ze de wormen voedsel geven
Mijn bladeren verdragen elk verhaal
doet rupsen glanzend weer ontpoppen
en stuur ze dan de wereld in
om elders weer iets nieuws te zoeken
Mijn twijgen zijn steeds nestbelâân
opdat de vogels rustpunt vinden
totdat…
Levenslustig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 'Natuurlijk,' zei de dame met een lach.
'voor levenskunst heb ik het cijfer tien.'
In Laren was het kermis. Zij betaalde
en gaf 'm nog wat extra bij 't bedrag.
Ze voegde eraan toe, terwijl ze straalde:
'Dat mijn verjaardag straks me zal verblijden,
is zeker, want waarom zou deze dag
zich van m'n and're dagen onderscheiden?'…
Weersvoorspelling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.092 Donkere dagen worden voorspeld
Aan de hemel drijft een eindeloos wolkenveld
Maar vandaag is toch anders.
Zo anders....
In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek
Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek
En de bomen, die wuiven me toe.
Ik voel me goed, maar toch ook moe.
Interpreteren, door fantaseren
Over de prachtigste meren.
en een…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
Tot tijdloos spiegelglad
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
682 ik zag hoe
water je ontving
in eerste rimpeling
je echo weer
deed stuiten
in tweede cirkeling
om uit te vlakken
wie of wat je was
tot tijdloos spiegelglad…
November
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
921 Over gouden stoppelvelden
vluchten de schaduwen
van late vogels.
Als donkere wijn
spreidt de avond
zich uit over het land.
Nu kruipt mist tussen
de kalende bomen
aan de bosrand en
van verre klinkt
het roepen
van een bronstig hert.…
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Tangkoko
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.509 op de zwarte rolkeien
in de spetterzone van het strand
slijmvissen, onverstoorbaar
schrapen zij de algen
tussen de brekende golven
huppelen zij in spiralen
door het water van de ene
naar de andere rolkei
een soort, die tot de naakte
slijmvissen behoort en jij
vraagt me of er ook
een aangeklede familie bestaat…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?
de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de…
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 dagen kantelen
in schemering
verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht…
Grondvest al eonenlang
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
768 ik rotspartij
blokkeer het pad
met mijn gevallen stenen
ze graven gaten
in mijn lijf de mier
met staart tussen de benen
ik grondvest al eonenlang
zij gronden veel te snel
mijn meer dan vorstelijke kam
splijt in overdwarsheid
zonder onderscheid en raak
zo mijn frustraties kwijt
onneembaar is de laatste code
en godzijdank kostte mijn…
Kwallen
gedicht
3.8 met 34 stemmen
25.906 Kwallen,
deze vliegende schotels van de zee,
over bleke koraalstranden zwevend,
wuivende jungles wier.
Onderwater-parachutisten.
Zusters van de champignon.
Slakken zonder huis
(De zee is hun huis.)
Door getijdestromen voortgedreven.
(De maan is hun motor.)
Op het strand liggend
voor snot
wachtend op de volgende
vloed.
Kwallen…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Langzaam vormt zich een schilderij
het landschap ontwikkelt zich tot paradijs.
Ik ben jaloers, het is immers niet van mij
al maak ik dat mezelf wel wijs.
Een simpele boom neemt vormen aan
ontpopt zich als een reus in het wit.
Het wit doet duizelen, ik kan niet staan
ik voel me nietig, zo als ik daar zit.
Ik kijk naar een oneindig grauwe…
Hond zonder mens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
702 Zoonlief meldt een hond
zonder mens in de wei.
Het onweer vervaagt
en de zon wolkt onder.
De vos verplaatst zijn streken,
de kip offert haar ei.
Mijn lief likt haar wonden,
ik grijp mijn gerei
van streep over drukte
en buikvlucht in rust.
Hier deint het ritme
van instincten – allerlei.…
Jij parkaat dwars
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 in bovenlucht
jankt tegenwind
haar sombere verhalen
laat zon niet stralen
door druppels van verdriet
maar jij trotseert
mijn griet die vlagen
met het neusje in de lucht
hoort niemand jou ooit klagen
over vele stom gestelde vragen
jij parkaat dwars
door alle buien heen
wintert in een eigen paddenstoel
hebt lak aan iedere grote smoel…
Melkweg
gedicht
3.2 met 17 stemmen
12.387 Je kunt in de wei uit een melkweg van wit
één takje fluitekruid plukken om thuis
in een vaasje te zetten en van dat takje
één twijgje afbreken en daarvan één
steeltje en daarvan één bloempje
en van dat bloempje één pointe
van het godganse pointillisme.
Nee, dat kun je niet.
----------------------------------------
uit: Enkelvoud,…
Zij wordt afgezaagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 de boom
wordt niet gekapt
maar één voor één
de takken afgeknapt
langzaam naar omlaag
tot waar de stam
zich weer volledig
rond tot aan de grond
zij wordt afgezaagd
en is gevraagd
omdat haar jaren
weer productie tellen
de stronk is uitgefreesd
en laat geen sporen na
wortels geven zonder boom
helaas al snel de geest…
nacht
gedicht
3.0 met 35 stemmen
21.499 Wereld van aarde,
alle lichten uit.
Slapend lichaam van grond,
geurige lieve mandarijn,
hangend aan je gedroomde takje
in de nachtgaard.
Regen in juli,
liefde in woorden.
Je lichaam slaapt
als de schim van jonge bomen.
----------------------------------------------
uit: 'Alle bundels gedichten', 1976.…
Maannacht
poëzie
4.1 met 22 stemmen
11.829 Roep mij niet wakker midden in de nacht
omdat de maan bloeit met zo fel een luister
er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister
een dieper licht dan ooit ik heb verwacht,
en klank en geur die me onverzadigd lieten
en, een voor een, de uren van zaligheid,
zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten:
de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Dat het tot mij doordringt:
De zee, in zijn palet, door
Iriserend zonlicht beschenen,
De golf, voortdurend van zijn
Bed gelicht.
Er heerst geen indruk meer
Het is al zo vaak bekeken: een
Dijk, de weg, de oever.
Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
grondig getest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
806 de natuur dan wel verkracht
ligt er als verdoofd bij toch
is ze nog springlevend en
experimenteert ze er op los
ik doe dan maar de test
plant een stok in de grond
en wacht gespannen af
wat er zal gebeuren
de stok wordt geen boom
nee, dat niet, maar wel
klimt een plantje omhoog
vinden vogels een rustplekje
en houterige wormen bij de vleet…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…