Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Huilend Groningen.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
ook Groningen moest eraan geloven het weende tranen van verdriet toen ook hij op zijn donder kreeg het tierde en schreeuwde toen het jankend de zon even moest laten gaan de temperatuur die van geen wijken wist bleef hoog en zakte niet er was alleen even dat beetje verkoeling heerlijk! -------------------------------------- Na dagen…
Sanne L29 juli 2008Lees meer >

het ongeschonden Wad

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Verwachtingsvol zijn de ogen die naar me staren als ongeletterdheid de dorst is van trouw laat me dan maar zwijgen om slechts met denkbeelden te zeggen dat de avondzon zich laat verzinken in de diepte van mijn Wad en in de wolken lees ik de spiedende nacht die met hun witte rook de bazuinen vullen met adem van het eindeloze tij…
elze30 juli 2008Lees meer >

Waar de hemel aarde werd

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 904
Dode vogel in het hoge gras Waar eens zijn koninkrijk vol wormen was Schone kunstvlieger van Spreidt zijn vleugels nimmer meer Zijn laatste vlucht Een enkele reis Waar de hemel aarde werd…

Eens...

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Kom, laat me je vertellen over een wereld ver van hier waar ooit - verscholen in het woud – de mist met stralend maanlicht paarde na de daad verdween de minnaar liet zijn geliefde zwanger achter zwellend tot - een cyclus later - deze negen nevelkinderen baarde de jonge moeder rolde blozend al haar stralen rond en rond tot zij – ver boven…
sacrajewa12 augustus 2008Lees meer >

Mijn zacht bestijgen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 811
zag je gaan in draf de ogen wild slanke benen die op veel adel konden bogen ben met je meegelopen in bewondering je stopte voelde in rust mijn zacht bestijgen maar in galop hoorden jouw oortjes het eerst ultieme hijgen…
wil melker25 augustus 2008Lees meer >

(Ver)Storingen

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
wordt mijn ogenblik ruw verstoord En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk Zwarte dingen die mijn beeld doet wenen Die niet in het schone blikveld horen Rookbrakende hoge fabrieksschoorstenen En verbonden met draden, toren aan toren Ander, onnatuurlijke misplaatste dingen Zoals bouwkranen als hooghartig staal Of hoogbouw die natuur…

even bomen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.352
In mijn armen wieg ik de wind en draag mijn takken tot de hemel mijn wortels blijven in de grond waar ze de wormen voedsel geven Mijn bladeren verdragen elk verhaal doet rupsen glanzend weer ontpoppen en stuur ze dan de wereld in om elders weer iets nieuws te zoeken Mijn twijgen zijn steeds nestbelâân opdat de vogels rustpunt vinden totdat…
Chatfant1 september 2008Lees meer >

Levenslustig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
'Natuurlijk,' zei de dame met een lach. 'voor levenskunst heb ik het cijfer tien.' In Laren was het kermis. Zij betaalde en gaf 'm nog wat extra bij 't bedrag. Ze voegde eraan toe, terwijl ze straalde: 'Dat mijn verjaardag straks me zal verblijden, is zeker, want waarom zou deze dag zich van m'n and're dagen onderscheiden?'…
Aubrey1 september 2008Lees meer >

Weersvoorspelling

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Donkere dagen worden voorspeld Aan de hemel drijft een eindeloos wolkenveld Maar vandaag is toch anders. Zo anders.... In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek En de bomen, die wuiven me toe. Ik voel me goed, maar toch ook moe. Interpreteren, door fantaseren Over de prachtigste meren. en een…
L. Mijnders2 september 2008Lees meer >

Drenthe

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 545
Waar weiden,vennen groen gekleed als golven stromen door het land De wind gevangen door bomenhagen schier eindeloos geplant Dromen ijle wolkensluiers in een hoge stille lucht waar een rover staat te bidden voor een geslaagde vlucht Word ik op de grote heide soms door stilte overmand die dan zo duidelijk voelbaar is in dit oude Drenthse…
frans schuit7 september 2008Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
door het venster van mijn ogen glijdt een zwaluw door de lucht heerlijk zwevend op haar vleugels waar de wind naar adem zucht waar een blauw geverfde hemel met een zon die warmte straalt in een wolkenloos beloven al mijn hoop naar boven haalt het leven geurt naar vers verlangen naar het kennen van een zin naar het stoppen met…
John Kroos9 november 2006Lees meer >

Tot tijdloos spiegelglad

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 682
ik zag hoe water je ontving in eerste rimpeling je echo weer deed stuiten in tweede cirkeling om uit te vlakken wie of wat je was tot tijdloos spiegelglad…
wil melker11 november 2006Lees meer >

November

netgedicht
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 921
Over gouden stoppelvelden vluchten de schaduwen van late vogels. Als donkere wijn spreidt de avond zich uit over het land. Nu kruipt mist tussen de kalende bomen aan de bosrand en van verre klinkt het roepen van een bronstig hert.…

De aarde zwarten

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 799
mag ik de tuin zijn waar jij groenen kan de aarde zwarten waarin jij ooit weer bloeien zal mijn borders zijn niet ingericht éénjarig maakt nog geen gezicht paden wachten op de hand waarmee jij je zaden plant ik snoei en rooi het overbodig de tuin is lenteklaar mijn warmte en jouw kleur hebben elkaar ook volgend jaar zo nodig…
wil melker19 november 2006Lees meer >

Tangkoko

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.509
op de zwarte rolkeien in de spetterzone van het strand slijmvissen, onverstoorbaar schrapen zij de algen tussen de brekende golven huppelen zij in spiralen door het water van de ene naar de andere rolkei een soort, die tot de naakte slijmvissen behoort en jij vraagt me of er ook een aangeklede familie bestaat…

herleven

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 803
De herfstzon leeft door regentranen diep bewogen ze heeft verliefd de natte glans van bladeren doen drogen Is de koele kilte voor de winter nu al reeds voorbij en breken knoppen vreugde teder bloeiend los voor mij? de zachte luwte laat de bomen kreunen al is er nu geen bladerdek waardoor de takken steunen De stilte is alom nu de…
chatfant28 november 2006Lees meer >

Ben jij de tijger

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
dagen kantelen in schemering verlengen schaduwen om nachten minder zwart te geven en zichzelf langer te verwennen met het licht dieren wisselen van leven en gaan rusten uit het zicht van opkomst tot aan ondergang ben jij de tijger die al loerend loopt te azen op dat grijze ogenblik wanneer de prooi ontspannen is omdat de nacht…
wil melker6 december 2006Lees meer >

Grondvest al eonenlang

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 768
ik rotspartij blokkeer het pad met mijn gevallen stenen ze graven gaten in mijn lijf de mier met staart tussen de benen ik grondvest al eonenlang zij gronden veel te snel mijn meer dan vorstelijke kam splijt in overdwarsheid zonder onderscheid en raak zo mijn frustraties kwijt onneembaar is de laatste code en godzijdank kostte mijn…
wil melker7 december 2006Lees meer >

Kwallen

gedicht
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 25.906
Kwallen, deze vliegende schotels van de zee, over bleke koraalstranden zwevend, wuivende jungles wier. Onderwater-parachutisten. Zusters van de champignon. Slakken zonder huis (De zee is hun huis.) Door getijdestromen voortgedreven. (De maan is hun motor.) Op het strand liggend voor snot wachtend op de volgende vloed. Kwallen…

Winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Langzaam vormt zich een schilderij het landschap ontwikkelt zich tot paradijs. Ik ben jaloers, het is immers niet van mij al maak ik dat mezelf wel wijs. Een simpele boom neemt vormen aan ontpopt zich als een reus in het wit. Het wit doet duizelen, ik kan niet staan ik voel me nietig, zo als ik daar zit. Ik kijk naar een oneindig grauwe…

Hond zonder mens

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Zoonlief meldt een hond zonder mens in de wei. Het onweer vervaagt en de zon wolkt onder. De vos verplaatst zijn streken, de kip offert haar ei. Mijn lief likt haar wonden, ik grijp mijn gerei van streep over drukte en buikvlucht in rust. Hier deint het ritme van instincten – allerlei.…
Marion Oprel12 december 2006Lees meer >

Jij parkaat dwars

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
in bovenlucht jankt tegenwind haar sombere verhalen laat zon niet stralen door druppels van verdriet maar jij trotseert mijn griet die vlagen met het neusje in de lucht hoort niemand jou ooit klagen over vele stom gestelde vragen jij parkaat dwars door alle buien heen wintert in een eigen paddenstoel hebt lak aan iedere grote smoel…
wil melker14 december 2006Lees meer >

Melkweg

gedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 12.387
Je kunt in de wei uit een melkweg van wit één takje fluitekruid plukken om thuis in een vaasje te zetten en van dat takje één twijgje afbreken en daarvan één steeltje en daarvan één bloempje en van dat bloempje één pointe van het godganse pointillisme. Nee, dat kun je niet. ---------------------------------------- uit: Enkelvoud,…

Zij wordt afgezaagd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
de boom wordt niet gekapt maar één voor één de takken afgeknapt langzaam naar omlaag tot waar de stam zich weer volledig rond tot aan de grond zij wordt afgezaagd en is gevraagd omdat haar jaren weer productie tellen de stronk is uitgefreesd en laat geen sporen na wortels geven zonder boom helaas al snel de geest…
wil melker16 december 2006Lees meer >

nacht

gedicht
3.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 21.499
Wereld van aarde, alle lichten uit. Slapend lichaam van grond, geurige lieve mandarijn, hangend aan je gedroomde takje in de nachtgaard. Regen in juli, liefde in woorden. Je lichaam slaapt als de schim van jonge bomen. ---------------------------------------------- uit: 'Alle bundels gedichten', 1976.…

Maannacht

poëzie
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.829
Roep mij niet wakker midden in de nacht omdat de maan bloeit met zo fel een luister er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister een dieper licht dan ooit ik heb verwacht, en klank en geur die me onverzadigd lieten en, een voor een, de uren van zaligheid, zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten: de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…

Besef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Dat het tot mij doordringt: De zee, in zijn palet, door Iriserend zonlicht beschenen, De golf, voortdurend van zijn Bed gelicht. Er heerst geen indruk meer Het is al zo vaak bekeken: een Dijk, de weg, de oever. Het dorre gras, de verse bomen, Wolken torenhoog in een Hemel van belofte. Zover het oog reikt, de blik intens Naar verder…

waar Pietje was

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
een plank in het park draagt de schilfers van de herfst in bruin verlaten kleuren door naaktheid omgeven op zijn houten lijf staat uit de weggelopen keuken van een randbewoner een kommetje met water te waken naast een pluim die blijven hangen is welke vreemde vogel toch kwam hier snel een bad nemen om dan weer weg te vliegen dat zijn…

grondig getest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
de natuur dan wel verkracht ligt er als verdoofd bij toch is ze nog springlevend en experimenteert ze er op los ik doe dan maar de test plant een stok in de grond en wacht gespannen af wat er zal gebeuren de stok wordt geen boom nee, dat niet, maar wel klimt een plantje omhoog vinden vogels een rustplekje en houterige wormen bij de vleet…

Je sporen huilen dauw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 788
je kwijnt in helderheid ogen fletser als in spijt de zon kan zelfs zijn licht niet aan je kwijt het gras buigt zacht je sporen huilen dauw omdat de kleur licht groenig aan je voeten kleeft bladeren dwarrelen rust ritselen de stilte in vergeten drukte speelde hier plezier je adem slaat de wereld aan met kille somberheid het dreigend…
wil melker8 januari 2007Lees meer >