4960 resultaten.
parabolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 ik blijf hoopvol gestemd
en sla mijn kreten bewust
in voorbije dagen is mijn
wolk blijven hangen
na versnelling volgt
korte gewichtloosheid
dat past bij stukjes
kaas en late avonden
laten we geleidelijk in
gewoontes terugvallen
daartoe zijn onze riemen
reeds vastgemaakt
kom, blijf gewoon dezelfde
voordat alles wijzigt…
het lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 in de kast staan boeken om
woorden te voegen bij de daad
ik las een gedicht en hoorde
daarin het onzegbare spreken
we schrijven over de drie-eenheid
van cortex, vlees en zaad
was de tijd al rijp om stukjes
waarheid van het gelijk los te weken?
vissenkweken doe je zo en andere
titels waar ogen op stuiten
door alle commotie blijven…
achterhoedegevecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 hoe sneller de omzwerving, hoe tijdiger de buitengrens
-zie het contrast met een onbewoond vertrek in vrije ruimte
de nadruk ligt op de deur waarachter lawaai schuilhoudt
indien nodig herhaald
waarmee hoopvolle gedachten zich aandienen
aan betekenis ontleent elke zin zijn woord
totdat het tegendeel is bewezen
zetten we het verstrijken voort…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Wees niet bang voor de stilte
wees niet bang voor het brandend vuur
wees niet bang voor het wilde water
wees niet bang voor het donkere uur.
Wees blij met wat er op je padje komt
wees blij met de bloemen op je balkon
wees blij met een fluitje van een cent
wees-ondanks alles- blij met wie je bent.
Maak je geen zorgen, hoop doet leven
maak…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde…
het gedicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
688 het zijn mooie zinnen smeden
met woorden zo haarfijn
ze plaatsen in de juiste lijn
om sierlijk je papier te kleden
nu laat je een witregel vallen
om zo een strofe te bekomen
blijf dan maar even dromen
en laat je inspiratie knallen
zo wordt het gedicht stilaan geboren
nu nog deze laatste strofe
lezers, je moet mijn tekst geloven
opdat…
gekleed in steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.092 gekleed in een jas van steen
kruipen de huizen strak geleed
nauw sluitend tot aan de keel
op de hoekige golf van wijken
waait wind dicht aan het lijf
vaak lijkt het alleen maar stil
het verkeer sluit onverschillig
in panden van de nieuwe wijk
waar licht een rimpeling begint
op een plas de trillende jonge
boom staat in een kom van beton…
Schemerzone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 De flakkerende schaduwen
in de halve schemering
zijn bijna sterk genoeg
om in dromen
te figureren
Als ik zwaai
dan zwaaien ze terug
ze zwijgen alleen nog
tot ik de kaarsen
uitblaas…
Puzzelstukjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
601 Het leven is vaak
een soort zoektocht
als dat ene stukje
dan eindelijk past
moet je al weer op zoek
naar het volgende
vooral dat wisselstukje
ook wel genaamd geluk
blijft een zoekplaatje
ontbreekt raadselachtig
of valt alleen sporadisch
op de juiste plek…
de nachttrein
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
536 het was laat en redelijk koud.
ik slenterde nog langs de sporen.
het was er eng, ik was benauwd,
om vooral thuis te komen voor het gloren.
dus ik alsmaar in de verte turen,
maar nergens een trein te bespeuren.
mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren
en mijn mond luidop aan het zeuren...
de nachttrein mag nu stilaan komen.
het chromen staal…
Zelfkennis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
714 Heb jij wel eens je gelijke ontmoet
hij is net als jij in wat hij zegt en doet
wat jij niet weet en ook die ander niet
is dat je oordeelt naar wat je gespiegeld ziet
maar wat blijkt als je goed kijkt
dat je gelijke niet op je lijkt.…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
Voor Willem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Nooit dacht ik over Enschede te schrijven
die saaie stad ver in het oosten van het land
nu mocht ik er een paar dagen blijven
en zag er ineens de kleurrijke kant.
De stad waar eens de fabrieken sloten
de plek waar het vuur uit spoot
juist in die woestijn groeiden nieuwe loten
het leven bleek er sterker dan de dood.
Ik slaap er boven het…
Steen voor steen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
659 Ik kan niet dichten
al sla je me met een hamer
ik kan wel mooi zingen
vraag maar aan mijn badkamer
Toch heb ik een blauw vermoeden
dat er een gedicht in me zit
of een lied van verlangen,
belofte, liefde en gemis
Snelle dagen splijten ons uiteen
en voegen ons weer samen
steen voor steen metselen we aan dit huis
en nestelen ons in geborgenheid…
woordenschat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
628 Als ik bekijk mijn woordenschat,
niet groot maar eerder wat beperkt.
maakt dit het schrijven afgeplat,
en blijft de tekst zo onopgemerkt.
ik hou wel van jouw gedichten,
want je woordenschat is rijk.
alle zinnen schijnen en belichten,
je poëzie meer dan goddelijk.
maar ergens in de diepste verte
hoor ik de roep naar meer.
je echo weergalmt…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel
het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht…
Vijf voor twaalf
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
884 Donderdagavond, ik moet aan de bak
Nog even snel een snelsonnetje maken
Voordat mijn inspiratie op gaat raken
Gedaan, ik voel me weer op mijn gemak
Oh nee, twee zinnen bijna glad vergeten
Dat wordt dus met gemak nog uren zweten…
Roze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het leven oogt zo weinig roze
een meisjesjack
een enkel huis
een waas achter een grijze wolk
Nee, dan de muren van mijn kamers
zo honeymoon
roze…
fee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
539 fee
zilverwit gekleurd
zij vlindert voorbij
ik voel haar adem
elfje…
Uit het leven van -3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Het haantje-de-voorste
dat het niet kon verkroppen
meer en meer
de toppositie
kwijt te raken
zich daarom liet ombouwen
tot einzelgänger
waardoor het probleem
voor altijd is opgelost…
Uit het leven van -5
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 de overijverige raadgever
die zo veel goede raad
heeft weggegeven
dat hij nu helaas
zelf radeloos is geworden…
het poetsmeisje
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
652 een simpel mooi meisje
heel alleen op de wereld
geen broers of wat zussen
haar ouders gestorven
zij woonde en weende
met stiefmoeder en dochters
moest wassen en plassen
nooit geen liefde verworven
maar dan voor éénmaal
wat geluk in haar leven
een prins kwam haar vragen
een glazen muiltje te passen
dus, ze ruilde haar leven…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 maandagochtend bij luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs…
onbestendig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 zonder dat het boekdelen schreef
een korte paragraaf misschien
wel dicht aan het hart
het lichaam nabij, koesterend
gedurende de tijd die er lag
tussen momenten en voortzetting
herschikkend
om uiteindelijk weer afstand te nemen…
winterseizoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 hoe ik staand op de
groene zoom dat licht
is besneeuwd over de akkers
kijk zie ik het koren dat reeds
is geoogst, de aardappels
op weg naar de fabriek
de voren leeg van zelfredzaamheid
baant zich een gerede twijfel
in het ongerept verlangen van de mens
dat wie vliedt zich spoedig
daarhenen ziet waar passie
de klucht is van dit sobere…
ziek griep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 onze ziek wil niet
bedlegerig wezen, doch
zijn voeten smallen
bij iedere tree naar benéé
hoe de dag zal voort gaan
is als een reizende waterkoker
die zich gedraagt als een traag
voortgaande plaag
al weken is het belopen
asfalt de teer die ziek
vertraagt en onbeholpen als
een stumper aan de almachtige
om beterschap vraagt
ziek is…
Hou van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Hou van mij zoals ik ben
met mijn daden en gebreken
probeer mij eens te zien
zoals ik nimmer ben bekeken.
Hou van mij zoals ik ben
eenvoudig en gewoon
maar met een kloppend hart
die puur is en zo schoon.
Hou van mij door wat ik geef
alles wat ik heb aan waarde
dan ben jij, net als ik
de rijkste mens op aarde!…
De vrije val
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 De vrije val 8+++
Nu ben ik nergens meer
ik trap in de val
mijn brein vliegt door het luchtledige
als een bamischijf door het heelal
het doet niet alleen flink zeer
maar hoe hard is de klap
voor het bewustzijn deze keer ?…
Ooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Dat wat ontstaat
in het leven zelf
is goed zoals het is
zoals het zich voordient
zoals het zich voordoet.
Dat wat ontstaat
ontstaat, omdat het moet
schijnbaar
blijkbaar
Ooit
zullen
antwoorden komen
zegt een oude wijze man
die als wacht
de rivier laat stromen
Als een kern is ontgaan
langs het oog van de mensen
zal dit nieuwe ruimte…