12330 resultaten.
Waarom...?
hartenkreet
4.6 met 102 stemmen
6.658 Het lijkt wel
of ik moe ben gestreden,
toen ik je opgaf, op die
ene dag...
voelde me op dat moment
wel even tevreden,
maar 't blijkt uiteindelijk
een harde tegenslag...
Het lijkt wel
heel lang geleden...
het was misschien
een warme herfstdag,
dat jouw vlinders
ineens overleden,
en jij je zomaar overgaf
aan hun sterfdag....
Het…
Stilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.016 Jouw stilte
laat zich soms
zo horen
dat ik
mijn oren
er voor sluit
Als jij jouw pijn
verwoordt zo
zonder woorden
sluip ik stil
de kamer uit
Daar elk woord
door mij gesproken
door jouw geluidswal
wordt gestuit.…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 O! wat is mijn ziel veranderd
Door der liefde treurigheid!
Voortijds was ik altijd vrolijk,
Als Natuur mij open lag;
Blijde met een dansend mugje,
En een wemelende worm;
Gaf een maagre bloem der heide,
Gaf een blaadje mij vermaak;
In het rijk van plant en dieren
Was de bron van mijn genot;
‘k Dronk daaruit met volle teugen
’t Reinste vergenoegen…
Liefdesdruppel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.129 Ik wist me geen raad, had geen benul
En droogde op
Als een woestijn
Die ene druppel
Vond ik niet
Leven dat verdort
Door het ontbreken van liefdesduppels
Weggeblazen door de wind
Het steken van de cactus
Als sporadische liefde
Van harde woorden
Vele woestijnen
Waren ooit zeer vruchtbaar
Wachtend op die ene druppel…
ongeluk of wat
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.255 het is zo vol rust en harmonie
hier op ons stille hof
dat men elkaar
verwijtend aanblikt
bij een morsdode spreeuw
zonder aanwijsbare reden
zo maar om de hoek
midden op de stoep
mevrouw de leeuw-van schie
zei bij ons in de bocht
wordt altijd zacht gereden
het is ook te ver gezocht
een hardrijder die zijn auto verlaat
voor midden op de…
"Ik Zwijg !"
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
1.536 Mooie gevoelens
ik heb ze opgeborgen
in een la
met een slot.
Daarin ligt alles
wat kostbaar was,
eens zo mooi
maar nu kapot.
Brokstukken
van een zomer
oneindig mooi
en héél intens.
Mijn ongetemde
liefde voor jou
overschreed ècht
iedere grens.
Maar nu stopt
mijn droom,
het wensen
en het smeken...
Het is op,
ik ben kapot
mijn…
Misschien...
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.363 Misschien denk je aan me.
Ik zie je kijken,
Maar kijk je wel naar mij?
Niemand ziet me staan,
Het lijkt of ik alleen ben.
Maar eigenlijk weet ik,
Dat er meerdere mensen zijn.
Kan niemand mij het gevoel geven,
Dat ik iemand ben.
Iets kan.
Want iedereen geeft me het gevoel,
Dat ik niks ben,
Niks kan.
Maar...
Ik kan iets,
Ik ga in me zelf…
Weg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.355 Weg, gewoon verdwenen.
Alles achter gelaten, jij nam de benen.
Laf, dat vind ik er van.
Ons leven overhoop, zeker voor je kroost.
Maar we zijn er niet aan onderdoor gegaan,
We zijn er weer boven op, vergeven je besluit.
Terug naar je vaderland, je wou weer naar huis.
Nu heb je niet gevonden wat je zocht,…
Het missen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.349 Vergeef me
dat ik loop
te lijden
maar ik voel
nog steeds
de pijn
afgescheurd
van ons leven
weggerukt
uit mijn zijn
leegte het missen
achtergelaten
het niet weten
waar ze zijn
in het toen
of in het heden
als in vertraagde
beelden gaat
het leven voort
wordt ik ooit
nog eens de vader
of is dat gevoel
voorgoed vermoord…
Te veel
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.557 Er zijn veel dingen
Die ik men niet vertel
Het gaat ze niet aan
Of ik heb geen behoefte aan hulp
Er zijn veel dingen
Die ik liever achterhoud
Misschien omdat ik me ervoor schaam
Of mensen slecht vertrouw
Er zijn te veel woorden
die je pijn kunnen verzachten
maar er zijn er meer
die naar je zoute tranen smachten
Om je even weer pijn…
Nacht
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.478 Doelloos dobber ik tot de dag
uitdooft. Donker doemt de nacht
waarin ik mij verbergen mag
en eindeloze slaap betracht.
Dwalend in dit belegen bed
waar wij elkaar hebben bemind
Bang dat ik het ditmaal niet red
Bevreesd dat ik geen rust meer vind.
Honderd schapen en toch, te gauw
hangt daar opeens het ochtendlicht
van februari bleek en…
Weggerukt bij mij vandaan...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.439 Waarom moest je nou weg,
ik had je nodig,
niet alleen daarom,
niemand wilde je laten gaan.
Ik houd van je,
eigenlijk moet ik 'u' zeggen,
ik weet dat je al lang weg bent,
maar ik mis je zo erg.
Zo erg dat mijn hart er pijn van doet,
je verliet me toen de tijd nog niet rijp was,
daar kun je eigenlijk niets aan doen,
maar toch kon ik niet…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
Gebroken hart
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.520 Het honingzoete licht
van de zomerzon
glansde in haar ogen
Eindeloos ver
verbleef haar blik
vertoefden
haar gedachten
Eenzame roos, zo
onbereikbaar dichtbij
In haar hart schrijnde
een traan
een smart
die niet wou wijken
Ze vertrouwde het me toe
op een avond
in het amberschemer
van een bruine kroeg
Verloren voelde zij zich…
Woorden helpen niet...
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.642 Soms wordt een grote wens vervuld…
Vol trots en blijheid, ook al kostte het veel geduld…
Een tweede wonder was zeer welkom, het maakte niet uit wanneer…
Geluk lachte ons toe want het kwam vanzelf dit keer…
Waarom mag het dan niet zo zijn en volgt er veel verdriet…
Waarom werd ons geluk weer afgenomen en leeft dit kindje niet…
Natuurlijk…
positief blijven?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.485 De 6 weken naderde en alsof ik het wist, voelde ik me ineens niet fijn…
Mijn gevoel was als verdrietig en een soort van bang…
Ook dit kindje leefde niet en op bevestiging wachten duurde niet lang…
Waarom moeten we dit nu weer meemaken…
Waarom vol vreugde en blijheid om dat nu weer kwijt te raken?…
Tombe
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 De scharlaken koning
Staart vanaf zijn troon
Naar de vergulden balzaal
Die zich leeg voor hem uitstrekt
Deze leegheid
Maakte hij tot zijn huis
En verdronk er
In eenzame herinneringen
Verloren heeft hij
Zijn vrouw en zeven zonen
Niets rest er meer
Van zijn eigen koninkrijk
Het onstabiele licht
Van duizenden kaarsen
Verwelkomt hem…
bewaarzucht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.620 de gebroken harten in soorten en maten
beschikbaar gesteld door gedupeerden
die zich er geen raad meer mee wisten
daarnaast een vitrine ruim voorzien
van tedere woorden die destijds oren
hebben gestreeld en verwachtingen gewekt
in het diepe bassin vol bittere tranen
zwemt nog een eenzame goudvis
als symbool voor het verdriet
om de verloren…
Diep in mij...
hartenkreet
4.8 met 58 stemmen
2.547 Ik hoor nog steeds je stem,
en weet, het is niet echt,
maar in m'n hoofd ben jij
degeen die lieve woorden zegt,
Met m'n ogen dicht
hou ik je stevig vast,
verlang steeds meer naar jou,
maar is dat ongepast?
Mijn hart heb je genomen,
je genesteld, diep in mij...
uit mezelf laat ik je niet los,
waarom laat je mij niet vrij?…
[briefje]
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.510 Lieve L.,
Natuurlijk had je
het recht om
ermee te stoppen
maar hierbij een
klein briefje om
je te laten weten:
Toen jij jezelf ophing
hing je ook een
beetje mij op.…
zonder gevoel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.211 de wind
raast door de straten
iedereen probeert te verzetten
niemand lukt het
de wind
blaast alles weg
mijn gedachten
mijn dromen
de regen
maakt mijn tranen
onzichtbaar
onvoelbaar
de regen
spoelt mijn
onzekerheid weg
pijnloos…
zonder haar
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.721 Ik zit op een brug…zonder haar.
Het doet pijn.
Die twee jaar,
Moeten toch iets hebben betekend?
Of was het zomaar?
De vragen spoken door je hoofd..
Je denkt erover na.. steeds meer en meer.
Je krijgt spijt.
Het vreet je op.
Totdat je geen zin meer hebt.
Geen zin in het leven, zonder die ene persoon.
Je bidt…en vraagt om genezing.…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Ik staar naar mezelf maar ik kijk
in andere ogen dan voorheen.
De schittering is eruit verdwenen
op 't moment dat jij verdween.
Wat ik nu zie tot m'n spijt
is een koude en vooral lege blik.
Ik bekijk mezelf nog een héle tijd
maar zie een ander, een andere IK.
Mezelf ... totaal verloren
lees ik nu op mijn gezicht.
Het mooiste beeld…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 Als één verdriet is uitgezucht,
er ruimte is, zult ge zeggen,
en reden daar, om ééns, toch ééns,
het rouwkleed af te leggen!
‘t En doet! Daar zitten zuchten al
volveerdig, neergedwongen,
en beidende, in de bange borst,
die geren henensprongen!
Ze kwellen en ze pramen u,
en baren zult ge, baren,
ach!…
En je zegt maar niets...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.861 je zegt niets
hoort mij stilzwijgend aan
je laat de stilte spreken
als ik boos word
verwik of verweeg je niet
zo gaat het al weken
ik vraag om begrip
trek mijn jas aan
rijd weg in mijn auto
je kijkt me na, zegt niets
want wie zegt nu iets
vanuit een foto…
de dood
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.010 Er is geen kans op voortbestaan
nachtelijke wandelingen
in het donker
overwelmd door de zachte wind
lopend naast elkaar
niemand zien
op eigen doel gericht
en toch gewaar
dat er iemand is
handen die zijn samengevouwen
houden elkaar stevig vast
in de hoop
niet te verlaten
niemand ontsnapt
iedereen gaat mee
nachtelijke wandelingen,…
Een droom
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
919 Misschien een eenzame droom
Die rondwaalt
Geen uitweg meer kent
Gonst door mijn hoofd
Die me troost kan bieden
En me zegt
Dat hij
Als enige droom
Ook nog kan overleven
Er is nog hoop…
Geen probleem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
754 Ze heeft een man en vier kinderen
al zesentwintig jaar getrouwd waarvan
zestien gelukkig
en de overige deelde ze met twee
Ze weet wat ze doet
en toch gaat ze door
want zonder die tweede
denkt ze "niet zichzelf te kunnen zijn".
Ze weten het allemaal
de kinderen
en hebben zich verzet en toch
ze is moeder en kreng
Haar man heeft gewanhoopt…
Koningsstoet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
881 Alsof er iets te kiezen viel
genageld in de strijd
tussen parelmoer en ochtenddauw
fontanel of achilleshiel
vroeger of verleden tijd
licht gekromd en de bochten flauw
Tot mijn borsten in rijzende twijfel
kruipen de wonden naar mijn keel
ik sluit mijn ogen en ik schrijf wel
maar voel dat ik geen pijnen heel
Een karaf versplintert aan…