Alle inzendingen over overig

Ik ben een soort bocht, die de weg gelijktijdig -- naar rechts en links buigt.…

gedichten die ontstaan uit gedachten die onbewust hun krachten aan ons geven en tot zoveel meer in staat misschien zijn het slechts iele bomen uitgroeiend tot machtige imposante eiken die eeuwig lijken te bestaan of tot armetierig kreupelhout de kracht van woorden die nu niet meer maar ooit menig mens bekoorden soms sneuvelen de…

Anderen komen goed voor de dag, ik soms ook -- Op kleine foto's.…

Onderling geen strijd meer voeren, meebewegen -- met de stroom, de vloed.…

Als de wilde wind door lege straten raast het water naar de top van de dijken reikt Als wilde ganzen het luchtruim zoeken de ekster slechts oog heeft voor bling Als zwaluwen laag over het land vliegen een dansend muggenleven verdwijnt in de late avondstilte Als in de sporen van de storm de zachtheid in de smeltende stilte jouw…

Schijnbaar uit het niets ploppen en plokken er geluidjes van een begin in de poel van mijn gedachten atomen waarneming in de oneindige leegte van mijn bewustzijn mijn universum in het multiversum door elkaar schietende beeld- deeltjes die zich verbinden tot samenhangende gedachten Ik kneed, meng en buig ze tot ze glimlachen…

Een traan, een lach, wat viel, gaat staan. Een fluister groeit tot stemgeluid. Het licht ontwaakt, een nieuwe dag. Een nieuwe dag is daar.…

Lusteloos duw ik mezelf op het campinghek -- heen en weer terug.…

Ogen die zwemmen achter heel dikke glazen: vissen onder ijs.…

voordat de capsule afgesloten werd kreeg Laika een kus op haar hondensnoet geen parachute die haar terug bracht noch een zachte dood als hij de vrachtwagen hoorde rende het paard als een dolle door de wei het wou mee mee mee naar de wereld in haar wonder licht toen het winter werd wist de winterjuffer als geen ander de vorstschade…

Vrede, in een bed in Amsterdam, geknield of met gebalde vuisten eeuwig verbeid, bewaard in harten en gedachten over mensen die zich anders gedragen dan je wenst mensen die moeten zorgen voor hun welzijn en hun vergezichten alleen maar kunnen dromen deze zelfs met vereende krachten niet kunnen realiseren; daar is de wereld te groot voor…

Dichte regen dooft de lichtbundels direct uit -- zonder dat het sist.…

de zon scheen in het heldere water en ik zag me kijken naar mezelf legde voor even de boze wereld naast me neer en zag die kleine jongen ongedwongen spelen dromen over morgen zijn later en besef me keer op keer die onbezorgdheid en vrijheid waarin we als kind verbleven zo onschuldig ongeduldig tot een grote wilde valse kater hem…

Wil ik jouw lijden kennen om te begrijpen -- wat het mijne is?…

'Niets veranderd, jij!' Hij lacht bij het compliment -- dat klinkt als een vraag.…

Ik ben een toerist waar jij woont, waar ik vroeger -- nog familie was.…

Zingend maken we samen een heel leuke tijd -- van al het wachten.…

Onze kersentuin hangt vol met glitterslingers -- Een vogelfeestje?…

Wat mijn leeftijd is? Ik heb er veel en aarzel -- welke te kiezen.…

Geluk, wat is dat? Het heeft zovele namen -- waar weinig van klopt.…

De lijn van de vloed, een wisselgrens op het zand: dorre wierbloemen.…

Het boek ligt open op mijn buik, zo lig ik graag -- om na te denken.…

Ik trek het gordijn open om tijd te rekken -- en bekijk de mist.…

De hemel lokt ons, een geur van hoger honing -- trekt ons naar boven.…

Ik ben ontsnapt uit mijn pantser, naakt voel ik: wat -- is er buiten mij?…

We dromen van iets nieuws, plotseling een nieuw pad -- in onze bossen.…

Het is volle maan, uit het café klinkt muziek -- Ik hoor er niet bij.…

De emigranten dragen gympen, ze dromen -- van echte schoenen.…

Het stelde niets voor, weet ik achteraf, dankzij -- mijn verslag ervan.…

In de herfst verzamelen zij zich met velen bij de waterplas de meesten vertrekken voor de winter wiekend op wolken van ongestild verlangen. Meestal blijven er een paar achter overvallen door angst voor het vliegen zij boetseren met droeve hand de tol van overblijven. Hoe komt wie vliegt ooit tot bedaren, en wie niet vliegt ooit van…