Alle inzendingen over werk

Regen, kou en duisternis Een enkel licht, een ritseling Voorzichtig fluiten van een vogel toch is er stilte Betonnen warmte, gemetselde geborgenheid krioel geleid, in goede banen De ander als gezelligheid een groet of glimlach, vluchtig. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten zoveel dat je wordt opgeslokt Het hoofd…

drukte verwarring geen lucht geen adem geen rust geen tijd door verandering van verandering constant voortdurend nooit stilstaand nooit niets en dan niet niets wat er nog niet is nee niets als kalmte nee niets als niets…

Niks zeggen, een tandje harder werken moet zij beloven. Niks aan het handje, een standje van zelflerend vermogen. Tut, tutde, tut de mier Ik ben weer hier. Alle dagen poets ik de wc Zonder klagen en zeg geen nee. Ik ben niet erg snel Maar over de hele dag wel. Zonder de tussenposen Laat ik mijn lichaam slopen. Arm....armen en rug Ik schrob…

mijn werk zit tussen pleinvrees en een naderend einde in mijn werk zorgt voor een schoon toilet en een goed gesprek de notoire verzamelaar de oude vrouw, kat, schildpad een schildklier die neigt naar 33 of 110 kilogram het maakt niet uit ik kom thuis en daarna ga ik, tevreden, naar huis…

Gecreëerde kansen Vanuit doorploeging Van opgebouwde kennis Bevlogen en gepassioneerd Maar ook Bescheiden en gereserveerd Lange adem Overvloedig zitvlees Doch niet op lauweren gerust Een silhouet Op het netvlies van de beweging Materialen tot elkaar gebracht Als overspanningen Mooie verhalen bij mooie beelden Een weinig goed was niet goed…

de trucker wou een vrachtwagencombinatie als beroepskleding de schilder vroeg aan de bakker een heel bruin en een gebroken wit de uitgever en de opmaker hadden elk een gat in hun hand de diëtiste en de telefoniste traden in lijndienst al trok ze veel uit de magneetstripteaseuse bleef aantrekkelijk de tennisser had een tennisarm…

onder glad gereden banden van een aftandse tweedehands fiets kraakt aangevroren dauw koude vlagen uit het oosten landen straf op pasontwaakte wangen wind en weerzin spannen samen tegen verkleumde benen zonder kracht tot over de neus gestoken in een warme das en winterjas drijven gedachten verlangend af zoekend naar de zomerzon die…

‘K zie af(scheid) dag en nacht! Wuivende mensen met een: “dag, au revoir en bye bye..!” Mensen die blijven, mensen die gaan Blije gezichten bij ’t komen, bleke bij ’t gaan Versleten valiezen, vol met mooie dromen Mensen die hopen en geen kaartje kopen Mensen met honger en zonder papieren Personen met geld, maar échte klieren! Kinderen…

fier stond ik voor vorst en vazallen mijn woorden klaar mijn hart tussen mijn smalle lippen zwaarden zongen bloedend uit mijn wonden rechtte ik mijn rug terwijl mijn hoofd viel…

Een morgen in mei getik van metseltroffels én koekoeksgezang…

per dag op huis aan, verzorgd achtergelaten met een glimlach op je smoel onderbetaald werk je naar een onbetaalbaar resultaat, niemand is zo tevreden als ik de vloer is strak de ruiten glanzen de klant gaat weer voor plezier naar de plee en ik ga daar, twee keer per dag, helemaal in mee…

vergadering geroezemoes alom aandacht wordt gevraagd het helpt niet echt maandacht wordt het dus een licht woord voor een zware dag…

Is er nog ruimte om te werken in de zorg met hoofd, hart en handen, met al die overeenkomsten, protocollen en behandelplannen Is er nog tijd om te luisteren, een babbeltje te maken, belangstelling te tonen voor uw verhaal tussen al het geschrijf en andere verplichte handelingen Is er nog ruimte om vraaggericht te werken, zoals de…

hoe simpel een huisschilder kan óverkomen. zegt niets over zijn passie voor het leven. zegt niets over zijn dromen. vertelt niets achter de persoon al lijkt hij nog zo gewoon. al praat hij met een dialect wat is gewoon wat is gek. al schreeuwt en zingt hij uit zijn smoel vaak is het gewoon goed bedoeld. laat de mens in zijn waarde…

Mag ik u even schetsen wat wij ervan gaan merken Nu u wel tot uw 70e jaar mag blijven werken We hebben in dit land een groot tekort aan arbeidskrachten en mogen wordt straks moeten, daar kan je zo op wachten Zo'n 20 jaar geleden in 'n hele andere andere tijd toen wou men u het liefste voor uw 5Oe al kwijt Maar ja, u krijgt straks wel ineens…

Niet meer het weten herkennen in het doel van het streven van wat het leven ook mag bieden Stilstaan en de dromen vereeuwigen in het gruis van vertrapte idealen Spoken jagen achter het toneel op het ritme van de akoestiek Het applaus ontwijken om geen gezichten te herkennen die ik niet kan onthouden…

Wat zijn de dagen lang zo verdomd lang Als je zit en je zegt goedemorgen en je haalt de artikelen één voor één over de scanner God wat haat ik die scanner Wat zijn de dagen lang Je zit je vraagt de bonus Je zit je vraagt er nog wat bij Zo gaan de dagen voorbij lange dagen de mensen in de rij hebben geen idee God wat haat ik…

Weer werd wat afgewerkt in tevredenheid, in harmonie en elkaar begrijpen, alhoewel er nog onweer in de lucht hangt en onuitgesproken vragen. De één maakt de woorden, de ander zingt het lied. Zoals er grassprietjes zijn en eiken, zo verschillen mensen in wat ze kunnen en in wie ze zijn, maar weer werd wat afgewerkt in harmonie en…

Kanariefokster heeft steeds haar oordopjes in, behalve op straat...…

Geduldig moet ik bouwen aan wat me hier en vandaag te doen staat: een moeilijke telefoon plegen met vragen en uitdagingen en angsten bezweren; samenwerken met anderen aan een plan voor over enkele weken, maar dat ver van hier moet uitgevoerd worden, in een andere cultuur, een vreemde taal. Hoe moet dat dan: geduldig liefhebben, aanhoren…

Als je koffer in de gang bleef staan Dan wist ik dat je snel weer ging Naar weer een nieuwe bestemming Rome Parijs Madrid Milaan Pakte je al je mooie kleding uit En gooide je ze naast de wasmand Lag je je tandenborstel op de badrand Dan wist ik je blijft een tijdje thuis Totdat je uitgerust was en niet meer moe Dan waren er nieuwe verre…

in zijn scherpte proeft vruchtvlees verbitterd van strijd liefde en lusten te combineren met zware verantwoordelijkheid tot in zijn vezels de perfectionist doordrongen van hetgeen hij voorschrijft en verbijt als onverteerbare pillen onder de bogen waar hij verblijft verzuurt weldaad in streven hij raakt het zoete in zich kwijt…

14:15 op werk, achter een bureau, Rod Stewart op de radio, de koffie net op, verder niks te doen geen telefoon, geen nieuwe klanten, geen goede gesprekken, geen boeiende opdrachten geen mooie vrouwen, geen drank, geen nieuw nieuws op F5 alleen de eigen gedachten: "als ik werk ben ik ongelukkig, ik wil graag gelukkig zijn. . ."…

Paaldanseres komt lang niet meer aan haar trekken draait steeds rond de po(o)t…

De nacht verdwijnt in het morgenlicht zij maakt de aarde weer wakker Opstaan als de wekker gaat voor velen begint weer het gejakker een snelle hap een senseo'tje snel gemaakt dan op weg naar school, werk en kantoor met auto, bus of per spoor sommige achter een krant en zijn later dan verwacht met verveelde gezichten op hun bestemming…

wat mij niet lekker zit is het al te veel aan wit waarin ik ruimschoots klapper als een beetloos kunstgebit ik slink tot weggeschoven kind dat klein maar reuze dapper toch geen fijne houding vindt op een te grote keukenstoel het onbestemd gevoel van overheersend leegte nadat een opgestoken wind mijn perken van de aarde veegde…

Berglucht in longen en zout water in mijn bloed het werk kan wachten…

Vanachter glas klapperen vleugels warme uren weg, ik zie ze duiken zonder vrees en met gevoel; de duiven die de tijd aanvechten. Vanachter glas praat de straat geheimen uit, onsamenhangende geluiden waaien om elke hoek. Vanachter glas werpt het licht zonnesteken richting de zich in grijze gebouwen hullende mus, mens, gevangene en werkmier…

Ik heb de deur gesloten het gebaande pad verlaten een nieuwe weg een andere koers mijn voetstappen trekken een vers spoor…

Als zwarte sluier gevangen slaagt ze hele tonen aan Handen doen haar werk vingers springen over witte en zwarte balkjes Maar haar gevoel is bij ieder van ons elke week weer Als zij de aanslag pleegt…