604 resultaten.
Je opent blozend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 kom bij me zitten vraag je onverwacht
je blik is open en je ogen zacht
je lippen nemen mij apart en
kussen liefde uit mijn hart
je handen woelen door mijn haar
woordjes in je oor als een intiem gebaar
ik streel je teder en je opent blozend
ogen dicht genietend minnekozend
wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen
kwetsbaarheid…
E-mail ontvangen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 Ongeopende brieven, het is soms net je eigen hart
je weet nooit, wat je tegen zult kunnen komen
ook al lijkt de persoon je dan soms nog zo apart
over iets, waarvan je vroeger met pijn kon dromen.…
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Vlagen wind waaien door mijn hoofd
Van links naar rechts en op en neer
Het duurt erg lang voor het dooft
Maar alsjeblieft, ik wil niet meer
De donder op de achtergrond
De wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is even stil, maar dan een knal
Ik draai, ik woel en lig…
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 links rijdend alle stoepen mijdend
met een uitgestreken kop
scheurt die het verkeersplein op
hier en daar wat auto's snijdend
moed en een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn…
Die glinsterende maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Samen en apart zijn wij steeds twee stervelingen
zinnen en woorden, delen van dat ene verhaal
nee geen smekelingen wel innige zielsverwanten.…
Kerstlichtjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 iedereen tijdelijk veranderen zal
slepen met dennen – of
sparrenbomen
waar straks hun kerstverlichting
in gaat komen
het leven wordt even opgelicht
de aandacht wordt iets
meer op elkaar gericht
en we wensen dat onze dromen
omtrent een wereldwijde vrede toch
eindelijk maar eens uit mogen komen
een sfeer zo onwerkelijk
zo ongeëvenaard apart…
hoor ik toch mijn adagio
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.430 ik speel piano
maar mijn vingers
zijn te grof om zwart
en wit apart te raken
klink grijs in
treurmuziek omdat mijn
stemming dat vaak eist terwijl
handen toetsen overspelig maken
in zwart-wit gepaard
slaan hamers hun staccato
niet fijn besnaard
hoor ik nu mijn adagio
versla de brede banen rust
een achtergrond die zucht…
dansten in het stilstaan van de tijd
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.197 we stopten waar
de anderen verder
gingen en dansten in
het stilstaan van de tijd
je keek me aan
ik zag het blauwe
van de IJssel in
je ogen stromen
ik zag het staan
het huis, de lage
dijk, stil leunend
tegen onze dromen
we openden de
kamers naar ons hart
het rood kleurde apart
versierde alle deuren
we vrijden in
het gras…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
Zij helaas fini
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 blinkende ogen
oren gespannen
in een kamer
vol jeugdige
lading op moment
van ontploffen
eindelijk weer
een nieuwe trap
in aparte kleur
andere muziek
en verfrissend
jonge mensen
van hetzelfde
niveau wij
zo heten zij
voortaan want
wij heeft zijn
eigen toegangen
zij kennen en
waarderen elkaar
geven nieuwtjes
door alleen van wij…
Het verlangen zo moe
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
5.147 Ontwijkende blikken kruisen elkaar
Een moment, voor altijd negerend
Niet eens meer minachtend, niet eens meer belerend
Ontwijkende blikken kruisen elkaar
Onhoorbare woorden worden gehoord
Door vier nieuwsgierige oren opgevangen
Zo dat zij naar sprankjes hoop verlangen
Onhoorbare woorden worden gehoord
Gebaren worden geanalyseerd
Apart van…
Op zwart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
481 het is voorbij
de schermen staan
overal op zwart
er is helemaal
geen leiding meer
ieder gaat apart
mensen zijn verdwaasd
ineens verstoken
van hun speeltjes
nog zijn er
enkele enclaves
die digitaaltjes vragen
zij schermen zich af
willen niets meer met
anderen te maken hebben
communiceren gaat
weer als vanouds met
ogen stem…
Spel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.781 Wat we samen doen is spelen
Sinds een week
Spelen we samen een spel
Het zijn de avonturen
Die we steeds weer beleven
Die maken dat ik je weer bel
Jij weet mijn gevoel te raken
En ik woon in je hart
Geraakt door de woorden
Die we elkaar schrijven
Een pure ervaring,
Heel apart
Genieten van het moment
Dat is wat ik doe
Me geen zorgen…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt…
alfa voor omega
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.182 zonder vragen
antwoordloos te laten sterven
in zijn eeuwige roes tot behagen
tot alles in staat haar te verwerven
ze maalt er nooit lang om
geeft steeds weer schokkend terug
zonder ooit de vraag naar waarom
immer langzaam noch te vlug
eb en vloed, dag en nacht
zijn ze omwille van en voor elkaar
bij gratie van de ander pure kracht
elk apart…
Bijna onmerkbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 bijna onmerkbaar
scheefden bomen
groenden weides
in aparte kleur
niet zomaar
maar voelbaar met
een blik op later
toekomst en doelgericht
in kleur
bleek veel meer
vorm te zitten dan
ooit werd gedacht
ook smaak
en consistentie
wisselden bijna
ongemerkt per pak
nog was de tijd
niet aangebroken om
elkaar eens goed te
bekijken…
Terug ZIEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Uren tekort
verdovend
onverklaarbaar
een apart gevoel
alsof het nooit anders is geweest.…
De ganzen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
661 De herfst: een seizoen naar mijn hart
een tijd in eigenheid, heel apart!…
CONSTANCE MIJN DUIF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.563 Ze was er toch weer
mijn overleden vriendin
ook zij had weer zin
in een ander weer
Ze kon nu steeds gaan
waar ze maar wilde
alles oneindig milder
na heftig levensbestaan
Ze was dapper en apart
haar leven een hele kluif
maar nu als trotse duif
besloten in mijn hart…
Ogen zien open
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
893 ik kocht vrij
handen leeg
ogen mogen alles
voor even gebogen
op eigen benen staan
huis ingericht
sociaal verplicht
verzekerd als een burgertrut
apart kamertje design
auto mijn keuken simatic
waterbed klotst vrienden
zit op rozen onschuld te blozen
haat dat slome
droom liever het ongewone
mezelf verliezen overgaaf kiezen
bergen…
wimpers krullen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.013 kom bij me zitten vraag je onverwacht
je blik is open en je ogen zacht
je lippen nemen mij apart en
kussen liefde uit mijn hart
je handen woelen door mijn haar.…
Gevoelens 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Gevoelens moet je niet weg stoppen
maar volgen met je hart
het helpt niet ze op te kroppen
al klinkt dat misschien apart
zonder gevoel kun je niet leven
dus moet je deze gaan gebruiken
een kwestie van nemen en geven
waarin je zeker moet gaan 'ruiken',
voor je, je eigen gevoel laat spreken
dien je jouw hart open te stellen
om geen foute…
tussen de oren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
556 laat ik eens kijken
want voordat ik iets kan geven
zal toch echt eerst moeten blijken
welke problemen er bij u leven
hij zette zijn bril op, zuchtte diep
en keek mij rustig in de ogen
zei toen opeens: 't is een poliep
dat kost u een klein vermogen
maar als u wil, doen we het zwart
ik denk wel dat ik moet boren
het is nogal een geval apart…
Hun sferisch gevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 soepele
lijnen met een lach
en sprekende ogen
had de intuïtieve
aantrekkingskracht
van gelijkgestemden
die herkenbaar waren
door communiceren
uit hun sferisch gevoel
kende hun stilte
waar het leven
explosief hamerde
op weten en presteren
opnieuw proberen
geen toekomst had
jij met je warme
hart voor de uniek
subjectieve apartheid…
je lach is blonder dan je haar
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
3.270 ik zie je lopen door
de lanen van plezier
de calypso draait vertier
de feesttent is al open
je lach is blonder
dan je haar, heupen
in nauwsluitend zwart
je rode bloes accentueert apart
de een blaast vuur
de ander slikt zijn zwaarden
het schieten op de vogelwei
en kunstige dressuur met paarden
als de kaarten zijn geschud
en de…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 los van Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een beetje apart…
Ik heb je gekend .....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.764 De geur van jouw haren
de kleur van jouw ogen
het bewegen van jouw lippen
niemand kan daaraan tippen
't Bewegen van jouw handen
fel en met zoveel passie
't Uiten van gevoelens
maken je tot 'n apart mens
Jouw gesprekken en verhalen
hartstochtelijk verteld
brengen mij elke keer
in 'n hemelse sfeer
Ik zie alleen maar jou
woorden…
Slagroom
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.998 De lucht is een mysterie
Een wereld heel apart
Met slagroom overgoten
Bewogen en verward
Soms zie ik silhouetten
Een heks, een koe, een paard…
Ze blijven maar heel even
Verbrokkeld en vervaagd
De zon is hun grootste vijand
Hij schijnt met volle kracht
En heeft mijn beste vriendje
Plots om ‘t leven gebracht
Nu treuren ze natuurlijk…
contradictio in terminis
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.039 wat is onze toekomst in apart heden?
komt er ons op een keer een nieuw verleden
toe? beëindigt dat ons dan ook vroegtijdig?
wat is onze toekomst? zijn het smeekbeden
voor de herrijzenis van overleden
nu? zijn dood en leven toch tegenstrijdig?…
het bijzondere van Drenthe
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
891 als men door
de provincie Drenthe
fietst
door heide en de velden
over paden en de lanen
valt immer op
dat men nimmer ziet slapen
in beschermde ledikanten
hunne bedden
speciaal daar uitgelegd
voorts is kenmerkend
het gescheur
op motoren
eenmaal 's jaars
dagen lang
met veel consumptie
langs de weg
apart zij vermeld
het schrikgedrag…