6818 resultaten.
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
[ Voor hun familie ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
933 Voor hun familie
zijn de doden even groot –
als toen ze leefden.…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Denkend aan het oude Indië
denk ik aan mijn vroege jaren,
mijn leven van voor de oorlog
hoe gelukkig we toen nog waren.
Ik zie weer die koele witte huizen
langs de tamarinde lanen staan,
waar op het heetst van de dag
de luiken voor de ramen gaan.
Bovenin de kamers, die ruitjes
altijd weer in glas in lood,
waar het zonlicht doorheen speelde…
memory lane
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 herinneringen
hartig heftig zoet zout zeer
samen verzameld…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
[ De mooiste foto's ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 De mooiste foto's
nam ik niet: het aankleden –
het onderweg zijn.…
[ Mijn oude tante ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Mijn oude tante:
midden in haar familie --
in fotolijstjes.…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 In het groen van heden
Wordt het zonlicht
Door een onlangs verleden
Aanhoudend vermeden
Ik zie wel de rondte in de verste verte
En voel zeker de kleur van haar gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 Toen jij bij me kwam
was zij net om de hoek verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
446 je bent zoveel meer
dan je eigenwaarde
je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Dit is het veld waar de strijd niet heeft
plaatsgevonden,
waar geen onbekende soldaat stierf.
Waar gras de handen ineen sloeg,
waar geen monument staat,
en de lucht het enige heroïsche is
Vogels vliegen geluidloos,
ontvouwen hun vleugels in de open lucht.
Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 ondanks de vorderende dag
trilde alles nog na van de hitte
alles verdient een naam zei
de oude man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander…
Ik blijf kijken. (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
703 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt me helaas
ook geen soelaas meer
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels al aangebroken
heel andere ogen bezien mij
en overzien velen…
ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 het zijn mijn ogen die de blik verstaan
kan zijn dat ik word aangezogen
door de afstand die mij leert te gedogen
als mijn liefde geen weg vindt
mij eigenlijk nagelt aan de grond
mij aan het onherroepelijke bindt
wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt
het diepste ontmoet je soms plots in de ander
die in een ogenblik de herinnering…
ik streelde tweedehands
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.532 streelde tweedehands
je plooien en de vouwen
voelde me nog mans genoeg
om als een vent van je te houden
ik streek langs ruches die
zich bolden om de soesjes
die waren opgeklopt met room
een sensuele opgefokte droom
jouw handen trokken
kreukels uit mijn spieren
gaven schouder weer profiel
ik kon mijn feest gaan vieren
maar mijn herinnering…
hoe stil het was
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 nu haar thuisloos hart
de roestige bodem van
het verleden raakt
ruikt zij de zoete lucht
herinnert ze zich hoe
stil het was dat
daar de betekenis lag…
terug naar huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ze herkent de geuren
van haar jeugd
het zingen van de rijstvogels
het krijsen van de kaketoes
ze kijkt naar de wolken:
dit is de mist in mijn hoofd
die trekt maar niet weg
een vogel pikt alles leeg daarboven
alles was veranderd en
toch ook weer niet…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten
Toch woont zij plots even in mijn gedachten
waarin het beeld van een jong mens verschijnt
en herinner…
bol van vroeger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.392 de weg leek
zo bekend
ik liep alleen
jouw medeweten
had vergeten
me mijn schaduw
mee te geven
de hemel was
weer sterrengroot
de maan stond vol
en bol van vroeger
toen de romantiek
nog alle kansen had
bewust de tijd vergat
even vrij
op harten jagen
ogen aasden en
haar glimlach
zong verleidelijk
de melodie
ruiste magie…
bewogen terugreis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
431 ze voelt het zand
dat dagen later in haar
schoenen schuurde
ze ziet de boomtoppen
die geluidloos voor de
ramen wiegden
ze hoort de paarden
die tot hun knieën in
de bagger stonden
ze voelt de armen van
haar moeder voor even
het kind dat ze ooit was…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
glimlachte de tijd voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.502 ik zag je ogen
je glimlachte de tijd
voorbij in raadsels
ik voelde je verlegenheid
onzekerheid zo
tasbaar in je woorden
het jeugdige in jou
bekoorde omdat onschuld
zo bij je verschijning hoorde
ik proefde overgave in
het strelen van je handen
passie glansde in je tanden
je sluiers vielen
in een puzzel neer, maar
na de laatste was…
ik gaf je gezicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
919 we ontmoetten elkaar
in een ogen blik
ik gaf je gezicht en
handen vol leven
je woonde in woorden
wat anders geschikt
hebt teksten gepikt
om je ziel uit te geven
door jaren gekneusd
in relaties gestikt
was je enige keus
de tijd uit te zweven
je vloog verder weg
in kleuren verstrikt
tot m'n schrik heb je mij
in je dromen verweven…
terugkeer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
605 poëet bied met een
lint van lettergrepen
de herinnering
aan een veilige haven
dicht een plek waar
het verdriet kan rusten
al vindt de striemende echo
steeds de weg terug
schrijf met trommelstokken
roer je
ben erbij sta ernaast
vertel zonder te breken…
duizend gedachten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.200 gedachten
als bloemen ontvouwd
in kleuren die spreken
bloeiend
de geuren vertrouwd
schoonheid om nooit te vergeten
gedachten
als glas transparant
spiegelend en stralend
kristalhelder
beelden herhalend
die nooit zijn te breken
duizend gedachten
aan jou mijn enige liefde
ik heb je gevonden met
ogen die hemel beloven
en mijn blikken…
gedachten zwermen tot herinnering
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
807 mijn gedachten vliegen
vogels vluchten verder weg
niet een kijkt om
voorbij de horizon
verzet de wet de klok
en draait de wereld terug
op weg en dan verdwalen
en vervloeien in de wind
die alle richtingen verwaait
in een prisma dat het licht
verdeelt, de kleuren scheidt
uit geuren van het het leven
gedachten zwermen tot
herinnering…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Ik heb vandaag gebladerd
in het boek herinnering.
Ik zag de foto's weer van vroeger
toen alles nog heel langzaam ging.
Kijk, zie mij daar lachen.
Ik had plezier voor twee.
Alle dingen die er waren,
deden in mijn leven mee.
Later kwam de eerste schaduw.
Foto's werden donkerder van kleur.
Alsof de zon niet wilde schijnen.…
Hoe ga ik je missen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
745 Hoe ga ik je missen?
Hoe ga ik iemand worden
zonder dat jij mee verandert?
Hoe word jij zonder mij?
Wij zijn dezelfde persoon
in een ander jasje
verschillend in alles wat essentieel is
maar vastgelijmd.
Zal ik te veel naar buiten gaan,
en jij teveel naar binnen?
Zal ik teveel zeggen,
zonder jouw hand op mijn arm?
Ik vind dit zo eng…
Ik wil vertellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Van jaar tot jaar sneeuwt het
herinneringen, ze bedekken
en blokkeren de oprit
Ik schep ze aan de kant
Ik moet eruit, ik moet
boodschappen doen
En als ze gaan smelten
als ze in de regenpijp
druppelen en weglopen
lig ik wakker in bed
te luisteren en volg ik
het kabbelen in de goot
Het maakt me wanhopig
Ik wil weg, een pauze
om alles…