948 resultaten.
Kijkdoos
gedicht
2.6 met 133 stemmen
29.509 Misschien ging je varen.
Misschien bak je brood.
Maar evengoed zit je hier
achter een krant
in het café om de hoek.
En misschien ben je dood.
Maar je zit in mijn kijkdoos.
Ik kijk elke dag.
En zie steeds opnieuw
hoe je mij niet eens zag.
----------------------------------------------------
Uit: 'Het ijzelt in juni', 1997.…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
Een man gaat van huis om te vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Pluimachtig strijkend varen zeeschepen
het tegenlicht binnen.
Op de gangboorden klinkt
het roffelen van glimmende herenschoenen.
Feestelijk gekleden beklimmen
de manden van heteluchtballonnen.
Een veerkrachtige jongen zwiept tegen een draaitol.…
De Uitnodiging
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.270 Ik nodig je uit
Je maskers te laten zakken
Ik nodig je uit
Je ego te laten varen
Ik nodig je uit
Je kracht in al je cellen te voelen
Ik nodig je uit
Dicht bij jezelf te blijven
Ik nodig je uit
Je ware ik te tonen
Ik nodig je uit
Te zijn wie je diep van binnen bent
Ik nodig je uit
Te schitteren en te sprankelen
Ik nodig je uit
Te zingen…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Uitvaart ~ Voor Marion ~
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
966 nu de zeilen zijn gehesen
jij aan jouw laatste reis begint
je lichaam bleek niet te genezen
vaar jij met de morgenwind
op naar nieuwe avonturen
varend naar het zomerland
dankbaar voor alle mooie uren
staan wij aan de waterkant
zeil je langzaam uit het zicht
overmand zijn wij door smart
maar je warmte blijft en licht
voor altijd in ons…
Kater
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.062 De laatste greintjes zelfrespect
Zijn keihard in de gang gekekt
De moeite niet meer waard
Waar ooit een sterke droom bestond
Is nu alleen de open mond
Het biertje en de bedden
De wijsheid komt pas met de jaren
Dus laat beheersing nu maar varen
Vergeten doe je toch
Zoveel kansen weggeslopen
Wel gezien maar doorgelopen
Nooit zal ik echt leven…
Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 Ik vaar verbaasd de winter in!
Mijn jaren gaan sneller tellen.
De oude dag staat grijnzend voor de deur.
Vluchten wil ik, voor mijn bejaard gezeur.
Het wordt hoog tijd om op reis te gaan,
door de poolnacht naar het noorderlicht.
Daar laat ik straks mijn twijfels achter.
Twijfel, aan de zin van ons bestaan.…
We groeien door de tijd
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.395 Een kamer is een doos die ons bevat
maar wij omvatten het huis
wij varen uit in het donker
ontsteken de nacht met onze dromen.
----------------------------------------------------------
uit: 'Door het donker van een kamer' (1989)…
Als een buizerd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Mijn snavel mag dan scherp zijn maar vliegen kan ik niet
dus moet ik elders ijlen met mijn wonden, mijn verdriet
Met mijn voeten in de blaren van een schemerig, herfstig bos
laat ik mijn grieven varen, laat ik alle spinsels los.…
Het is geen droom meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Zonnestraal, bliksemschicht
Ik denk aan jou
Met mijn ogen dicht
Jouw handen op mijn hoofd
Gaan langzaam door mijn haren
Kom liggen naast me bloot
Om op een oceaan te varen
We zullen kunnen vliegen
Samen heel erg hoog
Neem die mooie handen
Nooit meer van mijn hoofd
Zonnestraal, bliksemschicht
Ik denk aan jou
Met mijn ogen dicht…
Zomerleven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Zo eeuwig door te varen,
wat zou dat heerlijk zijn.
En mij overgevend aan
dit heerlijk zomerleven,
geniet ik van ons samenzijn.…
deze wijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 een prachtige dag vol van zon en wolken
een witte streep hoog in de lucht, zweet op mijn rug
gewerkt en gezwoegd, geharkt en geploegd
zwarte aarde op de schop, vieze handen
mijn hoofd vol met plannen die rijpen als ik handel
ruimte hier, een varen daar
het begint al wat te lijken, schaduwen worden minder
het licht komt op plaatsen waar…
Spookschip de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Drijvend in angstzweet, verbeten roeien
Bange slaven in de boeien
Geesteszwepen maken striemen
Bang geslagen aan de riemen
Spookschip de wereld
Komt eraan
Vaar je mee
Of blijf je staan
Monster aan
In havens waar de angst regeert
Ligt spookschip de wereld afgemeerd
God is je leidraad, Allah de ware
Maak je klaar om mee te varen
Spookschip…
IJsselmeer
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.839 Het is stralend weer
boten varen op het meer
reflecteren in het water,
komt de wind even later
gaan de zeilen flink tekeer.
Als ze voor anker gaan
de boten verlicht
door 't schijnsel van de maan
blijven we nog even staan.
Iemand speelt gitaar
treurige klanken weliswaar
toch heerst 'n uitgelaten sfeer
in de haven van 't IJsselmeer.…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Links die ik zeg, maar jij niet legt.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Niks verandert en blijf nog steeds op mijn gedachten varen.
Ze noemt het popcorn, dat in mijn brein.
Toch is het niet iets wat je zou willen zijn.
Laat slapen en dan weer vroeg op,
ik zou willen weten hoe ik het stop.
Prikkel hier, gedachte daar.
Krijg ik van een enkele staar.…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?…
Horizon
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.771 op het uiterste puntje van het paalhoofd
zie ik stilaan wazig de schepen gaan
ze verdwijnen achter een verre horizon
op het uiterste puntje van het paalhoofd
langzaam maar zeker varen ze uit het zicht
evenals hun golfslag niet voorgoed verdwenen
alleen voor achterblijvers buiten het bereik
op het uiterste puntje van het paalhoofd
zie ik…
Hartendief
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.967 Elegant
glijden vingers
langs lippen
van satijn
een zoete kus
van zondaars
ontvalt een blik
mijn lief te zijn
En langzaam
smelten wij ineen
een rode roos
gewild -ik blijf
een hartendief
besteelt mijn hartstocht
vreemde schokken
in mijn lijf
Al ik geef
is nog te min
voel ik meer nog
vaar ik klem
zweet ik rollend
in mijn…
Voorspelde stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 Hier in voorspelde stilte
ben ik draagmoeder
en tegenlicht gelijk
langs een alfabet vol zoenlippen
vaar ik mij een lege boot
naar de stille oevers
lees ik jouw gedachten
zwemmend naar dat eiland
zwijgend in het weiland
dansen mijn benen
onder mijn mindere ik
zie ik het zwijgen
door verandering
ben jij een plaatje
op de…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit een einder
tegemoet te vliegen
laat varen…
De reis
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
534 een streep trekkend door lijnen
die voor de hand liggen, neem ik de trein
laat mij vervoeren door lavendelvelden
en terrassen met wuivende gewassen
zonnebloemen die het blauw ingroeien
rotspartijen waar korstmossen gedijen
het landschap lijkt voorbij te varen
zoals de jaren rugwaarts roeien
en in mijn jas gevoerd met lapjes leven
bloeit…
sterren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 iets kinderlijks
zogenaamd
want vergis je niet
men voer al op de sterren
hoe intelligent moet je zijn
om regelmaat te zien in wat hemellichtjes
zou ik dat moeten doen
zag ik niets door het stadslicht
de sterren waren geen schrift
maar je kon ze wel lezen
als je intelligent genoeg was
en dat aan de rest vertelde
hoe je moest varen…
De dood is hun metgezel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
591 Haat vergrijpt zich
als een kind van God
en doodt uit zijn naam
maar wie één mens doodt
heeft de gehele mensheid
gedood
de giftige slang kruipt
ook waar hij gaan kan
opzoek naar dezelfde intentie
de dood is metgezel
varen blind op onschuldige sporen
naar adelaars van dood metaal
die hun naam kunnen afspelen
als vrije vogels van…
Hemelvaartsdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 Een vrije dag
een glimlach in de agenda
diepere betekenis verloren
vrije dagen geboren
Als kind wist ik
van varen op de wolken
een geest die brandend
in mensen
hun passie zou vertolken
Zonder passie als drijfveer
Blijft een onvervuld verlangen
Knagend, meer, steeds meer
verstillen onze innerlijke zangen
Het zonlicht zal over de dagen…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Varen in een mand
over het mooie,
groene, vlakke land-
gelijk madurodam
het spoor, de trein
mensen, alles
ongelooflijk,
grappig klein
maar toch
stemmen en geblaf
daar ben je daarboven
nog
niet vanaf
hoog boven het land
en de bomen
hoelang
had ik hierover
liggen…
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
Waar gaan we heen?
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.890 Folders liggen overal verspreid
Ieder jaar een hele strijd
Waar we naar toe zullen gaan
Wordt het ruige natuur
Of historiche cultuur
We bladeren en overwegen
Komen vele opties tegen
Varen, sporten, rusten
Bergen, steden, kusten
Zo zitten we te wikken te wegen
We komen dé vakantie vast tegen…
zand tussen mijn vingers
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
2.000 werkelijk naar me zoekt -
nog steeds laat ik me door verdriet verblinden
verbeeld ik me dat jij mijn naam nog roept
het lukt me niet, ik kan je niet uit handen geven
ik wil de sneeuw bewaren; besef dat het niet kan
mijn hart schreeuwt nog om jou, terwijl mijn zinnen beven
ik wil nog liefde geven, ik wil nog ‘houden van’
ik wil op wolken varen…